ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Α΄ Κορ. γ΄ 9-17
9 Θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί· Θεοῦ γεώργιον, Θεοῦ οἰκοδομή ἐστε. 10 Κατὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι ὡς σοφὸς ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα, ἄλλος δὲ ἐποικοδομεῖ· ἕκαστος δὲ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ· 11 θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. 12 εἰ δέ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν, ἄργυρον, λίθους τιμίους, ξύλα, χόρτον, καλάμην, 13 ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται· ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει· ὅτι ἐν πυρὶ ἀποκαλύπτεται· καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει. 14 εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐπῳκοδόμησε, μισθὸν λήψεται· 15 εἴ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται, ζημιωθήσεται, αὐτὸς δὲ σωθήσεται, οὕτως δὲ ὡς διὰ πυρός. 16 Οὐκ οἴδατε ὅτι ναὸς Θεοῦ ἐστε καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν; 17 εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός· ὁ γὰρ ναὸς τοῦ Θεοῦ ἅγιός ἐστιν, οἵτινές ἐστε ὑμεῖς.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
9 Εἴμεθα καί οἱ δύο ἕνα, διότι καί ἐκεῖνοι πού φυτεύουν καί ἐκεῖνοι πού ποτίζουν εἴμεθα συνεργάται τοῦ Θεοῦ εἰς τό ἔργον του, πού ἀποβλέπει εἰς τήν σωτηρίαν σας. Εἶσθε ἀγρός, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τόν Θεόν καί καλλιεργεῖται ἀπό αὐτόν. Εἶσθε οἰκοδομή τοῦ Θεοῦ, πού κτίζεται ἀπό αὐτόν μέ ὄργανά του καί κτίστας του ἡμᾶς. 10 Σύμφωνα μέ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ, πού μοῦ ἐδόθη διά νά θεμελιώνω Ἐκκλησίας μεταξύ τῶν ἐθνῶν, σάν ἔμπειρος ἀρχιμάστορας ἔχω θέσει θεμέλιον στερεόν, ἄλλος δέ συνεχίζει ἐπ΄ αὐτοῦ τό κτίσιμον. Ἀλλ’ ὁ καθένας ἀπό τούς κτίστας ἄς προσέχη πῶς οἰκοδομεῖ ἐπανω εἰς τό θεμέλιον. 11 Δέν ἔχει πλέον αὐτός δουλειά μέ τό θεμέλιον. Διότι κανένας δέν ἠμπορεῖ νά βάλῃ ἄλλον θεμέλιον λίθον ἐκτός ἐκείνου, πού εὕρίσκεται τώρα ἀμετακίνητος καί ἄσειστος εἰς τήν βάσιν τῆς οἰκοδομῆς. Καί ὁ θεμέλιος αὐτός εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. 12 Ἐγώ λοιπόν ἐθεμελίωσα καλά. Ἐάν ὅμως κανείς κτίζῃ ἐπάνω εἰς τόν θεμέλιον αὐτόν κτίσμο πολύτιμον σάν τό χρυσόν ἤ τόν ἄργυρον ἤ τούς πολυτίμους λίθους ἤ κτίσιμον σανιδένιο ἤ ἀχυρένιο ἤ καλαμένιο. 13 τοῦ καθενός κτίστου τό ἔργον θά γίνει φανερόν. Διότι ἡ ἡμέρα τῆς Κρίσεως θά τό ξεσκεπάσῃ, διότι ἡ ἡμέρα ἐκείνη θά ἀποκαλυφθῇ συντροφευμένη μέ τήν δραστικήν σάν τήν φωτιάν ἐνέργειαν τῆς θείας δικαιοσύνης. Καί τοῦ καθενός τό ἔργον σάν τί νά εἶναι θά ζυγίσῃ ἐπακριβῶς ὁ Θεός καί θά φανερώσῃ τήν πραγματικήν του ἀξίαν σάν ἄλλον πῦρ, πού κατακαίει κάθε εὔφλεκτον ὑλικόν. 14 Ἐάν τό ἔργον κάποιου, τό ὁποῖον αὐτός ἔκτισεν ἐπάνω εἰς τόν αἰώνιον θεμέλιον, πού εἶναι ὁ Χριστός, θά μένῃ καί δέν θά καίεται ἀπό τό πῦρ τῆς θείας κρίσεως, αὐτός θά λάβῃ μισθόν. 15 Ἐάν τό ἔργον κάποιου ἄλλου κατακαῇ καί δέν ἀνθέξῃ εἰς τό πῦρ τῆς θείας κρίσεως, αὐτός θά ζημιωθῇ, διότι οἱ κόποι του δέν θά ἀνταμειφθοῦν. Αὐτός ὅμως θά σωθῇ μόλις καί μετά βίας∙ θά σωθῇ δηλαδή σάν ἐκεῖνον, πού περνᾶ μέσα ἀπό τάς φλόγας τοῦ πυρός καί διατρέχει κίνδυνον μέγαν. Ἔτσι καί αὐτός θά σωθῇ, ἐάν τελικῶς ἀνθέξῃ εἰς τό πῦρ τῆς θείας κρίσεως. 16 Εἶπα ἀρκετά διά τούς κτίστας. Ἄς ἔλθω τώρα καί εἰς ἐκείνους, πού ἀντί νά κτίζουν καταστρέφουν τήν οἰκοδομήν. Δέν γνωρίζετε ἀπό τήν πεῖραν τῆς χριστιανικῆς ζωῆς σας, ὅτι εἶσθε ναός τοῦ Θεοῦ καί ὅτι τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ κατοικεῖ μέσα σας; 17 Ἐάν λοιπόν κανείς μέ τήν πλανεμένην διδασκαλία του καί τούς φατριασμούς του καταστρέφῃ τόν ναόν τοῦ Θεοῦ, θά καταστρέψῃ τοῦτον ὁ Θεός. Θά τόν καταστρέψῃ δέ, διότι ὁ ναός τοῦ Θεοῦ εἶναι ἅγιος. Εἶναι ἀφιερωμένος εἰς αὐτόν καί εἶναι ἰδικόν του κτῆμα. Εἶναι ἱερός καί ἀπαραβίαστος. Τέτοιος δέ ναός, τοῦ Θεοῦ ἅγιος ναός, εἶσθε ἐσεῖς.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Μτθ. ιδ΄ 22-34
