τoῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Ὁ Πάπας Φραγκίσκος ποὺ ἀπεβίωσε πέρυσι ὑπῆρξε ζηλωτὴς καὶ ἀπόστολος μᾶλλον τοῦ διαθρησκευτικοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς πανθρησκείας καὶ ὄχι τῆς χριστιανικῆς πίστης. Ἰδιαίτερα ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν προσέγγιση μὲ τὸ Ἰσλὰμ μὲ πλῆθος πρωτοβουλιῶν. Πρωτοβουλίες τὶς ὁποῖες δικαιολόγησε μὲ τὴν ἐπίκληση ἰδανικῶν, ποὺ χρησιμοποιεῖ ὑποκριτικὰ ἡ Μασωνία, ὅπως τῆς παγκόσμιας ἀδελφότητας, τῆς πανανθρώπινης οἰκογένειας, τῆς παγκόσμιας εἰρήνης καὶ συνεργασίας.
Στὶς 4 Φεβρουαρίου 2019 ὁ Φραγκίσκος ὑπέγραψε στὸ Ἀμποὺ Ντάμπι μαζὶ μὲ τὸν τὸν Μεγάλο Ἰμάμη τοῦ Ἂλ Ἄζχαρ, Ἄχμαντ ἂλ Τάγιεμπ τὴν «Διακήρυξη γιὰ τὴν Ἀνθρώπινη Ἀδελφοσύνη γιὰ τὴν Παγκόσμια Εἰρήνη καὶ τὴν Κοινὴ Συμβίωση». Δεῖτε πῶς σταδιακὰ στὴν ὁμιλία τοῦ Φραγκίσκου δικαιολογεῖται ὁ διαθρησκευτικὸς Οἰκουμενισμός. Ξεκινάει μὲ τὸ ὅτι «Ὁ Θεὸς βρίσκεται στὴν ἀρχὴ τῆς μίας ἀνθρώπινης οἰκογένειας». Συνεχίζει πὼς ὁ Θεὸς θέλει οἱ ἄνθρωποι νὰ ζοῦν ὡς «ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές». Γιὰ νὰ καταλήξει ὅτι «ὅλες οἱ θρησκεῖες μποροῦν νὰ συνυπάρχουν καὶ νὰ συνεργάζονται, ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι ἀποτελοῦν μία ἀνθρώπινη οἰκογένεια».
Ὁ Φραγκίσκος καὶ ὁ Ἂλ Τάγιεμπ ἔκαναν κάλεσμα γιὰ τὴ δημιουργία ἑνὸς “κοινοῦ ἠθικοῦ χώρου”, στὸν ὁποῖο μποροῦν νὰ συμμετέχουν οἱ Χριστιανοί, οἱ Μουσουλμάνοι, οἱ Ἑβραῖοι, πιστοὶ ἄλλων θρησκειῶν, ἀκόμη καὶ «ἄνθρωποι καλῆς θέλησης». Ἡ ἴδια ἡ Διακήρυξη καλεῖ «ὅλους τούς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πίστη στὸν Θεὸ καὶ πίστη στὴν ἀνθρώπινη ἀδελφοσύνη νὰ ἑνωθοῦν καὶ νὰ ἐργαστοῦν μαζί». Στὴν συνέχεια ἀπευθύνθηκαν ὄχι μόνο σὲ θρησκευτικοὺς ἡγέτες, ἀλλὰ καὶ σὲ διανοούμενους, φιλοσόφους, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους καὶ ἀνθρώπους τοῦ πολιτισμοῦ.
Στὴν ὁμιλία του ὁ Φραγκίσκος εἶπε ὅτι «οἱ θρησκεῖες … δὲν μποροῦν νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τὸ ἐπεῖγον καθῆκον νὰ οἰκοδομήσουν γέφυρες μεταξὺ λαῶν καὶ πολιτισμῶν». Ἀκόμη προειδοποίησε ὅτι «Δὲν ὑπάρχει ἐναλλακτική: εἴτε θὰ οἰκοδομήσουμε μαζὶ τὸ μέλλον εἴτε δὲν θὰ ὑπάρξει μέλλον». Μὲ λίγα λόγια μᾶς εἶπε πὼς τὸ μόνο μέλλον ποὺ θὰ ἐπιτρέψουν οἱ Παγκοσμιοποιητὲς θὰ εἶναι αὐτὸ τῆς πανθρησκείας καὶ τῆς Παγκόσμιας Κυβέρνησης.
