Γράφει ὁ κ. Κωνσταντῖνος Ναυπλιώτης
3ον.-Τελευταῖον
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΘΕΩΡΗΣΙΣ
Εἴδαμε ὅτι ὁ ὁραματισμὸς εἶναι μία θρησκευτικὴ πρακτικὴ τῶν ἀνατολικῶν δοξασιῶν τοῦ ἰνδουισμοῦ καὶ βουδισμοῦ. Ἡ εἰσαγωγή του στὸν δυτικὸ κόσμο ἔγινε μέσῳ τοῦ Χοσὲ Σίλβα (silva mind control) καὶ ὑπόσχεται «ἀφύπνιση τῆς κρυμμένης δύναμης τοῦ νοῦ», «ἀφύπνιση τῆς κρυμμένης δύναμης τοῦ νοῦ σου», «ἀνάπτυξη τῆς δημιουργικότητάς σου», «καταπολέμηση τοῦ στρές», «καλύτερο ὕπνο καὶ καλύτερη μνήμη». Ἔκτοτε ἡ μέθοδος τοῦ ὁραματισμοῦ ἀπέκτησε βαθιὲς ρίζες στὸ νεοεποχίτικο κίνημα ἀλλὰ καὶ σὲ θρησκευτικὲς δοξασίες. Οἱ κίνδυνοι ἀπὸ τοὺς πνευματικοὺς-πειραματισμοὺς τῶν Παπικῶν εἶναι τεράστιοι. Ἡ προσευχὴ μέσῳ ὁραματισμοῦ εἶναι καθαρὴ φαντασία. Ποιὸς θὰ μποροῦσε νὰ φαντασθεῖ τὴν γέννηση τοῦ Ἰησοῦ ἢ τὸ πῶς ἔμοιαζε ἡ Παναγία, ὁ Ἰωσὴφ ἢ ἀκόμη ἡ φάτνη καὶ τὶς συζητήσεις ποὺ ἔγιναν τότε μεταξὺ τῶν ἱερῶν προσώπων; Ὅλα αὐτὰ δὲν τόλμησαν οὔτε οἱ ἅγιοι Πατέρες νὰ τὰ περιγράψουν.
Σύμφωνα μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ φτάσει ὁ ἄνθρωπος στὴν πολυπόθητη θέωση πρέπει νὰ ἀπαλλαχθεῖ ὄχι μόνο ἀπὸ τὴν φαντασίωση, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἴδια τὴν ἐνέργεια τοῦ φαντάζεσθαι, ἔστω καὶ σὲ καλὰ πράγματα.
Ὁ ἅγιος Νικόδημος ἀναφέρει τὰ ἑξῆς καταλυτικά:
• Γνώριζε ὅτι καὶ ὁ ἑωσφόρος καὶ ὁ πρῶτος τῶν Ἀγγέλων, ὄντας πρὶν ἀνώτερος τῆς παράλογης φαντασίας καὶ πέρα ἀπὸ κάθε σχῆμα καὶ χρῶμα καὶ αἴσθησι ὡς νοῦς λογικὸς καὶ ἄϋλος καὶ ἀσχημάτιστος καὶ ἀσώματος, ὕστερα ἀφοῦ φαντάσθηκε καὶ ἐσχημάτισε μὲ τὸ νοῦ του τὴν ἰσοθεΐα, ἔπεσε ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἄμορφη καὶ ἀσχημάτιστη καὶ ἀπαθῆ καὶ ἑνιαία, ἀσώματη κατάστασι τοῦ νοῦ, κάτω στὴ πολυσχημάτιστη καὶ πολυμέριστη καὶ παχυλὴ αὐτὴ φαντασία, ὅπως εἶναι γνώμη πολλῶν θεολόγων καὶ ἔτσι, ἀπὸ ἄγγελος ἀσχημάτιστος, ἄϋλος καὶ ἀπαθής, ἔγινε διάβολος …[18]
• Ὁπότε, ἀπὸ αὐτὰ μάθε, ἀγαπητέ, ὅτι ἡ φαντασία μὲ διάφορες μορφές, καθὼς εἶναι ἐφεύρεσι καὶ καρπὸς τοῦ διαβόλου, ἔτσι τοῦ εἶναι καὶ πολὺ ἐπιθυμητή. Ἐπειδή, σύμφωνα μὲ τοὺς Ἁγίους αὐτὴ εἶναι τὸ γεφύρι, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο περνώντας οἱ δολοφόνοι δαίμονες, ἑνώνονται μὲ τὴν ψυχὴ καὶ ἔτσι τὴν κάνουν κατοικητήριο αἰσχρῶν καὶ πονηρῶν καὶ βλασφήμων λογισμῶν καὶ ὅλων τῶν ἀκαθάρτων ψυχικῶν καὶ σωματικῶν παθῶν…[19]
• Καὶ σχεδόν, κανένα πάθος ψυχικὸ ἢ σωματικὸ δὲν μπορεῖ νὰ πλησιάση τὸν νοῦ, παρὰ διὰ μέσου τῆς φαντασίας αὐτῆς τῶν αἰσθητῶν…[20]
«ΕΣΕΣΘΕ ΩΣ ΘΕΟΙ» (Γέν. 3, 5).
