Τοῦ Δρ. Φιλολάου Δημητρίου, Δρ. Νομικῆς,
Δικηγόρος παρ’ Ἀρείῳ Πάγῳ/Ι.Β.Α. – Α.Α.Α. – LCIARB
– Α –
α.-Ὁ Β΄ Παγκόσμιος Πολέμος καὶ οἱ θλιβερὲς συνέπειές του εἶχαν βυθίσει τοὺς Λαοὺς τῆς Εὐρώπης σὲ βαθὺ πόνο, θλῖψι καὶ δυστυχία.
Ἡ κατάρα τῶν φονικῶν συγκρούσεων, μὲ τὶς ἀνυπολόγιστες καταστροφές, ἄγγιξε τὶς ψυχὲς εὐγενῶν, χριστιανικῶν καὶ ἀξίων προσωπικοτήτων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι, καίτοι ἦσαν ἐθνικῶς σὲ ἀντίπαλα στρατόπεδα, ὅμως ἐμπνεόμενοι ἀπὸ ἀνώτερα ἰδανικὰ καὶ ἠθικὲς ἀξίες, ἠμπόρεσαν νὰ ὑπερβοῦν ἀνθρώπινες ἀδυναμίες καὶ πιέσεις. Μάλιστα ὄχι μόνο νὰ τὶς ὑπερβοῦν, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὶς ἀντεκδικήσεις καὶ νὰ συνάψουν ἁπλῶς “ἀνακωχήν”, ἀλλὰ νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ὁμόθυμον καταδίκην τοῦ μίσους καὶ τῆς ἔχθρας, ὥστε νὰ ἱδρύσουν μίαν Ἑνωμένην Εὐρώπην, ποὺ οἱ Λαοί της πλέον, ἀπορρίπτοντας εἰς τὴν λήθην τοὺς πολέμους καὶ τὶς συγκρούσεις, νὰ ζοῦν ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ εἰρήνῃ, μὲ πνεῦμα συνεργασίας, ἀλληλεγγύης καὶ κοινῆς γιὰ ὅλους προόδου καὶ εὐημερίας…
Εἰς τὴν Ἱστορίαν ἔχουν καταγραφῆ, μὲ τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τιμὴν ὅλων τῶν Εὐρωπαίων τὰ ὀνόματα τῶν ἕνδεκα αὐτῶν ἀξίων προσωπικοτήτων.
Εἰς τοὺς πνευματικοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους καὶ τὶς ἄοκνες προσπάθειές τους ὀφείλουμε τὸ ὅτι ”σήμερα οἱ Εὐρωπαϊκοὶ Λαοὶ ἔχουμε Εἰρήνην καὶ δὲν αἱματώνεται ἡ Γῆ μας μὲ αἱμοτοχυσίες καὶ οἱ Οἰκογένειες μὲ ὀρφάνιες καὶ πόνους καὶ θλίψεις. Ἄλλο τώρα εἶναι τὸ ζήτημα ὅτι: Μὲ τοὺς σήμερα ἰθύνοντες τὴν Εὐρώπη “Ἡγέτες”, ὑπάρχουν Λαοὶ τῆς Εὐρώπης, ποὺ βιώνουν ἡμέρες δυστυχίας ποὺ θυμίζουν κατοχικὲς ἐποχὲς – καὶ πρῶτος ὁ Λαός μας – ἐνῷ ἡ Ἤπειρός μας εὑρίσκεται πάλι στὰ πρόθυρα τῆς διαλύσεως. Ἀφοῦ, ὅπως θὰ ἰδοῦμε στὴν συνέχεια, τὴν Ἀλληλεγγύη καὶ τὴν Συνεργασία, ἐν πνεύματι τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης, ποὺ οἱ σοφοὶ ἐκεῖνοι ἱδρυτὲς τῆς Εὐρώπης εἶχαν θέσει σὰν Θεμέλια τῆς Ἑνότητος, οἱ σημερινοὶ ἀνάξιοι διάδοχοί τους…ἀντικατέστησαν μὲ τὴν ἐκμετάλλευση, τὴν οἰκονομικὴν ὑποδούλωσιν καὶ τὴν κοινωνικὴν διάλυσιν μὲ τήν… “ἀναγκαστικὴν μετανάστευσιν”, ποὺ ἐπέβαλαν οἱ Illuminati-Globalists καὶ αὐτοὶ – γιὰ τὶς καρέκλες καὶ τὴν ἐγωιστικὴν καλοπέρασίν τους – ὄχι μόνον ἀπεδέχθησαν ἀλλὰ καὶ φιλοτίμως ὑπηρετοῦν! Σὲ τίποτε δὲν μοιάζουν οἱ σημερινοὶ πυγμαῖοι ἡγετίσκοι, μὲ τοὺς ἀξίους ἐκείνους ἕνδεκα (11) ἐμπνευστὲς καὶ θεμελιωτὲς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως!
Οἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν θεωροῦνται ὡς προεξάρχοντες εἰς τόλμην καὶ ἀποφασιστικότητα. Ἡ Ἱστορία ἔχει χαρακτηρίσει τούτους ὡς τοὺς “Τρεῖς πρωταγωνιστὲς – Ἱδρυτὲς τῆς Ἑνώσεως”: “Τhe three pioneers of unification”.
Πρόκειται διά τούς:
1) Ρόμπερτ Σουμὰν (Robert Schuman of France).
2) Ἄλσιντ Ντὲ Γκάσπαρι (Alcide De Gaspari of Italy).
3) Κόνραντ Ἀντενάουερ (Konrad Adenauer of Germany).
Ἤδη ἀπὸ τὸ ἔτος 1946 μετὰ τὴν συντριπτικὴν ἧτταν τοῦ Ἄξονος, ὁ Οὐΐστον Τσώρτσιλ εἶχε προτείνει εἰς τοὺς συμμάχους (καὶ τοὺς ἡττηθέντες Γερμανοὺς) τὴν δημιουργίαν τῶν “Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Εὐρώπης”.
Ἀλλὰ ἦταν ὁ Ρόμπερτ Σουμάν, ἐκεῖνος ποὺ πρότεινε τοὺς πυλῶνες ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ στηριχθῆ ἡ Ἑνότητα τῶν Εὐρωπαϊκῶν Λαῶν, γιὰ νὰ εἶναι βιώσιμη καὶ σταθερή. (Ἴδε εἰς ‘en Wikipedia.org/wiki, History of European Union’, σελ. 1). Ἦταν τέτοιας ἐμβέλειας ἡ προσωπικότης τοῦ μεγάλου Γάλλου Πολιτικοῦ καὶ διανοουμένου καὶ τόση ἡ συμβολή του εἰς τὴν ἵδρυσιν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ὥστε εἰς τὴν κεντρικὴν Εὐρώπην ἱδρύθη, πρὸς τιμήν του, τὸ περίφημον:
“The Shuman Centre for European Studies”, εἰς τὸ ὁποῖον διανοούμενοι Εὐρωπαῖοι προθύμως ἐργάζονται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Εὐρώπης ὄχι μόνον εἰς τὸν ὑλικὸν τομέα ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν πνευματικόν.
β.-Ὅπως ἐλέχθη καὶ ἀνωτέρω, οἱ ὡς ἄνω ἱδρυτὲς καὶ θεμελιωτὲς τῆς Εὐρώπης τῶν Λαῶν δὲν συνέλαβαν τὴν ὡραίαν ἰδέαν τῆς Ἑνώσεως τῶν Εὐρωπαϊκῶν Λαῶν, μόνον διὰ τὴν ἀποφυγὴν τῶν συγκρούσεων καὶ τῶν πολέμων, διὰ νὰ ἔχουν οἱ Εὐρωπαῖοι “πλούσια ὑλικὰ ἀγαθὰ” καὶ νὰ ζοῦν…ἀνέτως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἦσαν ἀπὸ τὴν στόφα τῶν σημερινῶν ἡγετίσκων τῶν Κρατῶν τῆς Εὐρώπης. Ἦσαν πνευματικὰ ἀναστήματα, ποὺ εἶχαν ἐμβαθύνει εἰς τὰ αἴτια τῶν Εὐρωπαϊκῶν Πολέμων καὶ τῶν ἐντεῦθεν συμφορῶν καὶ εἶχαν καταλήξει εἰς τὴν ἀδιάσειστον Λογικὴν καὶ ὀρθὴν – Πνευματικὴν διαπίστωσιν ὅτι:
Ἡ Εἰρήνη καὶ συνεργασία τῶν Λαῶν στηρίζεται σὲ θεμέλια πνευματικὰ καὶ ἀπὸ ρίζες πνευματικὲς τροφοδοτεῖται! Καὶ αὐτὰ τὰ θεμέλια καὶ αὐτὲς τὶς ρίζες πρέπει κυρίως νὰ προσέξουν καὶ νὰ ἐγκολπωθοῦν πρῶτα οἱ ἡγέτες καὶ συγχρόνως ὅλοι οἱ Λαοί!
