1ον
Ἔχουν περάσει ἀρκετὲς ἡμέρες ἀπὸ τὴ διεξαγωγὴ τοῦ Europride καὶ αἰσθανόμαστε τὴν ἀνάγκη νὰ ἐκφραστοῦμε καὶ ἐμεῖς, ὡς Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων, κοντὰ στὶς τόσες τοποθετήσεις προσώπων καὶ φορέων ποὺ ἀντέδρασαν στὴν πραγματοποίησή του.
Κατ’ ἀρχὰς νὰ ἐκφράσουμε τὴ λύπη μας, ὡς Ὀρθόδοξοι Θεολόγοι, γιὰ τὶς ἀπαράδεκτες δηλώσεις, ποὺ ἔκανε στὴν ἱστοσελίδα τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν μίας μεγάλης χώρας, τῶν ΗΠΑ, ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργός τους, κ. Μπλίνκεν, μὲ περίσσια ἀλαζονεία καὶ κυνικὴ διάθεση, καθὼς γνωρίζουμε ὅτι δὲν ἐκφράζουν τὴ μεγάλη πλειονότητα τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ:
«Ἡ ὑπεράσπιση καὶ ἡ προώθηση τῶν δικαιωμάτων LGBTQI+, παγκοσμίως, εἶναι τὸ σωστό, ἀλλὰ πέρα ἀπὸ αὐτό, εἶναι τὸ ἔξυπνο καὶ ἀπαραίτητο πρᾶγμα, ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε γιὰ τὴ χώρα μας, γιὰ τὴν ἐθνική μας ἀσφάλεια, γιὰ τὴν εὐημερία μας. Και γιατί αὐτό; Εἶναι ἀρκετὰ ἁπλό. Ἂν κοιτάξετε, σὲ ὅλο τὸν κόσμο, τὶς χῶρες ποὺ σέβονται τὰ δικαιώματα τῆς LGBTQI+ κοινότητας, εἶναι πιὸ σταθερές, πιὸ ὑγιεῖς, πιὸ εὐημεροῦσες, πιὸ δημοκρατικές. Ἕνας κόσμος, ποὺ παρουσιάζει τὸ ἀντίθετο, δὲν εἶναι».
Εἶναι φανερό, λοιπόν, ποίων τὰ συμφέροντα ἐξυπηρετοῦν ὅσοι ἐκφράζονται ἀλλὰ καὶ ὅσοι ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τῆς ὑπακοῆς στὴ συστημικὴ ἐξουσία, συμπαρίστανται καὶ συμμετέχουν στὴν ἐπιβολὴ τῆς ἀτζέντας τῆς Loatki+ κοινότητας.
Ἀπομένει σὲ ἐμᾶς, ποὺ ὑφιστάμεθα τὴ μεθοδικὴ πλύση τοῦ ἐγκεφάλου-καὶ τοῦ δικοῦ μας καὶ τῶν παιδιῶν μας- νὰ ἀναρωτηθοῦμε: Ἡ καθιέρωση τῆς ἰδεολογίας τοῦ φύλλου ἢ ἀλλιῶς τῆς ἰδεολογίας τῆς ἀκύρωσης, εἶναι δυνατὸν νὰ υἱοθετηθεῖ ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ πιστεύουν πὼς εἶναι μέλη τῆς ὀρθόδοξης ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας;
Κατὰ τὰ ἄλλα, ἡ ἀπρόσμενη, ὑπερβολικὴ καὶ ἰδεοληπτικὴ στάση ἔνθερμης ὑποστήριξης τοῦ ΑΠΘ, μέσα στὸ ὁποῖο ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ καὶ ἡ Θεολογικὴ Σχολή, πρὸς τὸ Europride τῆς ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, εἶναι ἀπογοητευτική, ἄκρως ἀντιεπιστημονικὴ καὶ ὑποτιμᾶ τὴν ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀκαδημαϊκὴ θέση καὶ τὸν ὑπεύθυνο καὶ σοβαρὸ ρόλο ἑνὸς Πανεπιστημιακοῦ Ἱδρύματος.
