Μὲ τὸν τίτλον αὐτὸν ἐδημοσίευσε κείμενον ὁ κ. Ἰ. Σπιτέρης «Ἀρχιεπίσκοπος Ρωμαιοκαθολικῶν πρώην Κερκύρας». Ἂν ἀπαιτῆται μετάνοια, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ «ἑνότης» ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἀφοῦ «οἱ δογματικὲς διαφορὲς δραματοποιοῦνται», ἂς ἀπαρνηθῆ ὁ Πάπας τὸ πρωτεῖον καὶ τὸ ἀλάθητον, ἄλλως «δικαιολογεῖ τὸν φανατισμό του»! Ἀλλοίμονον ἂν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἦσαν ἀλαζόνες, ἐπειδὴ «κατεῖχαν ὅλη τὴν ἀλήθεια»! Παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ δημοσίευμα τῆς 14ης Ἰανουαρίου 2022:
«Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐπίσκεψης τοῦ Πάπα Φραγκίσκου στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν Κύπρο, συχνὰ ἀκούστηκε τὸ ἐρώτημα: «Εἶναι δυνατὴ ἡ ἑνότητα τῶν Χριστιανῶν;»… Ἡ ἀπάντηση σ’ αὐτὴ τὴν ἐρώτηση δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι οὔτε ἕνα «ναί», οὔτε ἕνα «ὄχι», διότι ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, πρωτίστως, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Θεό… Εἶναι προφανὲς λοιπὸν ὅτι ἡ ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θὰ πραγματοποιηθεῖ μόνον ὅταν θὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν χριστιανῶν βαθιὰ μετάνοια… Οἱ δογματικὲς διαφορὲς συχνὰ δραματοποιοῦνται ἀπὸ ὁρισμένους κύκλους, διογκώνονται καὶ πολλαπλασιάζονται ἁπλῶς, γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὸν φανατισμό τους, τὸν φονταμενταλισμὸ καὶ τὴν ἀδυναμία τῆς κατανόησης τοῦ ἄλλου.
Ἡ ἀπάντηση λοιπὸν στὸ ἐρώτημα: «Μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ ἑνότητα τῶν χριστιανῶν;», θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι: Ἂς ἀρχίσουν οἱ χριστιανοὶ νὰ ξανασυναντήσουν τὸ πραγματικὸ πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Πατέρα, νὰ αἰσθανθοῦν πραγματικὰ μεταξύ τους παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, νὰ καθαρίσουν τὴν καρδιά τους ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ τὴν ἀλαζονεία ποὺ τοὺς δίνει τὴν ψευδαίσθηση ὅτι μόνο αὐτοὶ κατέχουν τὴν ἀλήθεια καὶ ὅλη τὴν ἀλήθεια, ὅτι οἱ ὑπόλοιποι εἶναι βουτηγμένοι στὴν πλάνη. Ὅταν ἀγαπᾶμε μὲ αὐτὴ τὴν πραγματικὴ ἀγάπη ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεό, τότε θὰ βροῦμε τὸν τρόπο νὰ διαλευκάνουμε καὶ τὰ θεολογικὰ προβλήματα».