Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ὅσα ἀντορθόδοξα παρεισέφρησαν σὲ κείμενα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, εἶχε ἐπισυμβεῖ καὶ ἄλλο λυπηρὸ κατὰ τὴ Σύνοδο αὐτή, τὸ ὁποῖο ἀφοροῦσε τὸ θέμα τῆς δημοκρατικότητας.
Ἡ ἀντισυνοδικότητα τῶν “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφῶν ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο Β΄, στὴ θέση τῶν πέντε Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλησαν νὰ ὑπογράψουν τὰ κείμενα τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, πρὸς ἔπαινό τους, ἀποτελεῖ σαφέστατα ἀντισυνοδικὴ πράξη.
Τὴ δημοκρατικότητα τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπο λήψης τῶν ἀποφάσεών της, ὑπεραμύνθηκαν Ἱεράρχες καὶ Πανεπιστημιακοί. Γιατί προσπερνοῦν τὶς “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφές; Αὐτὴ εἶναι ἡ δημοκρατικότητα κατὰ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης; Δὲν περιφρονήθηκε ἡ Ὀρθόδοξη Συνοδικὴ κληρονομιά;
Δὲν χρειάζεται μακρυλογία, γιὰ νὰ καταδειχθεῖ ὅτι, οὔτε καὶ στὸ θέμα τῆς δημοκρατικότητας ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης δὲν ἦταν ἑπόμενη “τοῖς Ἁγίοις Πατράσι”. Συνέβηκαν πράγματα πρωτάκουστα ἢ μᾶλλον ἀνήκουστα, ποὺ δυσκολεύεσαι νὰ συναντήσεις ἀκόμα καὶ σὲ μὴ δημοκρατικὰ καθεστῶτα. Οἱ “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφές καταδεικνύουν τὸ ἔλλειμμα δημοκρατικότητας σ’ αὐτή.
Τὰ ὅσα πρωτάκουστα ἢ μᾶλλον ἀνήκουστα, ὄχι μόνο γιὰ Ἐκκλησιαστικὲς Συνόδους, ἀλλὰ καὶ γιὰ πολιτειακὰ δρώμενα ἀκόμα, ἀναφορικὰ μὲ τὴ δημοκρατικότητα, δὲν ἐπέτρεψαν ἀνταπαντήσεις.
Εἶχε γίνει ἰδιαίτερος σχολιασμὸς γιὰ τὸ θλιβερὸ τοῦτο, ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν ἁπλὸ λαὸ στὴν Κύπρο, γεγονὸς ποὺ ἀνάγκασε δημοσιογράφο νὰ θέσει ἐρώτηση στὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β΄, ἀναφορικὰ μὲ τὶς “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφές. Ἡ ἀπάντηση ἡ ὁποία δόθηκε ἀπὸ τὸν μ. Ἀρχιεπίσκοπο ἦταν: “δὲν θὰ κάνει ὁ καθένας ὅ,τι θέλει”.
Ἡ πραγματικότητα τοῦ ἀντισυνοδικοῦ αὐτοῦ τρόπου τῶν “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφῶν, τὴν ὁποία βίωσαν τόσο οἱ πέντε Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, οἱ ὁποῖοι δὲν θέλησαν νὰ ὑπογράψουν τὰ κείμενα τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ἀλλὰ καὶ ὅσοι σώπασαν, ἔχει καταγραφεῖ στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ Συνοδικότητα, σημειώνει ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ «εἶναι μία πραγματικότητα ποὺ βιώνεται καὶ ὄχι κάτι ποὺ ἁπλῶς μελετοῦμε καὶ ἀναλύουμε» (ἀπὸ τό σύγγραμμά του, “Τὸ σῶμα τοῦ ζῶντος Χριστοῦ. Μία Ὀρθόδοξη ἑρμηνεία τῆς Ἐκκλησίας”).
Τὴ Συνοδικότητα διεφύλαξε ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ποὺ εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Τὸ Συνοδικὸ κάλλος ἐπιζητεῖ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.
Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ ἐπανέλθει ἡ κανονικὴ Συνοδικὴ διαδικασία, τόσο στὴ διασφάλιση τῆς συμμετοχῆς τῶν Ἐπισκόπων στὴν Πανορθόδοξη Σύνοδο, ὅσο καὶ στὸν τρόπο λήψης τῶν Συνοδικῶν ἀποφάσεων. Τὸ Ὀρθόδοξο Συνοδικὸ κάλλος ἐπιζητεῖ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.
Ὅσον ἀφορᾶ τὶς “ἀντ’ αὐτοῦ” ὑπογραφὲς ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β΄, μπορεῖ καὶ τώρα ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου συνοδικῶς νὰ τὶς ἀναιρέσει, ἐκφράζουσα τὴν ἀντίθεσή της στὸ ἀντισυνοδικὸ αὐτὸ γεγονός. Ποτὲ δὲν εἶναι ἀργὰ γιὰ τὴ διόρθωση ἑνὸς τέτοιου ἀντισυνοδικοῦ γεγονότος. Ἂς διακηρυ-χθεῖ στὶς δύσκολες αὐτὲς μέρες ποὺ ζοῦμε, τὸ ἀνόθευτο συνοδικὸ κάλλος.