Σεβασμιώτατε,
Μετὰ ἀπὸ ὥριμη σκέψη ἀποφάσισα νὰ σᾶς γράψω μία ἐπιστολὴ ἀγανακτήσεως. Ἀποφασίσατε νὰ φέρετε τὸν οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο στὴν ἐπισκοπὴ τοῦ Περιστερίου, γιατί ἆραγε; Δὲν σᾶς ἔφτανε ἡ ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὸ ἱερό, δὲν μᾶς ἔφτανε ἡ βλάσφημη εἰκόνα τῆς Παναγίας μὲ τὸ βιολί, μᾶς φέρνετε καὶ ἕνα καθαιρετέο Πατριάρχη ποὺ πλέον δὲν γνωρίζει τὴ δεξιὰ ἀπὸ τὴν ἀριστερὴ ὁδό.
Τοὺς χριστιανοὺς ὀρθοδόξους τοῦ Περιστερίου τοὺς ρωτήσατε; Λάθος ἄνθρωπο διαλέξατε, γιὰ νὰ σᾶς συμπαρασταθεῖ καὶ νὰ μᾶς πείσετε γιὰ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ Σταυροῦ. Ὁ οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔχει καταπατήσει ὅλες τὶς οἰκουμενικὲς συνόδους τῶν Ἁγίων Πατέρων. Στὶς 06/06/2016 (τυχαῖα) συγκάλεσε τὴν «ὀγδόη» Σύνοδο στὸ Κολυμπάρι Χανίων καὶ καταπάτησε ὅλους τοὺς κανόνες τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας. Στὴν πρώτη οἰκουμενικὴ σύνοδο ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος 325 στὴ Νίκαια, μαζὶ μὲ τοὺς 318 θεοφόρους Πατέρες συνέταξαν τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως καὶ ἀναθεμάτισαν τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου.
Ὁ Πατριάρχης σήμερα ἀναγνωρίζει ὅλες τὶς αἱρέσεις καὶ μάλιστα συμπροσεύχεται μὲ αὐτούς, ἀφοῦ θεωρεῖ ὅτι ὅλα τὰ δόγματα ἔχουν μισὴ δόση ἀληθείας. Οὐαὶ τί κόλαση μᾶς περιμένει!
Νὰ σᾶς θυμίσω τὴ Δεύτερη ποὺ ἔγινε τὸ 381 ἐπὶ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου καὶ καταδίκασε καὶ ἀναθεμάτισε τὸν Μακεδόνιο, τὸν πνευματομάχο. Τὸ 481 συγκροτήθηκε ἡ Τέταρτη Ἁγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος ἐπὶ αὐτοκρατόρων Μαρκιανοῦ καὶ Πουλχερίας, οἱ ὁποῖοι καταδίκασαν καὶ ἀναθεμάτισαν τὴν αἵρεση τῶν μονοφυσιτῶν μαζὶ μὲ τοὺς αἱρεσιάρχες Εὐτυχή καὶ Διόσκουρο. Αὐτοὶ ποὺ ἡ Ἁγία μεγαλομάρτυς Εὐφημία ἐπικύρωσε, ὅταν ἔκλεισαν τὰ αἱρετικὰ καὶ ὀρθόδοξα συγγράμματα στὴν ἀγκαλιά της, τὰ αἱρετικὰ εὑρέθησαν στὰ πόδια τοῦ λειψάνου καὶ τὰ ὀρθόδοξα παρέμειναν στὴν ἀγκαλιά της.
Ὁ οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἀντὶ λοιπὸν νὰ σεβαστεῖ καὶ νὰ τιμήσει, ὡς ὄφειλε, τὶς Ἅγιες Οἰκουμενικὲς Συνόδους θεώρησε τοὺς Ἁγίους πλανεμένους ἐκ τοῦ διαβόλου καὶ προσπάθησε νὰ διορθώσει τοὺς Ἁγίους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Γιὰ αὐτὸ καὶ παραβρέθηκε μετὰ τοῦ μονοφυσίτου Παύλου, δίδοντας εὐχὰς στὸν κεκοιμημένο Πατριάρχη μονοφυσιτῶν Θεόφιλο. Τί νὰ πρωτοπεῖ κανεὶς γιὰ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο; Τί νὰ πρωτοθυμηθοῦμε;
Νὰ σᾶς θυμήσω ὅτι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἰσῆλθε σὲ παπικὴ παρασυναγωγή, συμπροσευχήθηκε, συλλειτούργησε καὶ συνευλόγησε τὸν ἀναθεματισμένο Πάπα, ἀναγνωρίζοντας τὴν ψευδοϊερωσύνη του. Ὁ Ἱερὸς Κανὼν ΖΕ Ἀποστολικὸς λέει «ὅτι ὅποιος ἔμβη εἰς συναγωγὴ αἱρετικῶν, διὰ νὰ συμπροσευχηθῆ κληρικὸς μὲν ὤν ἂς καθερῆται, λαϊκὸς ἀφορίζεται». Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς συμπληρώνει «ὅσον ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τοὺς παπικούς, τόσο ἐγγίζουμε τὸν Θεό». Σὲ πλήρη καὶ ἀγαστὴ συμφωνία μὲ τὸν Ἅγιο Μᾶρκο τὸν Εὐγενικὸ βρίσκεται καὶ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης καὶ ὁ Πατροκοσμᾶς ὁ Αἰτωλός. Ἐπίσης ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἀναφέρει ὅτι ἡ παπικὴ ἐκκλησία στερήθηκε τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ κατήντησε σῶμα ἄναυδο χωρὶς πνεῦμα καὶ ψυχή. Ὁ οἰκουμενικὸς Πατριάρχης δὲν κάνει ὑπακοὴ οὔτε στοὺς Ἁγίους, οὔτε στοὺς Ἀποστόλους, οὔτε στὶς Ἁγίες Οἰκουμενικὲς Συνόδους. Πῶς εἶναι Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης, ὅταν δὲν καινοτομεῖ τὸ λόγο τῆς ἀληθείας;
Ἡ Ἁγία Ὀρθοδοξία ἔχει νόμους καὶ κανόνες ποὺ ὅλες τὶς κατεπάτησε γιὰ χάρη τῆς δόξας καὶ τῆς φήμης του. Εἶναι ἄντρας κενόδοξος, φίλαυτος, ἐπικίνδυνος γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν χριστιανῶν. Δὲν εἶναι μόνο ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν Ἁγία Ὀρθοδοξία ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν Πατρίδα μας, τὴν Ἑλλάδα, καθὼς στὴν Ἀπογευματινὴ ἐφημερίδα τοῦ 1991 ἐξεφώνησε «δυστυχῶς οἱ δύο λαοὶ διέκοψαν τὴν ὑπέροχη συμβίωση τῶν 400 χρόνων, ὅταν ξεσηκώθηκαν κάτι ξεβράκωτοι τὸ 1821 καὶ δημιούργησαν τὶς γνωστὲς προστριβές». Οὐαὶ τῆς προδοσίας.
Ἂς θυμηθοῦμε τί εἴδους θέσεις κρατᾶ ὁ Πατριάρχης: 1) ἀναγνώρισε τὴν οὐκρανικὴ ἐκκλησία, 2) συμφωνεῖ διὰ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτοποίηση τῶν πολιτῶν, παρακολούθηση κάθε γραπτοῦ καὶ ἔντυπου μέσου, πλαστικὸ χρῆμα, 3) δὲν διαφωνεῖ μὲ τὴν εἰσαγωγὴ στὰ σχολεῖα τῆς σεξουαλικῆς διαφορετικότητας, 4) ὁδηγεῖ στὴν ἑνιαία ἐμφάνιση τῶν κληρικῶν μετὰ τῆς «ἀδελφῆς ρωμαιοκαθολικῆς καὶ προτεσταντικῆς ἐκκλησίας» (σημ. Ἐδῶ ὑβρίζεται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο καὶ ὁ Κύριος εἶπε ὅτι ὅποιος ὑβρίζει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δὲν συγχωρεῖται). Ἀποδέχεται τὰ θέματα σεξουαλικῆς ἐλευθερίας τοῦ ἰδίου φύλου καὶ ἐλευθερίας εἰς τὴν Ἐκκλησία. (βλ. Κασσελλάκη). Ἀποδέχεται τὴ γυναικεία ἱερωσύνη εἰς τοὺς αἱρετικούς. Ἀποδέχεται τὴν ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα. Ἀποδέχεται ὅτι δὲν εἶναι μάταια ἡ ἀναμονὴ τοῦ Μεσσία ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων.
Ὁδηγεῖ στὴν ἑνοποίηση ὅλων τῶν θρησκειῶν σὲ μία. Ὁ παγκόσμιος ἡγέτης ποὺ θὰ ἔλθει θὰ ἔχει θεόσταλτη ἐξουσία καὶ ἀπόλυτο δικαιώματα καὶ καθήκοντα (σημ. Μήπως αὐτὸς ὁ παγκόσμιας ἡγέτης εἶναι ὁ ἀντίχριστος).
Θέλουμε πολὺ γιὰ νὰ γράψουμε τί ἄλλο ἔχει ἀποδεχτεῖ. Ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο μόνο ἀνευλογία μποροῦμε νὰ πάρουμε, ὄχι εὐλογία. Στὸ Περιστέρι εἶναι ἀνεπιθύμητος. Ἡ πόλη μας εἶναι Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ καὶ μάχεται γιὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσιά μας. Δὲν θέλουμε ἕνα ἐκπεσόνται εἰς κακοδοξίας Πατριάρχη νὰ μᾶς εὐλογήσει. Εἶναι Πατριάρχης στὸν τίτλο, ὄχι Πατριάρχης Ὀρθόδοξος.