Συμφώνως πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐξωτερικῶν Πληροφοριῶν τῆς Ρωσικῆς Ὁμοσπονδίας «ἡ δίψα γιὰ ἐξουσία ἔχει γίνει μόνιμος σύντροφος τοῦ Κωνσταντινουπολίτη σχισματικοῦ». Τὸ Πατριαρχεῖον Κωνσταντινουπόλεως στηριζόμενον εἰς ἀνύπαρκτον πρωτεῖον ἐξουσίας παρεμβαίνει τώρα εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ ἐλέγξῃ τὴν ἐκλογὴν τοῦ νέου Προκαθημένου της. Με τὴν πρᾶξιν του ὁ Κωνσταντινουπόλεως βαθαίνει προσέτι τὸ σχίσμα εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ἕως πότε αἱ τοπικαὶ Ὀρθόδοξαι Ἐκκλησίαι θὰ μένουν «ἀπαθεῖς» εἰς τὰς ἀντικανονικὰς ἐνεργείας τοῦ Φαναρίου;
Συμφώνως πρὸς δημοσίευμα τοῦ ἱστολογίου τῆς Ἑνώσεως Ὀρθοδόξων Δημοσιογράφων τῆς 31ης Μαρτίου:
«Σὲ τροχιὰ ἐπικίνδυνης κλιμάκωσης εἰσέρχεται ἡ ἀντιπαράθεση μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, μὲ τὶς σχέσεις τῶν δύο πλευρῶν νὰ θυμίζουν πλέον «ἱερὸ πόλεμο». Στὸ ἐπίκεντρο τῆς νέας ρήξης βρίσκεται ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος δέχεται σφοδρὰ πυρὰ ἀπὸ τὴ ρωσικὴ ἐκκλησιαστικὴ καὶ πολιτικὴ ἡγεσία.
“Τὸ Γραφεῖο Τύπου τῆς Ὑπηρεσίας Ἐξωτερικῶν Πληροφοριῶν τῆς Ρωσικῆς Ὁμοσπονδίας (SVR) ἀναφέρει ὅτι, σύμφωνα μὲ πληροφορίες ποὺ ἔλαβε ἡ SVR, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος συνεχίζει ἐπίμονα νὰ ἀκολουθεῖ μιὰ ὕπουλη πολιτικὴ διαίρεσης τῆς παγκόσμιας Ὀρθοδοξίας, καθοδηγούμενος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε». Αὐτὴ τὴ φορά, ἐπιδιώκει νὰ ὑποτάξει τὴν Γεωργιανὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ΓΟΕ), ἐκμεταλλευόμενος τὸν θάνατο τοῦ Καθολικοῦ-Πατριάρχη πάσης Γεωργίας Ἠλία Β’.”
Συγκεκριμένα ἀναφέρει ὅτι “ὁ Φαναριώτης θέλει νὰ προαγάγει ἕνα ἐκπρόσωπο τῆς Γεωργιανῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας στὴν κενὴ θέση, κάποιον στὸν ὁποῖο μπορεῖ νὰ βασιστεῖ. Ὁ Βαρθολομαῖος ἐξετάζει τὸν Μητροπολίτη Δυτικῆς Εὐρώπης Ἀβραὰμ (Γκαρμέλι) καὶ τὸν Μητροπολίτη Πότι καὶ Χόμπι Γρηγόριο (Μπερμπιτσασβίλι) ὡς ὑποψηφίους γιὰ αὐτὸν τὸν ρόλο. Τοὺς παρουσιάζει στὸν στενό του κύκλο ὡς τοὺς καταλληλότερους ἐκτελεστὲς τῆς διαθήκης του”.
Ἡ Μόσχα κατηγορεῖ εὐθέως τὸ Φανάρι γιὰ «ἀντικανονικὲς ἐνέργειες» ποὺ ὑπονομεύουν τὴν πανορθόδοξη ἑνότητα, ἑστιάζοντας κυρίως στὸ ζήτημα τῆς Αὐτοκεφαλίας τῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ρωσικὲς ἀρχὲς καὶ ἡ Ὑπηρεσία Ἐξωτερικῶν Πληροφοριῶν τῆς Ρωσίας (SVR) φτάνουν στὸ σημεῖο νὰ ἐμπλέκουν τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη σὲ γεωπολιτικοὺς σχεδιασμοὺς τῆς Δύσης, ἰσχυριζόμενοι ὅτι οἱ κινήσεις του ἐξυπηρετοῦν ξένα συμφέροντα καὶ προκαλοῦν σχίσμα στοὺς κόλπους τῆς Ὀρθοδοξίας.
Ἀπὸ τὴν πλευρά του, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐμμένει στὰ κανονικά του προνόμια, ὑπογραμμίζοντας τὸν ρόλο του ὡς ἐγγυητῆ τῆς τάξης στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὡστόσο, ἡ ρητορικὴ τῆς Μόσχας ἔχει γίνει ἰδιαίτερα ἐπιθετική, μὲ στόχο τὴν ἀπομόνωση τοῦ Φαναρίου καὶ τὴν ἀμφισβήτηση τῆς πρωτοκαθεδρίας του στὸν ὀρθόδοξο κόσμο».