Γράφει ὁ κ. Ἀναστάσιος Σεμίζογλου, καρδιολόγος
Ἀνείπωτη τραγῳδία ἔπληξε τὴ γείτονα χώρα καὶ τὴ Συρία. Ἀπερίγραπτη δυστυχία, ὁ πόνος καὶ ὁ θρῆνος γιὰ τὰ ἀναρίθμητα θύματα, νεκροί, τραυματίες καὶ ἄστεγοι. Πρόθυμη ἡ διεθνὴς κοινότητα προσέδραμε γιὰ νὰ βοηθήσει καὶ νὰ ἁπαλύνει τὸν πόνο δεκάδων χιλιάδων ἀνθρώπων. Ἀνάμεσά τους καὶ ἡ πατρίδα μας. Δὲν μποροῦσε ἡ χώρα μας, λαὸς καὶ πολιτικὸς κόσμος νὰ πράξουν διαφορετικά, γιατί αὐτὸς εἶναι ὁ πολιτισμός μας ἀπὸ τὶς ἀπαρχὲς τῆς ἱστορίας μας (Ξένιος Δίας) μέχρι τὸ μήνυμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ. Γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἶναι αὐτονόητο, νὰ βοηθοῦμε χωρὶς διάκριση νὰ προστρέχουμε σὲ ἐχθροὺς καὶ φίλους, ὁμόθρησκους ἢ ἀλλόθρησκους πιστοὶ στὴν καινὴ ἐντολή: νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας ὅπως τὸν ἑαυτό σας. Μελανὸ σημεῖο στὴ διεθνῆ καὶ ἡμέτερη ἀρωγὴ ἡ πλήρης ἐγκατάλειψη τῆς Συρίας στὸ ἔλεος τῆς συμφορᾶς ἰδίως τὶς πρῶτες κρίσιμες ὧρες τοῦ σεισμοῦ.
Κοινὴ διαπίστωση εἶναι ἡ ἀπαξίωση καὶ ἡ ἐγκατάλειψη ἀπὸ τὴν νεοοθωμανικὴ ἡγεσία τῆς Τουρκίας ὑπὸ τὸν ἀρχηγό της Ἐρντογὰν τοῦ ἴδιου τοῦ λαοῦ τους. Αὐτὸ μαρτυροῦν οἱ ἀμέτρητες εἰκόνες, σκηνὲς καὶ διαμαρτυρίες τῶν θυμάτων τῶν φονικῶν σεισμῶν στὸν τόπο καταστροφῆς. Βουβοὶ καὶ ἀδιάψευστοι μάρτυρες οἱ πολυώροφες πολυκατοικίες – χάρτινοι πύργοι ποὺ σωριάστηκαν σὲ σωροὺς ἐρειπίων σὰν παιδικὰ παιχνίδια. Ἡ τουρκικὴ ἀστυνομία καθυστέρησε ἀδικαιολόγητα τὴν ἑλληνικὴ ΕΜΑΚ πέντε ὁλόκληρες ὧρες μέχρι νὰ ἀναλάβει δράση, καθοριστικὸς χρόνος γιὰ τὴ διάσωση ἀνθρώπινων ζωῶν, στὴ δὲ κυπριακὴ ΕΜΑΚ ἀρνήθηκε τὴν εἴσοδο στὴ χώρα! Στὴν ἴδια ἐγκληματικὴ πρακτικὴ ἐντάσσεται καὶ ἡ φίμωση τοῦ twitter (μέσῳ αὐτοῦ ἔδιναν τὸ στίγμα τους ἐγκλωβισμένοι στὰ χαλάσματα ἢ καταγράφονταν κραυγὲς ἀγωνίας: «εἴμαστε ὁλομόναχοι», «δὲν ὑπάρχει βοήθεια», «δὲν ὑπάρχει ὑποστήριξη»).
Ὁ τουρκικὸς λαὸς διακατέχεται ἀπὸ μοιρολατρία, πίστη στὸ κισμὲτ(= πεπρωμένο). Αὐτὴ τὴν πεποίθηση ὑποδαυλίζει ὁ κ. Ἐρντογάν, ὅτι ὁ σεισμὸς ἦταν μόνο ἕνα ξέσπασμα τῆς μοίρας ἀποσείοντας τὴν εὐθύνη ἀπὸ τὸ παράλυτο κράτος τῆς διαφθορᾶς ποὺ ἔχει οἰκοδομήσει στὴ χώρα του.
