Ὁ μὲν Πατριάρχης Βαρθολομαῖος διορίζει ἐπιτροπάς, ὡς διορίζει Ἐπισκόπους, ὁ δὲ Ἀμερικῆς ποιεῖ τὸν διδάσκαλον εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος! Παραθέτομεν ἄρθρον τοῦ κ. Θ. Καλμούκου εἰς τὴν ἱστοσελίδα «Ἐθνικὸς Κήρυκας» τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 2022:
«Ἐνδιαφέροντα καὶ ἀποκαλυπτικὰ τῆς κατάστασης ποὺ ἐπικράτησε στὴν πρόσφατη συνεδρίαση τῆς Συνόδου τοῦ Φαναρίου, τὴ Δευτέρα 3 Ὀκτωβρίου 2022, κατὰ τὴν ὁποία, ὅπως ἔγραψε ὁ «Ἐθνικὸς Κήρυκας» στὶς 4 Ὀκτωβρίου, ἀποφασίσθηκε ἡ σύσταση Μικτῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸ Καταστατικὸ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς.
Στὸ ἀνακοινωθὲν ποὺ εἴχαμε παραθέσει ἀναγράφονταν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Εἰσηγήσει τῆς Α.Θ. Παναγιότητος, διωρίσθησαν ὡς μέλη, ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ Ἱεροῦ Κέντρου, τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς περὶ τοῦ Συντάγματος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς, οἱ Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουὴλ καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Θυατείρων καὶ Μ. Βρετανίας κ. Νικήτας, ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχης κ. Ἀέτιος, Διευθυντὴς τοῦ Ἰδιαιτέρου Πατριαρχικοῦ Γραφείου, καθὼς καὶ ὁ Ἐντιμολ. κ. Κωνσταντῖνος Δεληκωσταντής, Ἄρχων Διδάσκαλος τοῦ Γένους, Διευθυντὴς τοῦ Α΄ Πατριαρχικοῦ Γραφείου καὶ Ὁμότιμος Καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν».
Ἀποκαλύπτουμε σήμερα ὅτι τὸ θέμα δὲν ὑπῆρχε κἄν στὴν θεματολογία τῆς συνεδρίασης, ἐνῷ κατὰ πολλοὺς ἱεράρχες ἐν Φαναρίῳ ἐθεωρεῖτο ὡς λῆξαν ἔπειτα ἀπὸ τὶς γνωστὲς παλινδρομήσεις καὶ μεθοδεύσεις γιὰ τὴν ἀρχικὴ ἀναστολὴ τοῦ Καταστατικοῦ στὶς 8 Ὀκτωβρίου τοῦ 2020 συνωδὰ τῇ ἐκθρονίσει τοῦ Μητροπολίτη Νέας Ἰερσέης Εὐαγγέλου.
Στὴ συνέχεια τῆς κατάργησης τῆς ἀναστολῆς μὲ αἴτημα τῆς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς τὸν περασμένο Ἰούνιο 2022, γιὰ νὰ περισωθεῖ τὸ Πατριαρχικὸ γόητρο, καθότι ὅλα εἶχαν γίνει μὲ προφορικὴ ἀπαίτηση τοῦ Ἐλπιδοφόρου χωρὶς νὰ γνωρίζει τὸ παραμικρὸ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀμερικῆς.
Κάποια στιγμὴ ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶπε στὴ Σύνοδο πὼς ἔχουμε καὶ μία ἐκκρεμότητα γιὰ τὴν Ἀμερικὴ καὶ διορίζω τὴν ἑξῆς ἐπιτροπὴ γιὰ τὸ Καταστατικό, χωρὶς καμία περαιτέρω ἐξήγηση.
Ἐρωτηθεὶς ὁ Πατριάρχης ἀπὸ ἱεράρχες, γιὰ τὸ ποία θὰ εἶναι ἡ ἁρμοδιότητα τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ διόρισε, δηλαδὴ γιὰ τὸ ἂν θὰ ἀναθεωρηθεῖ ἐξ ὑπαρχῆς, ἐὰν θὰ καταργηθεῖ ἢ ἐὰν θὰ τροποποιηθοῦν κάποια ἐπὶ μέρους Ἄρθρα τοῦ Καταστατικοῦ, ὁ Πατριάρχης ἀπάντησε, πώς, «αὐτὰ θὰ τὰ συζητήσει ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ὅριο τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ τί θὰ ἀναθεωρηθεῖ».
Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἐλπιδοφόρος, ὁ ὁποῖος κατ’ αὐτὴν τὴν συνοδικὴ περίοδο εἶναι συνοδικὸς πάρεδρος, εἶπε, πὼς «ἐγὼ στὴν πανηγυρικὴ συνεδρίαση ποὺ ἔγινε ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Χαλκηδόνος (Ἐμμανουὴλ) ἔθεσα ἐρωτήματα, γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχω λάβει ἀκόμα ἀπάντηση».
