Γράφει ὁ Καθηγητὴς Δρ. Ἀλέξιος Π. Παναγόπουλος*
2ον
Νὰ τὸ χαίρονται τό πορτρέτο τοῦ ἀντιχρίστου οἱ μαῦροι ἐλευθεροτέκτονες τῶν ΗΠΑ καὶ οἱ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς μασόνοι, σατανιστὲς καὶ νεοεποχίτες» [3]. Τὴ φωτογραφία αὐτή, μᾶς τὴν καταχωρεῖ, δανεισμένη ἀπ’ τὸ βιβλίο τοῦ Κ. Μπαρμπίρη [4]. Τὸ βιβλίο του αὐτό, δὲν εἶναι χωρισμένο σὲ ἀριθμημένα κεφάλαια, ἀλλὰ σὲ ὑπότιτλους ποὺ ὁ καθένας διαπραγματεύεται διαφορετικὰ ἐσχατολογικὰ θέματα.
Στὸν ὑπότιτλο: «ἡ παγκόσμιος ἀποστασία καὶ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας» (σελ. 7-14), γίνεται λόγος γιὰ τὴν ἐνασχόληση πάρα πολλῶν, μὲ τὸ θέμα καὶ τὸν προβληματισμό, περὶ τῆς ἀπάλειψης τῆς θρησκείας καὶ τῆς ἰθαγένειας, ἀπὸ τὶς Ταυτότητες. Ὅλα αὐτὰ τὰ χαρακτηρίζει ὡς διεθνῆ «πρόδρομα στοιχεῖα τοῦ ἐρχομένου ἀντιχρίστου», ὁ ὁποῖος πρὶν νὰ ἐμφανισθεῖ, θὰ πρέπει νὰ βρεῖ τὸ καλλιεργημένο ἔδαφος, μέσῳ τῶν προδρόμων του, μέσῳ τῶν νεοταξιτῶν καὶ παγκοσμιοποιητῶν ποὺ θέλουν μία θρησκεία καὶ ἕνα ἡγέτη γιὰ ὅλους, ἔτσι «ὥστε νὰ μὴ δείξη ὁ ἴδιος ἀμέσως τὰς προθέσεις του, τῆς ἀνατροπῆς τῶν πάντων» [5]. Ἐξηγώντας ὅτι αὐτὸ θὰ σημαίνει, τὴν ἰσοπέδωση τῶν θρησκειῶν, τῶν φυλῶν, τῶν κρατῶν, τῶν γλωσσῶν, τῶν ἐθίμων καὶ τῶν παραδόσεων, σὲ ὅλο τὸν κόσμο, ἀλλὰ κυρίως στὴν Ὀρθοδοξία.
Μᾶς προτρέπει ἤδη ἀπ’ τὸ 2001, νὰ σκεφθοῦμε τὸ τί θὰ γίνει, μετὰ ἀπὸ εἴκοσι χρόνια καὶ πλέον, καὶ ἑστιάζει τὸ προβληματισμό του στὴν ἐπικινδυνότητα τοῦ ἀφελληνισμοῦ καὶ τοῦ ἀνθελληνισμοῦ, σημειώνοντας τὸ φόβο του, ὅτι «μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων, θὰ περιμένουμε μίαν εἰρηνικὴν κατάληψιν τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν ἀθρόαν μετανάστευσιν τῶν ξένων, ἰδίως Τούρκων (σημειώνω: ἰσλαμιστῶν), δὲν θὰ ξεχωρίζουμε πλέον, οὔτε σὲ ἰθαγένειαν, οὔτε σὲ θρησκεία» [6].