Προσπαθεῖ νὰ στρέψει – ἀδιαφορώντας παντελῶς γιὰ τὶς συνέπειες – τὸ λαό του ἐναντίον τῆς χώρας μας συντηρώντας τὸ νεοοθωμανικὸ ἰδεολήγημα – ἀφήγημα τῆς “γαλάζιας πατρίδας”. Ἐπαναφέρει στὸ προσκήνιο παλαιοοθωμανικὲς καὶ προοθωμανικὲς τοῦ μακρινοῦ νομαδικοῦ μογγολικοῦ παρελθόντος τους πρακτικὲς ἁρπαγῆς καὶ λεηλασίας ξένου πλούτου καὶ περιουσίας.
Οἱ λεγόμενες “διαφορὲς” εἶναι μονομερεῖς διεκδικήσεις τῆς Τουρκίας σὲ βάρος τῆς χώρας μας. Τὰ θαλάσσια σύνορα καὶ τὰ δικαιώματα στὴν ἐκμετάλλευση τοῦ θαλάσσιου καὶ ὑποθαλάσσιου πλούτου τῶν νησιωτικῶν κρατῶν (ΑΟΖ) ὁρίζονται βάσει τοῦ διεθνοῦς νόμου.
Ὀργὴ προκάλεσε ὁ βομβαρδισμὸς τὴ δεύτερη μέρα τοῦ σεισμοῦ τῆς τουρκικῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας ἀμάχων Κούρδων στὸ βόρειο Ἰρὰκ (τὰ ἑλληνικὰ ΜΜΕ ὡς καὶ τὰ διεθνῆ πολυεθνικὰ τράστ τῶν εἰδήσεων ἀποσιώπησαν γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὸ γεγονός). Ἡ τακτικὴ καὶ ἡ στρατηγική τους δὲν ἔχουν οὔτε ὅρια, οὔτε ἱερά, οὔτε ὅσια. Καὶ αὐτὰ τὴν ὥρα ποὺ κάποιοι ἀφελεῖς Ἕλληνες περίμεναν τουλάχιστον νὰ σεβαστοῦν τὶς ἱερὲς στιγμὲς τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ τῶν δύο ἡρῴων πιλότων μας ποὺ ἔπεσαν πιστοὶ στὸ καθῆκον τους.
Εἶπε λοιπὸν ὁ νεοοθωμανὸς Ἐρντογάν: « θὰ ’ρθοῦμε νύχτα καὶ θὰ σᾶς πετάξουμε (ἀπὸ τὰ νησιὰ) στὴ θάλασσα ὅπως τότε». Δηλαδὴ δὲν θὰ ἀρκεστοῦν στὴν κατάληψη τῶν νησιῶν μας, ἀλλὰ θὰ ἐξοντώσουν καὶ τὸν πληθυσμό τους, αὐτόχθονες ἀπὸ χιλιετιῶν κατοίκους, καταπνίγοντάς τους στὴ θάλασσα! Καὶ μόνο αὐτὸ ἀρκεῖ γιὰ τὴν Ἑλλάδα νὰ καταφύγει στὸν ΟΗΕ γιὰ ἀπειλὴ γενοκτονίας καὶ νὰ καταγγείλει τὴν Τουρκία σὲ ὅλον τὸν πολιτισμένο κόσμο.
Δὲν ἀναμένεται ἡ Τουρκία νὰ ἀλλάξει πολιτικὴ συμπεριφορὰ ἀπέναντι στὴ χώρα μας μετὰ τὰ γεγονότα τῶν σεισμῶν, ὅπως πολλοὶ ἀφελέστατα πιστεύουν. Δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ τῶν σεισμῶν. Ἡ Τουρκία σκοπὸ ἔχει νὰ ἀφανίσει στὴ Μεσόγειο γεωστρατηγικὰ καὶ γεωπολιτικὰ τὴν Ἑλλάδα μετατρέποντάς την ὑπὸ τὶς διαρκεῖς ἀπειλὲς καὶ τὸ casus beli σὲ δορυφόρο της. Αὐτὴ εἶναι διαχρονικὴ στρατηγική τους ποὺ δὲν ἐπηρεάζεται ἀπὸ κυβερνήσεις, κόμματα καὶ ἰδεολογίες. Ἀκουέτωσαν οἱ Ἕλληνες ἡγέτες καὶ πολιτικοὶ ποὺ γιὰ μία ἀκόμη φορὰ στὴν ἱστορία δὲν φαίνεται νὰ ὁμονοοῦν μπροστὰ στὸν ἐθνικὸ κίνδυνο.
