Ὑπὸ Ἰωάννου Μιχ. Πίκουλα, Νομικοῦ
2ον
Ἤτοι, ὑπαρχούσης παθήσεως ἢ νόσου ἡ καλὴ ἐπίδραση τοῦ ἁρμόζοντος πρὸς καταπολέμησή της φαρμάκου ὑπερισχύει τῆς κακῆς του ἐπιδράσεως, ἕως ὅτου ἐπέλθη ἡ ἴασις καὶ ἀποκατασταθῆ ἡ «ὁμοιόστασις» τοῦ ὀργανισμοῦ, ὁπότε ἐκλείπει ὁ λόγος συνεχίσεως τῆς χορηγήσεώς του.
Ἀντιθέτως, δῆλον καθίσταται ἐκ τῶν ἀνωτέρω ὅτι τὸ φάρμακο ἐπενεργεῖ ὡς δηλητήριο στὶς ἑξῆς περιπτώσεις:
α) ὅταν χορηγῆται στὴν μὴ ἁρμόζουσα δόση,
β) ὅταν συνεχίζη νὰ χορηγῆται καὶ μετὰ τὴν ἴαση καὶ
γ) ὅταν χορηγῆται σὲ μὴ νοσοῦντα (ὅπερ ἐπιλεκτικῶς μᾶς ἀποκρύπτεται ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐμβόλια, περὶ οὗ εὐθὺς ἀμέσως).
Πῶς ὅμως ὑποτίθεται ὅτι ἐπιδροῦν τὰ (παραδοσιακά) ἐμβόλια; Ποία ἡ λογικὴ στὴν ὁποία ἐρείδονται;
Τὰ παραδοσιακὰ ἐμβόλια εἰσάγουν ἐξασθενημένο τὸν (ὑποτιθέμενο) νοσογόνο παράγοντα στὸν ὀργανισμὸ ὑγιοῦς ἀνθρώπου, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας ἀνοσίας, γιὰ τὴν μελλοντικὴ καὶ ἀβέβαιη περίπτωση προσβολῆς του ἀπὸ τὴν συγκεκριμένη νόσο ἢ πάθηση!
Ἄς ἐπεξηγήσουμε ἐν παραβολαῖς:
Παραβολὴ 1η:
Ὑποτεθείσθω ὅτι ὑγιὴς 20χρονος νέος προσέρχεται στο ἰατρεῖο ἰατροῦ-παθολόγου καὶ τοῦ λέγει: ἐπειδὴ πιθανότατα κάποια στιγμὴ στὸ μέλλον θὰ νοσήσω καὶ θα χρειαστῆ νὰ λάβω ἀντιβίωση, θέλω, προληπτικά, ἀπὸ τοῦδε καί εἰς τὸ ἑξῆς νὰ μοῦ συνταγογραφῆς ἀντιβίωση, ἐφ’ὅρου ζωῆς, ἀσχέτως τοῦ ὅτι σήμερα εἶμαι ὑγιής. Θὰ ἔχη ἄδικο ἆραγε ὁ γιατρὸς νὰ τοῦ πῆ: «παιδάκι μου, στὴν ἀπέναντι πολυκατοικία ἔχει τὸ ἰατρεῖο του ἕνας καλὸς ψυχίατρος, τὸν ὁποῖο σοῦ συνιστῶ ἀνεπιφύλακτα!»;
Παραβολή 2α:
-Ὑποτεθείσθω ὅτι ὑγιὴς νέα γυναίκα προσέρχεται στὸ ἰατρεῖο ὀγκολόγου καί τοῦ λέγει: ἐπειδὴ ἐνδέχεται νὰ νοσήσω στὸ μέλλον ἀπὸ καρκίνο, θέλω, προληπτικά, νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τώρα χημειοθεραπεῖες!
Αὐθόρμητα κρίνουμε ὅτι τά πρόσωπα τῶν ἀνωτέρω ὑποθετικῶν παραδειγμάτων παραλογίζονται.