Ὅλα αὐτὰ τὰ φοβερὰ γεγονότα, τὰ ἐντάσσει στὴ παραχώρηση τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ μᾶς συμβοῦν, ὄχι μόνο γιατί θὰ πρέπει νὰ συμβοῦν, ἀλλὰ γιατί ἡ γενικὴ ἀποστασία τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὴν ἠθική, τὸ δίκαιο, τὴ δικαιοσύνη, τὴν εἰρήνη καὶ φιλαδελφία, θὰ μᾶς ὁδηγεῖ ἐκεῖ, ὡς τὸ φοβερὸ ἀποτέλεσμα τῆς παρακοῆς καὶ ἀποστασίας. Ἀρκετοί, λέγει, τὰ βλέπουν «ρόδινα καὶ καλὰ» καὶ μᾶς σημειώνει, αὐτὸ συμβαίνει ἐπειδὴ πιθανῶς βλέπουν τὰ ἀθρόα προσκυνήματα καὶ τὶς «λαοσυνάξεις τοῦ κόσμου (σημείωση: σὲ ἑορτὲς καὶ πανηγύρεις), ἀλλὰ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετάσης, ἕνα ἕκαστον, ἐὰν ζῆ συνειδητὰ χριστιανικὴ ζωή, θὰ ἀπογοητευθῆς» [7], μάλιστα, ὡς πνευματικὸς πατέρας, ἐξομολόγος, γιὰ 60 ἔτη, μᾶς ὑπενθυμίζει τὸ χωρίο, ἀπ’ τὸν προφήτη Ἡσαΐα [8] ποὺ μιλάει γιὰ τὸ ὑποκριτικὸ πνεῦμα τοῦ λαοῦ, καθόσον λατρεύοντας τὸ Δημιουργό του μὲ τὰ λόγια, ἡ καρδιά του ἀπέχει ἀπ’ Αὐτόν.
Ὡς ἐξομολόγος καὶ παιδαγωγὸς εἶχε τὴν ἐμπειρία τόσων ἐτῶν καὶ εἶχε ἀκούσει πάμπολλα προβλήματα καὶ ἁμαρτήματα, γι’ αὐτὸ σημειώνει ὅτι ἀπὸ τότε γνώριζε ὅτι «ἀπὸ 12 ἐτῶν ἢ καὶ 14 ὅλα τὰ παιδιά μας, οἱ νέοι καὶ νέες (ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων), κυλίονται στὸ βοῦρκο. Ὁ περισσότερος κόσμος καὶ οἱ νέοι μας, ὅλα αὐτά, δὲν τὰ θεωροῦν ἁμαρτία ὡς κακὸν» [9], ἐπισημαίνοντας, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἁμαρτωλὴ συμπεριφορά, τροφοδοτεῖται ἀπ’ τὰ αἰσχρὰ περιοδικά, ἀπ’ τὶς τηλεοράσεις καὶ ἀπ’ τὸ νέο πνεῦμα, σὲ ὅλα τὰ κράτη τοῦ πλανήτη τῆς γῆς. Γι’ αὐτὸ παρατηρεῖ, ὅτι βρισκόμαστε σὲ μία ἔσχατη ἐποχὴ «ἀλλαγῆς τῆς φύσεως τῆς κτίσεως, τῶν ἀνθρώπων, ἐθνῶν, γλωσσῶν, ἐθίμων, παραδόσεων, ἀποχαλινώσεως τῶν πάντων», συνάμα μὲ τὴ καταπληκτικὴ πλήθυνση τῆς ἀνθρώπινης γνώσης καὶ «συγχρόνως τῆς ἠθικῆς καταπτώσεως», παραλληλίζοντας τὴ σύγχρονη ἐποχή μας, ὡς ἐποχὴ πολὺ χειρότερη, ἀπ’ αὐτὴν τῆς ἐποχῆς τῶν Σοδόμων [10]. Ὡς πνευματικὸς πατέρας, χαρακτηρίζει μὲ τὸ δικό του τρόπο, ὅπως καὶ προφορικὰ σὲ ἐμᾶς, μᾶς ἐξηγοῦσε, τὰ γραφόμενά του, λέγοντας ὅτι ἡ «ἐπαίσχυντος καὶ εἰδεχθὴς ἐπάρατος αὐτὴ ἁμαρτία τῶν κιναίδων» [11], τὴν ὁποία τὴ γῆ τους, ὁ Θεὸς τὴ «βούλιαξε», «περὶ τὰ 80 χιλιόμετρα ὑπὸ λίμνης μεγάλης», αὐτὴ τὴ περιοχή, ποὺ σήμερα ὀνομάζουμε Νεκρὰ Θάλασσα, κι ὅπου δὲν ζεῖ κανένας ὀργανισμός.
