Την 8η Οκτωβρίου του 1991, κυκλοφόρησε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας «Η φωνή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ», όργανο του Γενικού Συμβουλίου.
Η εφημερίδα «Η Φωνή της Ομόνοιας» η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε «Τα νέα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ», αποτέλεσε ουσιαστικά το δημοσιογραφικό και πολιτικό όργανο της οργάνωσης «ΟΜΟΝΟΙΑ», ιδιαίτερα κατά τα πρώτα και κρίσιμα χρόνια της ίδρυσής της.
Η εφημερίδα δεν λειτουργούσε απλώς ως μέσο ενημέρωσης. Αντανακλούσε τις πολιτικές επιδιώξεις, τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία, παρουσιάζοντας τα γεγονότα κυρίως μέσα από την οπτική της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Η εφημερίδα λειτουργούσε ως χώρος προβολής των θέσεων της οργάνωσης και ως μέσο ενημέρωσης των Ελλήνων της Αλβανίας για την πολιτική δράση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ .
Κεντρικός άξονας της εφημερίδας ήταν η ανάδειξη ζητημάτων που αφορούσαν την εθνική, γλωσσική, πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα των Ελλήνων της Αλβανίας.
Ιδιαίτερα σημαντικό θέμα υπήρξε ο αποκλεισμός της ΟΜΟΝΟΙΑΣ από τις βουλευτικές εκλογές του 1992, η σύλληψη και φυλάκιση των στελεχών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ το 1994 και πολλά άλλα προβλήματα που σχετίζονταν με τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, μέλη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ.
Η εφημερίδα, επομένως, λειτουργούσε ως βήμα καταγγελίας και πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ίσως ένας από τους σημαντικότερους ρόλους της ήταν η συσπείρωση του ελληνικού πληθυσμού γύρω από την «ΟΜΟΝΟΙΑ». Μέσα από ειδήσεις, ανακοινώσεις, πολιτικά άρθρα και παρεμβάσεις στελεχών, η εφημερίδα καλλιεργούσε την αντίληψη ότι τα επιμέρους προβλήματα των ελληνικών κοινοτήτων αποτελούσαν μέρος ενός ευρύτερου αγώνα για συλλογικά δικαιώματα.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι «Η Φωνή της Ομόνοιας» αποτέλεσε έναν καθρέφτη της πορείας της ΟΜΟΝΟΙΑΣ. Στις σελίδες της αποτυπώνονταν οι πολιτικές διεκδικήσεις, οι αντιπαραθέσεις με την αλβανική πολιτεία, οι προσπάθειες για την αναγνώριση και προστασία των δικαιωμάτων της Ε. Ε. Μειονότητας, αλλά και οι εσωτερικές αγωνίες και οι στόχοι της οργάνωσης.
Δυστυχώς αυτή η βαρυσήμαντη εφημερίδα για το χώρο της ΕΕΜ, όπως και οι άλλες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν στο χώρο μας, έπαψαν να λειτουργούν, κάνοντας την ΕΕΜ πιο φτωχή δημοσιογραφικά, ενημερωτικά και κυρίως ως μέσω δέσμευσης μεταξύ Ομόνοιας και μελών της ΕΕΜ.
Βαγγέλης Παπαχρήστος