Φιλικὰ αἰσθήματα διακατέχουν τὸ φίλο τουρκικὸ λαὸ – ζαλισμένο κατὰ τὸν Γιάλομ κοπάδι – ποὺ πολὺ ἐπιδέξια ὁ Τοῦρκος δημαγωγὸς ἡγέτης προσπαθεῖ σὰν ἄλλος Γκαῖμπελς νὰ στρέψει κατὰ τοῦ λαοῦ μας. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι σὲ παλαιότερη δημοσκόπηση λαϊκῶν ἐργατικῶν στρωμάτων τῆς τουρκικῆς κοινωνίας σὲ ποσοστὸ 60 τοῖς ἑκατὸ δὲν θεωροῦν τὴν Ἑλλάδα ἐχθρό. Ἡ Ἑλλάδα πρέπει, ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὴν ἱστορία, νὰ ἀντισταθεῖ μὲ κάθε μέσον, ὀφείλει νὰ μὴ φινλανδοποιηθεῖ ὑποκύπτουσα στὶς νεοοθωμανικὲς ὀρέξεις τοῦ κ. Ἐρντογὰν καὶ τῶν συνομοίων του.
Ἡ Ἑλλάδα ὀλιγωρεῖ καὶ στὸ θέμα τοῦ πυρηνικοῦ σταθμοῦ ( μὲ σφραγῖδα τῆς Ρωσίας) στὸ Ἀκουγιοὺ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας σὲ ἀπόσταση ἀναπνοῆς ἀπὸ τὸ ἐπίκεντρο τῶν σεισμῶν ἐπὶ τοῦ εὐρασιατικοῦ ρήγματος καὶ τοὺς τεράστιους κινδύνους ποὺ ἐγκυμονεῖ στὰ γειτονικὰ κράτη καὶ σ’ὅλη τὴ Μεσόγειο. Γιὰ μᾶς ἐλλοχεύει ὁ ἐπιπλέον κίνδυνος ἀπόκτησης πυρηνικῆς τεχνολογίας καὶ κατασκευῆς ἀπὸ τὴ γείτονα τοῦ πυρηνικοῦ ὅπλου μὲ πιθανὴ πρὸς αὐτὸ συμβολὴ τοῦ Πακιστάν, χώρας ποὺ διαθέτει πυρηνικὸ ὁπλοστάσιο, ἐχθρικὰ διακείμενης πρὸς τὴν Ἑλλάδα.
Τὰ χέρια τῆς Τουρκίας εἶναι ματωμένα μὲ αἷμα ἀθῴων. Παρῆλθε ἕνας αἰώνας χωρὶς οὔτε μία συγγνώμη γιὰ τὴ γενοκτονία Ἀρμενίων καὶ Ἑλλήνων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, στὴν αὐγὴ τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα ὑπὸ τὴν ἔμπνευση καὶ καθοδήγηση Γερμανῶν ἀξιωματικῶν μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν στρατηγὸ Λήμαν φὸν Σάντερς. Γενοκτονία διαπράττει καὶ σήμερα ἡ Τουρκία κατὰ τοῦ κουρδικοῦ λαοῦ μὲ τὶς ἐπιδρομές της στὸ βόρειο Ἰρὰκ καὶ Συρία μὲ θύματα ἄμαχο πληθυσμό.
Γενοκτονία διαπράττει καὶ στὴν Κύπρο κατέχοντας καὶ ἐποικίζοντας τὸ μισὸ νησὶ ἐπὶ μισὸ αἰῶνα ἀδιαφορώντας στὰ ψηφίσματα τοῦ ΟΗΕ καὶ τὴ διεθνῆ κατακραυγή. Γενοκτονία διαπράττει καὶ στὶς μέρες μας ἀκόμη κατὰ τῶν Ἀρμενίων ὑποστηρίζοντας παντοιοτρόπως τοὺς Ἀζέρους, ποὺ κατέλαβαν καὶ ἐνσωμάτωσαν ἀρμενικοὺς θυλάκους στὴν ἐπικράτειά τους καὶ στὴ συνέχεια διέκοψαν τὴν παροχὴ φυσικοῦ ἀερίου στὶς περιοχὲς καταδικάζοντας σὲ ἀργὸ ἀσφυκτικὸ θάνατο τοὺς κατοίκους αὐτῶν τῶν περιοχῶν.
