ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΛΟΥΚΑ
27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2026
Ἀπόστολος: Β΄ Κορ. στ΄ 16- ζ΄ 1
Εὐαγγέλιον: Λκ. ε΄ 1-11
Ἦχος: πλ. δ΄ – Ἑωθινόν: ΣΤ΄
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
«καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά» (Λουκ. Ε΄ 7).
Ὁ κόπος, ὁ Θεῖος Λόγος, τὸ Θαῦμα!
Ὁ Κύριος καὶ Θεός, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, εὑρίσκεται εἰς τὰ μέρη τῆς Γαλιλαίας, εἰς τὴν παραλίαν τῆς λίμνης Γεννησαρέτ! Ἀσφαλῶς, – ὡς ἐγένετο, ἄλλωστε, εἰς κάθε ἐμφάνισιν τοῦ Διδασκάλου, – ἤρχισαν νά συρρέωσι πλήθη ἀνθρώπων ἀπ’ ἐκεῖνα τὰ μέρη, προκειμένου νά ἴδωσι τὸν Κύριον καὶ ἀκούσωσι τὴν μοναδικὴν καὶ Θείαν διδασκαλίαν Του, ἀλλὰ καὶ ἵνα γίνωσι θεαταὶ κάποιου θαύματος, ὅπερ τυχὸν θὰ ἐποίει ὁ Θεάνθρωπος! Εἰς ὀλίγην ὥραν τὸ πλῆθος ἦτο ἀμέτρητον καὶ ἀνέμενε τὴν … Θείαν ἐνέργειαν! Ὁ Κύριος, «εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην»! Πρὶν ἀπὸ ὀλίγην ὥραν εἶχον ἐπιστρέψει ἀπὸ τὴν ὁλονύκτιον ἐργασίαν των καὶ «οἱ … ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα»! Ἦτο φανερόν, ὅτι ὁ ὅλος κόπος των ἀπέβη μάταιος, καθόσον … «οὐδὲν ἔλαβον»!
Ὁ Διδάσκαλος, πλησιάζει τὸ ἓν ἐκ τῶν δύο, ἐκεῖνο τὸ τοῦ Σίμωνος! Εἰσῆλθεν ἐν αὐτῷ καὶ ἀφοῦ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Σίμωνα νά ἀπομακρυνθῇ ὀλίγον ἀπὸ τὴν ἀκτήν, στρέφεται πρὸς τὸν ἀναμένοντα λαόν, καὶ ἤρχισε τὴν Θείαν διδασκαλίαν! Ὁ λαός, ὡς συνήθως, «ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων» (Λουκ. ΙΘ΄ 48)! «Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα»! Νέα ταλαιπωρία! Ἐνῶ ἕως τώρα, ἀπέπλυναν τὰ δίκτυά των καὶ τὰ ἡτοίμαζον διὰ τὴν ἑπομένην ἁλιείαν, τώρα ὁ Διδάσκαλος δίδει ἐντολήν! «Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν»! «Ἐπιστάτα, εἴμεθα κατάκοποι! Καθ’ ὅλην τὴν νύκτα κοπιάζοντες δὲν ἠδυνήθημεν … τὸ παραμικρόν! Ὅμως, ἐφ’ ὅσον Σὺ δίδεις τὴν ἐντολήν, ἐγὼ θὰ ὑπακούσω εἰς τὸν Λόγον Σου»! Μὲ ἐμφανῆ τὴν ἔκφρασιν τῆς κοπώσεως καὶ τῆς διστακτικότητος, ὁ Πέτρος κάμπτεται πρὸ τῆς Θείας ἐντολῆς! Ὄντως, … ἐπαναρρίπτωσι τὰ δίκτυα εἰς τὰ ὕδατα τῆς Γεννησαρέτ!
Λέγει ἐν προκειμένῳ, ὁ Θεῖος Χρυσόστομος, ὅτι ἡ Θεία αὕτη ἐντολή, εἶχε … διπλοῦς ἀποδέκτας! Ἀφ’ ἑνός μέν, τὸν μετέπειτε μαθητήν Του καὶ πρωτοκορυφαῖον Πέτρον, ἀφ’ ἑτέρου δέ, … τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης, οἵτινες ἐπὶ τῷ ἀκούσματι τοῦ Θείου Λόγου καὶ ἐνῷ ἐρρίπτοντο ἐκ νέου τὰ δίκτυα εἰς τὴν θάλασσαν, ἔσπευδον καὶ συνηγωνίζοντο, ἵνα εἰσέλθωσιν εἰς τὸ δίκτυον»! Ἦσαν τόσοι πολλοὶ οἱ ἰχθύες ποὺ συνήχθησαν εἰς τοῦτο τὸ ἁλιευτικὸν δίκτυον, ὥστε … καὶ τοῦτο ἤρχισε νὰ μὴ ὑποφέρῃ τὸ τοσοῦτον πλῆθος καὶ νὰ ὑποχωρῇ καὶ νὰ σχίζεται, ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐκάλεσαν βοήθειαν καὶ ἀπὸ τὸ παραπλέον δεύτερον πλοῖον, ἐγέμισε καὶ τοῦτο καὶ ἐκινδύνευον νά βυθισθῶσιν ἀμφότερα!