Γιατί ὅμως δὲν θεωροῦμε ὅτι παραλογίζεται ἡ μητέρα ποὺ προσάγει τὴν ὑγιῆ κόρη της στὸν γιατρὸ προκειμένου νὰ ἐμβολιαστῆ κατὰ τοῦ ἀβεβαίου ἐνδεχομένου μετὰ 20 ἤ 30 ἔτη νὰ νοσήση ἡ θυγατέρα της ἀπὸ τὸν καρκίνο τοῦ τραχήλου τῆς μήτρας; Γιατί δὲν θεωροῦμε ὅτι παραλογίζεται ἡ μητέρα ποὺ προσάγει τὸν ὑγιῆ γιό της γιὰ τὸν ἴδιο λόγο, παρότι ὁ γιός της δεν ἔχει μήτρα;
Ἀβιάστως ἐξάγεται ἐκ τῶν προαναφερθέντων τὸ συμπέρασμα ὅτι τὰ ἐμβόλια στεροῦνται θεολογικοῦ, λογικοῦ καὶ ἰατρικοῦ ἐρείσματος. Συνεπῶς, ἄν ἤθελε ὑποτεθῆ ὅτι δὲν εἶχαν ποτὲ κατασκευασθῆ ἐμβόλια καὶ ὅτι νῦν τὸ πρῶτον κάποιος ἔρριπτε τὴν ἰδέα νὰ κατασκευασθοῦν, θὰ ἔπρεπε, πρὸ πάσης μαρτυρίας τῆς ἐμπειρίας, νὰ ἀποκρουσθῆ a priori αὐτὴ ἡ ἰδέα.
II. Οἱ ἐγγενεῖς ἀδυναμίες τῶν ἐμβολίων.
Τὰ ἐμβόλια παραπαίουν κυριολεκτικῶς μεταξὺ δύο ἄκρων.
Ἂν ὁ νοσογόνος παράγων ποὺ ἐγχέεται στὸν ὀργανισμὸ μὲ τὸ ἐμβόλιο δὲν εἶναι ἐπαρκῶς ἐξασθενημένος, ὁ ἄνθρωπος θὰ νοσήση τὴν νόσο πρὸς ἀνοσία ἐκ τῆς ὁποίας ἔλαβε τὸ ἐμβόλιο.
Ἀφ’ἑτέρου, ἂν ὁ νοσογόνος παράγων εἶναι ἐπαρκῶς ἐξασθενημένος, ὁ ὀργανισμός μας, τὸν ὁποῖο ὅπως προαναφέραμε δημιούργησε ὁ Θεὸς σοφώτερο ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους, θὰ ἀναλύση τὸν ἐξασθενημένο νοσογόνο παράγοντα ποὺ ἔλαβε μὲ τὸ ἐμβόλιο, θὰ καταλάβη ὅτι δὲν κινδυνεύει καὶ δὲν θὰ ἀντιδράση, ἤτοι δὲν θὰ παράξη ἀντισώματα.
Διὰ τοῦτο, σὲ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἐμβόλια προστίθεται κάποια ἄλλη οὐσία ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ διεγείρη τὸν ὀργανισμὸ σὲ ἀντίδραση, ὥστε ὁ ὀργανισμὸς νὰ παράξη ἀντισώματα.
Μάλιστα ὁ πολὺς κόσμος ἀγνοεῖ ὅτι στὴν ἀλλοτριωμένη σύγχρονη ἰατρικὴ ἐπιστήμη ἀποκλειστικὸ κριτήριο τῆς «ἐπιτυχίας» ἑνὸς ἐμβολίου εἶναι ἡ παραγωγὴ ἀντισωμάτων (καὶ ὄχι ἡ ἐπίτευξη ἀνοσίας).
Ἀλλά, ἐξ ὁρισμοῦ, ἡ οὐσία ποὺ προστίθεται πρὸς δημιουργία ἀντισωμάτων εἶναι τοξική, διότι μόνον τότε, ἐφ’ὅσον δηλαδὴ εἶναι τοξική, ὑφίσταται ἡ ἐγγύηση ὅτι θὰ ἐπιτευχθῆ τὸ ποθούμενον, δηλαδὴ ἡ παραγωγὴ ἀντισωμάτων.