Ἔτσι, ὄντας ὅλοι τους ἄνδρες ἐξαιρετικῆς μορφώσεως καὶ παιδείας. Τίμιοι καὶ εἰλικρινεῖς ἐργάτες τοῦ καλοῦ. Ἐραστὲς τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Πίστεως τῆς Χριστιανικῆς ὁμολογητές, μετὰ ἀπὸ νηφάλιαν ἐξέτασιν καὶ ἔρευναν τῶν αἰτίων τῶν ὀλεθρίων δύο Παγκοσμίων Πολέμων, ποὺ εἶχεν ἡ γενεά τους βιώσει, υἱοθέτησαν τοῦ μεγάλου Γάλλου ποιητοῦ καὶ φιλοσόφου Πὼλ Βαλερὺ τὸ καταστάλαγμα καὶ σοφὸν συμπέρασμα, σχετικὰ μὲ τὰ θεμέλια καὶ τὶς ρίζες, ἐπάνω στὶς ὁποῖες ἐστηρίχθη καὶ ἀνεπτύχθη ὁ Εὐρωπαϊκὸς Πολιτισμὸς ὁλόκληρος.
Ἐβεβαιώθησαν ὅτι χωρὶς αὐτὰ τὰ πνευματικὰ θεμέλια, χωρὶς αὐτὲς τὶς χυμώδεις ρίζες εἶναι ἀδύνατον νὰ θεμελιωθῆ, νὰ τραφῆ καὶ νὰ εὐδοκιμήση ἡ εἰρήνη, ἡ ἀλληλεγγύη καὶ ἡ εὐημερία ἀνάμεσα στοὺς Εὐρωπαϊκοὺς Λαούς.
Ὁ Βαλερὺ εἶχε εἰπεῖ: “Ὁλόκληρος ὁ Εὐρωπαϊκὸς καὶ Δυτικὸς Πολιτισμὸς στηρίζεται ἐπάνω σὲ τρεῖς Πυλῶνες: Εἰς τὴν (Ἀρχαίαν) Ἑλληνικὴν Φιλοσοφίαν – εἰς τὸ Ρωμαϊκὸν Δίκαιον καὶ εἰς τὴν Χριστιανικὴν Ἠθικήν”. (Ἴδε εἰς, ‘Βικιπαίδεια, “Πὼλ Βαλερὺ – Πεζογραφία καὶ Φιλοσοφία” σελ. 4).
Δὲν εἶναι τυχαῖον ὅτι καὶ μία ἄλλη πανευρωπαϊκῆς καὶ παγκοσμίου ἀκτινοβολίας φυσιογνωμία ἐταυτίζετο ἀπολύτως τὴν κρίσιμη ἐποχὴ (τῆς δράσεως τῶν ἱδρυτῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως), μὲ τὶς ὡς ἄνω σκέψεις καὶ ἰδέες τοῦ Βαλερὺ καὶ ἐνίσχυε τὶς ἐλπίδες καὶ τὶς προσπάθειές των διὰ τὴν δημιουργίαν μιᾶς “Εὐρώπης Ἑνωμένης”!
Πρόκειται γιὰ τὸν Τόμας Ἔλιοτ (Ἄγγλον κορυφαῖον στοχαστὴν καὶ ποιητήν), ποὺ εἶχεν ἀποκληθῆ: “Ποιητὴς καὶ Προφήτης τοῦ καιροῦ μας”. Ὁ μεγάλος ποιητὴς Νομπελίστας καὶ φιλόσοφος, ἀπογοητευμένος καὶ αὐτός, ὅπως ὁ Πὼλ Βαλερὺ ἀπὸ τὴν θλιβερὴ κρίση καὶ κατάπτωση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ γίγνεσθαι, μετὰ τοὺς δύο Παγκοσμίους Πολέμους, δὲν ἔπαυε νὰ γράφη καὶ νὰ διακηρύσση ὅτι:
“Ὁ πολιτισμός μας, ὁ σύγχρονος εὐρωπαϊκὸς πολιτισμός, ὡς συναίρεση τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πνεύματος καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ, δοκιμάζεται ἀφάνταστα στὶς μέρες μας…” [Ἴδε εἰς Ἐ.Ν.Μόσχος, ‘Ἀποτιμήσεις’ (1978) σελ. 236].-
Ἡ συνέχεια στὸ ἑπόμενο Β΄ ἄρθρο.