Ὁ Ὁραματισμὸς καλεῖ τὸν ἄνθρωπο νὰ γίνει «θεός». Ἡ ἀρχέγονη πρό(σ)κληση τοῦ διαβόλου βρίσκει τὴν ἐφαρμογή της στὶς διδασκαλίες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὁ ἄνθρωπος μὲ διάφορες τεχνικὲς μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει ὅ,τι ἐπιθυμεῖ. Χρήματα, ἐξουσία, γνώση, ἀθανασία. Μπορεῖ νὰ ἐπιτύχει τὰ πάντα καὶ μὲ τὴ δύναμη τῆς «συνείδησης» νὰ δημιουργήσει τὸν κόσμο γύρω του. Χρειάζεται μόνο τὸν δικό του Ὁραματισμό. Ἑπομένως καταλήγει «αὐτόνομος», δὲν χρειάζεται σωτῆρα, γιατί μπορεῖ νὰ σώσει μόνος του τὸν ἑαυτό του. Ὁ ἄνθρωπος σήμερα διψάει γιὰ ἀγάπη, γιὰ συμφιλίωση μὲ τὸν Θεὸ ποὺ τοῦ δίνει βαθύτερο νόημα στὴ ζωή. Δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ τὰ ἀμφίβολα ἀποτελέσματα τῶν μεθόδων αὐτοσωτηρίας τοῦ ὁραματισμοῦ, ποὺ ἐναρμονίζονται μὲ τὴν πρόκληση τοῦ ἀρχαίου ὄφεως καὶ ἀκυρώνουν τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ. Ὁ χριστιανὸς δὲν ἐπιθυμεῖ νὰ φθάσει σὲ κατάσταση «αὐτοσωτηρίας» ἢ «αὐτοβελτίωσης», γιατί αὐτὸ θὰ τὸν ὁδηγήσει στὴ «γνώση» ὅτι εἶναι γυμνὸς (Γέν. γ΄ 7) καὶ στὴν κατάσταση τῶν ἀλόγων ζῴων.
Γράφει ὁ ἅγιος Νικόδημος: Ἀλλὰ ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος, καθὼς αὐτὸς ἔπεσε ἀπὸ τὴν φαντασία, ἔτσι ἔκανε καὶ τὸν Ἀδάμ, νὰ σχηματίση τὸν νοῦ του μὲ τὴν ἰσοθεΐα καὶ νὰ πέση ἀπὸ τὴν ἴδια αὐτὴ τὴν φαντασία καὶ ἔτσι ἀπὸ ἐκείνη τὴν νοερά, ἰσάγγελο, ἑνιαία, λογικὴ καὶ ἀσχημάτιστη ζωή, γκρεμίστηκε ὁ ταλαίπωρος, στὴν αἰσθητική, πολυμέριστη καὶ πολυσχημάτιστη φαντασία αὐτὴ καὶ τὴν κατάσταση τῶν ἀλόγων ζῴων.[21]
Τὰ περιεχόμενα τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου ἐκφράζουν θέσεις ἐκκλησιαστικὲς καὶ ἀντιαιρετικὲς μὲ σκοπὸ τὴν ἐνημέρωση τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν καὶ δὲν ἔχουν τὴν πρόθεση νὰ προσβάλουν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη κανενός, τὶς ὁποῖες δηλώνουμε ὅτι σεβόμεθα δεόντως.
Σημειώσεις:
18. Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἀόρατος Πόλεμος- Πῶς πρέπει νὰ διορθώνουμε τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησί μας. 19. Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἀόρατος Πόλεμος- Πῶς πρέπει νὰ διορθώνουμε τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησί μας. 20. Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἀόρατος Πόλεμος- Πῶς πρέπει νὰ διορθώνουμε τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησί μας. 21. Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Ἀόρατος Πόλεμος- Πῶς πρέπει νὰ διορθώνουμε τὴν φαντασία καὶ τὴν ἐνθύμησί μας.