ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κλσ. β’ 1-7
1 Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω περὶ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ ὅσοι οὐχ ἑωράκασι τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί, 2 ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν, συμβιβασθέντων ἐν ἀγάπῃ καὶ εἰς πάντα πλοῦτον τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ, 3 ἐν ᾧ εἰσι πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι. 4 Τοῦτο δὲ λέγω ἵνα μή τις ὑμᾶς παραλογίζηται ἐν πιθανολογίᾳ· 5 εἰ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἄπειμι, ἀλλὰ τῷ πνεύματι σὺν ὑμῖν εἰμι, χαίρων καὶ βλέπων ὑμῶν τὴν τάξιν καὶ τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὑμῶν. 6 Ὡς οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε, 7 ἐῤῥιζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι ἐν τῇ πίστει καθὼς ἐδιδάχθητε, περισσεύοντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
1 Σᾶς εἶπα κοπιάζω καὶ ἀγωνίζομαι. Διότι θέλω νὰ γνωρίζετε, πόσον μεγάλον ἀγῶνα, ποίας προσευχὰς καὶ ποίας φροντίδας ἔχω διὰ σᾶς καὶ δι’ ἐκείνους, ποὺ μενοῦν εἲς τὴν Λαοδίκειαν καὶ δι’ ὅσους δὲν ἔχουν ἴδει τὸ πρόσωπόν μου καὶ δὲν μὲ ἐγνώρισαν σωματικῶς, 2 διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ καρδίαι των, ποὺ κλονίζονται τώρα ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους. Καὶ ἢ ἐνίσχυσις αὐτὴ θὰ συντελεσθῇ μὲ τὴν ἕνωσιν τῶν Χριστιανῶν τούτων διὰ τῆς ἀγάπης, ὥστε ἐνωμένοι ὅλοι εἰς ἕνα σῶμα νὰ μὴ κλονίζωνται ἀπὸ τὰς ψευδοδιδασκαλίας. Καὶ ἔτσι νὰ πληροφορηθοῦν πλούσια διὰ τῆς ἐσωτερικῆς βεβαιότητος, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ σύνεσις καὶ βαθεῖα γνῶσις τῆς ἀληθείας, ὥστε διὰ τῆς συνέσεως ταύτης νὰ γνωρίσουν τελείως τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ. 3 Νὰ γνωρίσουν δηλαδὴ τὸ ἄγνωστον προτήτερα καὶ φανερωθὲν τώρα μέσον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου διὰ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχουν ὅλοι οἰ θησαυροὶ τῆς σωτηριώδους σοφίας καὶ τῆς γνώσεως κρυμμένοι, καὶ μόνος αὐτὸς φανερώνει τούτους εἰς τοὺς ἐπιδεκτικοὺς καὶ ἀξίους. 4 Λέγω δὲ τοῦτο διὰ νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ κανεὶς μὲ λόγους, ποὺ φαίνονται πιθανοί, καὶ μὲ τοὺς ὁποίους ζητεῖ νὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι καὶ μακρὰν τοῦ Χριστοῦ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εὕρῃ σοφίαν. 5 Ἀλλ’ ὅμως σᾶς ξεύρω καλὰ καὶ ἔχω πεποίθησιν, ὅτι δὲν θὰ ἐξαπατηθῆτε. Διότι ἂν καὶ ἀπουσιάζω σωματικῶς, ἀλλὰ μὲ τὸ πνεῦμά μου εἶμαι μαζί σας καὶ χαίρω, ποὺ βλέπω τὴν εὐταξίαν σας καὶ τὴν σταθερότητα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεώς σας. 6 Ὅπως λοιπὸν παρελάβετε ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν καὶ ἐδιδάχθητε ἀπὸ αὐτόν, ὅτι ὁ ἀληθὴς Χριστὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς ὁ Κύριος, ἀκριβῶς ἔτσι ἑξακολουθεῖτε νὰ πολιτεύεσθε. 7 Ἑξακολουθεῖτε νὰ μένετε ριζωμένοι στερεὰ καὶ νὰ οἰκοδομῆσθε ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀποκτᾶτε μεγαλυτέραν βεβαιότητα περὶ τῆς πίστεως, καθὼς ἀκριβῶς ἐδιδάχθητε, προοδεύοντες περισσότερον εἰς τὴν πίστιν καὶ εὐχαριστοῦντες τὸν Θεόν, διότι σᾶς ἐχάρισε τὸν φωτισμόν της.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Λκ. ια’ 23-26
23 Ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει. 24 Ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, διέρχεται δι᾿ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν, καὶ μὴ εὑρίσκον λέγει· ὑποστρέψω εἰς τὸν οἶκόν μου ὅθεν ἐξῆλθον· 25 καὶ ἐλθὸν εὑρίσκει σεσαρωμένον καὶ κεκοσμημένον. 26 τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ, καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