Ἐρωτηθεὶς σχετικὰ ὁ Ἀρχιγραμματέας Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος Φραγκάκης, γιατί δὲν ἐμφανίσθηκε αὐτὴ ἡ ἔκθεση τοῦ Ἁγίου Ἀμερικῆς, φέρεται νὰ ἀπάντησε πὼς «ἐστάλη πρὸς ἐνημέρωση, δὲν ἐστάλη γιὰ τίποτε ἄλλο».
Ὑπογραμμίζεται πὼς ἡ διαδικασία ἀναστολῆς ἢ τροποποίησης τοῦ Καταστατικοῦ διαλαμβάνεται στὸ 25ο Ἄρθρο του, ὡς ἑξῆς: «Τὸ παρὸν Σύνταγμα, ρυθμίζον τὰ τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς ὡς ἐκκλησιαστικοῦ θεσμοῦ, δύναται νὰ τροποποιηθῆ ἐν τῷ συνόλῳ ἢ ἐν τοῖς ἐπὶ μέρους αὐτοῦ κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου εἰς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μετὰ τὴν δέουσαν διεργασίαν παρὰ τῷ Ἀρχιεπισκοπικῷ Συμβουλίῳ καὶ τῇ Ἀρχιεπισκοπικῇ Κληρικολαϊκῇ Συνελεύσει, μετ’ ἀπόφασιν τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, εἰς ἥν ὑποβάλλεται».
Ἀναφορικὰ μὲ τὸ ζήτημα ποὺ ἔχει ἐγερθεῖ γιὰ τὴν βάπτιση ποὺ τέλεσε ὁ Ἐλπιδοφόρος στὴ Γλυφάδα στὶς 9 Ἰουλίου καὶ τὴ θύελλα ἀντιδράσεων ποὺ ξεσηκώθηκε πανταχόθεν καὶ τὴν ἐπίσημη διαμαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὸ γράμμα τῆς ὁποίας τὸ ἔδωσε ὁ Πατριάρχης στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἐλπιδοφόρο νὰ τὸ ἀπαντήσει, κατέστη γνωστὸ ἐν Συνόδῳ ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔστειλε ἕνα γράμμα, στὸ ὁποῖο «σηκώνει τοὺς νόμους καὶ τοὺς προφήτας», ὅπως εἶπαν χαρακτηριστικὰ ἀρχιερεῖς γνῶστες τῆς κατάστασης, τὸ ὁποῖο εἶναι πολυσέλιδο καὶ προβαίνει σὲ διδασκαλία Βαπτισματικὴς Θεολογίας.
Ἀποκαλύπτουμε πὼς τὸ Φανάρι ἁπλῶς θὰ διαβιβάσει τὸ γράμμα-ἀπάντηση τοῦ Ἐλπιδοφόρου, ἀλλὰ ἐπίσημα δὲν φαίνεται νὰ προτίθεται νὰ ἀπαντήσει τὸ ἴδιο τὸ Φανάρι στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, «γιατί πάει πολὺ» κατὰ τὰ λεχθέντα, τὰ ὁποῖα ἀρχιερεῖς συζητοῦσαν μὲ ἀπορία μετὰ τὴν λήξη ὅμως τῆς συνεδρίασης τῆς Συνόδου καὶ τὰ ὁποῖα ἤδη ἔφτασαν μέχρι καὶ τὰ «ὦτα» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
Ἀρκετοὶ ἱεράρχες τοῦ Φαναρίου, οἱ ὁποῖοι ζήτησαν, γιὰ τώρα, τὴν προστασία τῆς ἀνωνυμίας τους γιὰ εὐνόητους λόγους, διαβεβαίωσαν τὸν «Ἐθνικὸ Κήρυκα» πὼς οὐδείς ἱεράρχης ἐν Φαναρίῳ ὑποστηρίζει τὸν Ἐλπιδοφόρο».