Στοὺς συντελεστὲς ἰσχύος τῆς χώρας μας συγκαταλέγονται ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἑτοιμότητα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ἡ ἑνότητα – ὁμόνοια τοῦ λαοῦ ποὺ θὰ ἀπορρέει ἀπὸ τὴ δίκαιη κατανομὴ τοῦ κοινωνικοῦ προϊόντος καὶ τὴν οἰκονομικὴ εὐρωστία τοῦ κράτους. Ἡ ἑνότητα πρέπει νὰ σφυρηλατηθεῖ σὲ κοινὸ διακομματικὸ πρόγραμμα διαχείρισης κρίσεων. Ὁ δημαγωγικός, διχαστικὸς ἀντιπολιτευτικὸς λόγος στὸ ἐθνικὸ θέμα τῆς συνεχοῦς ἀπειλῆς ὑπὸ τὴ σκιὰ τοῦ casus beli τῆς Ἄγκυρας ἀποδείχτηκε ἐθνικὰ ἀναποτελεσματικὸς καὶ ἐπιζήμιος.
Ἡ Ἑλλάδα πρέπει νὰ ὑποστηρίξει τὸν ἑαυτό της γιὰ νὰ τύχει ὑποστήριξης ἀπὸ τὰ ἄλλα ἔθνη. Εἶναι ἠπειρωτικὸ καὶ ταυτόχρονα νησιωτικὸ κράτος. Ἡ ἐπέκταση τῶν χωρικῶν ὑδάτων μας στὰ δώδεκα μίλια εἶναι δικαίωμά μας καθ’ὅλα νομιμότατο σύμφωνα μὲ τὸ διεθνὲς δίκαιο τῆς θάλασσας, τὸ ὁποῖο ἡ χώρα μας, ὅπως ὅλα τὰ νησιωτικὰ κράτη πρέπει νὰ ἀσκήσει.
Ἡ συνεχὴς ὅμως ἐπίκληση τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου καὶ ὁ ἐφησυχασμὸς χωρὶς τὴν ἀπαραίτητη ἰσχὺ νὰ τὸ ἐπιβάλλει ἀντίκειται σὲ βασικὴ ἀρχή, ποὺ διέπει τὶς σχέσεις τῶν ἐθνῶν, ἀκριβῶς ὅπως ἀποτυπώνεται πρὶν δυόμισυ χιλιετίες στὸ διάλογο τῶν Μηλίων μὲ τοὺς Ἀθηναίους πρέσβεις· μᾶς παραδόθηκε ἀπὸ τὸν μεγάλο ἱστορικὸ Θουκυδίδη: «ἀληθῶς φρονοῦμεν διαπράσσεσθαι, ἐπισταμένους πρὸς εἰδότας ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν» Οἱ μὲν Μήλιοι ζητοῦσαν τὸ δίκαιο, οἱ δὲ Ἀθηναῖοι τοὺς ὑπενθύμισαν ὅτι τὸ δίκαιο στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις λογαριάζεται, ὅταν ὑπάρχει ἴση δύναμη γιὰ τὴν ἐπιβολή του, καὶ πὼς ὅταν αὐτὸ (ὅπως στὴν προκειμένη περίπτωση) δὲν συμβαίνει, οἱ δυνατοὶ κάνουν ὅσα τοὺς ἐπιτρέπει ἡ δύναμή τους κι οἱ ἀδύναμοι ἀποδέχονται ὅσα εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδεχθοῦν.
Ἡ Τουρκία δὲν θέλει κάτι συγκεκριμένο, μεμονωμένο, τὰ θέλει ὅλα. Θέλει νὰ περιθωριοποιήσει τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὴ συνεχῆ ἀπειλὴ τοῦ casus beli σὲ προτεκτορᾶτο της – δορυφόρο της, πλήρους περιφρόνησης ἀπὸ τὴ διεθνῆ κοινότητα, “κλωτσοσκούφι” της κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον. Ἑλληνικὰ νησιὰ – ἐδάφη περικυκλωμένα ἀπὸ τουρκικὴ θάλασσα εἶναι σκηνικὸ ἀπαράλλακτο μὲ τὸ “κράτος” τῶν μαύρων ἰθαγενῶν τύπου Σοβέτο ἢ Ζουαζιλάνδης τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς περικυκλωμένα καὶ ἀσφυκτιοῦντα ἀπὸ τὸ κράτος τοῦ Ἀπαρτχάϊντ. Φληναφήματα τοῦ τύπου “νὰ τὰ βροῦμε μὲ τοὺς Τούρκους, γιατί εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ ζήσουμε μαζί”, “νὰ συνυπάρξουμε”, “νὰ καθίσουμε στὸ τραπέζι γιὰ συνομιλίες”, εἶναι σὰν νὰ δεχόμαστε τὸν ἀφανισμό μας.