Ἀπὸ Θεολογικῆς πλευρᾶς, ἡ ἀτζέντα, ἡ ἰδεολογία καὶ οἱ δράσεις τῆς ὡς ἄνω κοινότητας, κρίνονται ἀπὸ τὴν κοινωνία, καθὼς ἡ καθ’ ὑπερβολὴ σχεδὸν ταύτιση τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου ποὺ ἐπιχειροῦν νὰ κάνουν, μὲ μία ἀπὸ τὶς λειτουργίες τῆς ἀνθρώπινης φύσης, τὴ σεξουαλικὴ καὶ μάλιστα στὴν διεστραμμένη, παραφυσική, καταχρηστική, παραχρηστική της μορφή, ἀποτελεῖ, ὄχι ἁπλῶς ἀσέβεια ἔναντι τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ σταδιακὴ ἀκύρωση τῆς φυσικῆς λειτουργίας τῆς ἴδιας τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, διότι ἀντιτίθεται στὸν ἀναπαραγωγικὸ σκοπό της, ποὺ συντελεῖται ΜΟΝΟΝ, μέσῳ τῆς φυσικῆς σαρκικῆς ἑνώσεως καὶ σχέσεως ἀνδρὸς καὶ γυναικός.
Ἡ ἀπολυτοποίηση, ἂν ὄχι, ἡ θεοποίηση τῆς σεξουαλικότητας καὶ τῆς ἡδονῆς, ὡς σκοποῦ τῆς ζωῆς, ὠθεῖ ἀναγκαστικά, στὴν περιφρόνηση ὅλων τῶν ἄλλων διαστάσεων τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης. Οὐσιαστικά, στὴν περίπτωση αὐτὴ ἀπολυτοποιεῖται, ὡς πρότυπο ζωῆς, τὸ ἀντίθεο, ὑλιστικό, φιλήδονο καὶ πτωτικὸ φρόνημα κάποιας ὁμάδας ἀνθρώπων, ἐνῷ ἐξορίζεται ἀπὸ τὴ ζωὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ φέρνει τὴν ἰσορροπία στὴν ἀνθρώπινη φύση, μέσῳ τῆς εὐλογίας τῶν φυσιολογικῶν ἑτερόφυλων καὶ ἀγαπητικῶν σχέσεων τῶν δύο φύλων.
Ὅλο αὐτὸ τὸ ἐφάμαρτο κατασκεύασμα, ἀποτελεῖ μία ἀστοχία τῶν ἀνθρώπων. Ὅταν, μάλιστα, δείχνουν νὰ ἐπαίρονται καὶ νὰ καμαρώνουν γι’ αὐτὴν τὴν ἀστοχία, τότε καταλαβαίνει κανεὶς ὅτι ἡ σεξουαλικὴ ἐπιλογὴ συνδέεται μὲ τὸ θανάσιμο ἀτόπημα τῆς ὑπερηφάνειας καὶ τῆς ἀλαζονείας, δηλαδὴ μὲ τὴ δαιμονικὴ ἐπιθυμία ἰσοθεΐας μὲ τὸν Δημιουργό. Ἑπομένως, εὔστοχα ὀνομάζουν τὶς παρελάσεις τους, «παρελάσεις ὑπερηφάνειας», ἀφοῦ, οὐσιαστικά, αὐτὸ ποὺ ἀναδεικνύουν μ’ αὐτὲς δὲν εἶναι αἴτημα ἀναγνώρισης τῆς ἰσότητας, ἀλλὰ ἀνταρσία κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐγωκεντρικὴ ἔμπνευση καὶ ἐπιθυμία θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου μακράν τοῦ Θεοῦ, στὸ πλαίσιο τῆς παρακοῆς καὶ τῆς ἁμαρτωλότητας. Αὐτό, φυσικά, συνιστᾶ ὕβρη, μὲ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ καὶ τὴν χριστιανικὴ ἔννοια τῆς λέξεως, πού, ὅμως, ὡς γνωστὸ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους φέρνει, ὡς συνέπεια, τὴ θεία Νέμεση.