Παραθέτουν δεῖπνα διὰ τὴν συμπλήρωσιν ἐτῶν ποιμαντορίας, ἐκθειάζουν προκλητικὰ τὸν διαιρέτην τῆς Ἐκκλησίας, περιαυτολογοῦν… δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει ὅτι ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος τοὺς ἀπαξιώνει ἔτι περισσότερον; Παραθέτομεν ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ Σεβ. Μιλήτου Ἀποστόλου «κατὰ τὸ ἐπίσημον Δεῖπνον ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τεσσαράκοντα ἐτῶν Ἀρχιερατείας»(!) εἰς Κων/πολιν τὴν 10ην Φεβρουαρίου 2026:
«…εὐγνωμοσύνην ἄσπετόν Σοι τῷ ἡμετέρῳ πατρὶ καὶ Δεσπότῃ καὶ Πατριάρχῃ, κατὰ πάντα καὶ διὰ πάντα καὶ περὶ τῶν φανερῶν καὶ ἀφανῶν εὐεργεσιῶν, καθὼς ὅ,τι εἴμεθα καὶ ὅ,τι ἔχομεν, ὀφειλετικῶς καὶ χρεωστικῶς, ἀνήκει εἰς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν καὶ τὸν ὑπέρτατον Ἀστέρα καὶ Πρωτοστάτην Ἄγγελον αὐτῆς, Βαρθολομαῖον τὸν Πάνυ…Ἐξομολογοῦμαι ὅτι ἐδέχθην πολλάκις προτάσεις, τόσον ἐκ μέρους τοῦ ἀοιδίμου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κυροῦ Χριστοδούλου ὅσον καὶ τοῦ νῦν Ἀρχιεπισκόπου Μακαριωτάτου Ἱερωνύμου διὰ τὴν μεταπήδησίν μου εἰς τὴν Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’ ἀπέρριψα τὰς προτάσεις αὐτάς, διότι τὸ ἀνήκειν εἰς τὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον δὲν ἀποτελεῖ θέμα διοικητικῆς ἐξαρτήσεως ἀλλ’ ἐπιλογὴν ζωῆς…Ἐπαναφέρω καὶ πάλιν τὸν λόγον εἰς τὴν Σεπτὴν Κορυφὴν τῆς Ἐκκλησίας, διότι ὁ Πατριάρχης μου συνιστᾶ τὸ ὅλον τῆς ὑπάρξεώς μου… τὸ παράδειγμα τοῦ νῦν ἀτλαντιαίως πατριαρχοῦντος Πατριάρχου Βαρθολομαίου…».