Ὁ ἅγιος Νικόδημος εἰς τὸν 45ον κανόνα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων: «Ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δὲ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω», ξεκαθαρίζει λέγων ὅτι, «Ἐπειδὴ ὅποιος μὲ τοὺς ἀφωρισμένους συμπροσεύχεται (καθὼς τοιοῦτοι εἶναι οἱ αἱρετικοί), πρέπει νὰ συναφορίζηται καὶ αὐτὸς κατὰ τὸν ι΄ τῶν αὐτῶν Ἀποστόλων. Πρέπει γὰρ τοὺς αἱρετικοὺς νὰ μισοῦμεν καὶ νὰ ἀποστρεφώμεθα, ἀλλ΄ ὄχι καὶ νὰ συμπροσευχώμεθα μὲ αὐτοὺς ἢ νὰ συγχωροῦμεν εἰς αὐτοὺς νὰ ἐνεργήσουν τι Ἐκκλησιαστικὸν λειτούργημα, ἢ ὡς Κληρικοί, ἢ ὡς ἱερεῖς». Ὁ Κρήτης Εὐγένιος, παραβλέπων τὸν Κανόνα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, ἔβαλε τὸν αἱρετικὸν παπικὸν εἰς τὴν Ὡραίαν Πύλην, μπροστά εἰς ἄλλους ἱεράρχας καὶ εἰς τὸ ἐκκλησίασμα. Σύμφωνα μὲ τὸν κανόνα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφορισθῇ, ὅμως ἡ προϊσταμένη του ἀρχή, τὸ Φανάρι, ἔχει προβῆ εἰς χειροτέρας πράξεις. Ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, διατί τὸ ἐπιτρέπει;
Συμφώνως πρὸς δημοσίευμα τοῦ ἱστολογίου ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ τῆς 18ης Μαΐου:
«Καταλήστεψαν οἱ παπικοὶ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ οἱ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων οἰκουμενισταὶ φροντίζουν οἱ ληστὲς νὰ εἰσέρχονται στὰ Ἱερὰ μὲ τιμές, ὡς εὐεργέτες! Ἡ τίμια κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου ἐκλάπη κατὰ τὴν περίοδο τῆς Ἑνετοκρατίας (1669*) καὶ ἐπέστρεψε -ἂν ὄντως πρόκειται περὶ τῆς ἀληθινῆς τιμίας κάρας- ἀπὸ τὴν Βενετία στὸ Ἡράκλειο ἐπὶ Μητροπολίτου Κρήτης κυροῦ Εὐγενίου (Ψαλλιδάκη) μετὰ ἀπὸ παρέμβαση τοῦ μασόνου πατριάρχου Ἀθηναγόρα τὸ 1966. Ἕνα χρόνο πρὶν τὸ 1965, ὁ μασόνος πατριάρχης εἶχε προβῆ στὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων μὲ τὸν «πάπα» Παῦλο τὸν ΣΤ΄.
Ἡ «ἐπιστροφὴ» ἢ ἡ ἐπίσκεψη τῶν κλεμμένων ἱερῶν λειψάνων εἶναι ἕνα ψευτοδίλημμα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ σημερινοὶ οἰκουμενιστές, γιά νὰ προχωροῦν τὰ σχέδια τῆς ψευδένωσης μὲ τοὺς αἱρετικούς, τοὺς ὁποίους μᾶς τοὺς ἐμφανίζουν τώρα καὶ ὡς εὐεργέτες μας! Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ αἱρετικοὶ εἰσέρχονται ἀμετανόητοι καὶ πατᾶνε τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά μας, δείχνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀγάπη, ἀλλὰ ὑπάρχουν μόνο νικητὲς καὶ ἡττημένοι.
Ὡς ἀνάμνηση τῆς «καλῆς πράξης» τῆς «ἐπιστροφῆς» τῶν κλεψιμαίικων, ὁ παπικὸς τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου συμμετεῖχε ἀνενόχλητος στὴν πομπὴ λιτάνευσης τῆς τιμίας κάρας στοὺς δρόμους τοῦ Ἡρακλείου, δίπλα στοὺς ἱεράρχες τῆς Τοπικῆς Ἐκκλησίας.
Νωρίτερα στὸν Ἑσπερινὸ στὸν Καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου στὸ Ἡράκλειο, προεξῆρχε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης Εὐγένιος, γνωστὸς ἀμνηστευτὴς τῆς ὁμοφυλοφιλίας, προσκυνητὴς τοῦ τάφου τοῦ Καζαντζάκη, προσκυνητὴς παπικοῦ ναοῦ, ἔβαλε τὸν αἱρετικὸ παπικὸ στὴν Ὡραία Πύλη, μπροστὰ σὲ ἄλλους ἱεράρχες καὶ στὸ ἐκκλησίασμα.
Ἡ σημειολογία αὐτῆς τῆς πράξης εἶναι τεράστια. Προσδίδει στὸν αἱρετικὸ ἱερωσύνη καὶ ἰσοτιμία μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους.
Ὁ οἰκουμενισμὸς προχωρᾶ ἀκάθεκτος. Οἱ λυκοποιμένες μεσουρανοῦν καὶ τὸ ποίμνιο κοιμᾶται».