Τί νὰ εἴπῃ τώρα ὁ Σίμων! Ἐκεῖνος ὅστις ἐδυσφόρησε καὶ κάπως διεμαρτυρήθη, ἀλλὰ βεβαίως ὑπεχώρησε πρὸ τῆς Θείας ἐντολῆς! Τί νὰ εἴπῃ βλέπων τοῦτο τὸ καταπληκτικὸν τοῦτο Θαῦμα; Ὄχι δὲ μόνον οὗτος, ἀλλὰ καὶ οἱ συνεργοί του Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης, βλέπουσιν ἐνεοὶ τὴν Θείαν ταύτην ἐνέργειαν! Ἂς ἴδωμεν τὸ ἱερὸν κείμενον, … «Ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι»!
Τὸ Θαῦμα καὶ ἡ … λογική!
Θαῦμα καὶ λογική, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν δύνανται νά «συμβαδίζωσι»! Τὸ Θαῦμα, ὡς Θεία ἐνέργεια, εἶναι μὲν γεγονὸς ἀναντίρρητον καὶ ἀδιαμφισβήτητον, ὅμως, ἡ κοινὴ ἀνθρωπίνη λογική, ἀδυνατεῖ νά ἑρμηνεύσῃ καὶ διερευνήσῃ τοῦτο! Τὸ δέχεται καὶ τὸ ἀποδέχεται, ἀλλὰ σιωπᾷ καὶ δοξάζει τὸν Θεόν, τὸν «ποιοῦντα, μεγάλα τε καὶ ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός» (Ἰὼβ Ε΄ 9, Θ΄ 10)!
Ὅμως, παρὰ τὴν προαναφερθεῖσαν κοινὴν διαπίστωσιν, δυνάμεθα νά εἴπωμεν … ὅτι ἡ ἀνθρωπίνη κοινὴ λογική, δύναται νά ἀποδεχθῇ τὰς Θείας καὶ Θαυμαστὰς ἐνεργείας καὶ ἐκλογικεύσῃ ταύτας μὲ τὸ ἁπλοῦν σκεπτικόν, ὅτι ὁ Κύριος, ὡς ὁ Παντοδύναμος Θεός, τὰ πάντα δύναται! Αὐτός, ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐκ τοῦ μὴ ὄντος, δι’ ἑνὸς καὶ μόνου Λόγου Του, ἀσφαλῶς καὶ δύναται νά ἐνεργῇ … πέραν τῆς λογικῆς καὶ τῶν ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων! Αὕτη, ἀκριβῶς, εἶναι καὶ ἐκείνη ἡ ἁπλουστάτη λογική, ἥτις κατηύθυνε καὶ ἐνίσχυε πάντας τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας, εἰς τὸ κολοσσιαῖον μέν, ἀλλὰ καὶ πέραν πάσης ἀνθρωπίνης δυνάμεως ἐφικτόν! Διὰ ταύτης ἐνήργουν καὶ ἴσχυον καὶ αὕτη ἐπεβεβαίωνε τὴν πίστιν διὰ τῶν ἀπείρων τούτων θαυμάτων! Εἰς τοιοῦτον βαθμόν, εἶχον οὗτοι ἐκλογικεύσει τὰς Θείας ἐνεργείας, ὥστε ἐπέτρεπε πολλάκις ὁ Κύριος, ὥστε νὰ βλέπωσι διὰ τῶν κοινῶν ὀφθαλμῶν, τὰς τοιαύτας ἐνεργείας!
