Γράφει ὁ κ. Χαράλαμπος Ἄνδραλης, δικηγόρος
Στὶς 10 Ὀκτωβρίου 2022, ὁ πανορθοδόξως γνωστὸς καὶ δημοφιλὴς λόγιος ἱερέας ἀπὸ τὴν Πάτρα, π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος καταδικάστηκε σὲ πρῶτο βαθμὸ μὲ ποινὴ φυλάκισης 8 μηνῶν μὲ ἀναστολή, ἐπειδὴ παρέβη τὴν προδήλως ἀντισυνταγματικὴ ἀπαγόρευση τέλεσης τῆς Θείας Λειτουργίας κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τοῦ 2020 καὶ λειτούργησε, τηρώντας κατὰ τὰ λοιπὰ τὰ ἰσχύοντα μέτρα τῆς τότε ἐπιτρεπόμενης «ἀτομικῆς προσευχῆς».
Εἶναι εὐκαιρία νὰ θυμηθοῦμε ποιὸς ἐπέβαλε τὴν ἀπαγόρευση τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀκόμα καὶ χωρὶς τὴν παρουσία πλήθους (Κυριάκος Μητσοτάκης) καὶ ποιοὶ συμμετεῖχαν στὴν ἐμμονή του (ὑπουργικὸ συμβούλιο καὶ κυβερνητικοὶ βουλευτές), δίνοντας τὴν εὐκαιρία α) σὲ συμπλεγματικοὺς μὲ τὴν Ἐκκλησία πολίτες νὰ καταδίδουν συνανθρώπους τους, ἐπειδὴ κοινώνησαν, β) σὲ δημοσιογράφους νὰ τραμπουκίζουν μὲ μανία καὶ νὰ «τηλεδικάζουν» χριστιανούς, γ) σὲ εἰσαγγελεῖς νὰ διώκουν εὐσυνείδητους κληρικούς, ἐπειδὴ ἔκαναν τὸ καθῆκον τους, κάποιες φορὲς κατόπιν ἐπίσημης κυβερνητικῆς ἐντολῆς (βλέπε Κουκάκι, Κέρκυρα, μὲ τὶς ἀδιανόητες δηλώσεις τοῦ ἀλήστου μνήμης Νίκου Χαρδαλιᾶ), δ) σὲ δικαστὲς νὰ καταδικάσουν χριστιανούς, ἐπειδὴ ἄσκησαν τὰ λατρευτικά τους καθήκοντα (βλ. Πάτρα, Κέρκυρα).
Ἡ συγκεκριμένη καταδίκη τοῦ ἱερέα, ὅπως καὶ ἐκείνη τῆς Κέρκυρας ποὺ ἐκκρεμοδικεῖ στὸ δεύτερο βαθμό, ὅπου ναὶ μὲν ἀθῳώθηκε πρωτοβάθμια ὁ Μητροπολίτης, ἀλλὰ καταδικάστηκαν οἱ λίγοι συμμετέχοντες λαϊκοί, ἀποτελοῦν στίγματα γιὰ τὴν Δικαιοσύνη, ποὺ εὐχόμασθε νὰ καθαρίσουν οἱ ἀνώτερες βαθμίδες της. Ἡ ἀρχὴ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναλογικότητας, ὡς συνταγματικὲς ἀρχές, ὑπερισχύουν ἀπὸ τὸν κάθε παράλογο νόμο καὶ ὑπουργικὴ ἀπόφαση τῶν προσωρινῶν κυβερνώντων καὶ κάθε Δικαστήριο ὑποχρεοῦται νὰ ἐλέγχει τὴ συνταγματικότητα τῶν νόμων.