Σχολιάζει ὅτι, ὅταν οἱ «πέντε ‘Ἤπειροι» θὰ γεμίσουν ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἀντίθεο ἁμαρτία, τότε ὁ πλανήτης γῆ θὰ καταστραφεῖ, ὅπως τὸ ἔχει προφητέψει ὁ ἀπόστολος Πέτρος [12]. Φέρνει ὡς παράδειγμα, ὅτι ἀκόμα καὶ τὰ Κράτη, τὸ ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου, θὰ ἀναγνωρίζουν τὴν παρὰ φύση αὐτὴ ἁμαρτία, ὡς νόμιμο κανονικὸ γάμο, ἄνδρα μὲ ἄνδρα καὶ μὲ τὸ δικαίωμα νὰ υἱοθετοῦν δύο ἀγοράκια (!), μὲ νόμο τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε στὴν Ἀμερικὴ καὶ ὁ τότε πρόεδρος Κλίντον. Στὴ σελίδα 9, τοῦ βιβλίου του, μᾶς παραθέτει φωτογραφία, ὅπου ἡ τότε, ὥς 50 ἐτῶν «αἰδεσιμωτάτη» Σύλβια Μάτς, γυναίκα «ἱερεὺς» στὴν Ἀγγλία, «ἔστεψε» τοὺς εἰκονιζόμενους, στὴ φωτογραφία τοῦ βιβλίου του, ὡς νεόνυμφους, δηλαδὴ δύο ἄνδρες. Μᾶς ἀναφέρει ἐπίσης, ἀπ’ τὸν ἡμερήσιο Τύπο, τὸν ὁποῖο παρακολουθοῦσε τακτικά, ὅτι ἀπ’ τὸ Φεβρουάριο τοῦ 2000, ἀναγνώρισε ὡς ἀπὸ κανονικὸ γάμο καὶ τὴν υἱοθεσία δύο ἀγοριῶν (σημείωση: ὄχι κοριτσιῶν), ἡ ἴδια ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση [13]. Ἀναφέρει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ παγκόσμιο συνέδριο τῶν «παιδεραστῶν», ποὺ ἔγινε στὴν Ἀθήνα τὸν Μάϊο τοῦ 2000, χαρακτηρίζοντάς το ὡς ἀπαράδεκτο, «φρίξον Ἥλιε» [14]. Γι’ αὐτὸ διερωτᾶται «ἄραγε δὲν πλησιάζει ὁ Κύριος;».
