ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑ ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΟΥΣ
Tοῦ κ. Γεωργίου Καραλῆ, Πυρηνικοῦ ἰατροῦ
Πρωτειομανής: Ἀγαπητέ, πέρασε ἀρκετὸς καιρὸς ἀπὸ τὴν τελευταία φορὰ ποὺ μιλήσαμε, καὶ γιὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς μοῦ ἔλειψαν οἱ συζητήσεις ποὺ ἔκανα μαζί σου, ἔστω καὶ ἂν διαφωνούσαμε σχεδὸν στὰ πάντα…
Ὀρθόδοξος: Ναὶ εἶναι ἀλήθεια. Τὴν τελευταία φορὰ μιλήσαμε ὅσο βρισκόταν σὲ ἐξέλιξη τὸ πρῶτο κῦμα τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅπου οἱ κρατοῦντες εἶχαν ἐπιβάλει τὸν πρῶτο ἐγκλεισμό–καραντίνα. Σοῦ εἶχα προείπει τότε ὅτι ὅπως ἑορτάσαμε τὸ Πάσχα μὲ κλειστοὺς Ναούς, τὸ ἴδιο θὰ συμβεῖ καὶ στὰ ἐπερχόμενα Χριστούγεννα, καθὼς οἱ μισθωτοὶ ποιμένες τῆς Χριστιανοσύνης θὰ προτείνουν στοὺς χριστιανοὺς νὰ μὴ πᾶνε στὴν Ἐκκλησία, νὰ μὴ λαμβάνουν τὴν θεία κοινωνία καὶ νὰ μὴ ἀσπάζονται τὶς ἱερὲς εἰκόνες, “ἀπὸ ἀγάπη καὶ ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ὑγεία τοῦ συνανθρώπου”! Ἀκολούθως, οἱ ἴδιοι κρατοῦντες ποὺ βίαια μᾶς εἰσήγαγαν στὴν ὑγειονομικὴ δικτατορία, ἀπότομα τὴν διέκοψαν, γιὰ νὰ ἐκκινήσουν τὸν μεγάλο πόλεμο στὴν Οὐκρανία, ὅπου ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀκολουθώντας τὶς Νατοϊκὲς ἐντολὲς εἶχε προλάβει καὶ διαμορφώσει μία ἀντικανονικὴ οὐκρανικὴ “ἐκκλησία”, ἀπαρτιζομένη ἐκ σχισματικῶν καθηρημένων, ὡς καὶ λοιπῶν ἀχειροτόνητων, ποὺ ὑπήχθη σὲ αὐτό, διασπώντας τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἐγκαινιάζοντας ἔτσι μία “θεολογία” μὲ ἀναφορὰ στὶς βουλὲς τοῦ Καίσαρος τοῦ Αἰῶνος τούτου, ποὺ τυγχάνει νὰ εἶναι ἡ πλανηταρχοῦσα Ἀμερική. Ἕνας πλανητάρχης ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ ἀσταμάτητα νέους πολέμους, ὅπως βλέπουμε καὶ στὴν σημερινὴ κατάσταση ποὺ ἐπικρατεῖ στὴ Μέση Ἀνατολή.
Πρωτειομανής: Ὅπως βλέπω εἰσέρχεσαι κατ’ εὐθεῖαν στὴν πολεμική. Ἂς ἀφήσουμε κατὰ μέρος τὸν κορωνοϊὸ ποὺ σήμερα πιὰ δὲν μᾶς ἀπασχολεῖ, κατὰ πρῶτον ποιοὺς ἐννοεῖς μισθωτοὺς ποιμένες, καὶ ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ Νατοϊκὴ θεολογία ποὺ ἐπικαλεῖσαι, καὶ ἀλήθεια, δὲν ἔχεις νὰ πεῖς τίποτε γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ποὺ ἀκολουθεῖ τὸν “Καίσαρα” Πούτιν;
Ὀρθόδοξος: Οἱ μισθωτοὶ ποιμένες εἶναι ὅλοι αὐτοὶ ποὺ δὲν ἐργάζονται τὸν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου, ποὺ κυριολεκτικὰ τὸν κατασκάπτουν μὲ τὰ χέρια τους, αἴροντας τὸν φραγμὸ ποὺ τὸν προστατεύει. Ἀλλοιώνουν δηλαδὴ τὴν θεολογία τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ τὴν μετατρέπουν σὲ οἶκο ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκη ἐξ ἑνὸς Πρώτου, ποὺ νὰ ἐπιβάλλει τὶς ἄνομες βουλὲς τοῦ Καίσαρα, ἐνῷ ταυτόχρονα, ἐπιτρέπουν καὶ δὲν ἐλέγχουν τὴν οἰκονομικὴ καὶ πνευματικὴ ἐξαθλίωση τοῦ πτωχοῦ λαοῦ. Ἡ Νατοϊκὴ «θεολογία» εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐγκαταλείπει τὸν Χριστὸ καὶ ἀκολουθεῖ τὴν βουλὴ τοῦ Δυτικοῦ Καίσαρος καὶ συμπυκνώνεται στὸν Οἰκουμενισμὸ ποὺ ἀποτέλεσε σχέδιο, πρῶτα τῶν Βρετανῶν καὶ μεταπολεμικὰ τῶν Ἀμερικανῶν. Βέβαια καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας ἀκολουθεῖ μία λογικὴ πρωτείου, καθὼς αὐτὴ ἀποτελεῖ μία στρεβλὴ συνέχιση τοῦ βυζαντινοῦ παραδείγματος, κατάχρηση τοῦ ὁποίου πρώτιστα κάνει τὸ Φανάρι.
