Στο συλλαλητήριο κατά της ηλεκτρονικής δικτατορίας που πραγματοποιήθηκε στα Προπύλαια την Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2026, ακούστηκαν κάποιες ζοφερές αλήθειες, τις οποίες πρέπει να έχει ο πολίτης στο μυαλό του, για να μπορέσει να αμυνθεί στην κολοσσιαία τεχνολογική επίθεση που ετοιμάζει η ελίτ εναντίον του λαού.
Το κράτος είναι διαχρονικά εχθρός του πολίτη, γιατί οι κυβερνήσεις που το ενσαρκώνουν αποτελούνται πάντοτε από τα μεγάλα «τζάκια» της ελίτ (τους μοντέρνους κοτζαμπάσηδες) που μεταχειρίζονται τους πολίτες σαν «κούτσουρα»: άλλοτε περιττά, άλλοτε ενοχλητικά και άλλοτε χρήσιμα.
Την επιτήρηση μέσω της αριθμοποίησης του πληθυσμού την ήθελαν τα πασοκικά «τζάκια» από το 1986, όταν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ήταν «καβουρδιστήρια». Τότε τα νεοδημοκρατικά «τζάκια» ωρύονταν μέσα στην Βουλή ότι ο Ενιαίος Κωδικός Αριθμό Μητρώου (Ε.Κ.Α.Μ.) θα στρώσει το οργουελικό χαλί για το χάλι του ηλεκτρονικού φακελώματος.
Στις μέρες μας, όμως, ο Όργουελ και ο Χάξλεϋ στρογγυλοκάθονται στις βιτρίνες των βιβλιοπωλείων, αλλά, την ίδια στιγμή, μέσα στην Βουλή, το τοτέμ της «δημοκρατίας» εκφυλίζεται διαρκώς σε μια απατηλή βιτρίνα με κατανεμημένους ρόλους ανάμεσα αφ’ ενός σε μια δήθεν φιλελεύθερη αλλά στην πραγματικότητα ελευθεροκτόνα κυβέρνηση και αφ’ ετέρου σε ένα τσούρμο από κόμματα που υποδύονται την αντιπολίτευση.
Η σύγχρονη μετα-δημοκρατία, ιδίως η ελληνική ψευτο-δημοκρατία, δεν είναι παρά μια σκηνοθεσία από την πλευρά εκείνων που διορίζουν τα «τζάκια», τα οποία, διά το θεαθήναι, θα πρέπει να φαίνεται ότι τσακώνονται μεταξύ τους, ενώ στην πραγματικότητα ανήκουν στον ίδιο θίασο που δίνει επαναλαμβανόμενες παραστάσεις για πολίτες-θεατές, πλανεμένους ή πουλημένους χειροκροτητές. 40 χρόνια μετά την αποτυχημένη προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να μας «σφραγίσει» με τον Ε.Κ.Α.Μ., πρέπει να επιχειρούμε συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, μελετώντας το διαχρονικό μοτίβο της ελίτ.
Ό,τι μας έλεγαν το 1986 οι πασοκικοί «παππούδες» μας, το επαναφέρουν στο προσκήνιο το 2026 οι νεοδημοκρατικοί «τυραννικοί γονείς» μας, με επιχειρήματα-καρμπόν, βγαλμένα μέσα από τον «τσελεμεντέ» της προπαγάνδας. Καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, διευκόλυνση του πολίτη, ασφάλεια των συναλλαγών, είναι οι κοινές πολυχρησιμοποιημένες καραμέλες τους, που έχουν ανάποδο περιεχόμενο: Οι νέες ταυτότητες και ο Προσωπικός Αριθμός μεταφέρουν την γραφειοκρατία στις οθόνες μας και οι συναλλαγές μας καθίστανται διάτρητες μπροστά σε κάθε επιδέξιο χάκερ.
Παράλληλα, διευκολύνεται ο διακαής πόθος κάθε κυβέρνησης και κάθε τεχνολογικής ιδιωτικής εταιρείας να μας επιτηρεί νυχθημερόν, να μας κατασκοπεύει φτιάχνοντας το προφίλ μας και να μας αποκλείει κοινωνικά και οικονομικά όταν δεν συμμορφωνόμαστε με τις νεοταξίτικες εντολές.
Στην αναρτώμενη ομιλία επισημαίνονται κάποιοι σημαντικοί σταθμοί, μέσα από τους οποίους πέρασε το «τρένο της αριθμοποίησης», το οποίο ξεκίνησε την πορεία του από το Γ΄ Ράιχ και ολίγον κατ’ ολίγον κατέληξε στον μεγάλο σταθμό του 2020. Για εμβάθυνση σε αυτούς τους σταθμούς βλ. Βαθιώτη, Από τον εμβολιασμό στην αριθμοποίηση των ζωανθρώπων. Ο κόσμος του Τζωρτζ Όργουελ στην «Νέα Εποχή» της ηλεκτρονικής δικτατορίας, εκδ. Νοών, 2025.
Εκείνοι που χλευάζουν ως τεχνοφοβικούς, ψεκασμένους συνωμοσιολόγους, θρησκόληπτους ή/και ακροδεξιούς όσους αναλυτές εκτιμούν ότι το «τρένο της αριθμοποίησης» θα πολτοποιήσει την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του πολίτη και θα τον οδηγήσει στην πύλη ενός υβριδικού-ηλεκτρονικού στρατοπέδου συγκεντρώσεως με αόρατα ψηφιακά κελλιά επιτηρούμενα παγκοσμίως από την ευάριθμη ελίτ των πλουτοκρατών που διαχειρίζεται τις τύχες της Ελλάδος και της ανθρωπότητος, αξίζει να πληροφορηθούν τι έγραφε για την πανούργα πλουτοκρατία πριν από 98 χρόνια ο πρωθυπουργός της αριστερής «κυβέρνησης του Βουνού», διαπρεπής καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στην Νομική Σχολή Αθηνών Αλέξανδρος Σβώλος: «Η “κυβερνώσα τάξις”, η οποία κρύπτει υπό τους συνταγματικούς τύπους τας επηρείας εξ ων κινείται, κατορθώνη να παριστάνη ότι η άσκησις της πολιτικής εξουσίας αφορά το συμφέρον του “Λαού”, ενώ κατά βάθος ωφελεί απλώς τους “εκμεταλλευτάς” της» (Α. Ι. Σβώλος, Το νέον Σύνταγμα και αι βάσεις του πολιτεύματος, 1928, σελ. 95).
Συμπέρασμα: Επί έναν και πλέον αιώνα επαναλαμβάνεται το ίδιο φαινόμενο, δηλ. κυριαρχεί η ψευτοδημοκρατία, που είναι απολύτως ελεγχόμενη από την ολιγαρχική πλουτοκρατία της ελίτ. Τώρα που η ελίτ ελέγχει απολύτως και την προηγμένη τεχνολογία, είναι σε θέση να εγκαθιδρύσει την παγκόσμια δικτατορία, που φυσικά θα υποκριθεί ότι είναι αναγκαία για την επίλυση των παγκόσμιων (τεχνητών) προβλημάτων.