Απάντηση των Χιμαριωτών στον Σαλί Μπερίσια, ο οποίος αμφισβήτησε την ελληνικότητα της Χιμάρας
Στις 14 Αυγούστου του 1993 εκατοντάδες μέλη της ΟΜΟΝΟΙΑΣ της Χιμάρας είχαν κατακλείσει ασφυκτικά το μέγαρο του πολιτισμού, για να εκφράσουν την αγανάκτηση τους στις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Σαλί Μπερίσα, προς τον Ύπατο Αρμοστή της ΔΑΣΕ Μαξ Βαν Ντερ Στουλ, για την άρνηση της ελληνικότητας της Χιμάρας.
Σύσσωμοι αποφάσισαν να στείλουν επιστολές στον Πρόεδρο της αλβανικής Δημοκρατίας Σαλί Μπερίσα και στον Ύπατο Αρμοστή της ΔΑΣΕ Βαν Ντερ Στουλ.
Στην επιστολή τους προς τον Πρόεδρο της αλβανικής Δημοκρατίας κ. Σαλί Μπερίσα, δηλώνουν:
Κύριε Πρόεδρε,
Εμείς οι κάτοικοι της Χιμάρας αισθανόμαστε τον εαυτό μας προσβεβλημένο μετά από τη δήλωση Σας στη συνάντηση με τον Ύπατο Αρμοστή της ΔΑΣΕ κ. Βαν Ντερ Στουλ, στις 12.8.93.
Μολονότι πολλές φορές έχουμε τονίσει, είμαστε υποχρεωμένοι να ξανατονίσουμε έντονα κι άλλη μια φορά ότι εμείς ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε Έλληνες και πως ζούμε στον τόπο των προγόνων μας.
Η Χιμάρα ήταν στους αιώνες το κέντρο του Ελληνισμού. Μόνο όταν η Χιμάρα είπε όχι στον κομμουνισμό και δεν κατέβηκε κανείς στις κάλπες το 1945, τότε η Χιμάρα ξημέρωσε αλβανική έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία και άρχισε ο μεγάλος πόλεμος για τον εξαλβανισμό της.
Από Σας, κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, ως δημοκράτης, περιμέναμε να μας επιστρέψετε εκείνα που μας αρνήθηκε η κομμουνιστική δικτατορία κι όχι να κάνετε τέτοιες δηλώσεις.
Από την συγκέντρωση του λαού της Χιμάρας.
Από την οργάνωση «ΟΜΟΝΟΙΑ» σαν ο μόνος εκφραστής
Ο Γραμματέας Ο Πρόεδρος
(Μιχάλης Δημογιάννης) (Ναπολέων Ρόντος)
Eνώ στην μακροσκελή επιστολή προς τον Ύπατο Αρμοστή της ΔΑΣΕ κ. Μαξ Βαν Ντερ Στουλ, το Παράρτημα Ομόνοιας Χιμάρας, στο κεφάλαιο για την Εθνικότητα, αναφέρει:
Το να αμφισβητεί κανείς την ελληνική εθνικότητα του λαού της Χιμάρας είναι ωσάν να αμφισβητεί ότι είναι μέρα καθ’ την στιγμή ο ήλιος μεσουρανεί.
Οι Χιμαριώτες καθ’ όλη τη διάρκεια των αγώνων τους έπραξαν τούτους ως γνήσιο τμήμα του ελληνικού έθνους. Και όμως το αλβανικό κατεστημένο δεν δίστασε να προχωρήσει σε πλαστογράφηση της ιστορίας στην προσπάθεια του να διαμορφώσει αλβανικά εθνική συνείδηση στο λαό αυτό. Έφτασε ακόμη και στην υποχρεωτική αλλαγή των ονομάτων με αλβανικά τέτοια, χρησιμοποιώντας προς τούτο κάθε μέσο και ασκώντας αφόρητη ψυχολογική βία. Ακόμη η αλβανική εξουσία συμπεριφέρθηκε ως κοινός εκβιαστής στους Χιμαριώτες που είχαν καταστεί πρόσφυγες στην Ελλάδα, Αμερική Αυστραλία και αλλού προκειμένου να αποφύγουν τα δεινά του στυγνού καθεστώτος, υποχρεώνοντας αυτούς, για να επιτύχουν μια είσοδο στην Αλβανία, με το σκοπό να επισκεφτούν τις οικογένειες τους, να δηλώνουν εθνικότητα αλβανική.
Βαγγέλης Παπαχρήστος