Καὶ ἡ οὐσία αὐτὴ εἶναι σὲ ποσοστὸ σχεδὸν 100% ἀλουμίνιο καὶ σὲ πολλὲς περιπτώσεις thimerosal (= ὑδράργυρος) καὶ εἶναι ζήτημα ἂν τὰ ἀντισώματα ποὺ παράγει ὁ ὀργανισμὸς παράγωνται σέ ἀντίδραση πρὸς τὴν ἐξασθενημένη νοσογόνο οὐσία ἢ ἂν ἀντιθέτως παράγωνται σὲ ἀντίδραση κατὰ τοῦ ἐγχυθέντος ἐξασθενημένου νοσογόνου παράγοντος, ὁπότε ἐρωτᾶται: ποῖον τὸ ὄφελος;
Χαρακτηριστικά, ὁ Ηerbert Shelton, ὁ ὁποῖος ἐντρύφησε στὴν θεραπευτικὴ ἀξία τῆς νηστείας καὶ εἶναι γνωστὸ τὸ ἀπόφθεγμά του «your body has remarkable recuperative power when left alone» (= «τὸ σῶμα σου ἔχει ἀξιοθαύμαστες ἐπανορθωτικὲς ἱκανότητες, ὅταν ἀφίεται στὴν ἡσυχία του»), στὸ ἔργο του Exploitation of Human Suffering (= Ἡ Ἐκμετάλλευση τοῦ Ἀνθρώπινου Πόνου) ἔγραψε ὅτι «τὰ ἐμβόλια εἶναι πῦον, τὸ ὁποῖο ἂν εἶναι σηπτικὸ, προκαλεῖ φλεγμονὴ καὶ ἂν εἶναι ἀδρανὲς δὲν ἔχει ἀποτέλεσμα καὶ γι’αὐτὸ κάποια παιδιὰ ὑποχρεώνονται σὲ δεύτερο ἐμβολιασμό, γιατί ὁ πρῶτος δὲν ἔπιασε, δηλαδὴ δὲν ἦταν ἐπαρκῶς δηλητηριώδης, γιὰ νὰ προκαλέση σωματικὴ ἀντίδραση.»
Ὁ James Shannon, νεφρολόγος ποὺ χρημάτισε Διευθυντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἰνστιτούτου Ὑγείας (National Institutes of Health -NIH) ἀπό 1.8.1955 ἕως 31.8.1968, στὸ ἐτήσιο συνέδριο τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου τὸ 1955 εἶπε «τὸ μόνο ἀσφαλὲς ἐμβόλιο εἶναι τὸ ἐμβόλιο ποὺ δὲν χρησιμοποιήθηκε». (Γεγονὸς ποὺ ἀποτελεῖ καὶ ἐπίσημη παραδοχὴ στὸ Κογκρέσο τῶν ΗΠΑ τῶν φαρμακευτικῶν ἑταιρειῶν, ὅπως κατωτέρω ἐκτίθεται).
Ὁ δὲ Jonas Salk (ἐκ τῶν δημιουργῶν τοῦ ἐμβολίου κατὰ τῆς πολιμυελίτιδας) σὲ ἄρθρο του ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ Science, τεῦχος τῆς 4 Μαρτίου 1977, εὐθαρσῶς προειδοποίησε: «Τὰ μὲ ζῶντα ἰὸ ἐμβόλια κατὰ τῆς γρίππης ἢ τῆς πολιμυελίτιδας μποροῦν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ να προκαλέσουν τὴν ἀσθένεια στὴν πρόληψη τῆς ὁποίας στόχευαν … Τὰ μὲ ζῶντα ἰὸ ἐμβόλια κατὰ τῆς ἱλαρᾶς καὶ κατὰ τῆς παρωτίτιδας μποροῦν νὰ προκαλέσουν παρενέργειες, ὅπως ἐγκεφαλίτιδα (βλάβη τοῦ ἐγκεφάλου).» (Στὸ πρωτότυπο: «Live virus vaccines against influenza or poliomyelitis may in each instance produce the disease it intended to prevent … The live virus against measles and mumps may produce such side effects as encephalitis (brain damage).»).
Εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἀλουμίνιο, ὁ βιολόγος dr. Christopher Exley ποὺ ἐπὶ μία 30ετία μελέτησε τὸ ἀλουμίνιο καὶ τὸ γνωρίζει εἰς βάθος ὅσο οὐδεὶς στὸν κόσμο (ἔχει ἀποκληθεῖ the Aluminium Man) καὶ γι’ αὐτό κηρύχθηκε persona non grata καὶ ἐκδιώχθηκε ἀπὸ τὸ ἐργαστήριο ποὺ διηύθυνε, ἔχει συστήσει ὡς ἀντιμετώπιση τοῦ ἀλουμινίου τὸ νὰ πίνη κανεὶς νερὸ ποὺ περιέχει πυρίτιο ποὺ δεσμεύει τὸ ἀλουμίνιο, τὸ καθιστᾶ ἀνενεργὸ ἀπὸ τοξικῆς πλευρᾶς καὶ διευκολύνει τὴν ἀποβολή του ἀπὸ τὸν ὀργανισμό. Τέτοιο στὴν Ἑλλάδα εἶναι π.χ. τὸ ἐμφιαλωμένο νερὸ τῆς Σουρωτῆς.
Περαιτέρω, μὲ τὰ ἐμβόλια ἐγχέονται ἀπευθείας στὸ σῶμα φυτικῆς ἢ ζωικῆς προελεύσεως πρωτεΐνες, πρὸς τὶς ὁποῖες ἀντιδρᾶ ὁ ὀργανισμὸς μὲ ἐκδήλωση ἄλλοτε ἠπιότερων καὶ ἄλλοτε περισσότερο σοβαρῶν ἀναφυλακτικῶν ἀντιδράσεων. Οἱ ἴδιες αὐτὲς πρωτεΐνες, εἰσαγόμενες ὡς τροφὴ καὶ ἐπεξεργαζόμενες ἀπὸ τό γαστρεντερικό μας σύστημα, εἶναι ἀκίνδυνες. Εἶναι ὅμως ἄκρως ἐπικίνδυνες, ὅταν εἰσάγωνται μὲ ἔνεση στὸν ὀργανισμό κατὰ παράκαμψη τοῦ γαστρεντερικοῦ συστήματος. Σὲ τέτοιες πρωτεΐνες ὀφείλονται λ.χ. οἱ ἄλλοτε ἄγνωστες ἀλλεργίες στὰ αὐγὰ καὶ σὲ ξηροὺς καρπούς (ἰδίως στὰ φυστίκια).
Ὁ Herbert Shelton στὸ ἔργο του Human Life: Its Philosophy and Laws (= Ἡ ἀνθρώπινη ζωή. Ἡ φιλοσοφία καὶ οἱ νόμοι της) περιγράφει ὡς ἑξῆς τὴν παθολογία: «Vaccines and serums, now so freely employed, are of animal origin and are well known to be sources of severe damages, such as are subsumed under the rubric anaphylaxis.» (= «Τὰ ἐμβόλια καὶ οἱ ὀροὶ ποὺ μὲ τόση εὐκολία χρησιμοποιοῦνται, ἔχουν ζωικὴ προέλευση καὶ εἶναι καλῶς γνωστὸ ὅτι ἀποτελοῦν πηγὲς σοβαρῶν βλαβῶν ποὺ ταξινομοῦνται ὑπὸ τὴν ὀνομασία ἀναφυλαξία.»)
Καὶ συνεχίζει: «Protein, as essential to life as it is, is a virulent poison if introduced directly into the blood without first undergoing digestion.» (= «Μία πρωτεΐνη, ὅσο ἀπαραίτητη καὶ ἂν εἶναι γιὰ τὴν ζωή, εἶναι ἰσχυρὸ δηλητήριο ἂν εἰσαχθῆ ἀπευθείας στὸ αἷμα χωρὶς προηγουμένως νὰ ὑποστῆ τὴν διαδικασία τῆς πέψης»).
Ἐπ’εὐκαιρίᾳ ἀξίζει νὰ σημειωθῆ ὅτι ὁ Σάρλ Ρισέ (Charles Richet), καθηγητὴς φυσιολογίας στὴν Ἰατρικὴ Σχολὴ τῶν Παρισίων, ἔλαβε τὸ βραβεῖο Νόμπελ τὸ 1913 γιὰ τὴν ἐργασία του στὸ φαινόμενο ποὺ ὁ ἴδιος χαρακτήρισε ὡς ἀναφυλαξία (anaphylaxis).
Ὁ Ρισὲ ἀπέδειξε πειραματικὰ ὅτι ἡ ἔνεση μιᾶς ξένης πρωτεΐνης σὲ ζῶντα ὀργανισμὸ προκαλεῖ εὐαισθητοποίηση (sensitisation) τοῦ ὀργανισμοῦ στὴν ξένη πρωτεΐνη καὶ μὶα δεύτερη ἔνεση τῆς ἴδιας πρωτεΐνης ἀπὸ 1 ἕως 6 ἑβδομάδες μετά -καὶ ἰδίως ἂν ἡ δεύτερη ἔνεση ἐνεργηθῆ 3 ἑβδομάδες μετά- προκαλεῖ τὴν ἀπόλυτα φυσιολογικὴ βίαια ἀντίδραση τοῦ ὀργανισμοῦ ποὺ εἶχε εὐαισθητοποιηθῆ ἀπὸ τὴν πρώτη ἔνεση, τὴν ὁποία ἀκριβῶς βίαιη ἀντίδραση ὁ Ρισὲ ὀνόμασε ἀναφυλαξία. (Θυμηθῆτε τὴν 1η δόση τῶν mrna ἐμβολίων κατὰ τοῦ κορωνοϊοῦ, τὸ πῶς αὐτὴ χαρακτηρίστηκε ὡς εὐαισθητοποίηση τοῦ ὀργανισμοῦ γιὰ τὴν 2η δόση καὶ τὴν ὑποδειχθεῖσα χρονικὴ ἀπόσταση μεταξὺ 1ης καὶ 2ης δόσεως).
Εἶναι δὲ προσέτι γνωστὸ καὶ ὡμολογημένο ὅτι στὴν διαδικασία κατασκευῆς τῶν πλείστων ἐμβολίων γίνεται χρήση κυτταρικῶν γραμμῶν καλλιεργηθεισῶν ἐκ κυττάρων ἀποσπασθέντων ἀπὸ θήλεα ἔμβρυα θανατωθὲντα τὴν ὥρα τοῦ τοκετοῦ.
Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἔχει δώσει λαβὴ σὲ χαρακτηρισμὸ τῶν ἐμβολίων ὡς θυσίας στὸν Βάαλ καὶ γεννᾶ πολλὰ ἐρωτηματικά, ἰδίως καθ΄ὅσον παρεκτὸς τῆς θείας κοινωνίας κάθε βρώση ἀνθρωπίνου ἱστοῦ, σώματος ἢ αἵματος, εἶναι βδέλυγμα στὰ ὄμματα τοῦ Θεοῦ.
Καὶ ναὶ μὲν οἱ κατασκευαστὲς τῶν ἐμβολίων διαβεβαιοῦν ὅτι τὰ ἀνωτέρω κύτταρα ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸ τελικὸ προϊόν, πλὴν ὅμως δὲν προσδίδει πίστη στὶς διαβεβαιώσεις τους ἡ ἀσυλία τῆς ὁποίας ἀπολαύουν τὰ ἐμβόλια, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ὑφίσταται «ἄβατον» ὅσον ἀφορᾶ τὴν διερεύνηση τοῦ τί περιέχουν.
Οὔτε ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνη σὲ ὅσα λέγουν οἱ πολλὲς καταδίκες τους σὲ μεγάλα χρηματικὰ πρόστιμα γιὰ ἀπάτες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἀπεκόμισαν πολὺ ὑψηλότερα κέρδη καὶ γιὰ τὶς ὁποῖες, περιέργως, οὐδεὶς ποτὲ φυλακίστηκε.
Ἔχει μάλιστα ἐμπειρικὰ παρατηρηθῆ ὅτι εἰδικῶς τὰ ἀγόρια πλήττονται περισσότερο ἀπὸ τὰ ἐμβόλια καὶ ἔχει προταθῆ ἡ ἐξήγηση ὅτι εὐθύνονται γι’αὐτὸ ἴχνη θηλυκοῦ DNA ἐκ τῶν ἀνωτέρω κυτταρικῶν γραμμῶν ποὺ τοὺς εἰσήχθησαν μὲ τὰ ἐμβόλια. Ἡ ἀνάμειξη στοιχείων θηλυκοῦ DNA μὲ τὸ ἀρσενικὸ DNA τοῦ ἄρρενος παιδιοῦ ἀσφαλῶς ἀντιστρατεύεται τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ποὺ ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπο.
