ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ θαυμάσιο λόγο τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Σερβίων καὶ Κοζάνης κυροῦ Διονυσίου στὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων, στὸν ὁποῖο ἐξαίρεται τὸ ἔργο τους γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας: «Ἡ Ἐκκλησία εἶναι οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Μάρτυρες, οἱ Προφῆτες, οἱ Ἱεράρχες, οἱ Ὅσιοι καὶ οἱ Δίκαιοι, ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ συγκροτοῦν τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἕνας-ἕνας χωριστά, ὡς πρόσωπα καὶ μέλη τοῦ σώματος, κι ὅλοι μαζὶ τὸ σῶμα, μὲ κεφαλὴ τὸν Ἰησοῦ Χριστό! Πρώτη ἰδιότητα καὶ γνώρισμα αὐτοῦ τοῦ σώματος, γιὰ νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ ζεῖ, εἶναι ἡ ἑνότητα, ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία. Οἱ αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα εἶναι ὁ μεγάλος ἐσωτερικὸς ἐχθρὸς τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ λυμαίνεται καὶ καταστρέφει τὴν ἑνότητά της. Κι αὐτὸ ὑπῆρξε καὶ εἶναι πάντα τὸ πρῶτο καὶ κύριο ἔργο τῶν Πατέρων καὶ Ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι κράτησαν δηλαδὴ καὶ κρατοῦν ἑνωμένη τὴν Ἐκκλησία καὶ ἀδιαίρετο τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ. […] Κάθε φορά ποὺ ἡ Ἐκκλησία ἑορτάζει τὴν μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων τιμᾶ ὅλους τοὺς Πατέρες καὶ Ποιμένες της, τοὺς ἀρχαίους καὶ τοὺς νέους, τοὺς ἐπιφανεῖς καὶ τοὺς ἀφανεῖς- τὸν κάθε μεγάλο, μὰ καὶ τὸν κάθε μικρὸ καὶ ταπεινὸ ἱερέα, ποὺ ἔζησε μὲ τὸ βάρος τῆς ἱερωσύνης καὶ μὲ τὴ βαθειὰ συναίσθηση τῆς εὐθύνης ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων, ποὺ τοῦ ἐμπιστεύτηκε ὁ Μέγας Ἀρχιερέας τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ πιὸ μεγάλο κακὸ στὴν Ἐκκλησία εἶναι ἡ αἵρεση καὶ τὸ σχίσμα καὶ τὸ πιὸ μεγάλο κρῖμα γιὰ τὸν ποιμένα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἐξαιτίας του νὰ διχαστοῦν οἱ πιστοί, εἴτε γιὰ κακοδιδασκαλία εἴτε γιὰ φιλοδοξία εἴτε γιὰ ἀμέλεια καὶ ἀπροσεξία στὸ βίο του εἴτε γιὰ ὁποιαδήποτε ἄλλη κακὴ γνώμη του καὶ πράξη. Ἡ Ἐκκλησία τοὺς κακοὺς ποιμένες τοὺς ἀναθεματίζει, τοὺς καλούς τοὺς τιμᾶ καὶ τοὺς ἑορτάζει· εἶναι οἱ Ποιμένες καὶ Διδάσκαλοι καὶ Πατέρες. Ἀμήν»!
Λόγος εἰς τὴν Κυριακὴν τῶν Ἁγίων Πατέρων
