Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Συχνὰ λησμονοῦμε ὅτι στὴν ἐποχή μας οἱ αἱρετικοὶ καὶ οἱ ἀλλόθρησκοι βρίσκονται πολὺ κοντά μας καὶ πάντα ὑπάρχει ὁ κίνδυνος νὰ δεχτοῦμε ἐρεθίσματα, ποὺ θὰ ἀμβλύνουν τὸ ὀρθόδοξο κριτήριο στὴ ζωή μας. Ὁ τρόπος ποὺ ζοῦν καὶ οἱ ποικίλες δραστηριότητές τους παγιδεύουν τοὺς ἁπλοὺς καὶ ἀνυποψίαστους χριστιανούς, κάτι ποὺ πρέπει νὰ μᾶς ἀνησυχεῖ, χωρίς, ὡστόσο, νὰ ἔχουμε ἐχθρικὰ συναισθήματα μ’ αὐτούς. Νὰ γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἁρμονικὴ συνύπαρξη ἔχει κανόνες ποὺ πρέπει νὰ τηροῦνται.
Ὁ ὀρθόδοξος χριστιανὸς εἶναι προσεκτικός στὶς κοινωνικὲς σχέσεις μαζί τους, θλίβεται γιατὶ οἱ συνάνθρωποί του δὲν γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια τῆς πίστης στὸ Χριστὸ καὶ ἡ παρουσία του ἀνάμεσά τους ἀποτελεῖ φωτεινὸ παράδειγμα, ποὺ ἐντυπωσιάζει καὶ ὁδηγεῖ σὲ σύγκριση μὲ τὰ «πιστεύω» τους καὶ ἐνδεχομένως σὲ πνευματικὴ ἀφύπνιση. Ἡ ἀγάπη του ποτὲ δὲν πρέπει νὰ δέχεται συμβιβασμοὺς καὶ ὑποχωρήσεις μὲ τοὺς αἱρετικούς καὶ ἀλλόθρησκους.
Μεγάλη ἀνησυχία προκαλεῖ στοὺς ὀρθοδόξους ἡ ἀδιάκοπη δραστηριότητα τῶν οἰκουμενιστῶν. Μεγαλόσχημοι ὀρθόδοξοι κληρικοί ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς, χωρὶς κανένα δισταγμό καὶ προκλητικὰ δηλώνουν ὅτι ἐργάζονται γιὰ τὴν ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν καὶ προφητεύουν ὅτι θὰ ἐπιτευχθεῖ σύντομα! Πραγματοποιοῦν συχνὲς ἐπισκέψεις, συνευφραίνονται μὲ τοὺς αἱρετικούς, ἀνταλλάσσουν δῶρα, συμμετέχουν σὲ συνέδρια καὶ γενικὰ παρατηρεῖται μιὰ δαιμονικὴ δραστηριότητα ποὺ μόνο ἀρνητικὰ ἀποτελέσματα ἔχει.
Ἡ ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν στὴ Μία Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτευχθεῖ δίχως μετάνοια. Οἱ αἱρετικοὶ εἶναι ἄνθρωποι πλανεμένοι μὲ κυρίαρχα τὰ πάθη μίσους καὶ φθόνου κατὰ τῶν ὀρθοδόξων. Δυστυχῶς εἶναι δυναμικὰ καὶ ἐπίμονα ὄργανα τοῦ διαβόλου.
Οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ οἱ ἐνάρετοι Γέροντες τῆς ἐποχῆς μας πάντα εἶχαν ἄγρυπνο τὸ βλέμμα τους πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς καὶ μιλοῦσαν γιὰ τὴ διαστρέβλωση τῆς πίστης καὶ τὸν ὑπόγειο πόλεμο ποὺ διεξάγουν γιὰ τὴν παραπλάνηση τοῦ ὀρθοδόξου λαοῦ. Εἶναι πάντα χρήσιμο νὰ θυμόμαστε τὸ ἀντιαιρετικὸ φρόνημα τῶν ἁγίων καὶ νὰ μελετοῦμε τὶς ἐκδηλώσεις τους καὶ τὴ στάση τους ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς.
Εἶναι ἐνδιαφέροντα τὰ συμπεράσματα τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ὁ ὁποῖος ἦταν θεολόγος μὲ βαθιὰ καὶ πλούσια γνώση τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐμπειρία πνευματική. Ἔλεγε ὁ ἅγιος: «Αἱρετικοὶ εἶναι ὅλοι οἱ μὴ ὀρθόδοξοι». «Ὁ ρωμαιοκαθολικισμὸς εἶναι πολλαπλὴ αἵρεση. Δὲν χωρεῖ δὲ ἀμφιβολία, ὅτι διὰ τοῦ δόγματος περὶ τοῦ ἀλαθήτου τοῦ πάπα, ὁ ρωμαιοκαθολικισμὸς κατέστη παναίρεση». «Τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν δὲν εἶναι τίποτα, παρὰ ἀναβίωση τῆς ἄθεης ἀνθρωπολατρίας – εἰδωλολατρίας». «Κάθε νέα οἰκουμενικὴ Σύνοδος δὲν εἶναι οὔτε Ἁγία οὔτε Οἰκουμενικὴ οὔτε ὄγδοη, ἐὰν πρωτίστως δὲν δεχθεῖ τὶς προγενέστερες οἰκουμενικές, καὶ ἀσαλεύτους ἀποφάσεις των· καθετί τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει τὴν θεανθρώπινη Δικαιοσύνη, τὴν Ἀλήθεια, τὴν Ἀγάπη, τὴν αἰωνιότητα δὲν εἶναι ὀρθόδοξο».
Τὸ ἀντιαιρετικὸ φρόνημα τῶν ἁγίων εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἀποκτήσουν ὅλοι οἱ σύγχρονοι χριστιανοί. Εἶναι καθῆκον ἱερό.