Ἀξιότιμε κ.Διευθυντά!
76 χρόνια συμπληρώνονται ἀπὸ τὸ τέλος τῆς δίκης τῆς Νυρεμβέργης (Νοέμβριος 1946). Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Δρ. Ρ.Α. ΣΤΕΪΝΓΕΡ τοῦ 1960 θὰ παραθέσουμε μερικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὴν δίκη, ποὺ ἀναφέρονται στὴν Ἑλλάδα: Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΝΑΖΙ 1941- 1944
Λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς θέσεως τῆς Ἑλλάδος, οἱ Γερμανοὶ τὴν χρησιμοποίησαν ὡς βάση ἐξορμήσεως γιὰ τὶς ἐπιχειρήσεις τους στὸν πόλεμο γιὰ τὴν Βόρειο Ἀφρική.
Τὴν χρησιμοποίησαν ἐπίσης ὡς ἀναρρωτήριον γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς Γερμανοὺς στρατιῶτες τοῦ Ἀνατολικοῦ μετώπου καὶ γι’ αὐτὸ τὸν λόγο ἦταν γεμάτη Γερμανῶν στρατιωτῶν.
Ἕνα μεγὰλο μέρος τοῦ ἀποθέματος τῶν τροφίμων, φρούτων, λαχανικῶν, πατατῶν, ἐλαιολάδου, κρέατος καὶ προϊόντων γάλακτος, κατασχέθηκαν ἀμέσως μὲ τὴν εἴσοδο τῶν Γερμανῶν. Ἐπειδὴ ὅμως τὰ τρόφιμα αὐτὰ δὲν ἦταν ἀρκετά, κατέσχεσαν καὶ τὶς ἀγροτικὲς περιοχές, ὁλόκληρη τὴν παραγωγὴ καὶ τὰ περισσότερα οἰκιακὰ ζῷα. Οἱ πράξεις αὐτὲς εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν θάνατο ἀπὸ τὴν πεῖνα ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.
Ἐπίσης οἱ Γερμανοὶ ἀπὸ τὸν Αὔγουστο ὥς τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1941 κατέσχεσαν 26.206. 085.000 χρυσὲς δραχμές, δηλαδὴ τὸ 60% περισσότερο ἀπὸ ἐτήσιο εἰσόδημα τῶν Ἑλλήνων ποὺ ἦταν μόνο 23.000.000.000 καὶ τὸ ἑπόμενο ἔτος ἐπειδὴ ἦταν μικρότερο κατέσχεσαν ἀκόμα ἀπὸ μικροὺς καί μεγάλους ἐμπόρους τῆς Ἑλλάδος:
71.000 τόνους κορινθιακῆς σταφίδας
10.000 τόνους ἐλαιολάδου
1.435 τόνους καφὲ
1.143 τόνους ζάχαρη
2.520 τόνους ρύζι
καὶ ἕνα ὁλόκληρο φορτηγὸ πλοῖο γεμάτο σιτάρι ἀξίας 530.000 δολλαρίων.
Σὲ μία ἀποστολὴ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ παρ’ ὅλο ποὺ ὑποσχέθηκαν ὅτι θὰ σταματοῦσαν τὴν κατάσχεση μεταφορᾶς τροφίμων, ποτὲ δὲν κράτησαν τὴν ὑπόσχεσή τους.
Ὅπως καὶ σὲ ἄλλα κράτη ἔτσι καὶ στὴν Ἑλλάδα οἱ Γερμανικὲς ἀρχὲς κατοχῆς ἐξέδωσαν μεγάλη ποσότητα χαρτονομισμάτων (10.000.000.000 μάρκα). Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δημιούργησαν τὸν πληθωρισμὸ καὶ ταυτοχρόνως ἀγόρασαν χρυσὰ κοσμήματα, ἔργα τέχνης, ἔπιπλα καὶ ἄλλα ἀντικείμενα ἀξίας, τὰ ὁποῖα μετέφεραν στὴν Γερμανία.
Νὰ προσθέσουμε ὅτι ἐφάρμοσαν καὶ στὴν Ἑλλάδα τὸ σύστημα Κλήριγκ, δηλαδὴ ἡ Γερμανικὴ Στρατιωτικὴ Διοίκηση κατάσχεσε ὅλα τὰ ὑπὸ ἐξαγωγὴ ἑλληνικὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ἀγόρασαν οἱ Γερμανικοὶ ἐμπορικοὶ οἶκοι στὴν τιμὴ ποὺ καθόρισαν οἱ ἴδιοι. Χρήματα γιὰ τὶς ἀγορὲς αὐτὲς οὐδέποτε πληρώθηκαν, γιατί χρησιμοποιοῦσαν πιστωτικὴ οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἢ τὴν πολιτικὴ τῆς ἀνταλλαγῆς.
Τὰ προϊόντα τώρα ποὺ ἔρχονταν ἀπὸ τὴν Γερμανία, χρεώνονταν 200- 500% παραπάνω ἀπὸ τὴν πραγματική τους ἀξία, ἐνῷ ταυτοχρόνως ὑπολόγιζαν σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ἀξία τῶν προϊόντων ποὺ ἔρχονταν ἀπὸ τὴν Γερμανία γιὰ τὴν διατροφὴ τῶν Γερμανῶν στρατιωτῶν.
Τὴν λῃστεία αὐτὴ οἱ Γερμανοὶ τὴν ὀνόμαζαν Κλήριγκ.
Ὅταν ἡ Ἑλλὰς κατελήφθη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς τὸ χρέος της πρὸς τὴν Γερμανία ἦταν 4.353.428,85 μάρκα, ἐνῷ τὴν ἐποχὴ τῆς Ἀπελευθέρωσης, τὸ χρέος τῶν Γερμανῶν πρὸς τὴν Ἑλλάδα ἀνήρχετο στὰ 264.157.543,03 μάρκα.
Αὐτὰ γράφει ὁ Δρ. Ρ. Α. ΣΤΕΪΝΙΓΚΕΡ τὸ 1960 στὸ βιβλίο: «Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ 1945- 1946» στὸ 2ο μέρος: οἱ θηριωδίες τῶν Γερμανῶν στὴν Εὐρώπη.
Κλείνοντας νὰ τονίσουμε ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ χρήματα, τὸ χρέος δηλαδὴ τῆς Γερμανίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα πρέπει ἐπιτέλους νὰ γίνει πράξη, ὅπως καὶ σὲ ἄλλες χῶρες, καὶ ἡ κυβέρνηση ποὺ θὰ βγεῖ σὲ ἐρχόμενες ἐκλογὲς πρέπει νὰ τὸ ἔχει στὴν ἀτζέντα της, ὡς προτεραιότητα.
Φώτιος Γανόπουλος,
Ἀπόφοιτος ἰδιωτικῆς σχολῆς Λογιστικῆς
Μαθητευόμενος Ἁγιογράφος