Οὕτω, πολλάκις οἱ Ἅγιοι οὗτοι ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἀσεβεῖς, καὶ εἰς τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, … εἶδον Ἁγίους Ἀγγέλους, ὡς οἱ μακάριοι Τωβίτ καὶ Τωβίας, καὶ ὡς ὁ ἡγέτης τοῦ Ἰσρηλιτικοῦ λαοῦ, Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, καὶ ὡς οἱ ἐν τῇ καμίνῳ τρεῖς παῖδες! Πολλάκις εἶδον, ἀκόμη καὶ οἱ σύγχρονοι ἡμῶν Ἅγιοι, Παΐσιος, Πορφύριος, Ἰάκωβος, Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης, Ἰωσήφ ὁ ἡσυχαστής, καὶ πολλοὶ ἀκόμη, καὶ τὸν ἴδιον τὸν Κύριον καὶ τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καὶ ἄλλους παλαιοτέρους Ἁγίους, νά τούς ἐνισχύωσι καὶ ἐπιβεβαιώνωσι τὴν … ὕπαρξίν των ἀλλὰ καὶ τὴν Θείαν ἀρωγὴν καὶ βοήθειαν!
Ἡ ἐκλογίκευσις αὕτη τῶν ἀσυλλήπτων Οὐρανίων μυστηρίων, διὰ τῶν τοιούτων ἀλλὰ καὶ τοσούτων θαυμάτων, εἶναι ἡ ἐπιβεβαίωσις τῆς Θείας ὑποσχέσεως ἥντινα ὑπεσχέθη ὁ Διδάσκαλος εἰς τοὺς μαθητάς Του, ὀλίγον πρὸ τῆς Θείας Αὐτοῦ Ἀναλήψεως! « … καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ. ΚΗ΄ 20)!
Θέλομεν τὸ Θαῦμα ἢ ὄχι;
Εἰς τοῦτο τὸ ἁπλοῦν ἐρώτημα, ἴσως οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν σπεύσωσι καὶ δηλώσωσιν ὅτι θέλουσι θαύματα εἰς τὴν ζωήν των! Ἴσως, μάλιστα, τόσον πολὺ τὰ ἐκζητοῦσιν ὥστε, πολλάκις, νὰ φαντασιώνωνται τοιαῦτα, ἀλλὰ καὶ «πλάθωσιν» ἄλλα διὰ τῆς φαντασίας των! Ὅμως, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ὡς ἄνω ἐρώτημα, δὲν εἶναι τόσον ἁπλῆ! Ζητοῦμε μὲν θαύματα, ἀλλ’ ἐνῶ συμβαίνουσι ταῦτα, ἀπιστοῦμεν καὶ τὰ ἀποστρεφόμεθα καὶ παλαίομεν ἵνα τά ἀποσιωπήσωμεν καὶ τὰ ἀποκρύψωμεν! Συμβαίνει εἰς ἡμᾶς κάτι ἀντίστοιχον μὲ ἐκεῖνο … τὸ τῶν Ἑβραίων, οἵτινες ἐζήτουν ἀπὸ τὸν Κύριον θαύματα, καὶ ὅταν ὁ Κύριος ἐνεργοῦσε τοιαῦτα, ἔλεγον ὅτι «ἐν Βεελζεβοὺλ τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια» (Λουκ. ΙΑ΄ 15)!
Ὅταν, ἐπὶ παραδείγματι, συμβαίνει τὸ Θαῦμα τῆς συγχωρήσεως τῶν ἁμαρτιῶν, πόσοι σπεύδουσι ἵνα συγχωρηθῶσι; Καὶ ὅταν, ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ ἵνα μετέχωμεν εἰς τὸ Πανακήρατον Σῶμά Του καὶ τὸ Ζωοποιὸν Αἷμά Του, – ἅτινα ὑπερόχως καὶ θαυμαστῶς ἐδημιουργήθησαν ἐκ τοῦ ἁπλοῦ ἄρτου καὶ τοῦ κοινοῦ οἴνου, διὰ τῆς ἐπελεύσεως τοῦ Παναγίου Πνεύματος, – τότε περιφρονοῦμεν καὶ ἀρνούμεθα τὴν συμμετοχήν μας εἰς τοῦτο τὸ σωτηριῶδες μυστήριον!
Ἂς ἀναλογισθῶμεν, ἑπομένως, ἀγαπητοί μου, ὅτι καὶ ὁ Κύριος ὑπάρχει καὶ ἐνεργεῖ, ἀλλὰ καὶ θαύματα γίνονται, – καὶ ὄχι μόνον ὅσα προανεφέραμεν, ἀλλὰ πολὺ περισσότερα, – καὶ ἐκεῖνο ὅπερ ἀπομένει εἶναι ἡ ἰδική μας «συμπεριφορὰ» ἔναντι τούτων!
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου,
Ἱεροκῆρυξ Ἱ. Μ.Πατρῶν