Ὁ ἴδιος ἐξάλλου εἶχε τοποθετηθεῖ ἀνοικτὰ ὑπὲρ μίας «νέας παγκόσμιας τάξης», τὴν ὁποία παρουσίασε μὲ ἀνθρωπιστικὰ καὶ οὐτοπικὰ χαρακτηριστικὰ στὸ βιβλίο “Ὁ Θεὸς καὶ ὁ κόσμος ποὺ ἔρχεται” ποὺ κυκλοφόρησε τὸ 2021. «Μποροῦμε νὰ θεραπεύσουμε τὴν ἀδικία κτίζοντας μία νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων ποὺ βασίζεται στὴν ἀλληλεγγύη, μελετώντας καινοτόμες μεθόδους γιὰ τὴν ἐξάλειψη τοῦ ἐκφοβισμοῦ, τῆς πτώχειας καὶ τῆς διαφθορᾶς», διακήρυξε. «Αὐτὴ ἡ νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θὰ βασίζεται στὴν ἐξάλειψη τῶν ἀνισοτήτων καὶ στὴν φροντίδα τοῦ περιβάλλοντος»,μᾶς διαβεβαίωσε.
Νὰ τονίσω σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο πὼς μὲ τὴν ἐξάλειψη τῶν ἀνισοτήτων οἱ Παγκοσμιοποιητὲς δὲν θέλουν νὰ ἀφαιρέσουν τὸν δικό τους πλοῦτο πρὸς ὄφελος τῶν λαῶν, ἀλλὰ θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἕνα ψευδο-σοσιαλισμὸ μὲ τὴν καθιέρωση ἑνὸς Ἐλάχιστου Ἐγγυημένου Εἰσοδήματος. Θὰ πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ ἕνα ἐπίδομα πτώχειας ποὺ θὰ λαμβάνουν τόσο οἱ πολίτες ποὺ ἔχασαν τὶς δουλειές τους ἀπὸ τὴν ἐπέλαση τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης ὅσο καὶ οἱ μετανάστες. Ἑνὸς ἐπιδόματος ποὺ θὰ καθιστᾶ ἴσους ὅσους βρίσκονται στὴ βάση τῆς κοινωνικῆς πυραμίδας δίνοντάς τους τὴ δυνατότητα μίας μίζερης ἐπιβίωσης καὶ ταυτόχρονα θὰ καθησυχάζει τὶς Ἐλὶτ στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδας ὅτι δὲν θὰ ἐπαναστατήσουν οἱ πληβεῖοι, γιὰ νὰ ἀμφισβητήσουν τὸν πλοῦτο τους.
Ἐμπόδια γιὰ τὴ Νέα Τάξη ποὺ ὁραματιζόταν ὁ Πάπας Φραγκίσκος εἶναι ὁ «κοντόφθαλμος ἐθνικισμὸς» καὶ ἄλλες μορφὲς «πολιτικῆς ἰδιοτέλειας» ποὺ πρέπει νὰ τερματιστοῦν. Μὲ τὸν ὅρο κοντόφθαλμος ἐθνικισμὸς μᾶλλον ὑπονοοῦσε ὅσες κυβερνήσεις θέλουν ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία γιὰ τὶς χῶρες τους, ἔχουν σοβαρὴ φύλαξη τῶν συνόρων τους καὶ ἀνθίστανται στὴν ἐφαρμογὴ ἐντολῶν ποὺ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν διεθνεῖς νεοταξικοὶ ὀργανισμοί.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ
Στὴν Ἐγκύκλιο, Ὅλοι οἱ Ἀδελφοὶ (3/10/2020), ποὺ τὴν ὑπέγραψε ὁ Πάπας Φραγκίσκος δίπλα στὸ μνῆμα τοῦ «Ἁγίου» Φραγκίσκου τῆς Ἀσίζης, ὑποστηρίζει ἕνα μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης ποὺ θὰ βασίζεται στὴν ἐνίσχυση τῶν ἁρμοδιοτήτων τῶν ὑπερεθνικῶν ὀργανισμῶν. Παραθέτω χαρακτηριστικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ τὴν Ἐγκύκλιο.