Κάποιοι γιατροὶ ἔχουν ὑπαινιχθῆ ὅτι ἴσως ἐκεῖ ὀφείλεται τὸ γεγονὸς ὅτι κάποια ἀγόρια μπορεῖ νὰ δείχνουν νὰ μὴν εἶναι καὶ τόσο σίγουρα γιὰ τὸ φῦλο τους. Ἐντελῶς πρόσφατα διενεργηθεῖσα (μὲ ἰδιωτικὴ ἐννοεῖται πρωτοβουλία) ἔρευνα κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ 80% τῶν περιπτώσεων τῶν πασχόντων ἀπὸ ἀδυναμία σεξουαλικοῦ προσανατολισμοῦ καὶ σύγχυση ὡς πρὸς τὸ φῦλο τους ὀφείλεται στοὺς ἐμβολιασμούς! (Βλ. γιὰ τὸ ζήτημα midwesterndoctor.com)
Ἀλλὰ καὶ ἀληθὴς ἂν ἤθελε ὑποτεθῆ ἡ (οὐδέποτε ἐλεγχθεῖσα) ἀνωτέρω διαβεβαίωση τῶν κατασκευαστῶν τῶν ἐμβολίων ὅτι στὸ τελικὸ προϊὸν δὲν ὑφίστανται κύτταρα τῶν θανατωθέντων ἐμβρύων, δὲν παραμένει ἀνίερη ἡ χρήση, κατὰ τὴν κατασκευὴ τῶν ἐμβολίων, ἀνθρωπίνων κυττάρων, τὰ ὁποῖα μάλιστα προῆλθαν ὡς ἀνωτέρω ἐξετέθη;
Οὔτε παρέσχον ποτὲ οἱ κατασκευαστὲς τῶν ἐμβολίων πειστικὴ ἐξήγηση γιατί εἶναι, δῆθεν, ἀναγκαία ἡ κατασκευή των μὲ τὴν χρήση ἀνθρωπίνων κυττάρων, ἰδίως καθ΄ὅσον ὑφίστανται καὶ ἐμβόλια γιὰ τὴν κατασκευὴ τῶν ὁποίων φέρεται ὅτι δὲν ἐγένετο χρήση τέτοιων κυττάρων.
Μολαταῦτα, ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία δήλωσε πίστη στίς διαβεβαιώσεις τῶν κατασκευαστῶν τῶν ἐμβολίων καὶ ἐνέκρινε καὶ αὐτὰ ποὺ κατασκευάστηκαν μὲ χρήση ἀνθρωπίνων κυττάρων, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι σώζουν ζωὲς, ἀφήνοντας συγχρόνως ἀνερεύνητο καὶ ἀσχολίαστο τὸ πόθεν καὶ πῶς τὰ ἀνθρώπινα αὐτὰ κύτταρα προῆλθαν. (Ὁ σκοπὸς ἄρα ἁγιάζει τὰ μέσα;)
Γι’ ἀναλυτικὴ ἐξέταση τοῦ ὅλου ζητήματος καὶ δὴ ἀπὸ ἐμφανῶς χριστιανικὴ σκοπιὰ βλ. avoicefortruth.com.
Τέλος, δὲν πρέπει νὰ παραλειφθῆ σύντομη μνεία τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ παραδεδεγμένη ταυτοποίηση τῶν ἰῶν, κατὰ τῶν ὁποίων ὑποτίθεται στρέφονται τὰ πλεῖστα ἐμβόλια, εἶναι προβληματική.
Κατὰ ἀπαράβατο κανόνα, ἡ ταυτοποίηση/ἀπομόνωση μιᾶς οὐσίας ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ἀφαίρεση κάθε ἄλλης οὐσίας, μετὰ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπομένει ὡς ὑπόλειμμα ἡ ὑπὸ ταυτοποίηση/ἀπομόνωση οὐσία.