Θρηνοῦν καὶ ὀδύρονται Προκαθήμενοι καὶ Ἱεράρχαι διὰ τὰ ἀθῶα θύματα τοῦ πολέμου εἰς Οὐκρανίαν. Κατηγοροῦν διά ἐκκλησιαστικὸν «τῦφον» τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ρωσίας. Τὴν ἰδίαν ὥραν εἶναι ἀσύληπτος συγκριτικὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων τῶν ἐκτρώσεων καθὼς καὶ τοῦ τρίτου κόσμου! Οὐδεὶς ὅμως ὑψώνει φωνὴν κατὰ τῶν δολοφονιῶν τῶν ἐμβρύων, ἀπεναντίας τάσσονται ἐνθέρμως ὑπὲρ τῶν ἐκτρωματικῶν ἐμβολίων! Οὐδεὶς καταγγέλλει τὸν δυτικὸν πολιτισμόν! «Ὁ Κύριος ἥξει καὶ οὐ χρονιεῖ», Παναγιώτατοι, Μακαριώτατοι, Σεβασμιώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι! Παραθέτομεν τί ἀνήρτησεν εἰς κοινωνικὸν δίκτυον ὁ Ἐπίσκοπος Τολιάρας κ. Πρόδρομος:
«“Εἶστε πολὺ τυχερός, τὸ προλάβαμε σχετικὰ στὴν ἀρχή”, ἄκουσα τὸν γιατρὸ νὰ μοῦ λέει καθὼς ἔψαχνε φλέβα, γιὰ νὰ χορηγήσει τὴν ἀγωγὴ γιὰ τὸν Τῦφο. “Μα ἂν ἐγὼ εἶμαι τυχερός” σκέφτηκα “τότε σίγουρα ὑπάρχουν καὶ ἄτυχοι”. Ὄχι λόγῳ ἀργοπορίας στὴν συνειδητοποίηση τῆς ἀσθένειας, παρὰ λόγῳ ἀδυναμίας προσέγγισης καὶ πληρωμῆς τῶν δομῶν ὑγείας. Εἶναι φρικτό, τόσο οὕτως ὥστε νὰ μοιάζει ἀστεῖο, ξεχασμένες δεκαετίες καὶ αἰῶνες ἀσθένειες νὰ ἀποτελοῦν βασικὴ αἰτία θανάτου στὴ Μαδαγασκάρη. Τὸ ἀγαθό τῆς ὑγείας, τῆς παιδείας, τῆς στοιχειώδους ζωῆς κάποιοι φρόντισαν νὰ τὸ βάλουν στὸ ψηλὸ ράφι, γιὰ νὰ μὴ τὸ φτάνουν τὰ μαῦρα παιδιά. Ἔχει ὁ Θεός…».