«Ὁ εἰκοστὸς πρῶτος αἰώνας εἶναι μάρτυρας μίας ἀποδυνάμωσης τῆς ἰσχύος τῶν ἐθνικῶν κρατῶν, κυρίως ἐπειδὴ οἱ οἰκονομικοὶ καὶ χρηματοπιστωτικοὶ τομεῖς, ποὺ εἶναι διακρατικοί, τείνουν νὰ ὑπερισχύουν τοῦ πολιτικοῦ. Δεδομένης αὐτῆς τῆς κατάστασης, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐπινοηθοῦν ἰσχυρότεροι καὶ πιὸ ἀποτελεσματικὰ ὀργανωμένοι διεθνεῖς θεσμοί, μὲ στελέχη ποὺ διορίζονται δίκαια μὲ συμφωνία μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν κυβερνήσεων καὶ ἐξουσιοδοτημένοι νὰ ἐπιβάλουν κυρώσεις».
«Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ σημειώσω τὴν ἀνάγκη γιὰ μεταρρύθμιση τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, καθὼς καὶ τῶν οἰκονομικῶν θεσμῶν καὶ τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν, ἔτσι ὥστε ἡ ἔννοια τῆς οἰκογένειας τῶν ἐθνῶν νὰ ἀποκτήσει πραγματικὰ δόντια».
«Πρέπει νὰ ἐπιτύχουμε μία παγκόσμια νομική, πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ τάξη ποὺ μπορεῖ νὰ αὐξήσει καὶ νὰ δώσει κατεύθυνση στὴ διεθνῆ συνεργασία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη ὅλων τῶν λαῶν μὲ ἀλληλεγγύη […]».
Θεωρώντας λοιπὸν ὁ Πάπας Φραγκίσκος τὰ ἐθνικὰ κράτη ἀποδυναμωμένα ἀπὸ τὴν παγκοσμιοποίηση τῶν ἀγορῶν καὶ ἀνίκανα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ συσσωρευμένα παγκόσμια προβλήματα, πρότεινε τὴν παγκόσμια διακυβέρνηση μέσῳ ὑπερεθνικῶν ὀργανισμῶν, τονίζοντας τὸν ρόλο ποὺ πρέπει νὰ παίξει ἕνας ἀναμορφωμένος θεσμικὰ ΟΗΕ σὲ αὐτήν. Οὐσιαστικὰ δηλαδὴ ὑποστήριζε πὼς θὰ ἤθελε νὰ δεῖ τὸν ΟΗΕ σὰν τὴν κεφαλὴ μίας παγκόσμιας κυβέρνησης μὲ τοὺς ἄλλους ὑπερεθνικοὺς ὀργανισμοὺς σὰν βραχίονες-ὑπουργεῖα της. Καὶ πὼς μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ μποροῦσε νὰ θεσμοποιηθεῖ μία νέα παγκόσμια τάξη σὲ νομικό, πολιτικὸ καὶ οἰκονομικὸ ἐπίπεδο.
Τὰ ἐθνικὰ κράτη δὲν θὰ πάψουν νὰ ὑπάρχουν στὴ Νέα Τάξη ποὺ ὁραματιζόταν (καὶ προωθοῦσε) ὁ ἐν λόγῳ Πάπας, ἄφηνε ὅμως νὰ ἐννοηθεῖ πὼς θὰ ἔχουν μικρότερες ἁρμοδιότητες καθὼς θὰ ὑπακούουν στὶς ὁδηγίες καὶ κυρώσεις τῶν ὑπερεχόντων ὑπερεθνικῶν ὀργανισμῶν. Θὰ εἶναι δηλαδὴ κάτι σὰν τοὺς σημερινοὺς δήμους ποὺ ἀσκοῦνε ἀποκεντρωμένη μόνο ἐξουσία γιὰ δευτερεύοντα τοπικὰ ζητήματα.
Δυστυχῶς ἡ ἅλωση τοῦ Βατικανοῦ ἀπὸ τὸ μικρόβιο τοῦ Φεντεραλισμοῦ καὶ τῆς Παγκόσμιας Κυβέρνησης ξεκίνησε ἀρκετὰ πρὶν ἀπὸ τὸν Πάπα Φραγκίσκο. Στὶς 6 Ἀπριλίου τοῦ 1951 ὁ Πάπας Πίος ΧΙΙ ἐπαίνεσε τὴν ἰδέα τῆς Παγκόσμιας Κυβέρνησης ὡς μέσου γιὰ τὴν ἐπίτευξη εἰρήνης καὶ συνεργασίας μεταξὺ τῶν ἐθνῶν γιὰ τὸ κοινὸ καλό τῆς ἀνθρωπότητας. Ὁ ἴδιος ἦταν θερμὸς ὑποστηρικτὴς μίας ὁμοσπονδιακῆς Εὐρώπης καὶ κάθε ὑπερεθνικοῦ ὀργανισμοῦ. «Ἡ ἰδέα τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης, τὸ Συμβούλιο τῆς Εὐρώπης καὶ ἄλλες πρωτοβουλίες αὐτοῦ τοῦ εἴδους» ἀποτελοῦσαν «ἐκδηλώσεις τῆς ἀνάγκης τοῦ κόσμου νὰ διαπεράσει…πολιτικὰ καὶ οἰκονομικά, τὶς παλιὲς ἄκαμπτες γραμμὲς τῶν γεωγραφικῶν συνόρων».
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΗΣ ΥΠΕΡ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ
Ὁ Πάπας Φραγκίσκος μιμούμενος τὸ συμβολισμὸ τῆς πράξης τοῦ Χριστοῦ ποὺ ἔπλυνε τὰ πόδια τῶν μαθητῶν του, ἐπανειλημμένα ἔχει πλύνει τὰ πόδια ἀνθρώπων ποὺ ἐκπροσωποῦν διάφορες μειονότητες, ὅπως μεταναστῶν καὶ Μουσουλμάνων τῆς Εὐρώπης, ἐνῶ πέρυσι ἔπλυνε τὰ πόδια 12 φυλακισμένων γυναικῶν.
Ἀναρωτιέται κανεὶς, ἂν ἡ συστηματικὴ ἐπιλογὴ ἐκπροσώπων διάφορων μειονοτήτων γίνεται, γιὰ νὰ μεταδοθεῖ μήνυμα ταπεινότητας στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς πιστοὺς ἢ γιὰ νὰ στείλει μήνυμα στοὺς δυτικοὺς λαοὺς νὰ ἐνσωματώσουν τὶς μειονότητες ἀλλάζοντας τὸν δυτικὸ τρόπο ζωῆς μὲ τὶς παραδοσιακές του ἀξίες σὲ ἕνα πολύχρωμο πολυπολιτιστικὸ ὑπόδειγμα. Ἂν δηλαδὴ ὁ Πάπας ἐκμεταλλευόταν τὸν χριστιανικὸ συμβολισμὸ, γιὰ νὰ λειτουργήσει σὰν δικαιωματιστὴς ἐξυπηρετώντας τὸν σχεδιασμὸ τῆς ἀνάμειξης ἐθνῶν καὶ θρησκειῶν προκειμένου νὰ ἀποδεχτοῦν εὐκολότερα οἱ λαοὶ τὴν Παγκόσμια Κυβέρνηση.
Αἴσθηση προκάλεσε ἡ ἐπίκρισή του γιὰ τὴν μαζικὴ ἀπέλαση παράνομων μεταναστῶν ποὺ ἐπιχειροῦσε ἡ κυβέρνηση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Χαρακτήρισε τὴν ἀπέλαση σὰν «μείζονα κρίση» ποὺ «πλήττει τὴν ἀξιοπρέπειά τους» καὶ «τοὺς καθιστᾶ ἰδιαίτερα εὐπαθεῖς καὶ ἀνυπεράσπιστους». Ἡ ἐπίκριση αὐτή, διατυπώθηκε ἀναλυτικὰ σὲ ἐπιστολή του στοὺς Ρωμαιοκαθολικοὺς Ἐπισκόπους τῶν ΗΠΑ, ἐνῶ τὸν ἐμφάνιζε σὰν μεγάλο ἀνθρωπιστὴ μπορεῖ νὰ ἔκρυβε μία ἐντελῶς διαφορετικὴ στόχευση.
Καὶ πράγματι δεκάδες πρωτοβουλίες του κινήθηκαν ὑπὲρ τῆς στήριξης τῶν μειονοτήτων, σὲ σημεῖο νὰ λειτουργεῖ περισσότερο σὰν ἀκτιβιστὴς δικαιωματιστὴς παρὰ σὰν πνευματικὸς ἀρχηγὸς τῆς πολυπληθέστερης χριστιανικῆς ἐκκλησίας. Ὅταν γιὰ παράδειγμα πῆγε στὴν Λαμπεντούζα, γιὰ νὰ ὑποδεχτεῖ παράνομους μετανάστες ἢ ὅταν στὴν μοναδικὴ ἐπίσκεψή του στὴν Ἑλλάδα πῆγε στὴν δομὴ μεταναστῶν τῆς Λέσβου. Λογικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνησυχοῦσε, ἐπειδὴ μέσῳ τῆς ἀνεξέλεγκτης παράνομης μετανάστευσης συρρικνώνεται ἡ χριστιανικὴ Εὐρώπη καὶ ἐπανέρχεται σὲ αὐτὴν τὸ Ἰσλάμ, ἀντίθετα ὅμως ἐπέχαιρε.