Στὴ συνέχεια πάλι κάνει λόγο γιὰ τὴν ἀποστασία ποὺ κάνει λόγο ἡ Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου, μέσα ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ ἀποστόλου Παύλου, γιὰ τὴν πλήθυνση τῆς γνώσης, παράλληλα μέσα ἀπ’ τὸν προφήτη Δανιήλ, συσχετίζοντάς τα, ὡς σημεῖα τῆς ἐμφάνισης τοῦ ἀντί-χριστου. Κάνει λόγο γιὰ τὰ διεθνῆ μέτρα τῆς ἀποχριστιανοποίησης, τῆς ἀπορθοδοξοποίησης, τοῦ ἀφελληνισμοῦ, τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ γένους μας. Προφητικὰ ὁμιλεῖ γιὰ τὰ ἑπόμενα βήματα ποὺ ἐνδεχομένως θὰ ἀκολουθοῦσαν καὶ ἐπαληθεύθηκε, ὅπως εἶναι ἡ «κατάργησις τῶν θρησκευτικῶν στὰ Σχολεῖα, τοῦ σταυροῦ τῆς σημαίας στὸ πανί, ἡ πολιτικὴ κηδεία, ἡ ἀποτέφρωσις τῶν νεκρῶν, καὶ ἄλλα πολλὰ ἀκόμα» [15]. Ἡ ἐλευθερία μὲ νόμο γιὰ τὶς φοβερὲς ἐκτρώσεις τῶν 400 χιλιάδων περίπου τὸ χρόνο, ὅπου ἡ ἐλευθερία στὴν ἀνηθικότητα, ἡ πλήθυνση τῶν διαζυγίων, ἡ ἐλευθερία τοῦ γυμνισμοῦ καὶ «τώρα τὸν κιναιδισμὸν τὸν ὀνομάζουν προσωπικὴ ἰδιαιτερότητα», κατόπιν παρατηρεῖ ὅτι ἡ θρησκεία τοῦ διαβόλου, θὰ ἔχει ἐξαπλωθεῖ ἀνησυχητικά, μάλιστα περὶ τὸ 1986 μᾶς σημειώνει, ὅτι αὐτὴ ἡ θρησκεία, εἶχε μόνο στὴν Ἀγγλία 8 ἑκατομμύρια ὀπαδούς. Ἀπόρροια αὐτῶν οἱ ὁμαδικὲς αὐτοκτονίες τῶν δυστυχισμένων ἀνθρώπων ποὺ τερματίζουν τὴ ζωή τους, μὴ ἔχοντας ἐλπίδα.
Παρατηρεῖ ὅτι παλαιότερα οἱ ἄνθρωποι λάτρευαν τὰ ζῶα, τὰ δένδρα, τὰ ἀστέρια, ἀλλὰ ποτὲ τὸν ἴδιο τὸ διάβολο, ὅπως σήμερα. Τὸν Οἰκουμενισμό, τὸν θεωρεῖ ὄχι ὅτι προσπαθεῖ γιὰ τὴν ἕνωση τοῦ διχασμένου καὶ διεστραμμένου Χριστιανισμοῦ, ἀλλὰ γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἰσοπέδωσή του, μὲ ἅρμα τὴν Πανθρησκεία, γι’ αὐτὸ σημειώνει, ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια στὶς συνεδριάσεις τους, συμμετέχουν ὡς ἐκπρόσωποι ὅλοι μαζί, μὲ τὴ δῆθεν ἀγάπη καὶ «ἑβραῖοι, μουσουλμάνοι, βουδδιστές, ἰνδουϊστές, μάγοι καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ πρωτοφανὴς νέα θρησκεία τοῦ ἑωσφόρου!». [16] Θεωρεῖ τὸν Οἰκουμενισμὸ ὡς σκοτεινὴ Παγκόσμια Ὀργάνωση, μὲ σκοπὸ τὴν ἰσοπέδωση τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ γενικότερα, θεωρεῖ τὴν ἐπερχόμενη Πανθρησκεία, ποὺ βλάσφημα ἀναγνωρίζει τὸν Χριστό, ἴσο μὲ τὸν Μωάμεθ, μὲ τὸ Βούδδα, κλπ. Στοὺς Ἑβραίους, ἀποδίδει ὅτι καὶ «τὰ τρία εἶναι γέννημα δυστυχῶς τῶν ἀδελφῶν μας Ἑβραίων» [17], δηλαδή, ἡ Πανθρησκεία, ἡ Μασονία καὶ ὁ Ἄθεος Οἰκουμενισμός, ὡς ἐχθροὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ κυρίως τῆς Ὀρθοδοξίας. Καταγράφει στὴ σελ. 14, τὴ ζωντανὴ μαρτυρία ἐνώπιόν του, στὸ ἡσυχαστήριό του ἐν Ναυπάκτῳ, τῶν δύο Ἀμερικανὸ-ἑβραίων ἰατρῶν, ἀπ’ τὸ ἔτος 1999, ποὺ τὸν εἶχαν ἐπισκεφθεῖ στὸ ἡσυχαστήριό του, ἀποκαλύπτοντάς του, ὅτι ὁ μεσσίας τους, βρίσκεται πάρα πολὺ κοντά, γιὰ νὰ κάνει τὴν ἐμφάνισή του, ἀλλὰ ὁ γέροντας Ἀρσένιος τοὺς ἀπάντησε, ὅτι θὰ τὴν πάθετε, γιατί αὐτὸς ποὺ περιμένετε, θὰ εἶναι ὁ ἀντί-χριστος, δηλώνοντάς τους μὲ τὰ χέρια του, τὰ κέρατά του στὸ κεφάλι, ἐνόσῳ τὰ μετέφραζε, ὁ μεταφραστής τους, ὅπως προφορικὰ μᾶς τὰ ἐξήγησε ὁ ἴδιος, διηγώντας τα, σὲ μᾶς αὐτά, προφορικά. Ἐπίσης, στὴ σελίδα 14, παραθέτει τὴ φωτογραφία ἀπ’ τὸ βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου [18], ὅπου ὁ σατανᾶς κάθεται στὸ θρόνο του καὶ τὸν προσκυνοῦν ὡς σωτήρα, ἀνυποψίαστα οἱ ἄνθρωποι! Στὴ προηγούμενη σελίδα τὴν 13η μᾶς παραθέτει φωτογραφία ἀπ’ τὸ σχετικὸ βιβλίο τοῦ ἀρχιμ. Χαράλαμπου Βασιλόπουλου (ἱδρυτοῦ τοῦ Ο.Τ.), ὅπου φαίνεται ἡ τέλεση γάμου, σὲ «Ἐκκλησία» τοῦ Σατανᾶ, ὡς θλιβερὸ κατάντημα τοῦ σύγχρονου ἀποστάτη ἀνθρώπου.
Ὁ ἑπόμενος ὑπότιτλος ἀναφέρεται στὴν «ἀδιαφορία» (σελ. 15-16), ὅπου ἐκθέτει τὴν ἄποψή του, ὅτι αὐτὴ ἡ τρομακτικὴ Παγκόσμια Ἀποστασία, γιὰ ἐλάχιστους, γίνεται ἀντικείμενο παρατήρησης, μάλιστα αὐτὸ τὸ ἀποδίδει, ὡς τὸ ἐσχατολογικὸ σημεῖο, γιὰ τὴν ἐνασχόληση τῶν ἀνθρώπων, μὲ ἄλλα γήινα πράγματα, πέρα ἀπὸ τὰ πνευματικά. Ἂς μὴ μᾶς ξεγελᾶ, μᾶς λέγει, τὸ πλῆθος τῶν προσκυνητῶν ποὺ πηγαίνουν στὰ προσκυνήματα, γιὰ νὰ προσκυνήσουν τὶς θαυματουργικὲς εἰκόνες, ποὺ ἀρκετὲς φορὲς φέρνουν ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Ὄρος, γιατί ὁ περισσότερος αὐτὸς λαός, πηγαίνει «ἀπὸ ἁπλὴ συνήθεια, ἴσως νὰ ὑπάρχη κάποια σπίθα, ἀλλὰ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ μυστήριά της, συγχρόνως ζοῦν οἱ περισσότεροι μέσα στὸν βοῦρκο, νὰ μὴ τὸ θεωροῦν κάτι κακόν, πορνείαν, μοιχείαν, κιναιδισμόν», γι’ αὐτὸ δηλώνει ὅτι θεωρεῖ, ὅτι ὁ Κύριος, «μισεῖ» αὐτὲς τὶς ἑορτές [19]. Παράλληλα στὴ σελίδα 15, μᾶς παραθέτει μία φωτογραφία μίας γυναίκας, ὡς ἐπισκόπου, ὡς σημεῖο κι αὐτὸ τῆς ἀποστασίας τῶν καιρῶν καὶ τῆς κατάργησης τῶν καιρῶν καὶ τῶν νόμων, ποὺ ἔθεσε ὁ Δημιουργός.
