Μήπως «οἱ Μεγάλες Δυνάμεις» ἐδίχασαν τοὺς δύο λαοὺς μὲ τὸ ψευδοαυτοκέφαλον καὶ τώρα τοὺς ἀφήνουν νὰ σφαγιάζωνται; Ὅσο διὰ τοὺς ὑπολοίπους συσχετισμοὺς δὲν εἶναι εὔστοχοι. Παραθέτομεν ἀποσπάσματα ἀπὸ ἄρθρον τοῦ Σεβασμιωτάτου μὲ τίτλον «ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Ἱστορίας», ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλεύθερος Τύπος» τῆς 24ης Μαρτίου 2022:
«Ἂν συγκρίνει κανεὶς τὴν ἀλληλουχία γεγονότων στὴν Οὐκρανία ἀπὸ τὸ 2014 καὶ ἐντεῦθεν (ἀπὸ τὰ γεγονότα τῆς Κριμαίας, δηλαδή, ἕως καὶ τὴ Ρωσικὴ εἰσβολή), δὲν θὰ βρεῖ καὶ ἰδιαίτερες διαφορὲς ὡς πρὸς τὰ πολὺ θεμελιώδη πολιτικὰ διακυβεύματα τῆς Ἑλλάδας, τὴν περίοδο ἀπὸ τὸ 1823 ἕως τὴ Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου: ἀδελφὸς ἐχθρεύεται τὸν ἀδελφό του, μὲ ἔξωθεν παρέμβαση ἢ ὑποδαύλιση, γιὰ ζητήματα ἐξουσίας, μὲ τελικὸ ἀποτέλεσμα τὴ διαίρεση… Εἶναι κοινὴ ἱστορικὴ παραδοχὴ ὅτι τὸ ὑπόδουλο ἔθνος τῶν Ἑλλήνων ἐνδεχομένως νὰ μὴ κατόρθωνε ποτὲ νὰ ἀποκτήσει κρατικὴ ὑπόσταση χωρὶς τὴν ἐπέμβαση τῶν Μεγάλων Δυνάμεων στὴ Ναυμαχία τοῦ Ναυαρίνου… Ἀπὸ τὴν ἄλλη, σήμερα ἡ Οὐκρανία καταφέρνει ἀκόμα νὰ ἀντιστέκεται, χάρη καὶ στὴ βοήθεια τῆς Δύσης, ποὺ ἐκδηλώνεται μὲ πολλαπλὲς μορφές. Προφανῶς, τὴ σπουδαιότητα τῶν συμμαχιῶν τὴν ἔχει ἀντιληφθεῖ ἡ Οὐκρανία, καθὼς ἐπὶ σχεδὸν μία δεκαετία οἱ ἡγεσίες τῆς χώρας προσπάθησαν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐνταχθοῦν σὲ διεθνεῖς ὀργανισμούς, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν ἰσότιμη θέση στὴ διεθνῆ σκακιέρα, ἀλλὰ καὶ δυνατότητα ἄμεσης προστασίας ἀπὸ τὶς δυνάμεις ποὺ τὴν ἀπειλοῦν. Τότε ἡ Ἐπανάσταση λίγο ἔλειψε νὰ χαθεῖ ὁλοκληρωτικά, ἐνῶ σήμερα ἡ Κριμαία ἀποσχίστηκε ἀπὸ τὴν Οὐκρανία. Οἱ ἴδιες περίπου ἐσωτερικὲς ἀναταραχὲς ὁδήγησαν καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰώνα στὸν σφαγιασμὸ τῶν Ἑλλήνων στὸν Πόντο καὶ τὴ Μικρὰ Ἀσία».