29η Μαΐου 1453!!!… (ἑάλω = ἔπεσεν – ἐκυριεύθη)
Γράφει ὁ κ. Νικόλαος Ζαχαριάδης, θεολόγος – συγγραφεύς
Ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες,
Ἀπὸ τὴν ἀποφράδα ἐκείνη μέρα ποὺ ἔπεσε ἡ βασιλίδα τῶν πόλεων, ἡ Κωνσταντινούπολις, 29 Μαΐου 1453 πέρασαν μέχρι σήμερα 569 χρόνια.
Χρόνια πένθους καὶ ὀδύνης, χρόνια μαύρης καὶ πικρῆς σκλαβιᾶς, χρόνια θρήνων καὶ θρύλων καὶ κρυφῶν ἐλπίδων ὅτι: «πάλι μὲ χρόνους μὲ καιροὺς πάλι δικά μας θὰ ’ναι». Ἐλπίδες ποὺ ἔθρεψαν μὲ πίστη, αἰσιοδοξία καὶ καρτερία τὸ πολύπαθο Γένος τῶν Ἑλλήνων. Τὰ ἔνδοξο ΜΑΣ ΓΕΝΟΣ!!!
Ἑάλω ἡ Πόλις!!
Ἑάλω ἡ Ὀρθοδοξία;
Τὰ ἰδανικὰ τοῦ ἔθνους ΜΑΣ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας δὲν ἁλώθηκαν ἀπὸ τὸν προαιώνιο ἐχθρό τῆς φυλῆς μας, τὸν τουρκικὸ βαρβαρισμό. Ἑάλω ἡ Ὀρθοδοξία; Ἡ ἅλωση τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ περνάει μέσα ἀπὸ ἱστορικὲς περιόδους σὲ ποικίλες φάσεις. Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἱδρύθηκε ἡ Κωνσταντινούπολη πρώτη ἡ Ρώμη ἀμφισβητεῖ τὸ Βυζάντιο. Ἡ δεύτερη φάση ἀντιπαράθεσης εἶναι ἐπὶ Μ. Φωτίου μέσα τοῦ 9ου αἰώνα, γιὰ νὰ ὁλοκληρωθεῖ μὲ τὸ ὁριστικὸ σχίσμα τοῦ 1054.
Ἡ τρίτη φάση ἐκτελεῖται στὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὶς ἀνεπαίσχυντες σταυροφορίες τῆς Δύσεως, οἱ ὁποῖες καταλήγουν στὴν ἅλωση τοῦ Βυζαντίου καὶ τῆς Πόλεως τὸ 1204. Ἡ Τέταρτη φάση (1204 – 1453), ὅταν τὸ Βυζάντιο ἄρχιζε νὰ παρακμάζει ἀπὸ τὶς προστριβὲς μεταξὺ Ἀνατολικῶν καὶ Δυτικῶν. Στὴ σύνοδο Φερράρας Φλωρεντίας ὕψωσε τὸ ἀνάστημά του (ὁ Ἄτλας) τῆς πίστεώς μας Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός, ἀλλιῶς σήμερα θὰ ἤμασταν Παπικοί. Ὅλα αὐτὰ εἶχαν σὰν ἀποτέλεσμα τὴν ἱστορικὴ ἅλωση τῆς πόλεως τῆς Κωνσταντινούπολης τὸ 1453 ἀπὸ τοὺς Τούρκους. 7.000 στρατιῶτες τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ἀντιπαρατάχτηκαν πρὸς τριακονταπλασίας δυνάμεις τοῦ Μωάμεθ Β’. Ὅμως ὁ βυζαντινὸς πολιτισμὸς ἦταν ὁ πιὸ πολυεθνικὸς πολιτισμός. Δέχτηκε τὶς περισσότερες ἐπιδρομές, ἄντεξε στὰ 400 χρόνια δουλείας, γιατί; Γιατί θεμέλιο εἶχε τὸ ΧΡΙΣΤΟ καὶ τὴν ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
