Ἐπικριταὶ τῆς εἰσηγήσεως τοῦ Σεβ. Μεσογαίας ἀντλοῦν ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὸν πρώην Ἀγγλικανὸν Ἀρχιεπίσκοπον, διὰ νὰ ὑπονομεύσουν τελικῶς τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἱεραρχίας. Ἂς προβληματισθοῦν οἱ ἔνθερμοι μὲ τὸν οἰκουμενισμὸν Ἀρχιερεῖς, πῶς οἱ ἴδιοι μὲ τὴν στάσιν τους εἶναι ὑπαίτιοι τῆς ἀποδομήσεως τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας. Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ ἄρθρον τοῦ κ. Χ. Τσούκα, Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ, ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» τῆς 4ης Φεβρουαρίου 2024:
«Ὁ Ρόουαν Γουίλιαμς, πρώην προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀγγλίας καὶ ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους ἐν ζωῇ θεολόγους (δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ὁ Χρῆστος Γιανναρᾶς τοῦ ἀφιέρωσε βιβλίο του τὸ 2017), μιλᾶ γιὰ τὴν ἱκανότητα τοῦ ἑρμηνευτῆ τῆς Βίβλου νὰ «αἰσθανθεῖ τὴν κατεύθυνση τοῦ κειμένου». Εἶναι σημαντικό, παρατηρεῖ, νὰ βλέπουμε ἕνα κείμενο ὡς «μέρος μίας ρητορικῆς διαδικασίας», ὄχι ἀποσπασματικά. Οἱ παραβολὲς τοῦ Ἰησοῦ ἀποσκοποῦν νὰ ἐπιφέρουν ἀλλαγὴ συμπεριφορᾶς. Διαβάζοντάς τες ὠθεῖσαι νὰ δεῖς, δυνητικά, τὸν ἑαυτό σου στὶς παραβολὲς καὶ νὰ ἀναρωτηθεῖς γιὰ τὴ στάση ζωῆς ποὺ πρέπει νὰ ἔχεις.
Στὴν εἰσήγησή του, ὁ Σεβασμιώτατος Μεσογαίας παραθέτει τὶς γνωστὲς περικοπὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἀπὸ τὴν Πρὸς Ρωμαίους Ἐπιστολή. Εἶναι, ὄντως, ἀπορριπτικές. Ποιὰ εἶναι, ὅμως, συνολικά, ἡ κατεύθυνση τοῦ κειμένου τοῦ Παύλου, ρωτᾶ ὁ Γουίλιαμς; Τί ἀλλαγὴ θέλει νὰ ἐπιφέρει; Στὸ κεφ. 1 ὁ Παῦλος ἀναφέρει σειρὰ ἁμαρτημάτων («πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξίᾳ, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου, κακοηθείας»), γιὰ νὰ καταλήξει, στὸ κεφ.2, στὴν κριτικὴ ὅσων νομίζουν ὅτι ζοῦν μὲ τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ δὲν ἔχουν ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητάς τους. «Αὐτὸ ποὺ κυρίως ἐννοεῖ ὁ Παῦλος», λέει ὁ Γουίλιαμς, «δὲν ἀφορᾶ τόσο στὴν ὁμοφυλοφιλία ὅσο στὶς αὐταπάτες τῶν ὑποτίθεται νομοταγῶν».