Μια χριστιανική οργάνωση υπεράσπισης νομικών θεμάτων(ECJL) κατέγραψε μια απότομη αύξηση περιστατικών κατά χριστιανών σε όλη την Ευρώπη στην πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεσή της για το 2025.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαίου και Δικαιοσύνης, με έδρα το Στρασβούργο και διαπιστευμένο τόσο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και από τα Ηνωμένα Έθνη, διαπίστωσε ότι 2.211 περιστατικά μίσους κατά των Χριστιανών σημειώθηκαν σε 35 ευρωπαϊκές χώρες το 2024, συμπεριλαμβανομένων 274 πράξεων σωματικής βίας, αναφέρει η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία αναφερόμενη στην έκθεση .
Οι βανδαλισμοί αντιπροσώπευαν το ήμισυ όλων των αναφερόμενων περιστατικών, ακολουθούμενοι από εμπρησμούς με 15% και βεβήλωση ιερών χώρων με 13%. Η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ισπανία και η Πολωνία κατέγραψαν τον υψηλότερο αριθμό αντιχριστιανικών πράξεων.
Η έκθεση αποδίδει την τάση σε διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης εκκοσμίκευσης που έχει ωθήσει τον Χριστιανισμό εκτός δημόσιας ζωής. Η οργάνωση σημειώνει ότι οι σταυροί αφαιρούνται από κυβερνητικά κτίρια, οι αναπαραστάσεις της γέννησης (φάτνες) απαγορεύονται από τα δημαρχεία και οι θρησκευτικές λιτανείες περιορίζονται σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με την έκθεση, τρεις κύριες ομάδες είναι υπεύθυνες για αντιχριστιανικές ενέργειες: ριζοσπαστικοποιημένοι Μουσουλμάνοι, μαχητικές κοσμικές οργανώσεις και ακροαριστεροί ακτιβιστές. Το ECLJ υποστηρίζει ότι η πραγματική κλίμακα του προβλήματος είναι σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι υποδηλώνουν τα αναφερόμενα στοιχεία.
Η οργάνωση υποστηρίζει ότι οι Χριστιανοί λαμβάνουν λιγότερη προστασία από άλλες θρησκευτικές ομάδες στην Ευρώπη και αντιμετωπίζουν αυξανόμενες κυρώσεις για την έκφραση των πεποιθήσεών τους. Προτείνουν διάφορες λύσεις, όπως ο διορισμός ενός Ευρωπαίου συντονιστή για την αντιμετώπιση του ζητήματος, η θέσπιση σαφών ορισμών του αντιχριστιανικού μίσους και η ενίσχυση της προστασίας των χώρων λατρείας.
Η έκθεση προειδοποιεί ότι η θρησκευτική ελευθερία θεωρείται δεδομένη και απαιτεί ισχυρότερες διασφαλίσεις, ιδίως για τους Χριστιανούς, οι οποίοι συχνά δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν στις πολιτικές κατά των διακρίσεων.