Πρωτειομανής: Προσπαθεῖς νὰ ἐπιρρίψεις τὴν εὐθύνη στοὺς δυτικοὺς σχεδιασμούς, ὅπως τὸ ΝΑΤΟ, τὴν εὐρωπαϊκὴ ὁλοκλήρωση κλπ, στοὺς “καίσαρες”, ὅπως τοὺς ἀποκαλεῖς, ἀλλὰ εἶναι ἐμφανὲς αὐτὸ ποὺ θέλεις νὰ ἀποδείξεις εἶναι ὅτι ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία πωλήθηκε στὸν “Καίσαρα”.
Ὀρθόδοξος: Σὺ εἴπας, ἀγαπητέ.
Πρωτειομανής: Δὲν συμφωνῶ ὅμως, γιατί πιστεύω ὅτι ἡ ποιμαίνουσα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ γνησίου Πρώτου, ποὺ εἶναι ὁ Πατριάρχης τῆς Νέας Ρώμης, προσπαθεῖ νὰ ξεπεράσει τὶς δύσκολες καταστάσεις τῆς νέας ἐποχῆς. Ὀδύρεται γιὰ τὴν ἀνθρώπινη κατάσταση, στὴν ὁποίαν ἡ ἀγάπη ἔχει ἐξαφανιστεῖ, καὶ θυσιάζεται ὁ ἴδιος ἀγαπητικά, ὥστε νὰ μὴ πληγεῖ ὁ συνάνθρωπος. Καὶ βέβαια πρέπει νὰ διορθώσει τὴν ρωσικὴ θεολογία ποὺ κρατεῖται αἰχμάλωτη, ὅπως πολὺ σωστὰ ἀνέφερες, σ’ ἕνα βυζαντινὸ ἀπαρχαιωμένο πρότυπο.
Ὀρθόδοξος: Φίλτατε, μᾶλλον δὲν ξέρεις τί λές… Ἄλλο ἀγάπη καὶ ἄλλο ἀγαπολογία. Αὐτὸ ποὺ πλέον ἐπικρατεῖ εἶναι ἡ ἀγαπολογία, ποὺ ἔχει ἀλλοιώσει τόσο πολὺ τὴν ποιμαίνουσα ἐκκλησία, ὥστε νὰ ξεχάσει τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πίστη σὲ αὐτὸν ποὺ ἔγινε ἄνθρωπος, γιὰ νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο Θεό. Ξέχασε ὅτι ἡ σωτηρία δὲν εἶναι μία κοινωνικοῦ τύπου ἀγαπητικῆ σχέση, ἀλλὰ ἡ ἕνωση μὲ τὸν Θεό, καὶ χωρὶς ὀρθόδοξη πίστη στὸν Θεὸ καὶ στὴν πρόνοια Αὐτοῦ, τίποτε δὲν εἶναι δυνατόν. Ξέχασε ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία ὅτι, ὅταν ὁ Κύριος εἶναι παρὼν στὴν εὐχαριστιακὴ σύναξη καὶ μᾶς προσφέρεται ὁ ἴδιος ὡς ὁ τίμιος ἄρτος καὶ οἶνος, μᾶς προσφέρεται ὡς ἡ παντελὴς σωτηρία, ἡ μόνη δυνατὴ στὴν αὐθεντικὴ θεραπεία τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος (ποὺ μὴ ξεχνοῦμε αὐτὴ ἡ ποιμαίνουσα ἐκκλησία τὴν ἀπαγόρευσε στὴν περίοδο τοῦ κορωνοϊοῦ, γιὰ τὸν κίνδυνο τῆς μόλυνσης…). Ἡ διοικοῦσα ἐκκλησία φαίνεται νὰ φοβᾶται τὴν ἕνωση μὲ τὸν Χριστὸ καὶ δίνει ἐμπιστοσύνη στοὺς πολιτικούς, στὶς βουλὲς τοῦ Καίσαρα, ποὺ νομίζει ὅτι κατέχει τὴν γνώση. Εἶναι τελικὰ πιὸ πειστικὸς ὁ Καῖσαρ τοῦ Αἰῶνος τούτου ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν πίστη σὲ Αὐτόν…
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔκανε πολλαπλὲς ἀπόπειρες νὰ ὑπερβεῖ τὸν θανατηφόρο ἰὸ τοῦ μερισμοῦ καὶ τῆς διάσπασης, νὰ ξανασυναρμολογηθῆ σὲ ἑνιαία Εἰκόνα, ὥστε νὰ μπορέσει ἐπιτέλους νὰ ἀποκατασταθεῖ στὸν ἀληθινὸ ἑαυτό της. Ἀλλὰ πάντοτε ἡ ἀπόπειρα γινόταν ἀπὸ ἀναρμόδιο πρόσωπο, ἕνα Καίσαρα, μὲ τὴν ἀφελῶς ἐπικρατοῦσα ἀντίληψη πὼς οἱ ὑπήκοοί του ἀποτελοῦσαν καὶ ἀναφαίρετη προσωπικὴ ἰδιοκτησία του, ὅπως ἀκριβῶς πιστεύει καὶ σήμερα ἡ παγκοσμιοποίηση, τῆς πείνας, τοῦ ξεπεσμοῦ, τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἐξαθλίωσης (ποὺ ὑποστηρίζεται ὁλόθυμα ἀπὸ τὴν διοικοῦσα ἐκκλησία).
Ἐξ ἀντιθέτου ὅμως, στὰ χρόνια τῆς ἀπογραφῆς ἑνὸς παλαιοῦ Καίσαρος, ἐμφανίστηκε Αὐτός, ποὺ ἀνέκαθεν ἦταν τὸ Ἀρχέτυπό μας, καὶ ὑπενθύμισε ἔγκαιρα καὶ διακριτικὰ πὼς κάθε γνήσια ἰδιοκτησία φέρει ἀπαραιτήτως χαραγμένη ἐπάνω της τὴν Εἰκόνα καὶ Ἐπιγραφὴ τοῦ ἰδιοκτήτου της (Ματθ. 22:20). Ἔγινε ὁρατός, ἐσαρκώθη, γιὰ νὰ δείξει τὴν γνήσια Εἰκόνα ποὺ φέρουν οἱ δικοί Του δοῦλοι, ποὺ σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς δούλους τοῦ Καίσαρος, τοὺς καθιστᾶ ἀναπαλλοτρίωτους ἀπὸ κάθε εἴδους σῳσίες Του: ἀπατηλοὺς κυριάρχους καὶ πνευματικοὺς τυράννους ποὺ περιγράφονται κάποιες φορὲς καὶ ὡς “Χριστιανοὶ ἠγέτες”.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ἔχω τὴν γνώμη ὅτι τραβᾶς πολὺ τὸ σκοινί. Τὰ μεγάλα προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ ἀνθρωπότης σήμερα, δὲν ἀπαιτοῦν θαύματα, ὅπως τὴν παλαιὰ ἐποχή, ὁ σημερινὸς χριστιανὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ θαύματα. Χρησιμοποιεῖ τὸ μυαλὸ ποὺ τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, γιὰ ν’ ἀναπτύξει τὴν γνώση, τὴν ἐπιστήμη, τὴ μόνη ἱκανὴ νὰ φέρει μία καθολικὴ θεραπεία. Ἀναγνωρίζουμε τὴν σημασία της, καὶ τὸ μόνο ποὺ ἀπαιτεῖται εἶναι ἡ προσαρμογὴ στὶς σύγχρονες ἀπαιτήσεις τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν Πατέρων, ὥστε νὰ μὴ ἀντιτίθενται στὴν λογικὴ τῆς ἐπιστήμης.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Αὐτὸ δὲν εἶναι προσαρμογή, εἶναι ἐπανερμηνεία. Διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς γνώσεως ἄλλωστε εἰσῆλθαν κατὰ καιροὺς στὸν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου οἱ αἱρέσεις τῶν γνωστικῶν, ἀρειανῶν, νεστοριανῶν, μονοφυσιτῶν, καὶ ἀργότερα τοῦ παπισμοῦ καὶ ὅ,τι τὸν ἀκολούθησε, ἐσχάτως δὲ ἡ χειρότερη ὅλων, μίας καὶ εἶναι ἡ ἐπιτομὴ καὶ συμπερίληψή τους, αὐτὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος προωθεῖται ἀπὸ τὸν πλανητάρχη τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, κυρίως γιὰ πολιτικοὺς σκοπούς.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ἡ ἀνικανότητά σου νὰ καταλάβεις τὴν νέα ἐποχὴ μὲ συνταράσσει, ἀλλὰ ἔχω ἕνα ἐρώτημα νὰ σοῦ κάνω. Ἰσχυρίζεσαι λοιπὸν ὅτι ἡ ποιμαίνουσα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία πούλησε τὸν Χριστὸ στὸν Καίσαρα καὶ διὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἔφερε πλῆθος αἱρέσεων στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας. Πιστεύεις ὅτι μόνο ἐσὺ θὰ σωθεῖς καὶ ὅλοι ἐμεῖς ποὺ εἴμαστε κοινωνικοὶ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὲς θὰ χαθοῦμε;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Ἐπειδὴ φθάσαμε στὸ ἔσχατο σημεῖο καταπτώσεως καὶ ἀλλοτρίωσης ἀπὸ τὰ διδάγματα τῆς σωτηριώδους πίστεως, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀναψηλαφήσουμε τὸν ἀγῶνα ποὺ ἔκαναν οἱ Πατέρες, προκειμένου νὰ διατηρήσουν ἀμόλυντη τὴν σωτηριώδη πίστη, ὅπως γιὰ παράδειγμα τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ, ποὺ ἀπαντάει καὶ στὸ ἐρώτημά σου. Ἀπαντᾶ λοιπὸν ὁ Ἅγιος σὲ αὐτοὺς ποὺ τοῦ ἔθεσαν τὸ ἴδιο ἀκριβῶς ἐρώτημα: «Κανένα δὲν κατέκριναν οἱ τρεῖς παῖδες, οἱ ὁποῖοι δὲν προσκύνησαν τὴν εἰκόνα, ἐνῷ ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι ἄνθρωποι τὸ ἔπραξαν. Γιατί δὲν ἐνδιαφέρονταν τί ἔκαναν οἱ ἄλλοι, ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἐνδιέφερε ἦταν ὅτι οἱ ἴδιοι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐκπέσουν ἀπὸ τὴν εὐσεβῆ πίστη. Ἔτσι καὶ ὁ Δανιὴλ ὁ ὁποῖος ρίχτηκε εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων, δὲν κατέκρινε κανένα ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν προσευχήθηκαν στὸν Θεὸ κατὰ τὸν νόμο τοῦ Δαρείου, καθὼς καὶ αὐτὸς ἐνδιαφερόταν γιὰ τὸ ἴδιο πρᾶγμα (ὅπως οἱ τρεῖς παῖδες). Καὶ προτίμησε νὰ πεθάνει παρὰ νὰ ἐκπέσει ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἔτσι νὰ μαστιγωθεῖ ἀπὸ τὴν συνείδησή του, παραβιάζοντας αὐτὰ ποὺ κατὰ φύσιν εἶναι νόμιμα. Καὶ σὲ μένα λοιπὸν ἂς μὴ μοῦ ἐπιτρέψει ὁ Θεὸς νὰ κατακρίνω κανένα ἢ νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι μόνο ἐγὼ θὰ σωθῶ. Ἀλλὰ προτιμῶ νὰ πεθάνω παρὰ νὰ ἔχω ἔλεγχο ἀπὸ τὴν συνείδησή μου, γιατί ἔσφαλα εἰς τὴν πίστη μου πρὸς τὸν Θεὸν καθ’ οἱονδήποτε τρόπο». (PG 90 120)
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Καὶ τί ἔχεις νὰ μοῦ πεῖς, ἀφοῦ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι καὶ ὅλα τὰ Πατριαρχεῖα ἀκολουθοῦν τὸ ἴδιο μοντέλο καὶ μετέχουν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Ἀπαντᾶ καὶ πάλι ὁ Ἅγιος Μάξιμος: «Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον διὰ τοῦ Ἀποστόλου καὶ ἀγγέλους ἀναθεματίζει ὅταν νομοθετοῦν κάτι ποὺ εἶναι ἀντίθετο ἀπὸ τὸ κήρυγμα».(PG 90, 122)
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Μπορῶ νὰ σοῦ κάνω μία ἀδιάκριτη ἐρώτηση καὶ ἂν θὲς μοῦ ἀπαντᾶς;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Καμία ἐρώτηση δὲν εἶναι ἀδιάκριτη, ἀγαπητέ.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Κοινωνεῖς μὲ τὸν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ μὲ ὅλες τὶς ἐκκλησίες ποὺ ἔχουν κοινωνία μαζί του;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Καὶ πάλι ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητὴς θὰ σοῦ ἀπαντήσει: «οὐ κοινωνῶ». (PG 90, 120D)
