Ὁ «Ο.Τ.» προειδοποίει κατὰ τὴν ἐπιδημίαν τοῦ κορωνοϊοῦ ὅτι τὰ ἀντισυνταγματικὰ μέτρα θὰ ἔχουν δυσμενεστάτας συνεπείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὴν αὔξησιν τῆς βίας. Ὅμως ἔνιοι Μητροπολῖται –γνωστοὶ εἰς ὅλους- ἔφθασαν νὰ κατηγοροῦν τοὺς ἀντιδρῶντας εἰς τὴν φρενίτιδα τῶν πολιτικῶν μέτρων ὡς «δολοφόνους»… Μήπως αὐτοὺς ἔχει ἀποδέκτας τὸ ἄρθρον τοῦ Σεβ. Μεσσηνίας; Παραθέτομεν ἀπόσπασμα, ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» τῆς 14ης Ἀπριλίου 2024:
«Ἡ βία δὲν ἐμφανίστηκε in abstracto μέσα στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία, καὶ μάλιστα τὴν ἑλληνική, οὔτε ἔλαβε ἀναίτια τὶς διαστάσεις ποὺ βιώνουμε σήμερα. Ἡ χρονικὴ στιγμὴ τῆς ἔξαρσης ἦταν ἡ περίοδος τῆς πανδημίας, ὅπου οἱ πάντες θεώρησαν, ἔστω καὶ στὸ ὑποσυνείδητο, ὅτι ἐξαιτίας τῆς μετάδοσης τοῦ θανατηφόρου ἰοῦ ἀπὸ ἄνθρωπο σὲ ἄνθρωπο ὁ ἄλλος ἄνθρωπος καθίσταται «ἐχθρός». Μὲ αὐτὴν τὴν θεώρηση ὁ συνάνθρωπος γίνεται ἀπ-ἄνθρωπος, ἐπικίνδυνος, ἀντικείμενος, ἀλλὰ καὶ ὑπ-ἄνθρωπος. Αὐτὴ ἡ ἀντίληψη ὁδήγησε στὴν ἀπομόνωση, στὴν ἐσωστρέφεια καὶ στὴν ἀποξένωση, ἀποτελέσματα μίας αἰτιώδους πεποίθησης ὅτι ἡ ζωή μου κινδυνεύει ἀπὸ τὸν ἄλλον καὶ ἄρα εἶναι ἐχθρός μου. Αὐτὸ τὸ νέο δυστοπικὸ μοντέλο συνετέλεσε νὰ ἐμφανιστεῖ ἡ ἔξαρση τῆς βίας ὡς ἐνδοοικογενειακῆς, ἐνδοσχολικῆς, κοινωνικῆς κ.ἄ.».