Ποῖος προστάζει; Ἡ κεφαλὴ ἤ ἡ οὐρά;
(Ἀπὸ τὸν δεῖπνον, τὸ ὁποῖον παρέθεσεν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος εἰς καλεσμένους του, εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Ἁγίων Θεοδώρων, Ζάλτσας).
Οἱ Δεσποτάδες ροφοῦν χλιδὴν καὶ πλοῦτον καὶ δὲν θέλγονται ἀπὸ τὸν Χριστόν
ΑΛΑΖΟΝΕΣ ΜΕΓΙΣΤΑΝΕΣ, ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΕΡΓΑΤΑΙ
Οἱ Μιτροφόροι διαφεντεύουν ὡς οἱ ἔσχατοι ἐπηρμένοι πρίγκιπες.
Δουλεύουν τὸν μαμωνᾶν καὶ ὄχι τὸν Χριστόν.
Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου
Ἆραγε ἡ ἐπισκοπική συνείδηση λειτουργεῖ σήμερα στούς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος; Εἶναι γρηγοροῦσα στίς ἀποφάσεις τους ἡ ἐσωτερική πληροφορία ὅτι διακονοῦν ἀδιάκοπα στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία διαμορφώνει τήν συνείδηση τοῦ δέους καί τῆς εὐθύνης; Οἱ Ἱεράρχες συναισθάνονται τόν πόθο τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο λαχταράει τήν ἁγιότητα καί τήν καθαρότητα στίς πράξεις τους; Δυστυχῶς ἡ πραγματικότητα δέν ἐπιβεβαιώνει αὐτήν τήν ἔντονη ἐπιθυμία τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος καί πολλές φορές μάλιστα στήν καθημερινότητα ἐπαληθεύεται ὅτι οἱ Ἱεράρχες δέν διακονοῦν ὡς διάκονοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά ὡς μισθωτοί ἐργάτες.
Προκαλεῖ κατά Θεόν θυμό καί λύπη ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο διαχειρίσθηκαν οἱ Ἱεράρχες τήν ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως γιά τήν αὔξηση τῶν μισθῶν τους. Ἀντὶ σύμπασα ἡ Ἱεραρχία μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἀρνηθοῦν τὴν αὔξηση, οὕτως ὥστε νὰ κατασιγάση ὁ θόρυβος, παρ’ ὅλα αὐτά οἱ ἱεράρχες σιώπησαν, πλὴν ὀλίγων τιμητικῶν ἐξαιρέσεων καί στήν συνέχεια ψηφίσθηκε ἡ ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης. Μάλιστα ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος ἔφθασε στό σημεῖο νά πῆ ὅτι «ἡ ἀπόφαση αὐτή εἶναι μία δίκαιη ἐπίλυση ἑνός αἰτήματος πού ὑπῆρχε ἤδη ἀπό τό 2003», ἐπιβεβαιώνοντας μέ τόν λόγο αὐτό ὅτι ἡ ἐσωτερική πληροφορία τῶν Ἱεραρχῶν ὅτι διακονοῦν ἀδιάκοπα στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας δέν λειτουργεῖ καί ὅτι ἡ αὐτοπεποίθηση καί ἡ ἀλαζονεία τῆς ἐξουσίας εἶναι αὐτά πού τούς καθορίζουν.
Ἀναφορικά μέ τό νέο μισθολογικό καθεστώς γιά τούς Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τό ἱστολόγιο NEWS24/7 σημειώνει ὅτι «Δημοσιεύθηκε τό ΦΕΚ πού θέτει σέ ἐφαρμογή τό νέο μισθολογικό καθεστώς γιά τούς ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Μέ τή δημοσίευση αὐτή, παίρνει σάρκα καί ὀστᾶ μία ρύθμιση πού ἔχει ἤδη προκαλέσει ἔντονες ἀντιδράσεις καί τριγμούς, ἀκόμη καί μέσα στόν ἴδιο τόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, καθώς ἀφορᾶ ἀποκλειστικά τούς ἀρχιερεῖς καί ὄχι τούς ἁπλοῦς ἐφημερίους. Σύμφωνα μέ τήν νέα ρύθμιση, πού δημοσιεύθηκε στήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ἀποδοχές τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος, καθώς καί τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καί τιτουλάριων Μητροπολιτῶν, καθορίζονται στό 90% τοῦ ἀνώτατου αὐτοῦ ὁρίου, δηλαδή σέ 4.671,90 εὐρώ μικτά μηνιαίως. Οἱ Τιτουλάριοί καί Βοηθοί Ἐπίσκοποι θά λαμβάνουν τό 70% τῶν ἀποδοχῶν τῶν Μητροπολιτῶν, γεγονός πού ἀντιστοιχεῖ σέ 3.270,33 εὐρώ μικτά τόν μήνα».
Ἐπιβεβαιώνεται γιά ἄλλη μία φορά ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στούς σύγχρονους ταραγμένους χρόνους μας ἔχει ζημιωθῆ, ἔχει πτωχύνει, ἔχει στερηθῆ τήν παρουσία τῶν χαρισματικῶν ἐπισκόπων καί διαπιστώνει μέ βαθειά λύπη νά παρουσιάζωνται μπροστά της χωρίς καμία συστολή ἀλαζόνες μεγιστάνες, μισθωτοί ἐργάτες. Δυστυχῶς ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ ἔχει χάσει τούς ἁπλούς καί ταπεινούς Πατέρες καί ἔχει βρεθῆ νά διαφεντεύεται ἀπό ἐπηρμένους πρίγκιπες. Διαβάζουμε κάθε ἡμέρα στά Συναξάρια καί στούς βίους τῶν Ἁγίων γιά τήν εὐλογημένη ταπείνωση, γιά τήν ἐλευθερία καί τήν χάρη τῆς πτωχείας καί τῆς ἁπλότητας, τά ὁποῖα ἀποτελοῦσαν ἄλλοτε τό ἀναφαίρετο θησαύρισμα τῶν ἁγίων Πατέρων καί παρατηροῦμε στήν ἀπνευμάτιστη ἐποχή μας ὅτι δέν βρίσκουμε ὅμοια παραδείγματα, γιά νά διδασκώμασθε καί νά μπορέσουμε νά ἀνταπεξέλθουμε στίς δύσκολες καθημερινές ἀντιξοότητες.
Διαβάζουμε ἀλλά καί ζήσαμε ὄχι πρίν πολλά χρόνια ὅτι οἱ Πατέρες ἀποστρέφονταν συνειδητά καί μέ βδελυγμία τόν ἔρωτα πρός τά ἀξιώματα καί πρός τόν ὑλικό πλοῦτο καί ὅτι ἐθέλγοντο μέ ἀβάστακτο πόθο ἀπό τόν Χριστό, ἀπό τά χαρίσματα τῆς πτωχείας, τῆς ταπείνωσης, τῆς ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς, τῆς θυσίας καί τῆς ἀγάπης. Διαβάζουμε ὅτι σκόρπιζαν πλουσιοπάροχα τήν πατρική περιουσία καί ὅτι ἐμπιστεύονταν στούς πτωχούς καί στούς ἀδυνάμους τόν ὑλικό πλοῦτο, πού τούς προσφέρονταν, ὅτι ἐλευθέρωναν τόσο τά χέρια τους ὅσο καί τήν ψυχή τους ἀπό κάθε τι τό κοσμικό, δέν κουβαλοῦσαν στήν πορεία τῆς διακονίας τους φορτίο περιττό, γιά τό ὁποῖο τόσο κόπτονται οἱ σύγχρονοι Ἱεράρχες, σέ σημεῖο πού νά δηλώνουν ὅτι «ἡ ἀπόφαση αὐτή τῆς κυβερνήσεως εἶναι μία δίκαιη ἐπίλυση ἑνός αἰτήματος πού ὑπῆρχε ἤδη ἀπό τό 2003».
Διαβάζουμε ὅτι οἱ παλαιοί Ἱεράρχες περιέφεραν μέ τήν ζωή καί τό παράδειγμά τους τήν γοητεία τῆς ἁγίας πτωχείας, ὅτι σκόρπιζαν πρός κάθε κατεύθυνση τόσο τόν ὑλικό πλοῦτο ὅσο καί τά ἀνεκτίμητα πνευματικά δῶρα τοῦ σαρκωμένου Λόγου. Ὅτι ἔμεναν πιστά ἀντίγραφα σέ ὅλη τήν ζωή τους τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατά τήν ἐπίγεια ζωή του δέν εἶχε ποῦ τήν κεφαλή κλίνῃ, οἱ περιοδεῖες του γιά τήν διάδοση τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου γίνονταν μέ πολύ κόπο καί δέν εἶχε οὔτε κἄν τούς λιγοστούς πόρους γιά τήν διατροφή τῶν ἀποστόλων του. Καί ἐάν συγκρίνουμε τήν ζωή τῶν συγχρόνων Ἱεραρχῶν μέ ἐκείνη τοῦ πρωτοτύπου Χριστοῦ ἡ διαφορά εἶναι ἀβυσσαλέα, ὄχι διότι οἱ συνθῆκες ἦταν διαφορετικές, ἀλλά διότι ὁ πόθος γιά τά πνευματικά ἔχει μετατοπισθῆ πρός τά ὑλικά. Πόσοι σύγχρονοι Ἱεράρχες, ὅταν κοιμήθηκαν ἤ ὅταν θά κοιμηθοῦν, ἄφησαν ἤ θά ἀφήσουν πίσω τους τεράστιες περιουσίες;
Χαρακτηριστική εἶναι ἡ περίπτωση Μητροπολίτου, γιά τόν ὁποῖο δημοσίευμα τοῦ Βήματος τοῦ Νοεμβρίου 2008 ἀναφέρει «Πράξεις πρωτοφανεῖς γιά ἱεράρχη ἀποδίδονται στόν Μητροπολίτη, ὁ ὁποῖος αὔριο θά καθήση στό ἑδώλιο τοῦ Τριμελοῦς Ἐφετείου Κακουργημάτων κατηγορούμενος γιά ὑπεξαίρεση ἀπό τήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ ποσοῦ τῶν 94.500.000 δρχ. ἤ 277.300 εὐρώ. Τό ποσό τῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων ὑπεξαίρεσε σταδιακά, στήν διάρκεια περίπου τρεισήμισι ἐτῶν, ἀπειλώντας τήν ἡγουμένη ὅτι θά τήν σύρη στά ἐκκλησιαστικά δικαστήρια». Γιά τόν ἴδιο Μητροπολίτη ΤΑ ΝΕΑ τόν Ἰούλιο 2014 ἀνέφεραν ὅτι «Νεκρός ἀνασύρθηκε τό πρωί τῆς Τετάρτης ἀπό παραλία τῆς Κερατέας ὁ πρώην Μητροπολίτης. Σύμφωνα μέ τήν ἱστοσελίδα romfea.gr ὁ πρώην μητροπολίτης ἔχασε τήν ζωή του, κάνοντας μπάνιο στό ἐξοχικό του στήν Κερατέα»!!!
Ἡ σημερινή εἰκόνα τοῦ σώματος τῶν ἐπισκόπων ἔχει ἐπικίνδυνα ἀλλοτριωθῆ, ἀφοῦ ἀντί γιά τήν πτωχεία ἐπιδιώκεται καί προβάλλεται ὁ πλοῦτος, ἀντί γιά τήν ταπεινή διακονία φανερώνεται ἡ δουλική ὑποταγή. Οἱ πτωχοί ἐπίσκοποι πιά μετριοῦνται στά δάκτυλα καί πολλές φορές χλευάζονται ἀπό τούς συνεπισκόπους τους, ἐνῶ οἱ πλούσιοι εἶναι πολλοί, οἱ ὁποῖοι μάλιστα κομπορημονοῦν γιά τόν ὑλικό πλοῦτο τους· καί ἐνῶ προσποιοῦνται ὅτι περπατοῦν στό ὑπόδειγμα τοῦ πτωχοῦ Διδασκάλου, τήν ἴδια στιγμή τό φορτίο τοῦ ὑλικοῦ πλούτου, πού ἔχουν συνάξει, εἶναι τόσο πού σκανδαλίζει.
Λέγεται γιά τόν μακαριστό ταπεινό καί πτωχό Πατριάρχη Παῦλο τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας ὅτι κάποτε, «τελειώνοντας ἡ Συνεδρίαση τῆς Σερβικῆς Συνόδου στό Βελιγράδι ξεκίνησε κατά τήν συνήθειά του νά πάη στόν ἑσπερινό στόν Καθεδρικό Ναό. Βγαίνοντας εἶδε στό πάρκινγκ ἕνα πλῆθος ἀπό πολυτελῆ μαῦρα αὐτοκίνητα καί ρώτησε:
– Σέ ποιόν ἀνήκουν αὐτά τά αὐτοκίνητα;
– Εἶναι τῶν ἐπισκόπων, πού ἦλθαν γιά τήν Σύνοδο Μακαριώτατε, τοῦ ἀπάντησε ἕνας ἱερέας, πού τόν συνόδευε.
– Ὤ, ὁ Θεός νά τούς φυλάη! Μέ τί θά κυκλοφοροῦσαν ἆραγε, ἐάν δέν εἶχαν δώσει τήν μοναχική ὑπόσχεση τῆς ἀκτημοσύνης;
Αὐτή εἶναι ἡ τραγική πραγματικότητα τῶν συγχρόνων ἐπισκόπων, ὁ διάβολος καί ὁ καίσαρας ἔχουν κατανοήσει τόν τρόπο, μέ τόν ὁποῖο εἶναι δυνατόν νά ἀκυρωθῆ στήν πράξη τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου καί εἰδικά στήν ἐποχή μας αὐτήν τήν γνώση τήν διαχειρίζονται μέ τόν καλύτερο τρόπο.
Ὅλοι ἔχουμε δῆ πῶς περπατοῦν οἱ σύγχρονοι Ἱεράρχες, σάν μεγιστάνες, μέ μία ἀρρωστημένη αὐτοπεποίθηση πού προέρχεται ἀπό τόν πλοῦτο πού ἔχουν συνάξει, μέ μία ἔπαρση καί ὑπεροχή πρός τόν λαό, τόν ὁποῖο ἔχουν κληθῆ νά ποιμάνουν καί νά θρέψουν ὑλικά καί πνευματικά. Εἶναι προκλητικό στήν τραγική ἐποχή πού ζοῦμε, ὅπου ἡ μεγαλύτερη μερίδα τοῦ λαοῦ πένεται, ἀντί νά προβάλεται ἡ θυσία καί ἡ αὐτοπροσφορά, νά ἐπιδεικνύεται καί νά ἀπαιτεῖται μέ ἕνα δικαιωματικό τρόπο ἡ καλοπέραση. Ὁ προφήτης Ἰεζεκιήλ στήν ἐποχή του, ὅπου καί τότε οἱ ποιμένες ἐμφάνιζαν ἀκριβῶς τήν ἴδια συμπεριφορά, τούς ἐπεσήμαινε μέ δεικτικό τρόπο «ὦ ποιμένες, μήπως ἡ ἀποστολή σας εἶναι νά βόσκετε τούς ἑαυτούς σας; νά ἀπολαμβάνετε τήν εὐμάρεια; νά τρῶτε καί νά πίνετε; ἀποστολή τῶν ποιμένων δέν εἶναι νά βόσκουν τά πρόβατα; σεῖς τρῶτε τό γάλα καί ἐνδύεσθε μέ τό μαλλί καί σφάζετε τά παχιά, γιά νά τά καταβροχθίσετε. Καί ἔχετε ἐγκαταλείψει, ἀπροστάτευτα τά πρόβατά μου. Δέν τά φροντίζετε καί δέν τά βόσκετε».
Ὁ προφήτης Ἰερεμίας τονίζει γιά τούς ποιμένες καί τόν λαό τῆς ἐποχῆς του «ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο (φάνηκαν ἄφρονες) καί τόν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν· διά τοῦτο οὐκ ἐννόησε πᾶσα ἡ νομή (τό ποίμνιο) καί διεσκορπίσθησαν». Κατά παρόμοιο τρόπο καί οἱ σύγχρονοι ποιμένες, πού ἔχασαν τά μυαλά τους καί δέν ἐκζητοῦν τόν Κύριο, ἡ ἀφροσύνη τους ἐπηρέασε καί τόν λαό. Καί ὅπως οἱ ποιμένες περιφρόνησαν τήν ταπείνωση καί τήν πτωχεία, κατά παρ’ ὅμοιο τρόπο πολιτεύεται καί ὁ λαός καί δέν ἐκζητεῖ στήν ζωή του τόν Κύριο, ὅμως ἡ κύρια εὐθύνη θά ἐκζητηθῆ ἀπό τούς ποιμένες.
Οἱ μεγιστάνες τῆς ἐποχῆς μας, ἐνῶ αὐτοθυμιατίζονται αὐτάρεσκα, ἀρμέγουν τό ποίμνιο, ροφοῦν τιμές, γεύονται τήν χλιδή καί ἀπολαμβάνουν τόν πλοῦτο, ὅμως δέν λατρεύουν τόν Χριστό, δέν θέλγονται ἀπό τό παράδειγμά του, γιά αὐτό καί δέν χειραγωγοῦν τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Εἶναι θλιβερή αὐτή ἡ διαπίστωση καί δέν ἀνατρέπεται ἀπό τίς ὅποιες προσπάθειες τῶν λίγων, οἱ ὁποῖοι μένουν πιστοί στίς ἐντολές τοῦ Κυρίου. Ἐναπόκειται πιά στόν Χριστό, γιά νά βάλη τά πράγματα στήν θέση τους στά τοῦ Οἴκου του, τήν Ἐκκλησία του.