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Τότε ἀπαραιτήτως θὰ κοινωνεῖς μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, γιατί καὶ ὁ Μάξιμος ὁ ὁμολογητὴς κοινωνοῦσε μὲ τοὺς Ρωμαίους καὶ μαζί τους ἔκανε τὴν σύνοδο τοῦ Λατερανοῦ (649) καὶ καταδίκασε ὡς αἱρετικοὺς ὅλους ἐκείνους ποὺ ἦταν ἀντίθετοι.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Οὐ κοινωνῶ καὶ μετὰ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ τῶν σὺν αὐτῷ.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Εἶναι τρομερὸ αὐτὸ ποὺ λέγεις ὅτι πράττεις. Αὐτὸ ποὺ ἐσὺ πράττεις, δηλαδὴ νὰ μὴ κοινωνεῖς μετὰ τῶν πατριαρχικῶν θρόνων εἶναι μία κραυγὴ πρὸς ὅλους, καὶ δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς θὰ μπορέσεις νὰ σωθεῖς ἄνευ κοινωνίας, ἀγαπητέ. Ἐγὼ σὲ ἀγαπάω καὶ ἐνδιαφέρομαι γιὰ τὴν σωτηρία σου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας μορφωμένος ἄνθρωπος, ἕνας ἄνθρωπος τῆς ἐπιστήμης, ἕνας χριστιανὸς νὰ καταντᾶ τόσο φονταμενταλιστής!
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Εἶναι ὁ Ἅγιος Μάξιμος ποὺ θὰ σοῦ ἀπαντήσει ἀγαπητέ: «Οὐδὲν βιαιότερον συνειδότος κατηγοροῦντος, καὶ οὐδὲν τούτου συνηγοροῦντος, παρρησιαστικότερον». (PG 90 124D) (Τίποτε δὲν εἶναι πιὸ ἰσχυρό ἀπό τὴ συνείδηση πού κατηγορεῖ καί τίποτε πιὸ ἐνθαρρυντικό ἀπό τὴ συνείδηση πού ἐπιδοκιμάζει).
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Νομίζω ὅτι παίζεις ἀγαπητέ. Καλά, δὲν ξέρεις σὲ ποιὰ ἐποχὴ βρίσκεσαι; Ποιὸς νομίζεις ὅτι εἶσαι, ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Ἐγὼ εἶμαι ἕνας πολὺ ἁμαρτωλὸς ἄνθρωπος, ὁ Θεὸς νὰ μὲ λυπηθεῖ. Δὲν μπορῶ ποτὲ νὰ συγκριθῶ μὲ τὸν Ἅγιο Μάξιμο. Μπροστά του δὲν εἶμαι τίποτε, ἁπλῶς προσπαθῶ, ὅσο μπορῶ, νὰ μιμηθῶ τὸ παράδειγμά του, ὅπως καὶ αὐτὸς ἔκανε τῶν προηγουμένων του. Τίποτε ἄλλο, δὲν τρέφω αὐταπάτες.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Καὶ γιὰ ποίαν αἰτίαν δὲν κοινωνεῖς μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Διότι τὶς Ἅγιες Οἰκουμενικὲς Συνόδους ἐξέβαλε διὰ τῆς ψευδοσυνόδου ποὺ ἔκανε στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης, ἀπὸ τὶς 17 ἕως 26 Ἰουνίου τοῦ 2016. Ἐκεῖ ἀνεγνωρίσθησαν ὡς “ἐκκλησίες” ὅλες οἱ αἱρετικὲς παρασυναγωγές, ὡς ὀρθόδοξες φωνὲς ὅλες οἱ αἱρέσεις ποὺ εἶχαν καταδικασθεῖ ἀπὸ προγενέστερες οἰκουμενικὲς συνόδους. Ἐκεῖ ἔγινε ἀποδεκτὸς ὅτι ὁ μόνος δρόμος πρὸς τὴν ἑνότητα, εἶναι αὐτὸς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τεραστίων διαστάσεων ἐξέλιξη ἀποτέλεσε ἐπίσης τὸ γεγονὸς τῆς de facto ἀναγνώρισης τῆς ἔννοιας τοῦ Πρωτείου, καθὼς μόνον οἱ μετέχοντες “πρῶτοι” στὴν ἐν λόγῳ ψευδοσύνοδο εἶχαν πλήρη δικαιώματα