Ἔχουν ἄραγε κάποια βάση οἱ καταγγελίες τῶν Wikileaks ὅτι ὁ Μπαρὰκ Ὀμπάμα, ἡ Χίλαρι Κλίντον καὶ ὁ Τζὸρτζ Σόρος ἐνορχήστρωσαν πραξικόπημα, γιὰ νὰ ἀνατρέψουν τὸν Πάπα Βενέδικτο XVI, ὥστε νὰ τὸν ἀντικαταστήσουν μὲ τὸν Πάπα Φραγκίσκο προκειμένου νὰ ἐπιτευχθεῖ μία «προοδευτικὴ» στροφὴ στὸ Βατικανό; Πόσο τυχαῖο εἶναι μάλιστα ὅτι στὴ διάσκεψη τῆς νεοταξικῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ στὸ Τορίνο (2018) συμμετεῖχε γιὰ πρώτη φορὰ ἐκπρόσωπος τοῦ Βατικανοῦ;
ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ
Στὴ διδασκαλία τοῦ Πάπα Φραγκίσκου οἱ ἐκκοσμικευμένοι πολιτικοὶ στόχοι μὲ ἀνθρωπιστικὸ ἢ οἰκολογικὸ περίβλημα ἀντικαθιστοῦν τὶς θρησκευτικὲς δράσεις. Κατὰ σύμπτωση μάλιστα αὐτοὶ οἱ στόχοι εἶναι ἀπροκάλυπτα νεοταξικοί. Ὅπως γιὰ παράδειγμα ὅταν παρότρυνε τοὺς ἐπικεφαλῆς τῶν κυβερνήσεων νὰ ἀποδεχτοῦν τὴν Ἀτζέντα 2030 τοῦ ΟΗΕ ποὺ προωθεῖ τὴ βιώσιμη ἀνάπτυξη καὶ τὴν πολιτικὴ μηδενικῶν ρύπων ὥς τὸ 2030. Μία δῆθεν πράσινη ἀτζέντα ποὺ οὐσιαστικὰ καταδικάζει τὴν γεωργία καὶ τὴν κτηνοτροφία σχεδιάζοντας τὴν ἀντικατάσταση τῶν φυσικῶν τροφῶν ἀπὸ βιοτεχνολογικὰ μεταλλαγμένα τρόφιμα. Μάλιστα ὁ Πάπας στὸ βιβλίο του God and the World to Come θεωροῦσε πὼς οἱ νέοι πράσινοι ἀκτιβιστὲς μᾶς δείχνουν τὸ δρόμο γιὰ τὴν νέα παγκόσμια τάξη!
Μὲ τὴν ἴδια θέρμη ποὺ ὑποστήριξε τὸν νεοταξικὸ δικαιωματισμὸ ὑπερασπίστηκε καὶ τὰ Covid ἐμβόλια. Δήλωσε πὼς ὁ ἐμβολιασμὸς εἶναι «ἠθικὴ ὑποχρέωση» καὶ πὼς ἡ ἀμφισβήτησή τους εἶναι «αὐτοκτονικὸς ἀρνητισμός». Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πιὸ συγκαταβατικὸς ἀπέναντι σὲ ἀνθρώπους ποὺ δίσταζαν νὰ κάνουν ἐμβόλια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχαν περάσει ἀπὸ πολύχρονες κλινικὲς δοκιμές, γιατί ἡ χριστιανικὴ παράδοση διαχρονικὰ σέβεται τὴν ἐλευθερία ἐπιλογῆς. Κι ἀκόμη νὰ εἶναι περισσότερο προβληματισμένος ἀπέναντι στὶς παρενέργειες γενετικῶν ἐμβολίων, φαρμάκων καὶ τροφίμων ποὺ προωθοῦν οἱ νεοταξικοὶ κύκλοι καὶ γιὰ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ θὰ φέρει ἡ εἰσβολὴ τῆς γενετικῆς στὶς ζωὲς τῶν ἀνθρώπων.
Δυστυχῶς ὁ ἐκπρόσωπος τῆς μεγαλύτερης ἀριθμητικὰ χριστιανικῆς ἐκκλησίας λειτουργοῦσε περισσότερο ὡς πλασιὲ τῆς νεοταξικῆς ἰδεολογίας σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδά της, λοξοδρομώντας ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση καὶ θυμιατίζοντας τὴν πολιτικὴ ὀρθότητα καὶ τοὺς ἰσχυρούς τοῦ κόσμου.