Κατεβαίνοντας κανεὶς ἀπὸ τὰ χωριὰ στὴν πόλη τῆς Κῶ καὶ συγκεκριμένα στὴν πλατεῖα τῆς Ἁρπαγῆς τῆς Εὐρώπης (πρώην «Σημαῖες»), ἀντικρύζει τὴν Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση συνοδευόμενη ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴ ἐπιγραφὴ Merry Christmas! Δὲν γνωρίζω ποιὸς εἶχε τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν διακόσμηση αὐτή, ἀλλὰ μὲ προβλημάτισε καὶ ὄχι μόνον ἐμένα. Ἀρνούμεθα ἀφ’ ἑαυτῶν τὴν γλώσσα μας, ἢ μήπως εἶναι κι αὐτὸ ἐντολὴ τῆς παγκοσμιοποίησης; Τὸ σωστὸ θὰ ἦταν: «Καλὰ Χριστούγεννα» κι ἂν ἔκριναν ἀπαραίτητο, ἂς πρόσθεταν καὶ τὸ Ἀγγλικό. Ἂς μὴ ξεχνοῦμε ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἡ ὡραιότερη καὶ ἀρχαιότερη ζῶσα γλώσσα. Εἶναι μεγάλη τιμὴ γιὰ μᾶς νὰ ὁμιλοῦμε τὴν γλώσσα μας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὁμήρου μέχρι σήμερα, γιὰ τὴν ὁποίαν ὁ μεγάλος Ρωμαῖος Κικέρων ἔγραψε: «Εἰ θεοὶ διαλέγονται, τῇ τῶν Ἑλλήνων γλώσσῃ χρῶνται» (= Ἂν οἱ θεοὶ ὁμιλοῦν (σίγουρα) χρησιμοποιοῦν τὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα».
Κατερίνα Παπαθωμᾶ – Μαστοροπούλου