«Βαρθολομαῖος: Ὤφειλε νὰ εὐλογῇ ὅπου δεῖ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξορκίζῃ τοὺς “βαρεῖς λύκους” (Πράξ. κ΄ 29). Ἀντιθέτως, συγκοινωνεῖ μετ’ αὐτῶν.
Αἱ χεῖρες τῶν βουλευτῶν, “ἐρράπισαν” τὸν Κύριον, ψηφίζουσαι “Σοδομονόμους”.
Δοξάζουν νῦν τὸν Πατριάρχην τοῦ Φαναρίου
ΜΗ ΕΞΟΡΚΙΖΩΝ, ΒΑΡΘ/ΜΑΙΟΣ ΣΚΕΠΕΙ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΒΟΥΛΗΣ
Προσπαθεῖ νὰ διασώση τὴν καταρρέουσαν κυβέρνησιν Μητσοτάκη, τῶν σκανδάλων. Καντιώτης: «Καθαρμὸς τῆς Βουλῆς ἐξ ἀφωρισμένων καὶ δαιμονοπλήκτων»
Τοῦ κ. Παναγιώτου Κοσμίδη
Ἅγιοι Πατέρες, δαιμόνια ἐκβάλλετε: «ἀσθενοῦντας θεραπεύετε͵ λεπροὺς καθαρίζετε͵ νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε· // δωρεὰν ἐλάβετε͵ // δωρεὰν δότε» (Ματθ. ι΄ 8).
Καντιωτικοὶ κεραυνοί ἐναντίον ἀθέου βουλῆς
Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Φλωρίνης, πατὴρ Αὐγουστῖνος Καντιώτης, διεκήρυττεν ἐμφαντικῶς: «Ἐμὲ δὲν μὲ προσκαλοῦν εἰς τὸν ἁγιασμὸν τῆς Βουλῆς, ὅστις τελεῖται ἕκαστον φθινόπωρον, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι θὰ τοὺς ἐρωτήσω: ‘ποῖον εἶναι τὸ ὄνομά σας;. Καὶ ἐπειδὴ τοῦτο εἶναι πασίδηλον, θὰ τοὺς εἴπω ὅτι τὸ ὄνομά σας εἶναι “Λεγεών” (Μᾶρκ. ε΄ 9), διότι κατέχεσθε ὑπὸ λεγεῶνος δαιμονίων, ὡς μαρτυροῦν τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ψηφίζετε. Θὰ τοὺς εἴπω ἐπίσης ὅτι δὲν ἔχετε χρείαν ἁγιασμοῦ, ἀλλὰ μᾶλλον ἐξορκισμοῦ».
Εἶχε δίκαιον ἀσφαλῶς ὁ πύρινος ἱεράρχης, καὶ κατὰ μείζονα λόγον εἰς τὴν χαλεπὴν ἐποχήν μας, καθότι ἡ παροῦσα Βουλὴ ἐψήφισε νόμους καθαρῶς ἀντιχρίστους, ὡς τὸν νόμον περὶ τοῦ ψευδογάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων (ΛΟΑΤΚΙ+), καθὼς ἐπίσης καὶ τὸ δικαίωμα αὐτῶν νὰ υἱοθετοῦν τέκνα.
«Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος δὲν προβαίνει εἰς ἐξορκισμούς»
Κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας ἐπεσκέφθη τὴν Ἑλλάδα ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος, ὁ διασπάσας τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ προκαλέσας πολλαπλὰς συγκρούσεις, ὅστις καὶ ὡμίλησεν ἐν τῇ Βουλῇ (5 Μαΐου 2026). Ἀντὶ νὰ ἐλέγξῃ τοὺς κρατοῦντας καὶ νὰ ἐκβάλῃ τὰ δαιμόνια, διωλίσθησεν εἰς ἀμπελοφιλοσοφίας τινὰς περὶ τοῦ πολέμου, ἀποσιωπῶν παντελῶς τὴν ἄδικον ἐπίθεσιν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν κατὰ τοῦ Ἰράν. Ὡσαύτως, οὐδόλως κατεδίκασε τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τοὺς “Σοδομονόμους“, ἀκολουθῶν τὴν λογικὴν τοῦ “δοξάσατέ με ἵνα ὑμᾶς δοξάσω”, ἀδιαφορῶν ἐὰν τὰ ἔργα εἶναι φωτεινὰ ἢ κολασμένα.
