Τοῦ Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ
1480. Ὁ Γέροντας Ἐπιφάνιος σέ διάλογο: «— ῞Ενα ἐπιχείρημα πού χρησιμοποιοῦνε ἰδιαίτερα σήμερα, πού ἑτοιμάζεται νά περάση στή βουλή τό νομοσχέδιο γιά τή νομιμοποίησι τῶν ἀμβλώσεων εἶναι τό ἑξῆς: Ἀφοῦ ἔχουμε δεδομένο τό ποσοστό τῶν χιλιάδων ἐκτρώσεων σ᾽ ὅλη τήν Ἑλλάδα, οἱ ὁποῖες γίνονται σέ νοσηλευτήρια χωρίς τά ἀπαιτούμενα μέσα μέ ἀποτέλεσμα νά διατρέχη κίνδυνο καί ἡ ζωή τῆς μητέρας, γιατί νά μήν τίς νομιμοποιήσουμε οὕτως ὥστε τουλάχιστον, γίνονται πού γίνονται, νά γίνωνται κάτω ἀπό ὑγιεινές συνθῆκες, νά μή διατρέχη κίνδυνο ἡ ζωή τῆς μητέρας. Αὐτό εἶναι τό κατ᾽ ἐξοχήν ἐπιχείρημα.
— Στό ὁποῖο ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἀπάντησι. Καί τά ναρκωτικά ὑπάρχουν. Βλέπουμε πολλούς νέους πού παίρνουν ναρκωτικά παρ᾽ ὅτι εἶναι παράνομα. Θά νομιμοποιήσουμε τά ναρκωτικά; Νά ἱδρύση ἡ πολιτεία κέντρα εἰδικά νά πηγαίνουν οἱ νεαροί μέσα, νά παίρνουν τή δοσούλα τους ὑπό ἐπίβλεψι, μέ ἀποστειρωμένες σύριγγες, φτηνά, νά μή δίνουν ἕνα σωρό λεφτά ἔξω, νά εἶναι ὑπό ἰατρική παρακολούθησι δυό-τρεῖς φορές τήν ἑβδομάδα, νά πηγαίνουν οἱ νεαροί νά καπνίζουν τήν ἡρωΐνη, τό χασίς ἤ ὅ,τι ἄλλο θέλουν. Ἀκόμα. Ὑπάρχουν καί διαρρήξεις. Πόσες διαρρήξεις τήν ἡμέρα, δέκα, δεκαπέντε, εἴκοσι. Γιατί νά μή τίς νομιμοποιήσουμε; Καί νά λέη ὁ διαρρήκτης. Ξέρεις, κύριε τάδε; Πότε θά λείψετε ἀπό τό σπίτι σας, γιά νά μή ταραχτῆτε, νά ἔχετε τήν καλωσύνη νά μοῦ τό πῆτε γιά νά μπῶ νά σᾶς κάνω διάρρηξι. ᾽Ακόμα —ἄς μήν πῶ τώρα ὑπάρχουν καί μικρά ἐδῶ— ξέρετε ὑπάρχουν καί ἀνώμαλες καταστάσεις. Γιατί νά πηγαίνουν στή λεωφόρο Συγγροῦ μέ χίλιους δυό κινδύνους ἀπό ἐδῶ κι ἀπό ἐκεῖ. Νά νομιμοποιήση κι αὐτά ἡ πολιτεία καί νά ἔχη μερικούς οἴκους ὁμοφυλοφίλων καί νά πηγαίνη ὁ καθένας νά πληρώνη καί ἕνα μικρό ποσό… καί νά κάνη τή δουλειά του. Μέ τήν ἴδια λογική δέν θά ὑπάρχη καμμία παρανομία, ἡ ὁποία νά μή νομιμοποιηθῆ. Ἀντί νά λέμε ὅτι ἀφοῦ γίνονται, νά τά νομιμοποιήσουμε, νά λέμε ὅτι κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε νά ἄρουμε αὐτό πού γίνεται· ὄχι νά νομιμοποιοῦμε τό ἔγκλημα».
Ἐξ ἄκρας συλλήψεως
1481. «Ἀπό τή στιγμή τῆς συλλήψεως ἔχουμε μπροστά μας ἕνα ἄνθρωπο, αὐτό εἶναι τό μόνο λογικό καί ἐπιστημονικά ἀποδεκτό. Τό ὅτι δέν εἶναι πλήρως ἀνεπτυγμένος καί ὁλοκληρωμένος δέν ἔχει σημασία. Μήπως ἕνα νεογέννητο 10 ἡμερῶν εἶναι πλήρως ἀνεπτυγμένος ἄνθρωπος; Καί τό παιδί τῶν 10 χρόνων δέν βρίσκεται στήν πλήρη του ἀνάπτυξι, ἀφοῦ π.χ. δέν μπορεῖ νά τεκνοποιῆ».
Ἡ ἀπληστία!
1482. «Στά παραμύθια τῶν ἀδελφῶν Grimm, πού χρονολογοῦνται στή μεσαιωνική Γερμανία, ὑπάρχει μία ἱστορία γιά ἕνα ψαρά πού ἐνδίδει στίς ἱκεσίες ἑνός ψαριοῦ καί τό ρίχνει πίσω στή θάλασσα. Σέ ἀντάλλαγμα, τό ψάρι ἐκπληρώνει τίς ἐπιθυμίες του. Ἡ γυναίκα τοῦ ψαρᾶ πείθει τόν ἄνδρα της νά ζητήση πρῶτα ἕνα μεγαλύτερο σπίτι. Μετά ζητάει πολιτική δύναμι καί πλούτη. Τελικά πείθει τόν ἄνδρα της νά ζητήση ἀπ᾽ τό ψάρι νά τήν κάνη ἀφέντρα τοῦ σύμπαντος. Ἔτσι, αὐτή κι ὁ ἄνδρας της ρίχνονται πίσω στή μίζερη καλύβα τους».