Ὁ ἑπόμενος ὑπότιτλος γράφει ὡς ἑξῆς: «Αἱ Ταυτότητες ἀστυνομικαὶ τώρα, μετὰ ἠλεκτρονικαὶ καὶ μετὰ τὸ σφράγισμα στὸ μέτωπο ἢ στὴν δεξιὰν χεῖρα» (σελ. 17-20). Πρβλ. στὴ σελ. 17, ὅπου μιλώντας γιὰ τὰ προδρομικὰ σημεῖα τῆς ἀποστασίας καὶ γιὰ τὴ γενικὴ ἀθεΐα, καθὼς καὶ γιὰ τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρώπων, τῆς ἀντίθεης ἐποχῆς, μνημονεύει τὰ προδρομικὰ γεγονότα τῆς παγκόσμιας ἀποστασίας τοῦ κόσμου, ἀπ’ τὸν ἀληθινὸ Θεό. Ἀναφέρεται στὶς ἀστυνομικὲς Ταυτότητες, ποὺ πλέον δὲν ἀναφέρουν τὸ θρήσκευμα καὶ θεωρεῖ, ὅτι θὰ ἀκολουθήσουν οἱ νέες Ἠλεκτρονικὲς Ταυτότητες, τῆς Ἑνωμένης Εὐρώπης. Ἐδῶ μᾶς θέτει τὸ κρίσιμο ἐρώτημα, ὅτι ἐὰν θὰ ἐμφανιστοῦν 2-3 ἑκατομμύρια πιστῶν, ποὺ θὰ θελήσουν νὰ ἀρνηθοῦν, νὰ τὶς παραλάβουν, τί θὰ γίνει τότε, θὰ τοὺς ἐπιβληθεῖ τὸ Κράτος ἀναγκαστικὰ ἢ θὰ τοὺς ἀπαλλάξουν, ἀπ’ τὰ καθήκοντά τους, ὅπως γίνεται μὲ τοὺς ἀντιρρησίες συνείδησης, δηλ. τοὺς Χιλιαστές; Ἀπ’ τὸ 1999, σημειώνει ὅτι στὴ Θεσσαλονίκη, σύμφωνα μὲ τὸν ἡμερήσιο Τύπο, ἔγινε συνέδριο ἐντεταλμένων γιὰ τὸ θέμα τῶν Ταυτοτήτων, κι ὅτι στὸ συνέδριο αὐτό, συμμετεῖχαν 5 μέλη, ὡς ἐκπρόσωποι τῆς Ε.Ε., κάποιοι ἀπ’ αὐτοὺς πρότειναν νὰ ἐγκαταλειφθεῖ τὸ θέμα τῶν Ταυτοτήτων καὶ νὰ προχωρήσουμε ἄμεσα στὸ Σφράγισμα. Μὲ ἑρμηνευτικὲς προσεγγίσεις πάνω σ’ αὐτὰ διερωτώντας, ἐὰν θὰ ἐξαπλωθεῖ παντοῦ ἢ προαιρετικὰ τὸ σφράγισμα, γιὰ τὴν ἀρχή, κι ἐὰν θὰ γίνει ὑποχρεωτικὸ μὲ νόμο, μόνο στὴν ἐποχὴ τοῦ ἴδιου τοῦ ἀντί-χριστου;
Διατυπώνει τὴν ἄποψή του ὅτι τὸ σφράγισμα, θὰ εἶναι πράγματι, τὸ τελευταῖο στάδιο, μετὰ τὶς Ἠλεκτρονικὲς Ταυτότητες, ὅπως αὐτὸ ἔχει προφητευθεῖ στὴν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη (κεφ. 13), στὸ μέτωπο ἢ στὸ δεξὶ χέρι: «κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ὁ τρόπος αὐτὸς εὐχερῶς, θὰ ἐπικρατήση εἰς ὅλα τὰ ἀλλόθρησκα κράτη, εἰς τοὺς καθολικοὺς καὶ περισσότερους προτεστάντες, εἰς τοὺς ἀθέους ἐκ χριστιανῶν καὶ ὀρθοδόξων καὶ εἰς τοὺς ἀδιάφορους, μετὰ θὰ ἐμφανιστεῖ τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ὁ Ἀντίχριστος, ἢ ἀπ’ τὴν Ἀμερικὴ ἢ ἀπ’ τὴν Ε.Ε., Ἑβραῖος τοιοῦτος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιβάλη διὰ νόμου, μέτρων ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως»! Στὴ σελίδα 18, μᾶς παραθέτει καὶ μία ἀντίχριστη φωτογραφία τῆς ἀποστασίας: “ἱέρεια μεταλαμβάνει”, ὡς ἕνα ἀρνητικὸ δεῖγμα σημείου τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν τῆς σύγχυσης καὶ ἀποστασίας.
