Οι ΜΚΟ φαίνεται πως έχουν δασκαλέψει καλά τους παράνομους μετανάστες
Το 70% περίπου των πρόσφατων αιτήσεων ασύλου που καταθέτουν Μαροκινοί παράνομοι μετανάστες στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα στη Βόρεια Αφρική, επικαλείται πλέον διώξεις λόγω ομοφυλοφιλίας, σύμφωνα με αστυνομικές πηγές στην Ισπανία. Η μεταβολή αυτή καταγράφεται μετά τη μαζική εισβολή παράνομων μεταναστών στα τέλη Ιουλίου, όταν οι αιτούντες επικαλούνταν αρχικά κυρίως οικονομικούς λόγους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της ισπανικής εφημερίδας ABC, το οποίο επικαλείται πηγές της Εθνικής Αστυνομίας, περίπου το 95% των αιτήσεων που βρίσκονται υπό εξέταση αφορά Μαροκινούς υπηκόους. Από τις αιτήσεις για τις οποίες έχει ήδη εκδοθεί απόφαση, το ποσοστό απόρριψης εκτιμάται ότι αγγίζει το 99%.
Οι αστυνομικές αρχές γνωρίζουν τουλάχιστον 19 περιπτώσεις αιτούντων που εισήλθαν στη Θέουτα κατά το περιστατικό του Ιουλίου και έλαβαν θετική απόφαση. Σε πέντε από αυτές, η προστασία χορηγήθηκε με βάση λόγους που σχετίζονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό.
Έως και 90% φτάνει το ποσοστό στις νεότερες αιτήσεις
Ο εκπρόσωπος της Ενιαίας Αστυνομικής Συνδικαλιστικής Ένωσης (SUP) στη Θέουτα, Ραούλ Πιέρα, δήλωσε σε τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι στις πιο πρόσφατες αιτήσεις το ποσοστό όσων επικαλούνται την ομοφυλοφιλία τους έχει φτάσει ακόμη και το 90%.
Όπως ανέφερε, στην αρχή οι αιτούντες επικαλούνταν την ανεργία, την επιθυμία επανένωσης με τις οικογένειές τους ή άλλους λόγους. Η εικόνα άρχισε να αλλάζει όταν διαδόθηκε μεταξύ τους η εκτίμηση ότι οι οικονομικοί λόγοι δύσκολα θα οδηγούσαν στην έγκριση των αιτημάτων τους. «Στην αρχή δεν είχαν ενημερωθεί και δεν γνώριζαν τι έπρεπε να πουν. Όμως, η πληροφορία διαδόθηκε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πιέρα, περιγράφοντας τη μεταβολή που παρατηρείται στο περιεχόμενο των αιτήσεων.
Οι υποψίες για καθοδήγηση των αιτούντων
Αστυνομικές πηγές έχουν θέσει επίσης το ενδεχόμενο ορισμένοι αιτούντες να έλαβαν συμβουλές σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τις πιθανότητες αποδοχής των αιτημάτων τους, μεταξύ άλλων και από μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ). Μέχρι στιγμής δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει διαπραχθεί απάτη. Ωστόσο, η μεγάλη συγκέντρωση αιτήσεων που βασίζονται σε ισχυρισμούς περί ομοφυλοφιλίας έχει προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της διαδικασίας εξέτασης των αιτημάτων ασύλου.
Στο Μαρόκο, οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις ποινικοποιούνται βάσει του άρθρου 489 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ποινές φυλάκισης από έξι μήνες έως τρία χρόνια. Αντίθετα, η ισπανική και η ευρωπαϊκή νομοθεσία αναγνωρίζουν τον τεκμηριωμένο φόβο δίωξης λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ως πιθανή βάση για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας.
Η επίκληση της ομοφυλοφιλίας, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνη της για την έγκριση μιας αίτησης. Οι αρμόδιες αρχές εξετάζουν τη συνέπεια των ισχυρισμών, τις προσωπικές συνθήκες κάθε αιτούντος και τους κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται μέσω συνεντεύξεων και εξέτασης σχετικών εγγράφων.
Περίπου 1.200 αιτήσεις μετά τις αφίξεις του Ιουλίου
Ο υπουργός Εσωτερικών της Ισπανίας, Φερνάντο Γκράντε-Μαρλάσκα, δήλωσε κατά την παρουσία του στη Θέουτα ότι ένας απλός ισχυρισμός δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τη χορήγηση προστασίας. Όπως τόνισε, απαιτείται «μια αρχή αντικειμενικής και σαφούς απόδειξης», καθώς και «ένα ελάχιστο σοβαρών αποδεικτικών στοιχείων».
Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία, από τις αφίξεις στα τέλη Ιουλίου έχουν κατατεθεί επίσημα σχεδόν 1.200 αιτήσεις διεθνούς προστασίας, από τις οποίες περίπου 700 έχουν ήδη εξεταστεί και διεκπεραιωθεί. Παράλληλα, εκτιμάται ότι περίπου 10.000 από τους ανθρώπους που πέρασαν στη Θέουτα στις 30 και 31 Ιουλίου εξακολουθούν να βρίσκονται στον θύλακα, με ορισμένους να διαμένουν σε ανεπίσημα καταλύματα ή σε απομακρυσμένες περιοχές. Άλλοι έχουν επιστρέψει στο Μαρόκο οικειοθελώς ή μέσω άλλων διαδικασιών.
Η εξέταση των αιτημάτων συνεχίζεται από την Υπηρεσία Ασύλου και Προσφύγων, η οποία αξιολογεί κάθε υπόθεση ξεχωριστά. Η απόρριψη μιας αίτησης δεν συνεπάγεται αυτόματα την άμεση απομάκρυνση του αιτούντος, καθώς προηγείται η επίσημη κοινοποίηση της απόφασης. Επιπλέον, ορισμένοι μπορεί να εγκαταλείψουν τον τόπο διαμονής τους ή να προσφύγουν δικαστικά κατά της απόφασης, αν και το ποσοστό όσων επιλέγουν τη δικαστική οδό περιγράφεται ως πολύ χαμηλό.