λόγου καὶ ψήφου, μὲ τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους νὰ εἶναι ἁπλὰ διακοσμητικὰ στοιχεῖα… Ἐπιπλέον, ἐνισχύθηκε τὸ καθολικὸ Πρωτεῖο τοῦ ἐπισκόπου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὁ ὁποῖος ἀναγνωρίστηκε ὡς ὁ “Πρῶτος τῶν πρώτων” καὶ οὐσιαστικὰ “Πρῶτος ἄνευ ἴσων”. Ὡς δὲ νέα πίστη τῆς “συνόδου” ἀποφασίστηκε ὁμόφωνα νὰ εἶναι ἡ θεολογία τοῦ Προσώπου, μὲ τὶς ἀντίστοιχες ἐκκλησιολογικὲς συνέπειες: ὅτι ἡ “ἐκκλησία” εἶναι μία κοινωνία προσώπων ὑπὸ ἑνὸς Πρώτου, καθὼς καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι Ὀρθόδοξο δὲν σὲ κάνει ἡ πίστη σου στὸν Χριστό, ἀλλὰ ἡ κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο συνειδητὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὁδήγησε τὴν Καθολικὴ Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία στὴν πλήρη ὑποταγή της σὲ αὐτό, μία ἐξέλιξη ἐνορχηστρωμένη ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴ πολιτικὴ (παροῦσα δι’ ἐκπροσώπου της στὴν πατριαρχικὴ ἀντιπροσωπία τῆς ψευδοσυνόδου), ποὺ ἀπέβλεπε –μεταξὺ τῶν ἄλλων– στὴν ἐπικείμενη ἐπέμβαση στὴν Οὐκρανία καὶ τὴν μετέπειτα ἵδρυση τῆς ἐθνικιστικῆς οὐκρανικῆς ψευδοεκκλησίας.
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ἔ, τότε γιὰ ποιὰ αἰτία δὲν κοινωνεῖς τουλάχιστον μὲ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ δὲν συμμετεῖχε καὶ δὲν συμφωνοῦσε μὲ τὴν σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Διότι καὶ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας συμμετέχει στὸν Οἰκουμενισμό. Ἂς θυμηθοῦμε ὅτι τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2016, πρὶν τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου, ὁ Πατριάρχης Μόσχας συναντήθηκε μὲ τὸν Πάπα τῆς Ρώμης στὴν Ἀβάνα τῆς Κούβας, ὅπου καὶ συνυπέγραψαν κοινὸ κείμενο, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ μνημεῖο Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ δὲν ἔχει νὰ ζηλέψει τίποτε ἀπὸ τὸ Κολυμπάρι… Ἀντιγράφοντας μάλιστα τοὺς Πρώτους τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Ρώμης, δὲν ψηφίζεται μόνον ἀπὸ τὸν ἐν τῇ Ρωσίᾳ κλῆρο, ἀλλὰ ἀπὸ ἀντιπροσώπους τοῦ Πατριαρχείου ἐκ τῶν ἁπανταχοῦ τῆς Γῆς Ρώσων, ὡς νὰ εἶναι ἐπίσκοπος παγκόσμιος…
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Κατάλαβα τί λέγεις. Γιατί ὅμως νὰ μὴ εἶναι ἐπιθυμητὴ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἑνότητα τῶν χριστιανῶν ὅλης τῆς Οἰκουμένης; Βρίσκεις καλὴ τὴν διαίρεση, μάλιστα τώρα ποὺ ὁ κόσμος ἀνοικτὰ πλέον διαιρεῖται σὲ δύο ἀντιμαχόμενα στρατόπεδα; Δὲν νομίζεις ὅτι μὲ αὐτὲς τὶς ἰδέες ποὺ ἔχεις, ὑποστηρίζεις ἀσυνείδητα ὄχι τὴν εἰρήνη ἀλλὰ τὸν πόλεμο; Πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ πράττει ὁ Πατριάρχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὰ πράττει κατ’ οἰκονομίαν, γιὰ νὰ προλάβει περαιτέρω διαιρέσεις καὶ ἀδικίες. Καλύτερη λύση θὰ ἦταν νὰ διατηρήσεις τὶς ἀπόψεις σου, ποὺ εἶναι σεβαστές, εἶναι Ὀρθόδοξες, ἀλλὰ ταυτόχρονα διακριτικὰ νὰ σιωπήσεις. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ἐπίσης κάτι πολὺ σημαντικό: μὴ νομίσεις ὅτι αὐτὰ ποὺ γίνονται κατ’ οἰκονομίαν εἶναι ἡ πίστις τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριάρχου. Στὴν πραγματικότητα συμφωνεῖ σὲ ὅλα μαζί σου.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ:. Δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν μέγα Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητὴ ποὺ ἀπαντᾶ στὰ λεγόμενά σου, ὅταν καὶ ἐκεῖνος ρωτήθηκε κάτι ἀνάλογο, καὶ μάλιστα ἀπὸ ἐπίσκοπο τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως:
Καὶ ποιὸς πιστὸς δέχεται μία οἰκονομία ποὺ κάνει νὰ σιωπήσουν τὰ λόγια ποὺ οἰκονόμησε νὰ εἰπωθοῦν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς διὰ μέσου τῶν ἀποστόλων τῶν προφητῶν καὶ τῶν διδασκάλων; […] Διότι ἐὰν ὁ Θεὸς τοποθέτησε στὴν Ἐκκλησία, πρῶτον μὲν τοὺς ἀποστόλους, δεύτερον τοὺς προφῆτες, τρίτον δὲ τοὺς διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸ τῶν ἁγίων, λέγοντας ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ πρὸς τοὺς ἀποστόλους, καὶ δι’ αὐτῶν πρὸς τοὺς μετέπειτα ἀπὸ αὐτούς: «Αὐτὸ ποὺ λέγω σὲ ἐσᾶς σὲ ὅλους τὸ λέγω» (Μᾶρκ. 13,37), καὶ πάλι: «Ὁ δεχόμενος ἐσᾶς, ἐμένα δέχεται καὶ ὁ ἀθετῶν ἐσᾶς, ἐμένα ἀθετεῖ» (Ματθ. 10,40), εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ μὴ δεχόμενος τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς προφῆτες καὶ τοὺς διδασκάλους, ἀλλὰ ἀθετεῖ τὰ λόγια τους, αὐτὸν ἀθετεῖ τὸν Χριστόν.
Ἂς ἐρευνήσουμε καὶ κάτι ἄλλο. Ὁ Θεὸς ἐκλεξάμενος τοὺς ἀποστόλους, τοὺς προφῆτες καὶ τοὺς διδασκάλους, τοὺς τοποθέτησε πρὸς τὸν πνευματικὸ καταρτισμὸ τῶν ἁγίων· Ὁ δὲ διάβολος ἐκλεξάμενος ψευδαποστόλους καὶ ψευδοπροφῆτες καὶ ψευδοδιδασκάλους, τοὺς τοποθέτησε, ὥστε νὰ πολεμηθεῖ τόσο ὁ παλαιὸς νόμος ὅσο καὶ ὁ εὐαγγελικός. Ψευδαποστόλους καὶ ψευδοπροφῆτες καὶ ψευδοδιδασκάλους ἐννοῶ μόνον τοὺς αἱρετικούς, τῶν ὁποίων οἱ λόγοι καὶ οἱ λογισμοὶ εἶναι διεστραμμένοι. Ὅπως λοιπὸν αὐτὸς ποὺ δέχεται τοὺς ἀληθινοὺς ἀποστόλους καὶ διδασκάλους δέχεται τὸν Θεόν, ἔτσι λοιπὸν καὶ αὐτὸς ποὺ δέχεται τοὺς ψευδοαποστόλους, ψευδοπροφήτας καὶ ψευδοδιδασκάλους τὸν διάβολον δέχεται. Αὐτὸς ἑπομένως ποὺ συνεκβάλλει τοὺς ἁγίους μαζὶ μὲ τοὺς μιαροὺς καὶ ἀκαθάρτους αἱρετικοὺς (δεχθεῖτε τὴν ἀλήθεια ποὺ λέγω) προφανῶς κατακρίνει τὸν Θεὸ μαζὶ μὲ τὸν διάβολο.