* Δρ. Νομικῶν & Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, Δρ. Βιοηθικῆς, Δρ. Θεολογίας, PostDoc-Μεταδιδακτορικῶν, Διπλωματούχου Ὑφηγητῆ, Καθηγητῆ καὶ Ἀκαδημαϊκοῦ Ξένων Ἀκαδημιῶν Ἐπιστημῶν EASA, MCA, CAC, IEAI.
Σημειώσεις:
[3] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 6. [4] Βλ. τὸ βιβλίο: Κώστα Μπαρμπίρη, τέως διευθυντῆ κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἀντιχρίστου. [5] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 7. [6] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 8. [7] Ἒνθ’ ἀνωτ. [8] Ἡσαΐας 29, 13. [9] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 8. [10] Γέν. 6, 3. Γὲν 18, 20. [11] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 9. [12] «Πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικὼς» Β΄ Πέτρου 2, 6. [13] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 10. [14] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 11. Πρβλ. καὶ ἐφημ. «Κοινωνία», 14 Μαΐου 2000. [15] Ἒνθ’ ἀνωτ. Πρβλ. Παναγόπουλου Ἀλέξιου, Ἐσχατολογικὲς Διαστάσεις τῆς Παιδαγωγίας κατὰ τὸν Ἱερὸ Χρυσόστομο. Διατριβὴ Διδακτορική, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία Μητροπολίτου καὶ καθηγητῆ Ράντοβιτς Ἀμφιλοχίου. Κρατικὸ Παν/μιο Ἀν. Σεράγιεβο. Ἔκδ. Θεσσαλονίκη 2009. Πρβλ. τοῦ ἰδίου, Ἡ Ἀλήθεια τῶν Προφητειῶν, ἔκδ. Διψῶ, 1998. Πρβλ. τοῦ ἰδίου, 7500 ἔτη ἀπὸ Ἀδὰμ – ὁ μεσασμός. Ἔκδ. Θεσσαλονίκη 2000. Πρβλ. τοῦ ἰδίου, Τὸ Θρησκεύω τοῦ Ἐλύτη, Ἀθήνα, 1997. Πρβλ. τοῦ ἰδίου, Εὐρωπαϊκοὶ Θεσμοὶ – Παγκοσμιοποίηση, Νέα Τάξη Πραγμάτων, Ἀθήνα, 2024. Πρβλ. τοῦ ἰδίου, Κοσμᾶς Φλαμιάτος καὶ Παπουλάκος, Ἀθήνα 2009. Πρβλ. «Ἠθικὴ – Ἐσχατολογία – Προφητολογία, κατὰ τὸ γέροντα Ἀρσένιο (1918 – +2008)» ὑπὸ τοῦ Παναγόπουλου Ἀλέξιου, Ἀθήνα 2010. [16] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 12. [17] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 13. [18] Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 14. Πρβλ. Μητροπολίτου Αὐγουστίνου Καντιώτη, Ἕνα βλέμμα στὸ πανόραμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τεῦχος Γ’. [19] Ἡσαΐα 1, 14. Ἡσαΐα 29, 13. Μᾶρκ. 7, 6-7. Ἀρχιμ. Ἀρσενίου, Παγκόσμιος, 16.