Πέρασε μισὸς αἰώνας μετὰ τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο κι ἡ Τουρκία ὄχι μόνο συνεχίζει τὴν κατοχή, ἀλλὰ ἀποικίζει συστηματικὰ τὸ νησὶ καὶ αὐτὴ ἀκόμη τὴ νεκρὴ ζώνη τῆς ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τοῦ ΟΗΕ πόλης τῶν Βαρωσίων – Ἀμμόχωστος – ( ΑΤΤΙΛΑΣ 3), ἐνῷ παράλληλα ἀπειλεῖ, εἰσβάλλει στὰ χωρικὰ ὕδατα καὶ στὴν ΑΟΖ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας (ΑΤΤΙΛΑΣ 4). Οἱ κουμπαριὲς κι οἱ ζεϊμπεκιὲς τῶν περασμένων χρόνων ἔχουν παρέλθει, μαζὶ καὶ οἱ ψευδαισθήσεις μας.
Ἡ Τουρκία δὲν ἀναγνωρίζει τὸ διεθνῆ νόμο. Ἐπικαλεῖται τὴ θεωρία τοῦ ζωτικοῦ χώρου ἔμπνευσης τοῦ ἰδεολογικοῦ συγγενῆ της Χιτλερισμοῦ. Γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὸ ἔθνος μας ὁ στρατηγικὸς σχεδιασμὸς διαχρονικῆς ἀντιμετώπισης τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς ὑπεράνω κομματικῶν συμφερόντων καὶ πρακτικῶν εἶναι μονόδρομος. Πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται διακομματικὸ – ὑπερκομματικὸ ἐθνικὸ συμβούλιο διαχείρισης τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς εἰς τὸ διηνεκὲς ἀποτελούμενο ἀπὸ ἱκανά, χαρισματικὰ στελέχη ποὺ νὰ λαμβάνουν σὲ συνεργασία μὲ τὴ στρατιωτικὴ ἡγεσία ταχύτατα ἀποφάσεις. Τὸ ὄνειδος τῶν Ἰμίων δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθεῖ! Ἡ ἑλληνικὴ φινλανδοποίηση εἶναι ἀποτέλεσμα συνεχῶν ἀπειλῶν καὶ ὠμῶν ἐκβιασμῶν ἀπὸ τὴ γείτονα χώρα μὲ ἀποκορύφωμα τὸ casus beli. Σὲ τίποτε δὲν διαφέρει ἀπὸ τὶς ἀξιώσεις τῶν Περσῶν γιὰ «γῆν καὶ ὕδωρ» ἢ ἀπὸ τὸ τελεσίγραφο τῆς Ἰταλίας τὸ 1940 γιὰ «ἁπλὴ διέλευση καὶ στρατωνισμὸ τῶν ἰταλικῶν λεγεώνων στὸν Πειραιά»!
Οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις πρέπει νὰ ἐπιστρατεύσουν ὅλες τὶς δυνάμεις τοῦ ἔθνους καὶ νὰ οἰκοδομήσουν μία ἰσχυρὴ Ἑλλάδα ποὺ θὰ ἑνώνει ὅλα τὰ κόμματα σὲ μία ἐθνικὴ προσπάθεια συμφιλίωσης – συμπόρευσης γιὰ ἀποτελεσματικὴ ἀντιμετώπιση τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς. Προϋποτίθεται καὶ ἐπιβάλλεται χρηστὴ διακυβέρνηση καὶ ἀξιοκρατία σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα τῆς κοινωνικῆς ζωῆς. Ἐπιλογὴ κατάλληλων κομματικῶν καὶ κυβερνητικῶν στελεχῶν. Οἱ ἄριστοι ὡς πρὸς τὸ ἦθος καὶ τὶς πολιτικὲς ἱκανότητες πολίτες κατὰ τὰ πλατωνικὰ κριτήρια νὰ ἐνθαρρύνονται καὶ νὰ παροτρύνονται νὰ μὴ διστάζουν νὰ εἰσέρχονται στὸν πολιτικὸ στίβο ἀποκλείοντας τὴν ἐπικράτηση τῆς φαυλότητας. Ἐνάρετοι περὶ τὸν βίον των πολιτικοὶ ἄνδρες στερούμενοι πολιτικῶν χαρισμάτων, ὅπως καὶ ἱκανοὶ πολιτικοὶ ἄνδρες – ἕρμαια τῶν παθῶν ἔβλαψαν τὸν τόπο μας. Ἀνατέμνοντας ἐθνικὲς συμφορὲς καὶ τραγῳδίες ἀνακαλύπτει κανεὶς τὴν πηγὴ τοῦ κακοῦ, τὰ ἀνθρώπινα πάθη: φιλαργυρία, ματαιοδοξία, φθόνος, ἐγωισμός, ὑποκρισία, ἔπαρση καὶ ἀλαζονεία.
