Τοῦ κ. Γεωργίου Τσακαλίδη
Τὸ ὄνομά του ἦταν Γεώργιος Λαμπριανίδης. Καταγωγή του τὸ Πρωτοχώρι Κοζάνης. Γόνος εὐλαβῶν γονέων ἀπὸ τὸν Πόντο. Ἀντίκρυσε τὸ φῶς τοῦ ἥλιου πρὶν ἀπὸ 84 χρόνια, τὸ 1938. Φτωχικὲς οἱ συνθῆκες τοῦ χωριοῦ γιὰ μία πολύτεκνη οἰκογένεια, μέσα στὴν ὁποία γεννήθηκε. Ἔπρεπε νὰ δουλέψουν σκληρὰ στὰ χωράφια ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογένειας, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἐπιβιώσουν. Ὁ Γιῶργος ἔφυγε ἀπὸ τὸ χωριὸ σὲ ἡλικία δεκαέξι ἐτῶν. Κατέβηκε στὴ Θεσσαλονίκη καὶ ἄρχισε νὰ ἐργάζεται στὶς οἰκοδομές. Ἐκεῖ γνώρισε ὡς λαϊκὸ τὸν ἀργότερα ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Κωνσταμονίτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἱερομόναχο Ἀγάθωνα.
Ὁ Γιῶργος ἐπέλεξε τὸν ἔγγαμο βίο. Εἶχε ὅμως βαθειὰ ἐκτίμηση στὸν μοναχισμό. Παντρεύτηκε τὴ συγχωριανή του, Ἑλένη, ἕνα ἁγνὸ καὶ εὐλαβικὸ κορίτσι, μὲ τὴν ὁποία ἀπέκτησαν ὀχτὼ συνολικὰ παιδιά. Πέντε ἀγόρια καὶ τρία κορίτσια. Στὸ μεταξὺ εἶχαν ἐγκατασταθεῖ στὴν Ἀθήνα, στὸ Νέο Ἡράκλειο. Ἐκεῖ παρακολουθοῦσε ἀνελλιπῶς τὰ κηρύγματα τοῦ τότε ἱεροκήρυκα Ἀθηνῶν, ἀρχιμανδρίτη Αὐγουστίνου Καντιώτη, ἀργότερα Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας, τὸν ὁποῖο συνέτρεχε στὴν ἀνέγερση εὐαγῶν ἱδρυμάτων. Ἀπέκτησε πολὺ καλὸ ὄνομα ὡς χτίστης καὶ σοβατζὴς καὶ ἀναλάμβανε ἐργολαβίες οἰκοδομῶν.
Ὡς ἐργοδότης ἦταν ὑποδειγματικός. Δὲν φώναζε, δὲν μάλωνε τοὺς ἐργάτες του. Πρὸ παντὸς ἀναγνώριζε καὶ ἀντάμειβε τὸν κόπο τους. Ἀνάμεσα στοὺς ἐργάτες ποὺ ἀπασχολοῦσε ἦταν καὶ φτωχοὶ φοιτητές, ποὺ σπούδαζαν ἐργαζόμενοι, γιὰ νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα τῶν σπουδῶν τους. Ἕνας ἀπὸ αὐτούς, ὁ θεολόγος καὶ τ. Δήμαρχος Γιαννιτσῶν, ὁ Ἀντώνης Βασιλειάδης, μόλις πληροφορήθηκε τὸν θάνατό του, εἶπε: «Κρῖμα ποὺ μαθαίνω γιὰ τὸν θάνατό του ἐκ τῶν ὑστέρων. Θὰ πήγαινα ὁπωσδήποτε στὴν κηδεία του στὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὁ Γιῶργος ὑπῆρξε πολὺ καλὸς ἐργοδότης μου στὰ φοιτητικά μου χρόνια».
Ὁ Γιῶργος δὲν ἦταν μόνο καλὸς ἐργολάβος οἰκοδομῶν, ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος θυσίας καὶ προσφορᾶς. Παρότι πατέρας ὀκτὼ παιδιῶν πρόσφερε πολλὲς φορὲς τὶς ὑπηρεσίες του στὴν ἀνέγερση φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων καὶ Ναῶν χωρὶς ἀμοιβή. Ὁ περικαλλὴς μητροπολιτικὸς Ναὸς τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος Φλώρινας, ὁ συνοικισμὸς τῶν Ἀθιγγάνων στὴν ἴδια πόλη ἔχουν καὶ τὴ δική του σφραγῖδα. Τριάντα σπίτια ποὺ ἀνέγειρε δωρεὰν γιὰ τοὺς νεοφώτιστους Ἀθίγγανους, ὁ γενναῖος Μητροπολίτης τῆς Φλώρινας, κτίστηκαν σὲ χρόνο ρεκόρ, μέσα σ’ ἕνα καλοκαίρι, μὲ τὴν ἐθελοντικὴ προσφορὰ νέων Χριστιανῶν ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ Γιώργου.
Ὁ Γιῶργος εἶναι ἀξιοθαύμαστος πρὸ παντὸς γιὰ τὴν ἄριστη ἀνατροφὴ ποὺ ἔδωσε μαζὶ μὲ τὴν εὐλαβῆ γυναίκα του στὰ ὀκτὼ παιδιά τους. Ἀπὸ τὰ παιδιὰ αὐτὰ τὰ πέντε ντύθηκαν τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα. Τὰ τρία ἀγόρια στὴν Ἱ. Μονὴ Κωνσταμονίτου Ἁγ. Ὄρους. Ἀπὸ τὰ δύο κορίτσια τὸ ἕνα στὴν Ἱ. Μονὴ Ἁγ. Αὐγουστίνου στὴ Φλώρινα. Τὸ ἄλλο στὴν Ἱ. Μονὴ Ἁγίων Ἀναργύρων Φθιώτιδας. Δύο ἀκολούθησαν τὸν ἔγγαμο βίο. Ἐξ αὐτῶν ὁ ἕνας εἶναι πατέρας τεσσάρων παιδιῶν. Ἡ δεύτερη ἔγγαμη κόρη δὲν ἀπέκτησε παιδιά, υἱοθέτησε ὅμως τρία ἀδελφάκια. Ἕνας παραμένει ἀκόμη ἄγαμος λαϊκός, καὶ ὑπηρετεῖ στὴν Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία. Ὅλα τὰ παιδιά τους ζοῦν κατὰ Χριστόν.
Ὁ ἴδιος ὁ Γιῶργος, προβλέποντας τὸ θάνατό του καὶ ἔχοντας μεγάλη ἐκτίμηση στὸ μοναχικὸ βίο ἀνέβηκε στὸ Ὄρος καὶ περιβλήθηκε πρὶν ἀπὸ ἑπτὰ μῆνες τὸ μοναχικὸ τριβώνιο στὸ μοναστήρι ποὺ ἀσκοῦνται τὰ τρία ἀγόρια του. Ὀνομάστηκε μοναχὸς Νεκτάριος, παίρνοντας τὸ ὄνομα τοῦ ἀγαπημένου του ἁγίου. Στὶς 30 Ἰουλίου 2020 ἀναχώρησε ἡ ἁγία του ψυχὴ γιὰ τὴν ἀτέρμονα αἰωνιότητα.
Νὰ ἔχουμε τὴν εὐχή του.