«Ἐπεσκέφθη (8 Μαΐου 2026) ἐπιπροσθέτως τὸν ἀφωρισμένον Πρωθυπουργὸν Κυριάκον Μητσοτάκην, ὅστις ὑπῆρξε πρωτοστάτης εἰς τὰ ἄνομα ἔργα τῆς πλέον βεβήλου κυβερνήσεως ποὺ διῆλθεν ἀπὸ τὸν τόπον, ὡς ἐπίσης καὶ τὸν Πρόεδρον Κωνσταντῖνον Τασούλαν (7 Μαΐου 2026). Καὶ ὁ τελευταῖος ἐμόλυνε τὰς χεῖρας του, μετέχων εἰς τὴν “τράπεζαν τῆς Ἰεζάβελ”, καθότι ἐψήφισεν ἅπαντας, ὡς πρόεδρος τῆς Βουλῆς, τοὺς αἰσχροὺς νόμους, ἰσχυριζόμενος μετ’ ἀνοίας ὅτι εἶναι ἀνὴρ συντηρητικός, ἐνῶ παραλλήλως ὑπερψηφίζει τὰς διαστροφάς.
Ἀπωλέσαμεν παντελῶς τὴν μνήμην, τὴν ἀξίαν καὶ τὴν λογικήν μας· εἴμεθα ἡ μόνη ὀρθόδοξος χώρα, μάλιστα δὲ πρώτη ἁπασῶν ἡ μικρο-Ἑλλάς —ἡ ποτὲ ὑπέρλαμπρος— ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ὁποία ἐθεσμοθέτησε τοὺς νόμους τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας.
Κύριος: «Ἀρνήσομαι τοὺς ἀρνουμένους με»
«Ὁ Κύριος ἡμῶν διακηρύττει: «Τοὺς δοξάζοντάς με ἀντιδοξάσω» (Α΄ Βασιλ. β΄ 30), καὶ ἀλλαχοῦ: «Ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ. ι΄ 33). Τίθεται, ὅθεν, τὸ ἀδήριτον ἐρώτημα: Ποῦ πορευόμεθα ὡς Ἕλληνες, ὡς Ὀρθόδοξοι καὶ ὡς πολιτισμένοι ἄνθρωποι; Ἐλησμονήσαμεν τὴν ἀποστολήν μας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Ἰωάννης ὡμολόγησε πρὸς τὸν ἐπισκεφθέντα αὐτὸν Πρόεδρον τῆς Δημοκρατίας, ὅτι ἡ καρδία τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι ἡ Ἑλλάς, τονίζων ὅτι ἡ Συρία, ἡ Δαμασκὸς καὶ ἡ Ἀντιόχεια ἀποτελοῦν προέκτασιν τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ, προσφωνήσας αὐτόν: «Καλῶς ἤλθατε εἰς τὴν πατρίδα σας, κύριε πρόεδρε» (23ῃ Ὀκτωβρίου 2014).
Κληρικοί κενόδοξοι: «Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω͵ // ἀλλὰ ἔγνωκα ὑμᾶς (ὦ Φαρισαῖοι) ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ // οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς» (Ἰωάνν. ε΄ 41-42).
Μεθόθευσις τῶν σατουρναλείων τυμπανοκρουσιῶν
Ὁ μυστικὸς σκοπὸς εἶναι ἡ ὁλοφάνερος: ἡ ψηφοθηρικὴ ἐπιστήριξις τοῦ καταρρέοντος καὶ ἀφωρισμένου. Οὗτος, βεβαίως, οὐδέποτε μετέβη εἰς τὸ Φανάριον καθότι ὁ πατὴρ του, Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, τὸ 1991 ἐπολέμησε μετὰ λύσσης τὴν ἐκλογὴν Βαρθολομαίου· ἐν συνεχείᾳ ὅμως, ὡς δοῦλος, ὑπετάγη εἰς τὰ κελεύσματα τῶν κυριάρχων τῆς Οὐασιγκτῶνος.