Συντελεστὲς ἰσχύος δὲν εἶναι μόνο οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις, τὰ ἀεροπλάνα καὶ τὰ κανόνια, εἶναι καὶ ἡ συντονισμένη ἀποτελεσματικὴ ἀξιοποίηση τῆς ἑλληνικῆς διασπορᾶς καὶ προπάντων ἡ ἀπόσυρση τῶν ἀντιχριστιανικῶν νόμων ποὺ ἀλλοίωσαν τὸ χαρακτῆρα καὶ τὴν ἀποστολὴ τῆς παιδείας, οἱ ὁποῖοι διέλυσαν τὴν οἰκογένεια, μετέτρεψαν τὴν Ἑλλάδα σὲ χώρα γερόντων, σὲ καταφύγιο μουσουλμάνων καὶ ἄντρο ποικίλων ἀλλοδαπῶν παραβατῶν. Πρῶτα νὰ ἐνημερωθεῖ καὶ νὰ ἀφυπνισθεῖ σωστὰ ἡ ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη γιὰ τὴν τουρκικὴ ἀπειλὴ (ἀπειλὴ ποὺ δὲν προέρχεται μόνο ἀπὸ μεμονωμένους πολιτικοὺς τῆς γείτονος χώρας, ἀλλὰ φέρει τὴ σφραγῖδα τοῦ κοινοβουλίου τους) καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ γίνει σταυροφορία καὶ ἀνένδοτος ἀγώνας ἐνημέρωσης τῆς παγκόσμιας κοινῆς γνώμης γιὰ τὴν ἐπιθετικὴ – ἰμπεριαλιστικὴ πολιτικὴ τῆς Τουρκίας κατὰ τῆς χώρας μας. Οἱ νομικές μας σχολὲς καὶ οἱ νομικοί μας δάσκαλοι νὰ βγοῦν ἀπὸ τὴν ἐσωστρέφεια καὶ νὰ βοηθήσουν πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση δημιουργώντας στὴν ἀνάγκη εἰδικὸ τμῆμα πρὸς πλήρη καὶ σωστὴ κατάρτιση φοιτητῶν μεταπτυχιακῶν καὶ μὴ ἐπὶ τοῦ θέματος – αὐριανῶν διπλωματῶν – καὶ νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ἀποτελεσματικὰ ὁ κ. Ἐρντογὰν καὶ ὁ κάθε κύριος Ἐρντογάν, ποὺ πολὺ ἐπιδέξια ὑποδυόμενος τὸ θῦμα ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦ ΟΗΕ κατηγορεῖ ἀνερυθρίαστα τὴν Ἑλλάδα γιὰ παραβίαση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σὲ μία ὀργανωμένη προσπάθεια ἐξαπάτησης τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης!
Γιὰ τὴν ἑλληνικὴ πολιτικὴ πραγματικότητα ἰσχύει (ἂς ἠχεῖ στὰ αὐτιά μας) ἡ ἀπάντηση τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς Ἑβραίους ποὺ παραπονέθηκαν γιὰ τοὺς ἀνάξιους καὶ φαύλους βασιλεῖς καὶ ἡγέτες ποὺ κυβερνοῦσαν τὸν Ἰσραὴλ πολὺ πρὶν τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία Χριστοῦ: «τέτοιοι ποὺ εἶστε, αὐτοὶ οἱ ἡγέτες σᾶς ταιριάζουν».