10ον
32. Ὅταν λείπη ἡ ἀγάπη
Οἱ φιλόζωοι καὶ οἱ φυσιολάτρες συνήθως δὲν διακρίνονται γιὰ τὴν ἀγάπη τους πρὸς τὸν Θεὸ καὶ τὸν πλησίον. Δὲν ἔχουν τὴν εὐαισθησία τῆς ἀγάπης. Εἶναι ἰδιόρρυθμοι καὶ ἐπίμονοι στὶς ἐπιλογές τους.
33. Γνῶσις καὶ ἄσκησις
Στὴν ἐποχή μας κυκλοφοροῦν πολλὰ θρησκευτικὰ βιβλία καὶ δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἐπιλέξει κάποιος τὸ καλύτερο. Οἱ καλοπροαίρετοι ἀνοίγουν κάποιο βιβλίο, ποὺ τοὺς ὑπέδειξαν, τὸ διαβάζουν μὲ προθυμία κι εὐχαρίστηση, ἐνθουσιάζονται, τὸ συνιστοῦν καὶ στοὺς γνωστούς τους γιὰ πνευματικὴ οἰκοδομή, ἡ ὁποία ὅμως δὲν ἀνεγείρεται, γιατί λείπει κάτι πολὺ σημαντικό. Δὲν εἶναι ἀποφασιστικοὶ καὶ δὲν ἀναθεωροῦν τὶς ἀπόψεις τους γιὰ τὴ ζωὴ καὶ παραμένουν αἰχμάλωτοι τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος. Μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὴ μελέτη τῶν βιβλίων κι ἂς ἀπολαμβάνουν τὶς θεοφώτιστες διδαχὲς τῶν ἁγίων. Ὁ ἅγιος Παΐσιος σὲ ἐρώτηση κάποιου τί βιβλία πρέπει νὰ διαβάζει, τοῦ ἀπάντησε: «Τί πρέπει νὰ διαβάζεις ἢ τί πρέπει νὰ ἐφαρμόζεις; Ἡ ἄσκηση ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὴ γνώση».
34. Ἡ χαρὰ τῆς διακονίας
Ὑπάρχουν διδαχὲς ἁγίων ποὺ ἀνατρέπουν τὸ κοσμικὸ φρόνημα καὶ προφυλάσσουν ἀπὸ τὶς ἐπιθέσεις τῶν πειρασμῶν, ὅσους τὶς μελετοῦν καὶ τὶς ἐφαρμόζουν. Τὰ βιώματά τους εἶναι μοναδικά, ἀλλὰ δὲν γίνονται ἀποδεκτὰ ἀπὸ τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους ἀκόμη καὶ ὅταν τοὺς τὰ λένε οἱ ἄνθρωποι, ποὺ τὰ ἔχουν ἀποκτήσει. Ὁ ἅγιος Παΐσιος συζητώντας μὲ ἱεροσπουδαστὲς τοὺς εἶπε: «Προσέξτε τοὺς πειρασμούς. Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὴ σκέψη, ποὺ καλλιεργοῦμε μέσα μας. Ὅσο πιὸ πνευματικὸς ἄνθρωπος εἶσαι, τόσο πιὸ λίγα δικαιώματα ἔχεις στὴ ζωή. Ἡ μεγαλύτερη χαρὰ εἶναι ἡ διακονία καὶ ἡ συγχώρηση τοῦ σφάλματος τοῦ ἄλλου. Αὐτὸς ποὺ δέχεται κάποια εὐεργεσία νιώθει τὴν ἀνθρώπινη χαρά, ἐνῶ αὐτὸς ποὺ τὴν προσφέρει νιώθει τὴ θεϊκὴ χαρά».
35. Πνευματικὸς τουρισμός!
Ὑπάρχει αὐξημένη περιέργεια σὲ πολλοὺς θρησκευόμενους ἄνθρωπους νὰ πληροφοροῦνται γιὰ μικρὲς ἢ μεγάλες ὑποθέσεις κι ἐπιλογὲς τῶν ἐναρέτων, ποὺ τυχαίνει νὰ γνωρίζουν. Θέλουν νὰ μάθουν καὶ ἐπουσιώδεις λεπτομέρειες ἀπὸ τὴν προσωπική τους ζωή, ὄχι τόσο γιὰ νὰ ὠφεληθοῦν πνευματικά, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὶς σχολιάσουν καὶ νὰ τὶς διαδώσουν στοὺς ἄλλους. Τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ δὲν εἶναι τόσο καθαρό, οὔτε φανερώνει δίψα γιὰ παραδειγματισμὸ καὶ διδαχή. Ὁ ἅγιος Παΐσιος, ὅταν ἕνας νέος τοῦ ζήτησε νὰ τοῦ πεῖ κάτι ἀπὸ τὴν προσωπική του ζωή, τοῦ εἶπε: «Γιὰ πνευματικὸ τουρισμό, παιδί μου;».
Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης