Ἐδημοσιεύθη ἐπιστολὴ τῆς 30ῆς Μαΐου 2020 τῶν Ἡγουμένων τῶν ἁγιορειτικῶν Ἱ. Μονῶν: Βατοπαιδίου, Διονυσίου, Παντοκράτορος, Σίμωνος Πέτρας, Σταυρονικήτα καὶ Ξενοφῶντος, ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Αὐστραλίας. Εἰς αὐτὴν ἀναφέρονται καὶ τὰ ἑξῆς:
«…Ἐλάβομεν πρὸ καιροῦ τὸ ὑπ. Ἀρ. 750/28.3.2020 πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους γράμμα Σας «διαμαρτυρίας γιὰ τὴν ἀνάρμοστη καὶ ἀντικανονικὴ συμπεριφορὰ τοῦ π. Δαμασκηνοῦ τὸν τοῦ “Φιλαδέλφου”», ποὺ κοινοποιήθηκε καὶ σέ μᾶς. Ἡ ἐπιστολή Σας ἔφθασε καθυστερημένα, ἀλλὰ καὶ οἱ βεβαρημένες περίοδοι τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς καὶ τοῦ Ἁγίου Πάσχα, ὅπως καὶ οἱ συνέπειες τῆς πανδημίας, δὲν μᾶς ἐπέτρεψαν νὰ ἀπαντήσουμε νωρίτερα.
Ἀναγνώσαμε μὲ πολλὴ προσοχὴ τὸ γράμμα Σας καὶ εἴδαμε τὸν πόνο Σας καὶ λυπούμεθα, οἱ ὑπογράφοντες τὸ παρόν, βαθύτατα, διότι, μέσα στὴν πνευματικὴ χαρά, τὸν ἐνθουσιασμὸ καὶ τὶς ἱερὲς ποιμαντικές Σας μέριμνες, κατηγορίες, δημοσιεύματα καὶ ταραχώδεις φωνές, καὶ μάλιστα ἐξ Ἁγίου Ὄρους, θέλησαν νὰ ἀμαυρώσουν τὴν Ἐκκλησία Σας, τὰ πρόσωπα καὶ τὸ ἔργο της, καὶ νὰ δημιουργήσουν ἀμφιβολίες, διχασμοὺς καὶ ταραχές, ἀνάμεσα στὸν λαὸ καὶ τὴν πνευματικὴ ἡγεσία του…
Ὀφείλομεν καθηκόντως νὰ Σᾶς διαβεβαιώσουμε ὅτι ὅσα ἐγράφησαν ἐναντίον Σας, ἀδιάκριτα καὶ ἀνεπίτρεπτα, πέραν τοῦ ὅτι εἶναι προσωπικὲς ἀπόψεις τοῦ ἀποστολέως καὶ προδίδουν ἔλλειψι ποιμαντικῆς εὐθύνης καὶ συνέσεως διὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα καὶ τὴν πνευματικὴ προστασία τοῦ λαοῦ, δὲν ἐκφράζουν τὸ πνεῦμα καὶ τὴν παράδοσι τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οἱ ἅγιοι καὶ οἱ πατέρες τοῦ ὁποίου, ὅπου ἐκλήθησαν ἢ καλοῦνται, μεταδίδουν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν εἰρήνη, διακονοῦν μὲ ἐπιμέλεια τὴν ἑνότητα, στὴν Ἐκκλησία καὶ ἐμπνέουν τὴν ἄσκησι καὶ προσευχὴ καὶ ὄχι τὰ σκάνδαλα καὶ τὴν ἀνησυχία. Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ μόνο του δὲν ἀναμειγνύεται στὰ πράγματα ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Ἐκφράζει βέβαια σὲ δύσκολες συγκυρίες τὴν γνώμη του γιὰ θέματα πίστεως ἢ ἄλλα μεγάλης σημασίας καί, ὅπου προσκαλοῦνται ἐκπρόσωποί του, μεριμνοῦν νὰ οἰκοδομοῦν τὸν λαὸ μὲ σεβασμὸ στοὺς ἁρμοδίους Ἀρχιερεῖς καὶ σὲ συνεργασία μαζί τους…
Τοιουτοτρόπως πιστεύομε ὅτι ἡ ἀπὸ κοινοῦ συμπόρευσις μὲ τὸν νέο Ἀρχιεπίσκοπό Σας κ. Μακάριο, γνωστὴ παιδιόθεν τῆς μοναχικῆς ζωῆς καὶ ὁμόφωνη ἐπιλογὴ τῆς Αὐτοῦ Θειοτάτης Παναγιότητος καὶ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας διὰ τὴν λυχνίαν τῆς Αὐστραλίας, δημιουργεῖ βάσιμες ἐλπίδες καλῆς καρποφορίας, ἁγιασμοῦ ἔργων προσφορᾶς καὶ σωτήριας πορείας, πρὸς χαρὰ καὶ ὠφέλεια τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας καὶ καύχησι καὶ δικαίωσι τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας…».
