Του Θοδωρή Γιάνναρου
Αρκετές είναι οι μέχρι σήμερα προκλήσεις και οι απειλές του σουλτανάτου του Ερντογάν κατά της Ελλάδος και παρά τα χαστούκια που σε καθημερινή πλέον βάση δέχονται οι γείτονές μας από Ευρωπαϊκή Ένωση, Αμερική, ΟΗΕ και ΝΑΤΟ, είναι καιρός να δεχθούν και ένα ακόμα από εμάς -ένα ηχηρό χαστούκι ως απάντηση στην επιθετικότητα τους και ως προς αυτό, η χώρα μας διαθέτει πληθώρα ντοκουμέντων, που επιβεβαιώνουν με τη συνδρομή χαρτών το εθνικό μας δίκαιο και κατοχυρώνουν νομοτελειακά θα έλεγε κανείς, την ελληνική κυριαρχία επί των Δωδεκανήσων, και με απόλυτη σαφήνεια καθορίζουν τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ της χώρας μας και της Τουρκίας! Εκεί -στους παλαιούς Ιταλικούς χάρτες γίνεται ξεκάθαρο, πως οι Τούρκοι έχουν καταπατήσει παράνομα πάνω από είκοσι νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στις ακτές τους! Αυτά τα νησιά έχουμε δικαίωμα να τα διεκδικήσουμε, αν βέβαια κάποια στιγμή αποφασίσουμε να σοβαρευθούμε και από τη ανούσια άνευ αποτελέσματος διπλωματική άμυνα κατευνασμού, να προχωρήσουμε κλιμακωτά σε διπλωματική επίθεση, κρατώντας όμως στα χέρια αδιάσειστες αποδείξεις και ντοκουμέντα!
Ας μεταφερθούμε λοιπόν πίσω στο 1912, όταν η Ιταλία κατέλαβε τη Ρόδο και ξεκίνησε η Ιταλοκρατία στα Δωδεκάνησα… όπου αυτά πέρασαν στην κυριαρχία τους μέχρι το 1947, που αποδόθηκαν από τους Συμμάχους πίσω στην Ελλάδα, ως νικήτριας επί των Ιταλών κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δια της Συνθήκης των Παρισίων! Εκεί, στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 14, ρητά αναφέρεται, πως η Ιταλία είχε εκχωρήσει στην Ελλάδα με πλήρη κυριαρχία τα νησιά των Δωδεκανήσων μέχρι και το Καστελλόριζο, καθώς και όλες τις γειτνιάζουσες νησίδες και βραχονησίδες!
Ως τεκμήρια υπάρχουν σχετικοί χάρτες, οι οποίοι είχαν εκπονηθεί από το αντίστοιχο ιταλικό υπουργείο της εποχής εκείνης και οι οποίοι βρίσκονται στα χέρια της Ελλάδος και το γνήσιο τους τους αναγνωρίζεται από την επίσημη Ιταλία του σήμερα! Οι συγκεκριμένοι ιταλικοί χάρτες της τότε ιταλικής κατοχικής δύναμης, αποδεικνύουν ποικιλοτρόπως, ποια από τα νησιά του ελληνικού κατά 90% Αρχιπελάγους του Αιγαίου “δεν” ανήκαν τότε στην Τουρκία και συνεπώς δεν μπορούν να ανήκουν και σήμερα, λόγω του ότι, μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εκχωρήθηκαν ρητά, επίσημα και αμετάκλητα από την ηττημένη τότε Ιταλία στην νικήτρια Ελλάδα! Είναι απορίας άξιον, τι ακριβώς αδυνατούν οι Τούρκοι φωνασκούντες κλακαδόροι του Ερντογάν να αντιληφθούν και τι απεγνωσμένα ψάχνουν να βρουν;
Δυστυχώς για το Ερντογανιστάν και τους φωνασκούντες νέο-Οθωμανούς κλακαδόρους και χειροκροτητές του σουλτάνου, ήδη από το 1923 που υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης, η Ιταλία κατείχε τα Δωδεκάνησα,, νησίδες και βραχονησίδες, όπως αποτυπώνεται ευκρινώς στους ιταλικούς χάρτες εκείνης της εποχής… συνεπώς η Τουρκία είχε επίσημα αποδεχθεί και υπογράψει της την τότε κυριαρχία της Ιταλίας όχι μόνο στα Δωδεκάνησα, αλλά και στις νησίδες και βραχονησίδες, που στη συνέχεια ως θαλάσσια περιοχή με νησιά-εδάφη, εκχωρήθηκε από την Ιταλία, με τη σύμφωνη γνώμη των τότε Συμμάχων, στην Ελλάδα.
Συνολικά τα νησιά που κατά παράβαση της Συνθήκης υφάρπαξε η Τουρκία είναι περίπου 23, τα οποία παραδόθηκαν από την Ιταλία που τότε δεν ήταν σε θέση ως ηττημένη να διαπραγματεύεται με τρίτους, να δωρίζει εδάφη και ύδατα και παρανόμως ν’ αποφασίζει να παραχωρήσει κάποιες νησίδες και βραχονησίδες στην Τουρκία, μιας και η Τουρκία βάσει του άρθρου 15 της Συνθήκης της Λωζάνης, είχε ρητά παραιτηθεί από κάθε δικαιώμα, σε σχέση με τα Δωδεκάνησα και όλη την θαλάσσια περιοχή, εκτός όσα η ίδια η Συνθήκη της δίνει το δικαίωμα να κατέχει!
Είναι καιρός να περάσει η Ελλάδα σε εφαρμοσμένη αντεπίθεση και να διεκδικήσει αυτά που της ανήκουν, τσακίζοντας τον τσαμπουκά, τις ορέξεις και τα όνειρα θερινής νυχτός των Τούρκων! Χρειάζεται όμως μια στιβαρή ελληνική κυβέρνηση που θα το κάνει πράξη, αλλά και ομοψυχία που θα υποστηρίξει το εγχείρημα! Με επιχειρήματα όμως του τύπου: “… η θάλασσα δεν έχει σύνορα”, ή “…το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του” και με προδοτικές συμφωνίες τύπου “Πρεσπών”, δεν θα πετύχουμε πολλά!
Ισχύ, δόξα τω Θεώ διαθέτουμε… Τόλμη όμως και αποφασιστικότητα υπάρχει, για να τελειώνουμε κάποια στιγμή με τα αφηγηματικά τουρκικά παραμύθια εξετάζοντας λίγο πιο λεπτομερώς και το καθεστώς της Ίμβρου και της Τενέδου;
capital.gr