Μέχρι πρότινος ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη ἦταν τὸ τελευταῖο ἀποκούμπι γιὰ τὴν προστασία τῶν πολιτῶν ἀπὸ τὶς αὐθαιρεσίες τῶν ἄλλων ἐξουσιῶν. Δυστυχῶς, σὲ ὅλη τὴ διάρκεια τῆς πανδημίας, ἀποδείχθηκε κατώτερη τῶν περιστάσεων, «πλυντήριο» κάθε ἀντισυνταγματικῆς καὶ ἀντιδημοκρατικῆς νομοθέτησης τῆς σημερινῆς ἀπολυταρχικῆς κυβέρνησης. Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς παραπάνω περιπτώσεις, εἴδαμε ποινικὲς διώξεις καθηγητῶν Πανεπιστημίου, ἐπειδὴ ἐξέφρασαν τὴν ἐπιστημονική τους ἄποψη, δημοσιολογούντων, ἐπειδὴ ἐξέφρασαν διαφωνία μὲ τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, ἀνεμβολίαστων ὑγειονομικῶν, ἐπειδὴ διαδήλωσαν εἰρηνικὰ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ «αὐτοκράτορα» Μητσοτάκη καὶ φυσικὰ τὴ «συνταγματικότητα» τῶν προστίμων τῶν ἀνεμβολίαστων πολιτῶν ἄνω τῶν 60 ἐτῶν καὶ τῆς ἀναστολῆς ἐργασίας τῶν ἀνεμβολίαστων ὑγειονομικῶν. Εὐελπισθοῦμε ὅτι αὐτὴ ἡ διετία ἦταν μία κακὴ παρένθεση γιὰ τὴ Δικαιοσύνη καὶ ὅτι θὰ σηκώσει ἐπιτέλους τὸ ἀνάστημά της γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν καὶ τὴ διαφύλαξη τῶν συνταγματικῶν ἀρχῶν τῆς πατρίδας μας. Εἶναι δημοκρατικὴ ἀνάγκη, διότι χωρὶς ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη, δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρχει δημοκρατία καὶ ἐλευθερία.
Ὅσο γιὰ τὴ νομοθετικὴ καὶ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία, δὲν τίθεται θέμα στίγματος, ἀφοῦ ἔχουν βουτηχθεῖ ὁλοκληρωτικὰ στὸ λάκκο μὲ τὶς ἀντισυνταγματικὲς ἀκαθαρσίες διαχρονικὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες καὶ τίποτα πιὰ δὲν μᾶς ἐκπλήσσει. Ἡ εὐθύνη, ὅμως, σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση βαραίνει καὶ τοὺς πολίτες σὲ μεγάλο βαθμὸ ποὺ ἐπιμένουν νὰ αὐταπατῶνται ἀναζητώντας λύση στὰ ἴδια πρόσωπα.
Πέρα ἀπὸ τὸ θλιβερὸ τῆς ὑπόθεσης, βέβαια, ἡ καταδίκη τοῦ π. Ἀναστασίου μᾶς θυμίζει ὅτι ὁ πραγματικὸς χριστιανισμὸς δὲν εἶναι δημόσιες σχέσεις καὶ καλοπέραση, ἀλλὰ ἀπαιτεῖ θυσίες καὶ ὑπομονὴ διωγμῶν. Ὅσο καὶ ἂν τὸ ξεχνᾶμε, πάντα θὰ ὑπάρχουν πατέρες Ἀναστάσιοι νὰ μᾶς τὸ θυμίζουν μὲ τὴ σταθερὴ ὁμολογία τους καὶ τὴν κρυστάλλινη ζωή τους. Ἂν δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς φτάσουμε, τουλάχιστον νὰ μὴ εἴμασθε ἀπέναντί τους, γιατί αὐτοὶ ποὺ διώκονται γιὰ τὸ Χριστὸ καὶ γιὰ τὸν πιστὸ λαό, ἴσως εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὁ Θεὸς ἀνέχεται ἐμᾶς τοὺς ὑπόλοιπους. Ἀναμένουμε τὴν ἀνοιχτὴ ὑποστήριξή του στὸ δεύτερο βαθμὸ ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Μητροπολίτη.