Με μια πύρινη ανακοίνωση, η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος κατακεραυνώνει τους Έλληνες πολιτικούς που συμμετείχαν στην τελετή εγκαινίων του αποκαταστημένου μουσείου του Κεμάλ στο τουρκικό προξενείο της Θεσσαλονίκης, αλλά και όσους παρουσιάζουν το γεγονός ως «φυσιολογικό» ή «αναπτυξιακό», «τουριστικό» ή «πολιτιστικό».

Στην ανακοίνωση, την οποία συνυπογράφουν ο πρόεδρος Γιώργος Βαρυθυμιάδης και η γενική γραμματέας Αθηνά Σωτηριάδου, τονίζεται ότι «Μια τέτοια πράξη δεν είναι απλώς ιστορική αστοχία – είναι προσβολή προς τα θύματα και τις οικογένειές τους».

Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της ΠΟΕ:

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος εκφράζει την έντονη αποδοκιμασία και βαθύτατη θλίψη της για την τελετή εγκαινίων του αποκαταστημένου Μουσείου Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη, παρουσία Ελλήνων αξιωματούχων και πολιτικών εκπροσώπων. Τέτοιες πράξεις πληγώνουν τη συλλογική μνήμη, αμβλύνουν την ιστορική αλήθεια και προκαλούν δίκαιη αγανάκτηση στους απογόνους των θυμάτων της Γενοκτονίας.

Έναν αιώνα μετά τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, η μνήμη των προγόνων μας δεν σιωπά.

Είναι αδιανόητο, σε μια πόλη όπου ζουν χιλιάδες απόγονοι προσφύγων, να παρουσιάζεται ως «τουριστικό» ή «πολιτιστικό» γεγονός η τιμή προς το πρόσωπο που ταυτίστηκε με τον αφανισμό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας, της Ανατολικής Θράκης, καθώς και άλλων χριστιανικών λαών, όπως οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι. Μια τέτοια πράξη δεν είναι απλώς ιστορική αστοχία – είναι προσβολή προς τα θύματα και τις οικογένειές τους.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος θεωρεί αδιανόητη την παρουσία Ελλήνων αξιωματούχων, μεταξύ των οποίων και η υφυπουργός Τουρισμού, σε εκδηλώσεις που αποδίδουν τιμές στον Μουσταφά Κεμάλ. Η συμμετοχή αυτή πληγώνει τη συλλογική μνήμη και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη στάση της Πολιτείας απέναντι στην ιστορική αλήθεια και τη δικαίωση των θυμάτων. Οι παρουσίες των εκπροσώπων του κράτους οφείλουν να συμβαδίζουν με την ηθική ευθύνη που απορρέει από την αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή των Ελλήνων το 1994.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος τονίζει με απόλυτη σαφήνεια ότι οποιαδήποτε αναφορά ή προβολή του Μουσταφά Κεμάλ από ελληνικούς θεσμούς πρέπει να συνοδεύεται από την ιστορική αλήθεια: ότι υπήρξε ο οργανωτής και καθοδηγητής της εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.

Η αποσιώπηση αυτής της αλήθειας συνιστά παραχάραξη της Ιστορίας και ηθική υποχώρηση της ελληνικής Πολιτείας.

Δεν μπορεί να γίνεται ανεκτό να παρουσιάζεται ο Μουσταφά Κεμάλ ως «ιστορική μορφή» αποκομμένη από τα εγκλήματά του, την ώρα που η Τουρκία μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τζαμί, απαγορεύει την είσοδο του προέδρου της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος στο έδαφός της και εκπροσωπείται από οργανώσεις μίσους όπως οι «Γκρίζοι λύκοι», που εκστομίζουν απειλές κατά της Ελλάδας και του ελληνισμού. Αν η ελληνική Πολιτεία, στο όνομα μιας δήθεν «πολιτικής ισορροπίας», επιλέγει να αγνοεί αυτά τα γεγονότα, τότε δεν πρόκειται για διπλωματία, αλλά για ηθική παραίτηση.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος εκφράζει, επίσης, τον έντονο προβληματισμό της για τη στάση μέρους των ελληνικών ΜΜΕ, που παρουσίασαν την εκδήλωση ως «φυσιολογικό» ή «αναπτυξιακό» γεγονός. Η δημόσια τηλεόραση, και ειδικότερα η ΕΡΤ3, έχει ιστορικό καθήκον να διαφυλάσσει την ιστορική αλήθεια και όχι να εξωραΐζει τη μνήμη των σφαγέων των προγόνων μας.

Η επικαιρότητα υπενθυμίζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν ανήκουν στο παρελθόν. Οι εικόνες από τη Γάζα και άλλες περιοχές του κόσμου φέρνουν ξανά στο προσκήνιο τη φρίκη των διώξεων και των μαζικών σφαγών. Οι πρόγονοί μας βίωσαν παρόμοια τραγωδία – γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να εξοντώνεσαι επειδή ανήκεις σε έναν λαό, μια πίστη, μια ταυτότητα. Γι’ αυτό η μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού δεν είναι απλώς εθνικό καθήκον, αλλά πανανθρώπινο αίτημα Δικαιοσύνης και Ειρήνης.

Όσοι ξεχνούν ή αποσιωπούν την Ιστορία, ανοίγουν το δρόμο για να επαναληφθεί.

Η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος καλεί την Πολιτεία, τα κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης και κάθε πολίτη να σταθούν με υπευθυνότητα απέναντι στην Ιστορία και τη Μνήμη.