Ο «ΑΛΑΘΗΤΟΣ» δὲν «δουλεύει», μὲ τὴν ὑποκρισία του, μόνο τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τὸ Θεό, μετὰ τὴν πρωτοφανῆ στὴν ἱστορία ἀποκάλυψη τοῦ ἐγκλήματος παιδοφθορίας 330.000 παιδιῶν ἀπὸ διεφθαρμένους φραγκοπαπάδες, δηλώνοντας: «Προσεύχομαι, καὶ προσευχόμαστε ὅλοι μαζί. Σὲ σένα Κύριε ἡ δόξα, σὲ μᾶς ἡ ντροπή. Εἶναι ἡ ὥρα τῆς ντροπῆς» (Ἱστ. Βῆμα Ὀρθοδοξίας). Εἶναι φανερό, ὅτι αὐτὸ ποὺ τὸν «καίει» εἶναι ἡ ντροπή, δηλαδὴ ἡ βλάβη τῆς φήμης του καὶ ὄχι ἡ εἰλικρινὴς μεταμέλεια! Μέσα στὸν ἑωσφορικό του ἑσμὸ δὲν ὑπάρχει χῶρος γιὰ συντριβὴ καὶ μετάνοια, ἡ ὁποία, ὡς λέξη καὶ ἔννοια, εἶναι ἐντελῶς ἄγνωστη στὸν Παπισμό! Εἶναι ἀπολύτως βέβαιο, πώς, ὅσο ὁ «ἀλάθητος» δὲν κηρύσσει γενικὴ μετάνοια στὴν «ἐκκλησία» του καὶ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, αὐτὴ θὰ κατρακυλᾶ στὴν ἄβυσσο καὶ θὰ «ξηλώνεται», μὲ ἀστρονομικὲς ἀποζημιώσεις, στὰ ἀναρίθμητα ἀθῷα κακοποιημένα παιδιά, ἀπὸ τοὺς διεφθαρμένους ἐγκληματίες παιδεραστὲς φραγκοπαπάδες της!
Ἡ μετάνοια, ὡς λέξις καὶ ἔννοια, εἶναι ἄγνωστος εἰς τὸν παπισμόν!
