Ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Μητσοτάκη διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κατασκευάζει οἰκίας διὰ τοὺς μετανάστας καθ’ ἥν στιγμὴν ἁρπάζει ἀπὸ τὸν πτωχὸν Ἕλληνα τὴν μίαν καὶ μοναδικήν του στέγην! Παραθέτομεν ἀνακοινωθὲν τῆς «Χριστιανικῆς Δημοκρατίας» τῆς 3ης Ἰουνίου 2021 σχετικὸν μὲ τὴν κατάργησιν τῆς προστασίας τῆς α΄ κατοικίας καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ νέου «πτωχευτικοῦ κώδικα»:
«1. Ἡ προστασία τῆς 1ης κατοικίας, ὅπως ἴσχυε μέχρι τώρα μὲ τὸ νόμο 3869/2010 («νόμος Κατσέλη»), καθὼς καὶ τὴν τροποποιημένη καὶ ὥς τώρα ἐν ἰσχύι ἐκδοχὴ τοῦ ν. 4549/2018, εἶναι προτεραιότητα ποὺ συνδέεται στενὰ μὲ τὸν πολιτισμὸ καὶ τὰ ἠθικὰ προτάγματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας: Τὴν ἀντίληψη ὅτι ἡ 1η κατοικία εἶναι βασικὸ ἀγαθὸ τῶν πολιτῶν καὶ πρέπει νὰ προστατεύεται. Ἰδίως σὲ περίπτωση ποὺ ὁ πολίτης ὑποστεῖ ζημία λόγῳ ἀνώτερης βίας. Ὅτι ἡ οἰκονομία ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὄχι ὁ ἄνθρωπος τὴν οἰκονομία.
2. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ καταδικάζουμε τὴν ἄρση τῆς προστασίας αὐτῆς ποὺ ἐπέρχεται μὲ τὸ λεγόμενο «νέο πτωχευτικὸ κώδικα». Εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ ἑλληνικὸ πολιτικὸ σύστημα, ὑπὸ τὴν πίεση τῆς κοινωνικῆς κατακραυγῆς, ἀντιστάθηκε στὸ ζήτημα αὐτὸ περισσότερο ἀπ’ ὅ,τι σὲ ἄλλα. Δὲν παύει ὅμως, ἡ ἐξέλιξη αὐτὴ νὰ εἶναι προϊὸν ἐκβιαστικῆς πίεσης ξένων δυνάμεων, ὅπως καὶ τὸ σύνολο τῆς μνημονιακῆς νομοθεσίας.
3. Γιὰ τοὺς τεχνοκράτες τῶν Βρυξελλῶν καὶ τὴν ἰθύνουσα τάξη τοῦ Βερολίνου ἡ ὁποία ἐπικυριαρχεῖ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἡ προστασία τῆς πρώτης κατοικίας εἶναι ἀδιανόητος περιορισμὸς τῶν «δικαιωμάτων» τῶν πιστωτικῶν ἱδρυμάτων καὶ τῶν λοιπῶν δανειστῶν. Γι’ αὐτοὺς ἡ θεμελιώδης προστασία τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας ὑποχωρεῖ μπροστὰ στὸ οἰκονομικὸ συμφέρον. Ἡ ἐξαθλίωση τῶν πολιτῶν δὲν ὑπολογίζεται, μπροστὰ στὴν προτεραιότητα τῆς σώρευσης πλούτου ἀπὸ τὴ διεθνῆ οἰκονομικὴ Ὀλιγαρχία. Ὡστόσο αὐτὸς ὁ πλοῦτος εἶναι αἱματοβαμμένος καὶ φωνάζει πρὸς τὸν οὐρανὸ γιὰ δικαίωση. Τὰ δὲ πολιτικὰ κόμματα, ὅπως τὸ κυβερνῶν, «ἐποίησαν αὐτοῖς φίλους ἐκ τοῦ Μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας» καὶ εἶναι ἀθύρματα ποὺ ἐκτελοῦν τὰ κελεύσματά τους, ἀντὶ νά εἶναι οἱ πρόθυμοι ὑπηρέτες τοῦ ἁπλοῦ καὶ ἀδικημένου ἀνθρώπου ποὺ μοχθεῖ γιὰ τὰ πρὸς τὸ ζῆν.