«Σχεδὸν στὸ σύνολό της ἡ Ὀρθόδοξη ἡγεσία
ἔχει ἁλωθῆ ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ»
Παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ἀνακοινωθὲν – καταπέλτης κατὰ τῆς κακοδόξου «συμφωνίας διὰ τὸ βάπτισμα» μεταξὺ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Φινλανδίας καὶ Λουθηρανῶν τοῦ Ἀντιαιρετικοῦ Γραφείου τῆς Ἱ. Μ. Πειραιῶς τῆς 17ης Ὀκτωβρίου 2022:
Μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπικίνδυνες αἱρετικὲς θεωρίες αὐτῆς τῆς παναιρέσεως εἶναι καὶ αὐτὴ τῆς «Βαπτισματικῆς Θεολογίας», ἢ «Βαπτισματικῆς Ἑνότητος», ἡ ὁποία δυστυχῶς ἔγινε εὐρέως ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὑψηλὰ ἱστάμενους ἐκκλησιαστικοὺς ταγοὺς καὶ θεολόγους…
Σαφῆ ἔκφραση καὶ ἐφαρμογὴ πάνω στὴν πράξη τῆς παρὰ πάνω οἰκουμενιστικῆς θεωρίας ἀποτελεῖ καὶ ἡ πρόσφατη «Συμφωνία γιὰ τὸ Βάπτισμα», ποὺ πραγματοποιήθηκε μεταξύ τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς «Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς Ἐκκλησίας τῆς Φινλανδίας» κ. Τάπιου καὶ τοῦ Ὀρθόδοξου Ἀρχιεπισκόπου Φινλανδίας κ. Λέοντος. Σύμφωνα μὲ τὸ σχετικὸ δημοσίευμα: «Ἕνα ἄλλο καταθλιπτικὸ νέο ποὺ διαβάσαμε σήμερα εἶναι ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἑλσίνκι καὶ πάσης Φινλανδίας Λέων καὶ ὁ ἡγέτης τῆς Εὐαγγελικῆς Λουθηρανικῆς αἵρεσης τῆς Φινλανδίας Τάπιο, ὑπέγραψαν κοινὴ συμφωνία γιὰ τὸ Βάπτισμα….Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Φινλανδίας ἀναφέρει ὅτι ἡ ἀναγγελία ὑπογράφηκε ἀπὸ τοὺς δύο ἄνδρες στὸν καθεδρικὸ ναὸ τῆς Λουθηρανικῆς ‘ἐκκλησίας’ στὸ Τούρκου, ἀφοῦ εἶχε συμφωνηθεῖ πρὶν στοὺς ‘θεολογικοὺς διαλόγους’ τῆς 20ῆς καὶ 21ης Σεπτεμβρίου. Στὶς δηλώσεις ποὺ ἔκανε κατὰ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ κειμένου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Λέων τόνισε ὅτι ἐλπίζει πὼς τὸ ἔγγραφο θὰ βοηθήσει τὶς ‘ἐκκλησίες νὰ μεταδώσουν τὴν σημασία τῆς ἔννοιας τοῦ Βαπτίσματος μὲ ἕνα πιὸ προσιτὸ τρόπο, μέσα σὲ ἕνα περιβάλλον ὅπου οἱ βαπτίσεις τῶν παιδιῶν μειώνονται’. “Ἡ κοινὴ διακήρυξη” ἀναφέρει ὅτι τὸ βάπτισμα καθιερώθηκε ὡς Μυστήριο ἀπὸ τὸν Κύριο. Ἀναφέρει τὴν συμφωνία σὲ κάποια γενικὰ σημεῖα καὶ ἀμέσως μετὰ οἱ ὑπογράφοντες δηλώνουν τὴν διαφοροποίησή τους, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἔχει καὶ μεγάλη σημασία! Ἂν καὶ ‘ἔχουμε διαφορετικὲς ἰδέες γιὰ τὸ Βάπτισμα’, συνεχίζει ἡ διακήρυξη, οἱ προσήλυτοι ἀπὸ τὸν Λουθηρανισμὸ στὴν Ὀρθοδοξία, ἢ τὸ ἀντίστροφο δὲν θὰ βαπτίζονται, διότι ‘καὶ οἱ δύο οἱ ἐκκλησίες ἀναγνωρίζουν τὴν ἐπάρκεια τῆς τελετῆς τοῦ Βαπτίσματος τῆς ἄλλης… Οἱ ἐκκλησίες μας ἔχουν κοινὲς ρίζες στὸν ἀδιαίρετο Χριστιανισμὸ τῆς πρώτης χιλιετίας. Μετὰ ἡ ἐξέλιξη τοῦ δόγματος ἀκολούθησε διαφορετικοὺς δρόμους, καὶ ἑπομένως ἔχουμε διαφορετικὲς ἰδέες γιὰ τὸ Βάπτισμα καὶ πῶς νὰ τὸ τελέσουμε…».
Ἡ κακόδοξη αὐτὴ θεωρία βρῆκε ἔδαφος δυστυχῶς καὶ μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ κύριους ἐκφραστές της πολλοὺς Ἐπισκόπους καὶ θεολόγους. Στὸ «Κοινὸ Ἀνακοινωθὲν» τοῦ «Πάπα» Ἰωάννη Παύλου τοῦ Β΄ καὶ τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, στὶς 29 Ἰουνίου 1995…
Ἐφαρμόζοντας στὴν πράξη τὴν πεπλανημένη αὐτὴ θεωρία τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο προχώρησε τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2004 στὴν ἐπίσημη ἀναγνώριση τοῦ βαπτίσματος τῶν Προτεσταντῶν τῆς «Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας τῆς Γερμανίας»… Ἡ ἐν λόγῳ θεωρία γιὰ πρώτη φορά ἀποτυπώθηκε στὰ κοινῆς ἀποδοχῆς κείμενα τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν στὴν Ζ΄ Γενικὴ Συνέλευση τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Θεολογικοῦ Διαλόγου μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν τὸ 1993 στὸ Balamand τοῦ Λιβάνου… Περαίνοντας, ἐκφράζουμε τὴν τελεία ἀντίθεσή μας… Φυσικὰ δὲν τρέφουμε τὴν παραμικρὴ αὐταπάτη γιὰ διακοπὴ ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας, (ἢ ἔστω κάποιον ἔλεγχο), ἀπὸ ἄλλη Τοπικὴ Ἐκκλησία, διότι σχεδὸν στὸ σύνολό της ἡ Ὀρθόδοξη ἡγεσία ἔχει ἁλωθεῖ ἀπὸ τὰ ὀλέθρια διδάγματα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!».