Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
“Φύσει ἀπερίγραπτος, τῇ θεϊκῇ σου ὑπάρχων, ἐπ’ ἐσχάτων Δέσποτα, σαρκωθεὶς ἠξίωσας περιγράφεσθαι”, ψάλλουμε τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν “ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀναστηλώσεως τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν Εἰκόνων”.
Στὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἀναφέρεται προλογικὰ τὸ ἑξῆς: “Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν…”.
Ὁ ἐκπροσωπήσας τὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου στὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, Ἐπίσκοπος Κωνσταντίας Κωνσταντῖνος ὁ Β΄, διάβασε κατὰ τὴν τέταρτη συνεδρία τῆς Συνόδου, τὸν λόγο τοῦ Ἁγίου Λεοντίου Ἐπισκόπου Νεαπόλεως τῆς Κύπρου, “περὶ εἰκόνων τῶν ἁγίων”.
Ὁ Πέμπτος λόγος Ἁγίου Λεοντίου “Ὑπὲρ τῆς Χριστιανῶν ἀπολογίας καὶ κατὰ Ἰουδαίων καὶ περὶ εἰκόνων τῶν ἁγίων”*, εἶχε γραφεῖ ἕνα αἰῶνα περίπου πρὶν τὴν περίοδο τῆς Εἰκονομαχίας.
“Οἱ Χριστιανῶν λαοί, ὅσους ἐὰν τύπους σταυροῦ καὶ εἰκόνων ἀσπάζονται, οὐκ αὐτοῖς τὸ σέβας τοῖς ξύλοις ἢ τοῖς λίθοις προσάγουσιν, ἢ τῷ χρυσῷ ἢ τῇ φθαρτῇ εἰκόνι ἢ τῇ λάρνακι ἢ τοῖς λειψάνοις, ἀλλὰ δι’ αὐτῶν τῷ Θεῷ τῷ καὶ αὐτῶν καὶ πάντων Ποιητῇ τὴν δόξαν καὶ τὸν ἀσπασμὸν καὶ τὸ σέβας προσφέρουσιν. Ἡ γὰρ εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ τιμὴ εἰς αὐτὸν ἀνατρέχει”*, τονίζει ὁ Ἅγιος Λεόντιος στὸν ἀπολογητικὸ αὐτὸ λόγο του.
“Ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν”, ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων τὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Αὐτὸ καταμαρτυρεῖ καὶ ὁ “περὶ εἰκόνων τῶν ἁγίων”, λόγος Ἁγίου Λεοντίου.
Καμιὰ ἔκπτωση δὲν ἐπιτρέπεται σὲ θέματα Πίστεως. Ὁ εὔκολος καὶ ἀντορθόδοξος δρόμος μίας ἄλλης “συνύπαρξης”, ἀπότοκης τῆς συνυπαρξιακῆς “ἰδεολογίας”, ἡ ὁποία ἐφευρίσκει τὰ κατ’ αὐτὴ “ἐλάσσονα”, ἐκφεύγοντας τοιουτοτρόπως τῆς ὁμολογίας, ποτὲ δὲν ἦταν ὁ δρόμος τῶν Διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ἡ πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν εἶναι ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Μὲ τῆς ὁμολογίας λοιπὸν τὸ κάλλος, «τῶν ἀγώνων τὸν καιρὸν ἀπαρξώμεθα» (Κανὼν β΄, Ὠδὴ Α΄ Τριωδίου).
* Ἁγίου Λεοντίου Ἐπισκόπου Νεαπόλεως, Πέμπτος λόγος “Ὑπὲρ τῆς Χριστιανῶν ἀπολογίας καὶ κατὰ Ἰουδαίων καὶ περὶ εἰκόνων τῶν ἁγίων” – V. De roche, “L’ Apologie contre les Juifs de Leontios de Neapolis,” Travaux et memoires 12 (1994) 66-71.