4. Δὲν μποροῦμε νὰ μὴ ἐπισημάνουμε ὅτι τὰ ἀποκαλούμενα «χριστιανικὰ» κόμματα τῆς Γερμανίας, μὲ ἐμβληματικὸ πρωταγωνιστὴ τὸν σημερινὸ Πρόεδρο τῆς Ὁμοσπονδιακῆς Βουλῆς Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ἐνῷ προβάλλουν τὸ χριστιανικό τους τίτλο, ὑπηρετοῦν καὶ ἐκφράζουν τὴν ὑποδούλωση τῆς κοινωνίας στὶς προτεραιότητες τοῦ Μαμωνᾶ. Ἂς ἀλλάξουν τίτλο, διότι «Οὐδείς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν. Ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ» (Κατὰ Ματθαῖον 6.24).
5. Γιὰ μᾶς ὡς Χριστιανούς, ἡ περιουσία τῶν φτωχῶν ἀνθρώπων εἶναι μία ὑπόθεση ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητας καὶ ἡ ἀφαίρεσή της εἶναι ἀπαρέγκλιτα σύμφωνα μὲ τὴν κανονική μας παράδοση, κλοπή. Ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ἁγίους τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ὅλων τῶν ἐποχῶν, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, καταδίκασε τὴν κατὰ τὰ ἄλλα «εὐσεβῆ» αὐτοκράτειρα Εὐδοξία γιὰ τὴ μὴ δικαίωση τῆς χήρας Καλλιτρόπης καὶ τὴν ἁρπαγὴ καὶ κατάσχεση τοῦ ἀμπελώνα της ἀπὸ τοπικὸ ἔπαρχο. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης προασπίστηκε τὴ χήρα καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ λόγος τῆς ἐπιβολῆς ἐξορίας ἐκ μέρους τῆς αὐτοκράτειρας, αἰτία γιὰ τὴν ὁποία λογίζεται καὶ ὡς μάρτυρας.
6. Ἡ δυνατότητα τοῦ «πτωχευμένου» νὰ παραμένει ὡς μισθωτὴς στὴν ἐκποιηθεῖσα κατοικία του, μὲ δυνατότητα ἐπαναγορᾶς της εἶναι ταυτόχρονα ὁμολογία τῆς σημασίας τῆς 1ης κατοικίας ὡς βασικοῦ ἀγαθοῦ καὶ «φύλλο συκῆς» ποὺ σὲ καμμία περίπτωση δὲν ὑποκαθιστᾶ τὴν κατάργηση τῆς προστασίας της.
7. Ἐξάλλου, ἡ πτώχευση εἶναι ἄρρηκτα δεμένη μὲ τὴν ἐμπορικὴ ἰδιότητα αὐτοῦ ποὺ πτωχεύει. Ἀπαράδεκτη εἶναι κατὰ συνέπεια, ἡ ἀπόκτηση πτωχευτικῆς δυνατότητας ἀπ’ ὅλα τὰ φυσικὰ καὶ νομικὰ πρόσωπα χωρὶς ἐξαίρεση.
8. Ζητᾶμε τὴν ἄμεση ἀπόσυρση τοῦ νέου «πτωχευτικοῦ κώδικα». Τὴν ἐπαναφορὰ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 3869/2010 καὶ τὴ μονιμοποίηση τῆς προστασίας τῆς 1ης κατοικίας σὲ περιπτώσεις ἀνώτερης βίας. Τὴν κατάργηση τοῦ νόμου 4745/2020 γιὰ τὸν ἐπαναπροσδιορισμὸ τῶν ὑποθέσεων ποὺ ἐκκρεμοῦσαν μὲ εὐθύνη τοῦ ὀφειλέτη μὲ τοὺς δικονομικοὺς περιορισμοὺς καὶ τὰ «ἀπαράδεκτα». Προσδιορισμὸ τῆς ἐκδίκασης τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν μὲ ἀποκλειστικὴ εὐθύνη τῆς δικαστικῆς ἀρχῆς καὶ μὲ βάση ὅσα ἴσχυαν πρὶν τὴν ψήφιση τοῦ ν. 4745/2020. Τὸν ἐπανυπολογισμὸ τῶν ὀφειλῶν πρὸς ἰδιῶτες στὴ βάση τῆς ἀρχικῆς ὀφειλῆς, μὲ περικοπὴ ὅλων τῶν προϊόντων τόκου καὶ ἀνατοκισμοῦ, μὲ δυνατότητα ἐξόφλησης σὲ πολλὲς δόσεις. Τὴν ἐπαναφορὰ τῶν ρυθμίσεων ἐξόφλησης τῶν χρεῶν πρὸς τὸ Δημόσιο σὲ πολλὲς δόσεις μὲ περικοπὴ τῶν προσαυξήσεων. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ δοθεῖ σὲ ὅσο γίνεται περισσότερους ὀφειλέτες ἡ δυνατότητα νὰ ὀρθοποδήσουν καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας».