Ἕνας μεγάλος λογοτέχνης ὁμιλεῖ διὰ τὸν ἐθναρχικὸν καὶ σωτήριον ρόλον τῆς Ἐκκλησίας διὰ τὸ γένος μας

   Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ πατριωτισμὸς καὶ ἡ ἀπαραχάρακτη ἱστορία μᾶς βεβαιώνουν ὅτι τὸ Γένος μας διασώθηκε στὰ τετρακόσια χρόνια τῆς ὀθωμανικῆς δουλείας, ἀπὸ τὶς πλέον ἀπάνθρωπες τακτικές ποὺ γνώρισε ἡ ἀνθρωπότητα, χάρις στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, ἡ Ὁποία «ὡς ὄρνις ἐπισυν­άγει τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας» (Ματθ. 23,37), διέσωσε τὸ δοκιμαζόμενο λαό μας. Αὐτὴ τὴν μεγάλη ἀλήθεια εἶχε ἐκφράσει καὶ ὁ ἀείμνηστος λογοτέχνης Στρατῆς Μυριβήλης: Εἶχε τονίσει πώς, «Ἂν ὑπάρχουμε σήμερα σὰν ἑλληνικὴ φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπὸ τὸ ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια… Ἡ Ἐθνική μας ὑπόσταση εἶναι ζυμωμένη μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Σὰν ἔπεσε τὸ Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τὸν τσακισμένο κρατικὸ μηχανισμὸ σὰν ὑποκατάστατος μηχανισμὸς τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας. Τὰ σύμβολα τῆς αὐτοκρατορίας τὰ κράτησε ἡ Ἐκκλησία καὶ τὰ διατήρησε μέσα στοὺς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς. Καὶ μέσα σ’ αὐτοὺς τοὺς φοβεροὺς αἰῶνες αὐτὴ στάθηκε τὸ πνευματικὸ καὶ ἐθνικὸ κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς… Καὶ σωστὰ ἔκανε, πῶς σὲ κρίσιμες ὧρες τὸ ράσο στάθηκε ἡ ἐθνικὴ σημαία τῆς Ἑλλάδας στὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς»! Δυσ­τυχῶς στὶς μέρες μας ἀκοῦμε στὶς «παρδαλὲς» παρελάσεις, τὶς ὁποῖες πλαισιώνει ἡ σάπια πολιτικὴ καὶ πνευματική μας ἡγεσία, τὸ σύνθημα: «στὸ διάβολο ἡ θρησκεία καὶ ἡ οἰκογένεια, νὰ πεθάνει ἡ πατρὶς νὰ ζήσουμε ἐμεῖς»! Διερωτόμαστε: ἔχει ἄραγε μέλλον τὸ Γένος μας, μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν κατάντια;