Συνῆλθεν ἀπὸ 1ης ἕως 7ης Ἰουνίου εἰς Ἀλεξάνδρειαν τῆς Αἰγύπτου ἡ Μεικτὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Διαλόγου. Ὑπάρχουν διαφωνίαι καὶ κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς ἀπασχολεῖ εἶναι… ἡ πρωτοκαθεδρία! Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ ἀνακοινωθέν:
«…τὸ ἀναθεωρημένο κείμενο ὑποβλήθηκε στὴν ὁλομέλεια, ἡ ὁποία τὸ συζήτησε λεπτομερῶς καὶ κατέληξε σὲ συμφωνία γιὰ τὸ ἔγγραφο, μὲ τίτλο «Συνοδικότητα καὶ Πρωτοκαθεδρία στὴ δεύτερη χιλιετία καὶ σήμερα». Διαφωνία μὲ ὁρισμένες παραγράφους τοῦ ἐγγράφου ἐξέφρασε ἡ ἀντιπροσωπία τοῦ Πατριαρχείου Γεωργίας…
Στὸ συμπέρασμά της, τὸ ἔγγραφο ποὺ ἐνέκρινε ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνέφερε ὅτι «ἡ ἀλληλεξάρτηση τῆς συνοδικότητας καὶ τῆς πρωτοκαθεδρίας εἶναι θεμελιώδης ἀρχὴ στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας» καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀρχὴ «πρέπει νὰ ἐπικαλεῖται γιὰ νὰ καλύψει τὶς ἀνάγκες καὶ τὶς ἀπαιτήσεις τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐποχή μας».
Ἐπιπλέον, ἡ Ἐπιτροπὴ ἔλαβε ὑπόψη ὅτι κάποια παρεξήγηση ἦταν ἐμφανὴς στὴ λήψη τῆς γραμμῆς «Ἐφέσεις σχετικὰ μὲ πειθαρχικὰ θέματα ἔγιναν ἐπίσης στὴν ἕδρα τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ σὲ ἄλλες ἕδρες» στὸ ἔγγραφο Chieti (2016), παράγραφος 19. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφάσισε νὰ διαβαστεῖ ἡ προαναφερθεῖσα γραμμὴ ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ Κανόνα 9 τῆς Δ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (Χαλκηδόνα 451): «Ἐὰν ἐπίσκοπος ἢ κληρικὸς ἔχει διαφωνία μὲ τὸν μητροπολίτη τῆς ἐπαρχίας, ἂς προσφύγει στὸν Ἔξαρχο τῆς Μητρόπολης, ἢ πρὸς τὸν θρόνο τῆς Αὐτοκρατορικῆς Πόλης Κωνσταντινουπόλεως, καὶ ἐκεῖ ἂς δικαστεῖ».