23 Συμβιβασμοὺς μὲ τὴν παράταξιν τοῦ διαβόλου δὲν δέχομαι, ὅπως φαντάζεσθε σεῖς. Ἐκεῖνος, ποὺ δὲν εἶναι ἐξ ὅλης του τῆς ψυχῆς μαζί μου, εἶναι ἐνάντιόν μου. Καὶ ἐκεῖνος, ποὺ δὲν μαζεύει μὲ ἐμὲ τὰ πνευματικὰ πρόβατά μου, αὐτὸς σὰν ἄλλος λύκος τὰ σκορπίζει. 24 Αὐτοὶ ὅμως, τοὺς ὁποίους ἐλευθερώνω ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ σατανᾶ, πρέπει νὰ προσέχουν καὶ νὰ ἐργάζωνται ἀκούραστα, ὅπως προκόπτουν συνεχῶς εἰς ἀρετὴν καὶ ἁγιότητα. Διότι, ὅταν τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα βγῇ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπον, ποὺ ὁπωσδήποτε μετενόησεν, ὁμοιάζει πρὸς ἐκεῖνον ποὺ περνᾷ ἀπὸ τόπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν νερὸ καὶ ζητεῖ ἀνάπαυσιν, καὶ ἐπειδὴ δὲν τὴν εὑρίσκει, λέγει· θὰ γυρίσω πάλιν εἰς τὸ σπίτι μου, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐβγῆκα. Θὰ ἐπιστρέψω δηλαδὴ εἰς τὴν ψυχήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξεδιώχθην. 25 Καὶ ὅταν ἔλθῃ, εὑρίσκει τὸ σπίτι σαρωμένον καὶ στολισμένον. Εὑρίσκει δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπον ἀδρανῆ καὶ ἕτοιμον νὰ δεχθῇ κάθε παλαιὸν ἐπισκέπτην καὶ γνώριμόν του. 26 Τότε πηγαίνει καὶ παίρνει μαζί του πολλὰ ἄλλα πνεύματα πονηρότερα ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του καὶ ἀφοῦ ἔμβουν, κατοικοῦν πλέον μονίμως ἐκεῖ. Καὶ γίνονται τὰ ὑστερινὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χειρότερα ἀπὸ τὰ πρῶτα. Πράγματι οἱ ἀποστατήσαντες ἀπὸ τὴν χάριν καὶ ἐκδιώξαντες αὐτὴν ἀπὸ τῆς ψυχῆς των γίνονται πολὺ χειρότεροι παρ’ ὅ,τι ἦσαν πρὶν ἢ ἐπισκεφθῇ αὐτοὺς ἡ χάρις.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
Ο ΑΓΙΟΣ ΕΠΙΜΑΧΟΣ
Στίς 31 Ὀκτωβρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἐπιμάχου τοῦ Αἰγυπτίου. Καταγόταν ἀπό τήν Αἴγυπτο καί ἀσκήτευε στό Πηλούσιον ὄρος, ταλαιπωροῦσε δέ τόν ἑαυτό του μέ πολλές σκληραγωγίες. Ἐκείνη τήν περίοδο ἔφθασε στήν Ἀλεξάνδρεια ἕνας ἀπάνθρωπος δικαστής, ὀνόματι Ἀπελλιανός. Ἦταν ἀδυσώπητος διώκτης τῶν χριστιανῶν, γι’ αὐτό πολλοί πιστοί ἔφευγαν ἀπό τίς πόλεις και πήγαιναν στήν ἔρημο, φοβούμενοι τά βασανιστήρια. Ὁ Ἐπίμαχος ἔμαθε τί συνέβαινε, γι’ αὐτό ἄφησε τήν ἡσυχία τῆς ἐρήμου καί κινούμενος ἀπό θεῖο ζῆλο, γκρέμισε ἕναν εἰδωλολατρικό βωμό στό κέντρο τῆς Ἀλεξανδρείας. Κατόπιν ὅρμησε κατά τοῦ Ἀπελλιανοῦ, ἀλλά τόν σταμάτησαν οἱ σωματοφύλακες τοῦ τυράννου. Συνελήφθη, τόν κρέμασαν πάνω σέ ξύλο καί τοῦ ξέσκιζαν τίς σάρκες μέ σιδερένια νύχια, τόν ἔτριβαν μέ τραχειές πέτρες καί τέλος τόν ἔριξαν στή φυλακή. Ἐκεῖ βρῆκε τήν εὐκαιρία νά ἐνδυναμώσει τούς φυλακισμένους χριστιανοὐς γιά νά ἀντέξουν τά βασανιστήρια. Καθώς καταξέσκιζαν καί πάλι τό σῶμα τοῦ μάρτυρα, μία κόρη τυφλή ἀπό τό ἕνα μάτι, ἔκλαιγε βλέποντας τίς ταλαιπωρεῖες πού ὑφίστατο ὁ μάρτυρας. Καθώς βασανιζόταν ὁ ἅγιος, πετάχτηκε λίγο αἷμα στό τυφλό μάτι τῆς κόρης και κατά θαυμαστό τρόπο ἔγινε καί πάλι ὑγιές. Τέλος, ἐπειδή ὁ ἅγιος Ἐπίμαχος δέν ἀρνιόταν τήν πίστη του, παρά τά φρικτά βασανιστήρια, δόθηκε ἐντολή νά ἀποκεφαλιστεῖ. Τό ἅγιο λείψανό του ἐνταφιάσθηκε ἀπό τούς χριστιανούς στόν τόπο ὅπου μαρτύρησε. Μετά ἀπό ἀρκετά χρόνια ἔγινε ἡ ἀνακομιδή τοῦ σκηνώματός του στήν Κωνσταντινούπολη.
Ἀπολυτίκιον
(Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.)
Ὡς γενναῖος ὁπλίτης τοῦ Σωτῆρος Ἐπίμαχε, τῷ ἐχθρῷ στερρῶς συνεπλάκης, συμμαχίᾳ τῆς πίστεως, καὶ τοῦτον ἐτροπώσω Ἀθλητά, βασάνους πολυτρόπους ὑποστάς· διὰ τοῦτο ὡς τοῦ Λόγου σε κοινωνόν, τιμῶμεν ἀνακράζοντες· δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.
Μεγαλυνάριον
Μάχην συγκροτήσας περιφανῆ, Ἐπίμαχε μάκαρ, ἐναντίον τῶν δυσμενῶν, θείᾳ δυναστείᾳ λαμπρὸν τρόπαιον ἦρας· διὸ τῶν σῶν καμάτων, δρέπεις τὰ ἔπαθλα.