Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ούτε την περίοδο των Νηστειών των Χριστουγέννων δεν άφησαν κάποιοι την προσφιλή σ’ αυτούς καταφυγή σε ύβρεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς Ιερωμένων της Εκκλησίας μας. Ποιος Πνευματικός μπορεί να συγκατατίθεται στην ιεροκατηγορική εξουθένωση;
Φυσικά αυτοί που καταφεύγουν στην απρέπεια της Ιεροκατηγορίας για διάφορα θέματα, η ευκολία της αντιεκκλησιαστικής αυτής τακτικής είναι πολύ μεγάλη. Αυτή τη φορά εξ αφορμής του ‘’Ουκρανικού’’, προκάλεσαν και πάλι ταραχή με την απρέπεια της ιεροκατηγορίας,.
Εξαπέλυσαν λοιπόν με θρασύτητα ύβρεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εναντίον Ιεραρχών της Εκκλησίας της Κύπρου για τη στάση τους στο Ουκρανικό. Δεν αρκέσθηκαν ούτε καν στο Ρωσόφιλοι (ασχέτως αν και ο χαρακτηρισμός τούτος είναι και πάλι ιδιοτελής) για να εκφράσουν τη μονομερή άποψή τους
Η συνήθης ιεροκατηγορητική θρασύτητα τους οδήγησε σε συνώνυμο της ηδυπάθειας και φιληδονίας απαξιωτικό χαρακτηρισμό, για τη στάση τους στο Ουκρανικό. Έτσι το εξουθενωτικό ‘’ρωσολάγνος’’ ταίριαζε πιο πολύ στην προσφιλή σ’ αυτούς μέθοδο. Ούτε την περίοδο των Νηστειών των Χριστουγέννων, δεν άφησαν κάποιοι την προσφιλή σ’ αυτούς ‘’μέθοδο’’ εξουθένωσης Ιερωμένων της Εκκλησίας μας. Ποιος όμως Πνευματικός μπορεί να συγκατατίθεται στην ιεροκατηγορική εξουθένωση;
Και που ξέρουν, ότι οι Ιεράρχες αυτοί της Εκκλησίας της Κύπρου τους οποίους εξουθενώνουν, έχουν ως κίνητρο τα ρούβλια; Δεν μας ξενίζουν όμως αυτοί που έχουν εθισθεί στην εξουθένωση Ιερωμένων. Ούτε και την περίοδο των Χριστουγέννων δεν κάνουν διάλειμμα στην εξουθένωση Ιερωμένων. Φυσικά η απρέπεια των ύβρεων και των απαξιωτικών χαρακτηρισμών δεν αφορά τη στάση τους στο ‘’Ουκρανικό’’, αλλά έχει μια γενικότητα με βαθύτερα αίτια. Ποιος Πνευματικός μπορεί να συγκατατίθεται στην ιεροκατηγορική εξουθένωση;
Ίσως πρέπει να θυμίσουμε ότι αυτοί είναι που ανελίσκοντο σε πλήθος ύβρεων και απαξιωτικών χαρακτηρισμών και προς το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος, αλλά άφησαν επ’ ολίγον τη συνήθη πρακτική τους, αναμένοντας εναγωνίως τη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδας για το Ουκρανικό ζήτημα, για να δειχθεί τοιουτοτρόπως η ακρότητα τους με την αντίθεση τούτη.
Αυτοί που έφτασαν να καλούν τον Αρχιεπίσκοπο Ελλάδος μόνο με το επίθετό του, συνοδευόμενο από κάποιο απαξιωτικό χαρακτηρισμό ή ύβρη, κατόπιν προς χάριν του ‘’Ουκρανικού’’, όταν πλέον ‘’χρειάστηκαν’’ τον Αρχιεπίσκοπο για να πάρει θέση που θα τους ικανοποιούσε στο θέμα τούτο, άλλαξαν την συνήθη πρακτική τους. Αίφνης η μονομέρειά τους στο Ουκρανικό ζήτημα, τους έκανε να ενθυμηθούν τον εκκλησιαστικό τρόπο προσφώνησης του Αρχιεπισκόπου Ελλάδος, για να τηρήσει φυσικά στάση που θα τους ικανοποιούσε στο Ουκρανικό ζήτημα. Είναι περιττός οποιοσδήποτε σχολιασμός στο ζήτημα τούτο.
Η ‘’πρακτική’’ αυτή των ύβρεων έχει βαθύτερα αίτια. Το να καλούνται Ιερωμένοι της Εκκλησίας μας ‘’ρωσολάγνοι’’και ‘’ρουβλιοκίνητοι’’ είναι απρεπέστατο. Δεν πρέπει όμως να δειχθεί προς αυτούς που καταφεύγουν στην ταραχή των ύβρεων, η οφειλόμενη κατανόηση; Μπορεί κανείς να παραβλέψει το γεγονός της αμηχανίας, της ταραχής και του στριμώγματος που δοκίμασαν για τις παρερμηνείες και τα αλλοπρόσαλλα που πρόβαλαν ελλείψει επιχειρημάτων για το ‘’Ουκρανικό’’; Ούτε οι ύβρεις όμως, ούτε οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί αποτελούν επιχειρήματα.
Η αντιεκκλησιαστική αυτή απρέπεια των, φυσικά δεν έχει να κάνει μόνο με το λεγόμενο ‘’Ουκρανικό’’. Προς χάριν λοιπόν της προετοιμασίας για τη μεγάλη Εορτή των Χριστουγέννων, τόσο δύσκολο είναι να αφήσουν την συνήθη γι’ αυτούς καταφυγή σε ύβρεις και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς Ιερωμένων της Εκκλησίας μας; Ποιος Πνευματικός μπορεί να συγκατατίθεται στην ιεροκατηγορική εξουθένωση;