Ἡ ἅλωση αὐτὴ συνεχίζεται καὶ σήμερα… Περνάει μέσα ἀπὸ τὴ μαύρη σκλαβιὰ 1453 – 1821, ὅπου μεγάλοι κληρικοὶ καὶ διδάσκαλοι τοῦ γένους μας, Ἠλίας Μηνιάτης, Εὐγένιος Βούλγαρης, Νικηφόρος Θεοτόκης, ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς καὶ ἄλλοι κράτησαν ἀναπεπταμένη τὴ σημαία τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεώς μας. Ὁ παρακλητικὸς λόγος τῆς Ἐκκλησίας ΜΑΣ στὰ 400 χρόνια δουλείας, ἔπεφτε μέσα στὴν καρδιὰ – μέσα στὴν ψυχὴ τοῦ ὑπόδουλου Ἑλληνισμοῦ σὰν βροχή. Ἡ βροχή, ὅταν πέφτει στὸ χῶμα, δὲν κάνει θόρυβο καὶ ὅμως αὐτὴ ἡ ψιλὴ βροχούλα συντείνει νὰ λουλουδίσει ὁ κάμπος. Ἔτσι, αὐτὴ ἡ ψιλὴ βροχούλα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀναθέρμανε καὶ ξεσήκωσε τὸν Ἑλληνισμό, ποὺ ἔφερε τὴν Ἐθνικὴ Παλιγγενεσία τῆς 25ης Μαρτίου 1821. Συνεχίστηκε αὐτὸς ὁ ἀγώνας 1854, 1881 – 1884, στὸν Ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο τοῦ 1897, στοὺς ἔνδοξους Βαλκανικοὺς πολέμους 1912 – 1913, πέρασε ὁ Ἑλληνισμὸς ἀκόμα καὶ ἀπὸ ἄλλη (καμινάδα), στὴ γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, 1916 – 1923, στὴ Μικρασιατικὴ καταστροφή, τοῦ 1922 – 1924, ποὺ ἐδοκιμάσθη καὶ πάλι ὁ Ἑλληνισμός!!! Ἐγαλβανίσθησαν οἱ ἀρετὲς καὶ τὰ εὐγενῆ αἰσθήματα, ἀλλὰ δυστυχῶς καὶ πάλι ἐξεδηλώθησαν τὰ ἐθνοκτόνα πάθη καὶ μίση καὶ διέλαμψαν τὰ μεγαλεῖα τῆς φυλῆς μας. Χωρὶς ὅμως νὰ λείψουν καὶ οἱ ἀθλιότητες (Κρώμνη – Σμύρνη – Ἴμερα – Σάντα – Παναγία Σουμελᾶ – Ἅγιος Γεώργιος Περιστερεώτα) ἱεροὶ τόποι καὶ προσκυνήματα παραμένουν ἀλύτρωτα καὶ περιμένουν τὴν ἀπελευθέρωση. (Ὁ τότε πρόεδρος τῆς Ἀμερικῆς Κλίντον, ὅταν ἐπισκέφτηκε τὴν Τουρκία εἶπε: «Ἦλθα στὴν Τουρκία, γιὰ νὰ γνωρίσω τὴν Ἑλλάδα». Ἐδῶ ἔζησε ὁ πολιτισμένος Ἑλληνισμός, ὅπως τόνισε). Ἔζησε ὁ Ἑλληνισμὸς τὸ ἔνδοξον καὶ ἡρωικὸ ἔπος τὸ 1940 – 1949. Τὰ θλιβερὰ γεγονότα τοῦ 1955 – 1959 καὶ στὸ νέο Ἀττίλα τῆς προδομένης μαρτυρικῆς καὶ κατὰ πάντα Ἑλληνικῆς μας ΚΥΠΡΟΥ. Αὐτὸ ποὺ συνέβη στὴν ΚΥΠΡΟ (τὸ 1974), 48 χρόνια μετὰ τὴ βάρβαρη τουρκικὴ εἰσβολὴ ἀποτελεῖ ἱστορικὸ γεγονὸς ἀσύλληπτης τραγικότητας καὶ μοιάζει μὲ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τὴ Μικρασιατικὴ καταστροφή.
Ἑάλω ἡ Πόλις. Ἑάλω ἡ Μικρὰ Ἀσία. Ἑάλω ἡ ΚΥΠΡΟΣ; Οἱ Τοῦρκοι λένε ὅτι ὁ ἐπίλογος τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς θὰ εἶναι ἡ ὁλοσχερὴς κατάληψη τῆς ΚΥΠΡΟΥ. Ἡ τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο ἀποτελεῖ τὴν πρώτη μετὰ τὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προσπάθεια ἀλλαγῆς τοῦ status quo ποὺ καθιερώθηκε καὶ ἡ ΚΥΠΡΟΣ εἶναι ἡ μόνη εὐρωπαϊκὴ χώρα ποὺ ἔχει ὑποστεῖ εἰσβολὴ καὶ κατοχή. Καιρὸς νὰ ἐφαρμοστοῦν οἱ εὐρωπαϊκὲς ἀρχές, γιὰ τὶς ὁποῖες τόσα ἑκατομμύρια θυσιάστηκαν.
