Ὁ ἅγιος Κυπριανὸς Καρχηδόνος καταγράφεται ὡς ὁ πρῶτος Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ἀντιτάχθηκε στὸ παπικὸ πρωτεῖο, ὅταν γύρω στὸ 255-256 συγκρούστηκε μὲ τὸν Πάπα Στέφανο, σχετικὰ μὲ τὸν ἀναβαπτισμὸ ὅσων εἰσέρχονται στὴν Ἐκκλησία καὶ εἶχαν λάβει τὸ βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν. Ὁ Πάπας Στέφανος ὑποστήριζε ὡς ἔγκυρο τὸ βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν Κυπριανό, ὁ ὁποῖος θεωροῦσε ὅτι στὶς αἱρέσεις δὲν ὑπάρχει χάρις καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπάρχουν ἔγκυρα μυστήρια σ’ αὐτές, διατυπώνοντας τὸ θεμελιῶδες δόγμα: «Extra Ecclesiam nulla salus» (=Ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει σωτηρία). Αὐτὴ ἡ σύγκρουση ἔχει μεγάλη σημασία γιὰ τὰ σύγχρονα τεκταινόμενα, ὅπου ὑπάρχουν οἱ θιασῶτες τῆς «ἑνώσεως τῶν ἐκκλησιῶν» χωρὶς τὴν ἀπόρριψη τῶν κακοδοξιῶν τῶν αἱρετικῶν. Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς ἀμφισβήτησε τὴν γνώμη τοῦ τότε «ἀλάθητου» Πάπα, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ἐπιβάλει καὶ πέραν τῆς ἐκκλησιαστικῆς του δικαιοδοσίας τήν ἄποψή του, φανερώνοντας ἕνα «ἐμβρυῶδες πρωτεῖο» τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης. Ὑπερασπίστηκε τὸ βιβλικὰ καὶ συνοδικὰ κατοχυρωμένο συνοδικὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, καὶ τὴν ἰσότητα ὅλων τῶν Ἐπισκόπων. Τὸ πολὺ σημαντικὸ αὐτὸ ἱστορικὸ γεγονὸς ἀποτελεῖ ἕνα ἰσχυρὸ ἐλεγκτὴ τοῦ δαιμονικοῦ παπικοῦ «πρωτεῖου» καὶ ἕνα ἐνοχλητικὸ καὶ ἀνυπέρβλητο σκόπελο στὰ σχέδια τῶν συγχρόνων «δικῶν» μας, οἱ ὁποῖοι ἀποζητοῦν νὰ βροῦν «ἑρμηνεῖες», γιὰ τὴν ἀποδοχή του!
Ὁ Ἅγιος Κυπριανὸς εἶχε καταρρίψει πρῶτος τὸ παπικὸν πρωτεῖον καὶ ἀλάθητον!