Ἂν λοιπὸν ἐξετάζοντας τὶς καινοτομίες ποὺ ἔγιναν στοὺς δικούς μας χρόνους, διαπιστώνουμε ὅτι καταντοῦν σ’ αὐτὸ τὸ ἀκραῖο κακό, προσέξτε μήπως μὲ τὴν πρόφαση τῆς εἰρήνης βρεθοῦμε ὅτι ἔχουμε προσβληθεῖ ἀπὸ τὴ νόσο τῆς ἀποστασίας καὶ κηρύττουμε ἐκεῖνον ποὺ εἶπε ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ὅτι θὰ εἶναι ὁ πρόδρομος τῆς παρουσίας τοῦ Ἀντιχρίστου. Αὐτὰ σᾶς τὰ εἶπα χωρὶς δισταγμό, γιὰ νὰ λυπηθεῖτε τὸν ἑαυτό σας κι ἐμᾶς. Μὲ προστάζετε νὰ τὰ ἔχω αὐτὰ γραμμένα στὸ βιβλίο τῆς καρδιᾶς μου καὶ νὰ ἔλθω ὅμως νὰ κοινωνήσω μαζί σας στὴν Ἐκκλησία, στὴν ὁποία κηρύττονται αὐτὰ (δηλ. τὰ αἱρετικὰ δόγματα), καὶ νὰ γίνω κοινωνὸς μὲ ἐκείνους ποὺ ἀληθινὰ διώχνουν τὸ Θεό, ἐνῷ δῆθεν διώχνουν τὸν διάβολο. Νὰ μὴ μοῦ ἐπιτρέψει κάτι τέτοιο ὁ Θεός, πού γεννήθηκε γιά μένα χωρὶς ἁμαρτία. (PG 90 144CD, 145ΑΒ)
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ἀγαπητέ, ἐπιτέλους ποίας Ἐκκλησίας εἶσαι; Τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τῆς Ἀντιοχείας, τῆς Ἀλεξάνδρειας, τῶν Ἱεροσολύμων, ἢ τῆς Μόσχας;
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Πολὺ ὡραία ἐρώτηση, τὴν ἴδια ποὺ ἔκαναν στὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν ὁμολογητὴ (PG 90 132A). Θὰ σοῦ μεταφέρω τὴν ἀπάντηση τοῦ ἰδίου: «Πρὸς αὐτοὺς ἀπάντησα. Καθολικὴ Ἐκκλησία ἀποφάνθηκε ὁ Θεὸς τῶν ὅλων, ὅτι εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ σωτήρια ὁμολογία σ’ αὐτόν, μακαρίζοντας τὸν Πέτρο γιὰ τὴν καλὴ ὁμολογία ποὺ τοῦ ἔκανε». (PG 90 132 Α)
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Ἀγαπητέ, δὲν συμφωνῶ καθόλου μὲ τὰ λεγόμενά σου, γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία κοινωνία προσώπων, σὲ κοινωνία μὲ τὸν Πρῶτο, καὶ ὄχι μία ἄνευ Πρώτου ἀμόλυντος πίστη, τὴν ὁποίαν ἐσὺ κηρύττεις. Αὐτὰ ἀνήκουν σὲ ἄλλες ἐποχές, φονταμενταλιστικές, ὅπου κυριαρχοῦσε τὸ δόγμα καὶ ἡ πολεμική. Τὰ λεγόμενά σου δὲν ἔχουν θέση μέσα σὲ μία ἀγαπητικὴ κοινωνία προσώπων ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν ἕνωση. Ἄνευ ἐπισκόπων καὶ κοινωνίας μετ’ αὐτῶν καὶ τοῦ Πρώτου δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία, δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Μὲ αὐτὴ τὴν νοοτροπία βάζεις τὸν ἑαυτό σου ἐκτὸς Ἐκκλησίας, καὶ γιὰ σένα δὲν θὰ τὸ ἤθελα.
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Δηλαδή, μοῦ ἀπαντᾶς ὅτι ἀπορρίπτεις τὸν Ἅγιο Μάξιμο τὸν Ὁμολογητή, καὶ τοὺς Πατέρες ποὺ κι αὐτὸς ἀκολουθοῦσε, καὶ ἀντ’ αὐτοῦ κηρύττεις μία “Ἐκκλησία” ποὺ σχετικοποιεῖ τὴν πίστη καὶ ἀπολυτοποιεῖ τὸν Πρῶτο καὶ τὴν κοινωνία μαζί του. Ἄρα “Ἐκκλησία” τελικὰ εἶναι ὁ Πρῶτος, ἄνευ προϋποθέσεων καὶ Ὀρθοδόξου πίστεως!
ΠΡΩΤΕΙΟΜΑΝΗΣ: Φοβᾶμαι ὅτι ἀπατᾶσαι. Διότι, «Ἂν εἶσαι τῆς Καθολικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, νὰ ἑνωθεῖς, μήπως, ἀνοίγοντας καὶ βαδίζοντας ἕνα νέο καὶ παράξενο δρόμο στὴ ζωή σου, πάθεις αὐτὸ ποὺ δὲν περιμένεις». (PG90 132Α)
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ: Ἐπανέλαβες βλέπω αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ μονοθελήτης αἱρετικὸς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πρὸς τὸν Ἅγιο Μάξιμο, αὐτὸς ποὺ τελικὰ ἀναθεματίστηκε, ὅπως καὶ λοιποὶ Πατριάρχες, ἀπὸ τὴν ἕκτη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο. Εὖγε!