Ἀνεγνώσαμεν Πατριαρχικὰ μηνύματα διὰ τὸ Πάσχα. Οἱ Προκαθήμενοι μνημονεύουν εἰς αὐτὰ μὲ «δακρύβρεχτα» λόγια τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὸν πόλεμον, ἀλλὰ καὶ τὰ πτωχὰ τῆς Ἀφρικῆς. Σιωπὴ ὅμως διὰ τὰς δεκάδας χιλιάδας κακοποιηθέντα ἀπὸ παπικούς, τοὺς ὁποίους ἐκάλυπτε τὸ Βατικανὸν ἐπὶ δεκαετίας! Ἡ ἐπιλεκτικὴ ἀναφορὰ φανερώνει πῶς ἐργαλειοποιεῖται ἀπὸ τοὺς Πατριάρχας ὁ ἐκκλησιαστικὸς λόγος… Παραθέτομεν ἀποσπάσματα:
«Πεπληρωμένοι εὐγνωμοσύνης καὶ χαρᾶς διὰ τὴν ἀποδοθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Κυρίου τῆς δόξης τιμὴν καὶ ὑψίστην ἀξίαν εἰς τὸν ἄνθρωπον, θλιβόμεθα ἐνώπιον τῆς πολυκεφάλου βίας, τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας καὶ τῆς καταπατήσεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἰς τὴν ἐποχήν μας. «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀναστάσεως κήρυγμα» καὶ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» συνηχοῦν σήμερον μὲ τὴν κλαγγὴν τῶν ὅπλων, τὴν κραυγὴν ἀγωνίας τῶν ἀθώων θυμάτων τῆς πολεμικῆς βίας καὶ τῶν προσφύγων, μεταξὺ τῶν ὁποίων εὑρίσκονται πολυάριθμα ἀθῶα παιδία». (Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Πατριαρχικὴ Ἀπόδειξις ἐπὶ τῷ Ἁγίω Πάσχα 2022)
«Ἡ σκέψη μου τρέχει στὸ πλευρό τους, στὸν ἄμαχο πληθυσμό, ποὺ ἄθελά τους καταδικάζεται νὰ ζεῖ τὶς ὀδυνηρὲς συνέπειες τοῦ πολέμου καὶ πιὸ συγκεκριμένα στὰ μικρὰ παιδιά, στὰ παιδιὰ ποὺ χάνουν τοὺς πατεράδες τους στὸ μέτωπο, στὰ παιδιὰ ποὺ ζοῦν σὰν κυνηγημένα τρέχοντας νὰ κρυφτοῦν στὰ καταφύγια, στὰ παιδιὰ ποὺ ἡ νεαρή τους ἡλικία καταδικάστηκε νὰ μείνει χαραγμένη στὴν μνήμη τους μὲ πόνο καὶ δάκρυα, στὰ παιδιὰ ἐκεῖνα ποὺ βίαια κάποιοι τοὺς στεροῦν τὴν τρυφερότερη καὶ ὡραιότερη περίοδο τῆς ζωῆς τους, βυθίζοντάς τα σὲ ἕνα αἱμάτινο κυκεώνα.
Καὶ κάνοντας αὐτὲς τὶς σκέψεις, εὐθὺς ὁ νοῦς μου ταξιδεύει ἀπὸ τὴν Οὐκρανία στὴν Ἀφρική, σὲ κάποια ἄλλα παιδιά, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ δοκιμάζονται ἀπὸ ἕνα ἄλλου εἴδους πόλεμο, τὸν πόλεμο τῆς φτώχιας. Αὐτὰ τὰ παιδιὰ δίνουν καθημερινὰ τὸν δικό τους ἀγώνα γιὰ τὸ πολύτιμο ἀγαθὸ τῆς ζωῆς. Θέματα αὐτονόητα, τὰ ὁποῖα ἀλλοῦ θεωροῦνται λυμένα πρὸ πολλοῦ, στὴν Ἀφρικὴ ἀποτελοῦν μείζονος σημασίας. Ἡ πεῖνα, οἱ ἀρρώστιες, ἡ φτώχια εἶναι οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ στεροῦνται τὴν παιδικὴ ἡλικία ποὺ τοὺς ἀξίζει. Παρὰ τὶς στερήσεις, ὅμως, δὲν χάνουν τὸ χαμόγελό τους, ἀλλὰ συνεχίζουν νὰ ἀγωνίζονται». (Πασχαλινὴ Ἐγκύκλιος, τῆς Α.Θ.Μ. Τοῦ Πατρὸς Ἡμῶν Πάπα καὶ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Καὶ Πάσης Ἀφρικῆς Κ.Κ. Θεοδώρου Β΄)