22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. 23 καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ᾿ ἰδίαν προσεύξασθαι. ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. 24 τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. 26 καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. 27 εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. 28 ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα. 29 ὁ δὲ εἶπεν, ἐλθέ. καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. 31 εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; 32 καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· 33 οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. 34 Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.
Ἑρμηνεία Π. Ν. Τρεμπέλα – Ἐκδόσεις Σωτήρ
22 Καὶ ἀμέσως ὁ Ἰησοῦς διὰ νὰ μὴ παρασυρθοῦν οἱ μαθηταί του ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν τοῦ πλήθους, ποὺ ἤθελε νὰ τὸν ἀνακηρύξῃ βασιλέα, ἠνάγκασεν αὐτοὺς νὰ ἔμβουν εἰς τὸ πλοῖον καὶ νὰ περάσουν προτήτερα ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸ ἀπέναντι μέρος τῆς λίμνης, ἕως ὅτου αὐτὸς διαλύσῃ τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ. 23 Καὶ ἀφοῦ διέλυσε τὰ πλήθη, ἀνέβη εἰς τὸ βουνὸν διὰ νὰ προσευχηθῇ μόνος του.Ὅταν δὲ ἐβράδυασε καλά, ἦτο ἐκεῖ μοναχός. 24 Τὸ δὲ πλοῖον εἶχε προχωρήσει πλέον εἰς τὸ μέσον τῆς λίμνης καὶ συνεταράσσετο ἀπὸ τὰ κύματα.Διότι ἦτο ἐναντίος ὁ ἄνεμος. 25 Κατὰ δὲ τὸ τελευταῖον τρίωρον τῆς νυκτός, ὁπότε παρελάμβανε τὴν στρατιωτικὴν φρουρὰν τὸ τέταρτον τμῆμα τῶν σκοπῶν, ἔφυγεν ἀπὸ τὸ ὅρος καὶ ἦλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, περιπατῶν ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, σὰν νὰ ἦτο αὐτὴ ξηρά. 26 Καὶ ὅταν τὸν εἶδαν οἱ μαθηταὶ νὰ περιπατῇ ἐπάνω εἰς τὴν θάλασσαν, ἐταράχθησαν λέγοντες, ὅτι αὐτὸ ποὺ ἔβλεπαν εἶναι φάντασμα.Καὶ ἀπὸ τὸν φόβον τους ἀφῆκαν κραυγήν. 27 Ἀμέσως ὅμως ὡμίλησεν εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν· Ἔχετε θάρρος.Ἐγὼ εἶμαι.Μὴ φοβεῖσθε. 28 Ἀπεκρίθη δὲ εἰς αὐτὸν ὁ Πέτρος καὶ εἶπε· Κύριε, ἐὰν εἶσαι σύ, διατάξέ με νὰ ἔλθω πρὸς σὲ ἐπάνω εἰς τὰ νερά. 29 Ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· Ἐλθέ.Καὶ ἀφοῦ κατέβη ἀπὸ τὸ πλοῖον ὁ Πέτρος, περιεπάτησεν ἐπάνω εἰς τὰ νερὰ διὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς τὸν Ἰησοῦν. 30 Ἀλλ’ ὅταν εἶδε τὸν ἀέρα, ὅτι ἦτο δυνατός, ἐκλονίσθη ἡ πίστις του καὶ ἐφοβήθη, καὶ σὰν ἤρχισε νὰ βουλιάζῃ, ἐφώναξε δυνατὰ καὶ εἶπε· Κύριε, σῶσε με, διότι κινδυνεύω νὰ πνιγῶ. 31 Ἀμέσως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἤπλωσε τὴν χεῖρα του, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ εἶπε· Ὀλιγόπιστε, διατὶ ἐδείλιασες; 32 Καὶ ὅταν ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Πέτρος ἐμβῆκαν εἰς τὸ πλοῖον, ἡσύχασεν ὁ ἄνεμος. 33 Αὐτοὶ δέ, ποὺ ἦσαν ἀπὸ προτήτερα εἰς τὸ πλοῖον, ἦλθαν καὶ τὸν ἐπροσκύνησαν μὲ πολλὴν εὐλάβειαν λέγοντες· Ἀληθινά, εἶσαι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. 34 Καὶ ἀφοῦ ἐπέρασαν ἀπὸ τὸ ἕν μέρος τῆς λίμνης εἰς τὸ ἄλλο, ἦλθαν εἰς τὴν χώραν Γεννησαρέτ.
ΣΥΝΑΞΑΡΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΞΥΣΤΟΣ, ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΣ ΚΑΙ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ
Στίς 10 Αὐγούστου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Λαυρεντίου, Ξύστου καί Ἱππολύτου. Οἱ ἅγιοι αὐτοί μάρτυρες ἔζησαν στούς χρόνους τοῦ δυσσεβοῦς βασιλέα Δεκίου. Ὁ Ξύστος καταγόταν ἀπό τήν Ἀθήνα, ὅπου σπούδαζε φιλοσοφία, ἀργότερα πῆγε στήν Ρώμη καί χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος μετά τό μαρτύριο τοῦ ἁγίου Στεφάνου, πάπα Ρώμης. Λόγω τοῦ διωγμοῦ πού ξέσπασε ἐκείνη τήν ἐποχή στήν Ρώμη ὁ Ξύστος πρόσταξε τόν ἀρχιδιάκονο Λαυρέντιο νά κρύψη τά ἱερά σκεύη τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἅγιος Λαυρέντιος τότε τά μοίρασε στούς φτωχούς. Ἔτσι, ὅταν ὁ Δέκιος γύρισε ἀπό τήν Περσία διέταξε νά ἀποκεφαλίσουν τόν πάπα Ξύστο, τόν δέ Λαυρέντιο νά τοῦ παραδώση τά ἱερά σκεύη καί τούς θησαυρούς τῆς Ἐκκλησίας. Τότε ὁ Ἅγιος Λαυρέντιος μάζεψε τούς πτωχούς καί τούς ὁδήγησε στόν βασιλέα. Ὁ Δέκιος θυμωμένος διέταξε, ἀφοῦ τόν δείρουν ἀνελέητα νά τόν φυλακίσουν. Βρισκόμενος ὁ ἅγιος στήν φυλακή θεράπευσε πολλούς ἀρρώστους, κατόπιν ἐπειδή δέν πείσθηκε νά θυσιάση στά εἴδωλα τόν ξάπλωσαν σέ μία πυρακτωμένη σχάρα, ὅπου καί παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Κύριο. Τό ἅγιο λείψανό του τό ἐνταφίασε μέ τιμές ὁ ἅγιος Ἱππόλυτος. Ὅταν τό ἔμαθε ὁ Δέκιος πρόσταξε νά τόν βασανίσουν καί ἔτσι ὁ Ἱππόλυτος παρέδωσε καί αὐτός τό πνεῦμα του στόν Κύριο καί ἀξιώθηκαν καί οἱ τρεῖς τῆς οὐρανίου Βασιλείας.
Ἀπολυτίκιον
(Ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.)
Τῷ θείῳ Πνεύματι, καταυγαζόμενος, ὡς ἄνθραξ ἔφλεξας, πλάνης τὴν ἄκανθαν, Ἀρχιδιάκονε Χριστοῦ, Λαυρέντιε Ἀθλοφόρε, ὅθεν ὡς θυμίαμα, λογικὸν ὁλοκαύτωσαι, τῷ σὲ μεγαλύναντι, τῷ πυρὶ τελειούμενος, διό τούς σὲ τιμώντας θεόφρον, σκέπε ἐκ πάσης ἐπήρειας.
Μεγαλυνάριον
Χαίροις ὁ διάκονος τοῦ Χριστοῦ, ὁ διακονήσας, ἐν τῇ χάριτι εὐσεβῶς· χαίροις ὁ τελέσας, διά πυρός ἀνδρείως, τόν ἔνθεον ἀγῶνα Μάρτυς Λαυρέντιε.