Η αυλαία της τετραετούς θητείας του Τούρκου Γενικού Προξένου Αϊκούτ Ουνάλ και η προξενική φιέστα στα Θάμνα
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Με μια ακόμη καλοκουρδισμένη εκδήλωση αποχαιρετισμού έκλεισε και τυπικά ο τετραετής κύκλος παρουσίας του Τούρκου Γενικού Προξένου στην Κομοτηνή Αϊκούτ Ουνάλ, με τη παρανόμως λειτουργούσα και παράτυπη “ΑΣΕΤΜΔΘ-Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης” να στήνει το καθιερωμένο σκηνικό απολογισμού και τιμών το βράδυ της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου 2026 σε κέντρο εστίασης οικισμού του Δήμου Ιάσμου.
Στη σύναξη προς τιμήν του απερχόμενου διπλωμάτη και της συζύγου του Ιλάιντα Ουνάλ παρέστη η γνωστή ηγετική ομάδα του τοπικού τουρκοδίαιτου φιλοπροξενικού μηχανισμού, με πρωτοστατούντες τους εγκάθετους ψευδομουφτήδες Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ και Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα, στελέχη και υπαλλήλους της οδού Ιώνων, μετακλητούς εκπαιδευτικούς που αποστέλλονται από την Τουρκία στα μειονοτικά σχολεία, εκπροσώπους σωματείων καθώς και ελεγχόμενα μειονοτικά μέσα ενημέρωσης.
Κατά τις ομιλίες τους, οι παραθρησκευτικοί παράγοντες της περιοχής δεν έκρυψαν την απόλυτη ταύτιση της δράσης τους με το Προξενείο.
Ο Ιμπραήμ Σερήφ εξήρε τη συχνότητα των επαφών και τη βαθιά ανάμειξη του ζεύγους Ουνάλ στα εσωτερικά της μειονότητας, ενώ ο Μουσταφά Τράμπα έκανε λόγο για μια περίοδο που ξεπέρασε τα στενά διπλωματικά καθήκοντα, υπογραμμίζοντας ότι ο κ. Ουνάλ λειτούργησε με τη «γλώσσα της καρδιάς».
Από την πλευρά του, ο απερχόμενος Γενικός Πρόξενος στην αποχαιρετιστήρια παρέμβασή του αναφέρθηκε στην ανάγκη συμπαγούς δράσης των μειονοτικών δομών, έπλεξε το εγκώμιο των γυναικών, της νεολαίας και κυρίως των μετακλητών εκπαιδευτικών για τον καθοριστικό τους ρόλο στη διαμόρφωση συνειδήσεων, ενώ ολοκλήρωσε επικαλούμενος τις κατευθυντήριες γραμμές του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.
Το τελετουργικό επισφραγίστηκε με την ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων και πλακετών από τον Μουσταφά Τράμπα, τον Σεντάτ Χασάν της παράτυπης «ΤΕΝΚ» και τον εκπρόσωπο των μετακλητών Οζγκιούρ Καπλάν.
Σχόλιο Σύνταξης
Η συνάθροιση στα Θάμνα δεν αποτελεί απλώς μια εθιμοτυπική αποχαιρετιστήρια δεξίωση, αλλά την ανάγλυφη αποτύπωση του τρόπου με τον οποίο το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής ασκεί υβριδική επιρροή και δομεί ένα παράλληλο σύστημα εξουσίας στη Θράκη.
Στα σχεδόν τέσσερα χρόνια της θητείας του, ο Αϊκούτ Ουνάλ δεν περιόρισε τη δραστηριότητά του στα όσα ρητά ορίζει η Σύμβαση της Βιέννης για τις προξενικές σχέσεις. Αντίθετα, με την τακτική της διαρκούς φυσικής παρουσίας σε κάθε πτυχή της κοινωνικής, θρησκευτικής και εκπαιδευτικής ζωής της μειονότητας, λειτούργησε ως de facto πολιτικός καθοδηγητής και συντονιστής των παρακρατικών δομών της περιοχής.
Η ανοιχτή επιβράβευση των μετακλητών δασκάλων και η επιμονή στη χειραγώγηση της νεολαίας και των γυναικείων συλλόγων φανερώνουν τη στόχευση της Άγκυρας για τον ιδεολογικό και εθνοτικό εγκλωβισμό των Ελλήνων μουσουλμάνων πολιτών σε μια ενιαία τουρκική ταυτότητα, απομονώνοντάς τους από τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας.
Η αποχώρηση Ουνάλ αφήνει πίσω της ένα βαθιά εδραιωμένο δίκτυο επιρροής, το οποίο η Αθήνα εξακολουθεί να παρακολουθεί με αμηχανία και παθητικότητα που τον τελευταίο καιρό βλέπουμε ότι μετριάζεται. Η ανοχή απέναντι σε παράτυπα όργανα όπως η Συμβουλευτική Επιτροπή και σε εξόφθαλμες παρεμβάσεις ξένων διπλωματών υπονομεύει ευθέως την εθνική κυριαρχία, τους κανόνες του κράτους δικαίου και τις αρχές της ισονομίας και ισοπολιτείας που οφείλουν να απολαμβάνουν όλοι οι πολίτες της Θράκης.