Ὀφείλομεν νὰ σχολιάσωμεν τὰ παρόντα ὄχι μόνον, διότι ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον τοῦ π. Δαμασκηνοῦ («ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Ο ΣΥΝΟΔΙΚΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΟΥ ΘΡΟΝΟΥ»), ποὺ ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν «Ο.Τ.», ἀλλὰ διότι τὸ γράμμα των ἔχει γενικότερον ἐκκλησιαστικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἑνότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀποδεχόμενον ἐμμέσως τὴν βράβευσιν τοῦ πρωτοστάτου τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν δικαιωμάτων Γερουσιαστοῦ κ. Andrew Bragg.
Ἐγείρεται πράγματι ἕνα μεῖζον ζήτημα κανονικῆς τάξεως σχετικῶς μὲ τὴν πρωτοβουλίαν τῶν ἕξι Ἡγουμένων νὰ ἀπαντήσουν εἰς τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Αὐστραλίας. Ἡ ἐπιστολὴ τῶν Ἐπισκόπων (ἀρ. Πρωτ. 750/ 28.03.2020) ἐστάλη «Πρὸς τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους» καὶ ἑπομένως μόνη ἁρμοδία νὰ ἀπαντήση ἦτο καὶ παραμένει ἡ Ἱερὰ Κοινότης. Δευτερευόντως μόνον ἐκοινοποιήθη πρὸς τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον καὶ τριτευόντως(!) εἰς τοὺς 20 Ἡγουμένους τοῦ Ἄθω, ὡς ἀναγράφεται εἰς ὑποσημείωσιν. Ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ Ἡγούμενοι νὰ ἀπαντοῦν; Διατί εἶναι μόνον οἱ συγκεκριμένοι ἕξι; Πῶς ἀναλαμβάνουν αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν ἄνευ τῶν ὑπολοίπων; Παρακάμπτεται ἡ Ἱερὰ Κοινότης; Αἱ ἐνέργειαι αὐταὶ θέτουν εἰς κλυδωνισμὸν τοὺς παναρχαίους θεσμοὺς διακυβερνήσεως τῆς Ἁγιωνύμου Πολιτείας! Ἐπιπλέον ἐπιφέρουν διάσπασιν τῆς ἑνότητος εἰς τὴν Ἱ. Κοινότητα, διότι διαφοροποιοῦνται ΕΞΩΘΕΣΜΙΚΑ!
Προκύπτει ὅμως καὶ ἕτερον ζήτημα: μὲ ποία ἰδιότητα ὑπογράφουν; Εἰς τὸ τέλος τῆς ἐπιστολῆς τους, ὅπου εὑρίσκονται αἱ ὑπογραφαί των, ἀπουσιάζει πλησίον του ὀνόματος ἡ συνήθης ὑπόμνησις «καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί»! Δὲν ἠρωτήθη ἡ Ἱερὰ Κοινότης, δὲν ἠρωτήθη οὔτε ἡ ἀδελφότης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἕκαστος; Ὀφείλουν νὰ συναποφασίζουν! Θέτει κανεὶς τὴν ὑπογραφήν του ὡς Ἡγούμενος, ὅταν δρᾶ ἄνευ τῶν συμμοναστῶν του; Μήπως ὑπέγραψαν ἐνῶ αἱ ἀδελφότητες εἰς τὰς ὁποίας ἀνήκουν, διαφωνοῦν;
Τὸ γεγονὸς ὅτι μόνον ἕξι Ἡγούμενοι συμφωνοῦν, δηλώνει αὐτομάτως ὅτι οἱ ὑπόλοιποι 14 Ἡγούμενοι ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ! Ἄρα, ὑπερισχύει ἡ γνώμη τῶν δεκατεσσάρων, ποὺ εἶναι ἡ πλειονότης. Συμφώνως, μάλιστα, καὶ μὲ τὸν καταστατικὸν χάρτην, ἡ Ἱ. Κοινότης συνεδριάζουσα μὲ ἀπουσίαν μέχρι καὶ ἕξι Ἀντιπροσώπων δύναται νὰ λάβη ἀπόφασιν ἐκφράζουσα ὅλον τὸ Ἅγιον Ὄρος, διὰ τοῦτο καὶ εἰς αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἀποφάσεις ἀναφέρεται «ἅπαντες οἱ ἐν τῇ Ἱερᾷ Συνάξει». Συμπέρασμα: οἱ ἔξι Ἡγούμενοι μὲ τὴν βεβιασμένην αὐτὴν ἐνέργειάν τους ἐπιβεβαιώνουν ἐμμέσως ὅτι Η ΙΕΡΑ ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΕΙ τὰ ὅσα γράφονται εἰς τὴν ἐπιστολὴν τῶν Ἐπισκόπων!
Ἄλλωστε, εἶναι βέβαιον καὶ προφανὲς ὅτι ἡ Ἱερὰ Κοινότης δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ συμφωνήση ποτὲ διὰ τὴν βράβευσιν μὲ τὸ ἀνώτατον παράσημον(!), εἰς ἐκκλησιαστικὴν τελετήν(!) τοῦ πρωτοστάτου τῶν ὁμοφυλοφιλικῶν δικαιωμάτων κ. Μπράγκ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἕνας ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτας εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ τοῦ ἀνθρωποκτόνου καὶ ἀντιθέου νόμου τῆς δολοφονίας τῶν κυοφορουμένων ἐμβρύων (ἔκτρωσις)!
Καθηκόντως πρέπει νὰ ἐπισημάνωμεν ἐπίσης ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς εἰς τὴν ἐπιστολήν τους, ὅτι ὅσα ἐδημοσίευσεν ὁ π. Δαμασκηνὸς εἰς τὸ ἄρθρον του ἐστρέφοντο ἐναντίον τῶν Ἐπισκόπων! Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει, τοὺς ἐνισχύει μὲ θάρρος, διὰ νὰ ἀγωνισθοῦν διὰ τὴν ἀλήθειαν καὶ διὰ τὴν Ἀρχιερωσύνην των, γράφων:
«Ἀπορίαν προξενεῖ ὅμως ἡ δειλία τῶν ἐκεῖ ἐπισκόπων καὶ τοῦ κλήρου νὰ ἀναχαιτίσουν, τὸν ἐπιπόλαιον καὶ δικτατορικῶς δρῶντα Ἀρχιεπίσκοπον Μακάριον, ὁπλισμένον μάλιστα μὲ τὴν ἀδικαιολόγητον εὔνοιαν τοῦ σεπτοῦ Πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος, οὐ μόνον ἠγνόησε τοὺς λόγους, δι’ οὗς ἀπέρριψε τὴν ἐκλογήν του, ἡ κανονικῶς καὶ ὀρθῶς ἐνεργήσασα Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος τῆς Κρήτης, ἀπορρίψασα σχεδὸν ὁμοφώνως (ἐκτὸς δύο τότε διαφωνησάντων) τὴν ἐκλογὴν τότε τοῦ Ἀρχ. Μακαρίου Γρινιεζάκη, ὡς Βοηθοῦ Ἐπισκόπου Ἀρχιεπισκοπῆς Κρήτης…
Εἶναι ἀκατανόητον νὰ μὴ ἀποφασίζη κατὰ συνείδησιν ὁ βοηθὸς Ἐπίσκοπος, ποῖον θὰ χειροτονήση ἱερέα (ἂν ἔχη τὰ κανονικὰ προσόντα ἢ ὄχι), εἰς ποῖον θὰ δώση ἄδειαν Γάμου, εἰς ποῖον διαζύγιον κ.λπ., ποῦ θὰ ἱδρύση ἐνορίαν καὶ θὰ πήξη θυσιαστήριον), ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐντολοδόχος τοῦ ἑνὸς πρώτου…».
Ἐπίσης γράφουν ὅτι τὰ ὑπὸ τοῦ π. Δαμασκηνοῦ στηλιτευθέντα «δὲν ἐκφράζουν τὸ πνεῦμα καὶ τὴν παράδοσι τοῦ Ἁγίου Ὄρους… Τὸ Ἅγιον Ὄρος ἀπὸ μόνον του δὲν ἀναμειγνύεται στὰ πράγματα ἄλλων Ἐκκλησιῶν. Ἐκφράζει βέβαια σὲ δύσκολες συγκυρίες τὴν γνώμη του γιὰ θέματα πίστεως»! Δηλαδή, παράδοσις τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι ἡ σιωπὴ ὅταν ΔΗΜΟΣΙΩΣ Προκαθήμενος καταπατῆ τὸ Ἱ. Εὐαγγέλιον; Δὲν εἶναι θέμα πίστεως ἡ διαστροφὴ τῆς ἀνθρωπολογίας καὶ σωτηριολογίας, ὅταν εἰς τὸ μελλοντικὸν βιβλίον «σεξουαλικῆς ἀγωγῆς» εἰς τὰ νηπιαγωγεῖα τῆς Πατρίδος μας ἴσως τοποθετηθῆ καὶ φωτογραφία τοῦ κ. Μπράγκ, ὡς ὑπόδειγμα πολιτικοῦ ποὺ μεσολαβεῖ διὰ τὰς «μειονοτικὰς» ὁμάδας (εἰς τὸν Ἕλληνα Ἀρχιεπίσκοπον Αὐστραλίας δίδει «ἄδειαν παραμονῆς», εἰς τοὺς ὁμοφυλοφίλους δικαιώματα γάμου, εἰς τὰς ἐγκύους δυνατότητα ἐκτρώσεως κ.λπ.); Ὑπενθυμίζομεν τὴν παράδοσιν τοῦ Ἁγ. Ὄρους, ὅπως τὴν παραθέτει ὁ π. Δαμασκηνός:
«Οἱ Ἀρχιερεῖς δὲν τὸν ἔστειλαν ἐκεῖ, διὰ νὰ κρημνίση, ὅ,τι καλὸν ὠκοδόμησαν ὁ προκάτοχός του Ἀρχιεπίσκοπος Στυλιανός, μαζὶ μὲ τοὺς ἀξίους συνεργάτας του κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ὡς καὶ μὲ τὴν συνδρομὴν ἐπὶ 44 ἔτη τῶν Ἁγιορειτῶν Μοναχῶν, προερχομένων, ἀπὸ πολλὰς καὶ διαφόρους Ἱ. Μονάς, μὲ χορίαρχον τὸν Ἅγιον Παΐσιον, ὅστις ὁμοῦ μὲ τὸν ἔγκριτον καθηγούμενον τότε τῆς Ἱ. Μονῆς Σταυρονικήτα, Ἀρχιμ. Βασίλειον, ἔδωσαν τὸ παράδειγμα εἰς τοὺς λοιποὺς Ἁγιορείτας νὰ συνδράμουν… Γιατί ἀπεκεφαλίσθη ὁ ἅγιος Πρόδρομος καὶ Βαπτιστής; διότι ἤλεγξε τὸν μοιχὸν Ἡρώδην. Δὲν τὸν ἐβράβευσε.».