Δυστυχῶς στὶς μέρες μας ἐγκαινιάζεται μία ἄλλη φάση ἅλωσης!!! Ἅλωση τῶν ἐθνικῶν καὶ θρησκευτικῶν ἰδεωδῶν στὸ ὄνομα τῆς Παγκοσμιοποίησης. Πρόκειται γιὰ τὴν ἅλωση ἱστορικῶν πολιτισμῶν καὶ τοῦ πνεύματος τῶν διαχρονικῶν ἀξιῶν τῆς ζωῆς καὶ τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἑάλω ἡ Πόλις!!! Ὁ εὐλογημένος λαὸς τοῦ Θεοῦ ὑποδουλώθηκε, ὅταν ἦταν διχασμένος, γεγονὸς ποὺ ὁ Τοῦρκος καιροφυλακτοῦσε: Οἱ ἑνωτικοὶ μόλυναν τὴν Ἁγιὰ Σοφιά, τὸ πνευματικὸ αὐτὸ σύμβολο τοῦ πολιτισμοῦ μας, (ποὺ ὁ Τοῦρκος ξεναγὸς παραποιεῖ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν παρουσιάζει ὡς τουρκικὸ τέμενος!, (μὲ τὰ 400 σήμαντρα καὶ 62 καμπάνες, κάθε καμπάνα καὶ παπάς, κάθε παπὰς καὶ διάκος), μὲ τὴν κοινὴ λειτουργία Παπικῶν καὶ Ἑνωτικῶν Ὀρθοδόξων. Παραμένει ἱστορικὴ ἡ φράση τοῦ ἀνθενωτικοῦ Λουκᾶ Νοταρᾶ: «κρειττότερόν ἐστιν εἰδέναι ἐν μέσῃ τῇ Πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκου, ἢ καλύπτραν λατινικήν!».
Ἡ κερκόπορτα, ἡ ξεχασμένη πύλη ἔπεσε. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ ὡς σύμβολο παραχώρησε, πρὸς στιγμὴ τὴ θέση του στὸ «φακιόλιον» καὶ ἡ πόλις Ἑάλω!!!
Ἑάλω ἡ Ὀρθοδοξία;
Στὴν ἐποχή μας ὁ κίνδυνος τῆς πραγματικῆς ψυχικῆς ἁλώσεως στὴν ἔνδοξή μας ΕΛΛΑΔΑ εἶναι ὁρατός… Ἡ ἅλωση τῆς ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ ἀπὸ τὸν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ τείνει νὰ συντρίψει σὰν τὴν «μυλόπετρα» τὴν ζῶσαν ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ, ποὺ μὲ τόσον αἷμα, τόσες κακουχίες καὶ στερήσεις διέσωσαν οἱ μαρτυρικοί μας πρόγονοι. Ἡ παναίρεση τοῦ Παπισμοῦ μαζὶ μὲ τὶς ἄλλες παραφυάδες τῶν αἱρετικῶν, ἀφοῦ ἐξέθρεψαν καὶ γιγάντωσαν τὴν ἀθεΐα στὴ Δύση μέσῳ τοῦ λεγόμενου «Διαφωτισμοῦ», λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῆς ἁγιοπνευματικῆς χάριτος στὴν ἐκκοσμικευμένη τους «ἐκκλησία» καὶ ἀφοῦ λέγω ἐπέφεραν πλήρη συσκότιση στὶς ψυχὲς καὶ τοὺς νόες τῶν Εὐρωπαίων συμπολιτῶν μας, ἐπιχειροῦν μὲ λύσσα καὶ μανία καὶ τὴν ψυχὴ τῆς Οἰκουμένης ὅλης νὰ τὴν ὁδηγήσουν στὸν πνευματικὸ μαρασμό!!!
Ἐπιχειροῦν νὰ ἁλώσουν τὴν Ἁγία μας Ὀρθοδοξία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πεμπτουσία, δηλ. τὸ πολύτιμο συστατικὸ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, μὲ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων καὶ τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμό. Ἐμεῖς ὅμως ὡς Ἕλληνες ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ ἀντλοῦντες δύναμη ἀπὸ τὸ παρελθὸν γιὰ τὸ παρόν, ἀτενίζοντας τὸ μέλλον ἐπαναλαμβάνουμε τὰ λόγια τοῦ σοφοῦ Μακρυγιάννη «Ὅλα τὰ θεριὰ πολεμοῦν νὰ μᾶς φᾶνε καὶ δὲν μποροῦνε. Τρῶνε ἀπὸ μᾶς καὶ μένει καὶ μαγιά». Αὐτὴ ἡ μαγιὰ εἶναι τὸ «μικρὸν ποίμνιον» (Λουκ. κεφ. 12, στίχ. 32), ἀπὸ τὸ ὁποῖο προέρχονται οἱ χιλιάδες μάρτυρες, οἱ ἀσκητές, οἱ ὁμολογητές, οἱ ἅγιοι τῆς πίστεώς μας καὶ οἱ ἥρωες τοῦ Γένους μας. Ἑάλω ἡ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ;
Ἂς προβληματιστοῦμε. Ἂς ἀγωνιστοῦμε. Ὁ Θεὸς βοηθός.
ΑΜΗΝ